เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 18 : ๖ เผลอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 976
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    31 ต.ค. 63

 

 

 

เผลอ


 

 

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความสนิทสนมของฟ้าใสและมาโนชเพิ่มมากขึ้น เพราะหญิงสาวยังคงไปมาหาสู่กับชายหนุ่มเป็นประจำ แม้ระยะหลังจะไม่ได้ไปบ่อยนัก แต่เมื่อมีเวลาว่างก็มักจะตรงไปหาสองพ่อลูกเสมอ จากหนึ่งปีผ่านไปสองปีเข้าสู่ปีที่สาม เปลี่ยนสาวน้อยให้ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น มีความรับผิดชอบเพิ่มมากขึ้น ทว่าความสดใสไม่ได้ลดลงไปเลยสักนิด 

ซึ่งสิ่งเหล่านั้นอยู่ในสายตาของมาโนชมาโดยตลอด เขามองหล่อนแล้วก็มองตนเอง คิดถึงเพื่อนและสามีของเพื่อน ความน่ารักและความใกล้ชิด ทำให้เขาตกหลุมรักสาวน้อยอย่างจัง เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นอีกเลยหลังจากอกหักมาจากนิลิน ทว่ากลับเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สองกับลูกสาวของอีกฝ่าย เขาส่ายหัวขณะยืนถือแก้วกาแฟมองผ่านสายฝนยามเช้า ใบหน้าค่อยข้างเคร่งเครียดเล็กน้อยเมื่อยอมรับความรู้สึกของตนเองที่มีต่อฟ้าใสแล้วคิดถึงอุปสรรค์ชิ้นใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจเอือกกระดกแก้วกาแฟดื่มอีกอึกที่เหลือแล้วเดินตรงไปยังเปลเด็ก

เวรกรรมของเขาแท้ๆ 

ฟ้าใสนั้นกำลังสอบปลายภาค หญิงสาวอ่านหนังสืออย่างหนักจนดึกดื่น แต่แล้วจู่ๆ ก็คิดถึงมาโนชขึ้นมา สาวน้อยเปิดโทรศัพท์แล้วเปิดรูปภาพของชายหนุ่มที่หล่อนแอบถ่ายภาพยามเขาหลับโดยมีคิรากรนอนซุกอกแกร่งเอาไว้ แม้จะอายุมากแล้วแต่มาโนชยังดูอ่อนเยาว์กว่าอายุจริงหลายปี เธอใช้เวลาเกือบปีจนกว่าจะรู้ใจตนเองว่าแอบรักเพื่อนแม่ แม้จะรู้ว่าเขามีผู้หญิงผ่านเข้ามาในชีวิตเป็นระยะๆ เปลี่ยนผู้หญิงไปเรื่อยๆ หลายคน แต่คิดเสมอว่าเป็นเพราะเขายังโสด แม้มีลูกติดแต่ก็ยังไม่คิดจะแต่งงานลงเอยกับใคร เขาอาจไม่ใช่ผู้ชายหล่อเหลาอะไร แต่ก็จัดว่าเป็นคนหน้าตาดี เสน่ห์ของเขาดึงดูดผู้หญิงให้เข้าหาได้อย่างง่ายดาย 

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ดวงหน้าอ่อนหวานก็พานหม่นวูบ อาทิตย์ก่อนหล่อนแวะไปหาเขาและลูกก็ได้พบกับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง คนล่าสุดนี้ไม่ใช่คนสวยนัก แต่บุคลิกดีเสียจนผู้หญิงเช่นหล่อนยังต้องเหลียวหลังมอง หล่อนคนนั้นมีรูปร่างสูงโปร่ง ผิวสีน้ำผึ้ง มีผมสีดำหยักศกเป็นลอน และมีทรวดทรงองเอวที่เว้าโค้งกำลังดี ผู้ชายคนไหนที่ได้เห็นเป็นต้องมองซ้ำ ไม่ต่างกับอามาโนชของหล่อน แค่เว้นว่างไม่ได้ไปหาเขาเพียงเดือนเดียว ผู้หญิงคนนั้นถึงกับย้ายเข้ามาอยู่กับชายหนุ่มเสียแล้ว

จึงสรุปว่าผู้หญิงคนนี้มีภาษีดีที่สุด และอาจเป็นว่าที่แม่เลี้ยงคนใหม่ของคิรากรก็เป็นได้

สาวน้อยยกมือขึ้นเช็ดหยาดน้ำที่เอ่อขึ้นมาที่หัวตาแทบทันที รู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก เจ็บปวดหัวใจที่ต้องแอบรักเขา ต้องเก็บซ่อนความรู้สึกเอาไว้ในใจลึกๆ โดยที่เขาไม่เคยรับรู้หรือรู้สึกต่อหล่อนมากกว่าความเอ็นดูที่ให้กันฉันท์อาหลาน

“ได้แค่นี้ก็ดีแล้วฟ้า” ฟ้าใสบอกตนเองเช่นนั้น 

กระทั้งสอบเสร็จ หญิงสาวเตรียมตัวแพ็คกระเป๋ากลับบ้านเช่นทุกครั้ง แต่คราวนี้หญิงสาวคิดถึงมาโนชเหลือเกิน จึงตัดสินใจไปหาเขาก่อนเดินทางกลับ

เสียงกดกริ่งหน้าบ้านทำให้คนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องนอนต้องขมวดคิ้วมุ่น เขามองออกไปที่รั้วแล้วเปลี่ยนเป็นเลิกคิ้วสูง ริมฝีปากมีรอยยิ้มเจือจาง รีบผลักประตูออกไปเปิดรับสาวน้อยผู้มาเยือน

ฟ้าใสยิ้มให้มาโนชทันทีที่เขาเปิดประตูรั้วออกมา

“สวัสดีค่ะ น้องฟ้าแวะมาเยี่ยมอาโนชกับน้องคิม”

“เข้ามาก่อนสิ” ชายหนุ่มเบี่ยงตัวให้หญิงสาวก้าวเข้ามาแล้วปิดประตูตามหลัง จากนั้นจึงเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกัน ระหว่างนั้นหญิงสาวลอบสังเกตชายหนุ่มไปพลาง วันนี้เป็นวันเสาร์ มาโนชจึงอยู่ในชุดอยู่บ้าน เขาใส่เสื้อยืดคอกลมสีขาว เห็นแผงอกรำไรที่ดันเสื้อออกมากับกางเกงผ้ายืดธรรมดาแต่กลับดูดีอย่างไม่น่าเชื่อ แม้อายุเฉียดเลขห้าแต่เขายังคงรักษารูปร่างตนเองได้ดีเยี่ยมจนหนุ่มๆ บางคนยังต้องอาย

“วันนี้เพื่อนไปไหนล่ะ” ปกติเรวดีมักติดสอยห้อยตามมาด้วยจึงเป็นเหตุให้อีกฝ่ายเอ่ยถามขณะเดินไปยังครัวโดยมีร่างบางตามเข้าไป 

“เรไปเที่ยวกับที่บ้านค่ะ เห็นว่าไปทะเล” 

เขาหันมามองหล่อนแล้วยกแก้วกาแฟขึ้น 

“สักถ้วยไหม”

สาวน้อยส่ายหน้า เขาจึงหันไปกดน้ำร้อนใส่แก้ว ขณะนั้นกวาดตามองไปรอบๆ เพื่อหาใครบางคน

“แฟนอาโนชไม่อยู่เหรอคะ” 

มาโนชที่กำลังคนกาแฟในแก้วชะงักมือลงเล็กน้อย แล้วก็คนต่อพลางตอบ

“ไปคุมงาน” เขาพูดแค่นั้น ทำเอาคนถามใจแป้วเมื่อชายหนุ่มตอบรับเช่นนั้น แปลว่ายอมรับใช่ไหมว่าผู้หญิงคนนั้นคือตัวจริงของเขา

รอยยิ้มเจื่อนๆ ของสาวน้อยทำให้ชายหนุ่มใจหายตามไปด้วย คล้ายกับว่ายามใดที่หล่อนเศร้า เขาก็จะเศร้าตามไป บรรยากาศสดใสพลันหม่นมัวลง

“เป็นอะไร”

ฟ้าใสเงยหน้ามองคนถาม ก่อนจะส่ายหน้ารัว

“เปล่าค่ะ แค่เสียดายที่ไม่เจอกัน” ตอบพลางหมุนตัวเดินออกจากครัวไปยังห้องรับแขก แล้วเลี้ยวเข้าห้องเด็ก หล่อนมาบ่อยเสียจนสนิทและคุ้นชินกับบ้านนี้ดี จึงเข้าออกห้องของคิรากรและห้องครัวอย่างคุ้นเคย มีห้องเดียวที่หล่อนไม่เคยคิดจะย่างกรายเข้าไปคือห้องนอนของมาโนช

“น้องตื่นแล้วค่ะอาโนช” พูดจบหญิงสาวก็ช้อนอุ้มเจ้าตัวอวบขึ้นมา นับวันคิรากรก็ไม่มีอะไรที่คล้ายกับมาโนชเลยสักนิด และดูเขาเองก็จะไม่เดือดร้อนหรืออยากค้นหาความจริงข้อนี้ด้วย ตรงกันข้ามมาโนชแสดงออกชัดเจนว่ารักลูกชายคนมากมายเพียงใด ดังนั้นตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมาหากผู้หญิงคนไหนไม่ให้ความรักใคร่เอ็นดูต่อพ่อหนูน้อย เขาก็จะตัดทิ้งทันทีโดยไม่มีเยื่อไย 

“ถ้าจะแต่งกันเมื่อไรอย่าลืมบอกน้องฟ้านะคะ น้องฟ้าจะรีบไปบอกกับแม่ นี่ถ้าแม่รู้ว่าอาโนชมีแฟนแล้วแม่ต้องดีใจแน่ๆ”

มาโนชเลิกคิ้วขึ้น จากนั้นก็เดินไปนั่งบนเก้าอี้ริมหน้าต่าง แต่หันหน้ามาทางคนร่างบางที่อุ้มลูกของเขาอยู่

“ทำไมคิดว่าอาจะแต่งงานล่ะ”

คำถามของเขาทำเอาสาวน้อยนิ่งเงียบ ยิ่งเห็นสายตาที่มองมาราวจะขบขันก็ยิ่งหัวใจสั่นไหว แก้มนวลจึงเป็นสีระเรื่อขึ้นอย่างสับสนปนขัดเขิน

“ก็... กับคนนี้คบนาน” ตอบอึกอัก ยิ่งถูกเขาจ้องมองจริงๆ จังๆ ก็ยิ่งประหม่า

มาโนชเองผ่อนลมหายใจยาว เขารู้ตัวว่าระยะหลังมานี้เปลี่ยนผู้หญิงบ่อยพอควร แต่กับเอวิกาคนล่าสุดเขาคบมากว่าเดือนแล้ว อาจเป็นเพราะทำงานสายเดียวกัน ทำให้คุยกันได้นานขึ้น ที่สำคัญหล่อนไม่เซ้าซี้จู้จี้เรื่องส่วนตัวของเขา ไม่แสดงทีท่าว่ารำคาญลูกชายตัวน้อยคนนี้ เขาจึงยังคบหล่อนต่อไปเรื่อยๆ และหล่อนเองก็เป็นสาวรักอิสระเช่นเดียวกัน ไม่มีใครคิดผูกมัดใคร

“ก็ ทำงานเหมือนกัน เลยคุยกันได้นานมั้ง”

คำตอบของเขาทำเอาหัวใจของสาวน้อยห่อเหี่ยว คิดถึงตัวเองแล้วใจหมอง 

“แล้วอาโนชไม่คิดจะหาแม่ให้น้องคิมบ้างเหรอคะ” คราวนี้       มาโนชนิ่งเงียบไปนาน ดวงตาคมกริบที่มองสาวน้อยและลูกชายในอ้อมแขนงดงามหลุบมองถ้วยกาแฟ

“ก็หาอยู่ แต่ยังไม่เจอที่ใช่เลย” คำตอบของเขาทำเอาคนถามใจแฟบแทนที่จะดีใจ เพราะหากเป็นเช่นนั้นก็หมายความว่า ไม่ว่าใครที่ผ่านมาในชีวิตของเขาก็ยังไม่เข้าตาสักคน... 

เสียงถอนหายใจยาวจากสาวน้อยทำให้มาโนชเงยหน้าขึ้นมอง เขาขมวดคิ้วแล้วเอ่ยถามยิ้มๆ

“เป็นไง มีอะไรหรือเปล่าถึงถามอาแบบนี้”

หญิงสาวทำหน้าเหลอ ก่อนจะส่ายหน้าพร้อมกับยิ้มหวานกลบเกลื่อนความรู้สึก แต่คนมองก็ยังคงมองออกอยู่ดีว่าเป็นยิ้มที่ประดิษฐ์ ไม่ได้ยิ้มออกมาจากใจจริงๆ เลยสักนิดเดียว

“ไม่มีอะไรค่ะ น้องฟ้าแค่อยากรู้เท่านั้น กลับไปบ้านทีไร แม่ก็บ่นถึงอาโนชว่าเมื่อไรจะแต่งงานสักที” หญิงสาวอ้างมารดา ขณะที่มาโนช  ยิ้มน้อยๆ ทว่าแววตาที่มองไปยังฟ้าใสดูครุ่นคิดแปลกๆ นั่นทำให้คนตัวบางเริ่มทำตัวไม่ถูก

“แล้วฟ้ามีแฟนหรือยัง” จู่ๆ เขาก็เป็นฝ่ายถามบ้าง ทำเอาหญิงสาวอ้าปากหวอ ก่อนจะหุบฉับเมื่อมาโนชยิ้มกริ่ม พวงแก้มใสจึงร้อนผ่าวเมื่อรู้ว่าถูกย้อนเข้าแล้ว

“ไม่มีหรอกค่ะ น้องฟ้ายังเรียนอยู่เลย แล้วก็ไม่คิดเรื่องนี้ด้วย”

“คนนั้นล่ะ ที่ชื่อสิทธิ์” 

สาวน้อยสบตาคมเข้มที่มองมา เผลอมองริมฝีปากได้รูปของอีกฝ่ายจนเผลอแลบลิ้นสีชมพูเรื่อออกมาเลียริมฝีปากตนเอง หล่อนไม่รู้เลยว่าไปกระตุ้นบางอย่างในร่างกายของมาโนชให้ลุกฮือ เขานั่งนิ่ง ตัวเกร็งกับภาพนั้น 

“แค่เพื่อนค่ะ น้องฟ้ายังไม่อยากคิดเรื่องนี้ อยากเรียนให้จบก่อน” 

เพราะว่ากับคนที่คิด เขาก็ไม่เคยมองหล่อนเลยต่างหาก แล้วแบบนี้จะให้ไปมีใครที่ไหนได้ สาวน้อยรำพึงรำพันในใจ ขณะที่มาโนชนิ่งเงียบ แต่ครู่ต่อมาเขาก็ผ่อนลมหายใจยาว ดื่มกาแฟรวดเดียวหมดแก้ว แล้วตรงเข้าครัว ปล่อยให้สาวน้อยอยู่กับลูกชายของเขา ชายหนุ่มล้างถ้วยคว่ำ แล้วรวบรวมสติให้กลับมาเป็นเขาคนเดิม ก่อนจะกลับออกไปเผชิญหน้ากับสาวน้อยคนที่กระตุ้นความต้องการทางร่างกายของเขาให้โหมกระพือรุนแรง ทั้งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมานานแล้ว ให้เกิดอีกครั้งอย่างไม่อาจห้ามได้ทัน

 

 

 

 

ฝากอีบุ๊กด้วยนะคะ #OneNightStandคืนแลกรัก

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTM1ODk4Ijt9

 

 

กลิ่นไอรักร้าย ภาคแรกของ เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTE3NTE0Ijt9

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น

  1. #28 jaron- (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 19:08
    มาอัพต่อเร็วๆน้าา
    #28
    0
  2. #27 AijaSolothurn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 14:03
    รออีบุ๊คค่ะอยากอ่านแล้วววว
    #27
    1
    • #27-1 nira-nira(จากตอนที่ 18)
      2 พฤศจิกายน 2563 / 09:29
      เจอกันปลายๆ เดือนนะคะ
      #27-1