เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 15 : ๕ เก็บไว้ในใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    24 ต.ค. 63

 

 

เก็บไว้ในใจ

 

 

เจ้าของดวงหน้าสดใสเดินเร็วๆ ตรงมายังคณะ ก่อนจะยิ้มกว้างเมื่อเพื่อนรักอย่างเรวดีนั่งโบกมือดบกไม้ให้สัญญาอยู่ที่ลานหน้าคณะ

“ไงฟ้า เล่าให้ฟังหน่อยสิ ว่าไปช่วยอาโนชเลี้ยงน้องมาเป็นไงบ้าง”

ท่าทางกระตือรือร้นของเรวดีทำให้ฟ้าใสที่นั่งลงฝั่งตรงข้ามยิ้มกริ่ม แต่แล้วก็ถอนหายใจยาวพลางบอก

“น่าอายชะมัดเลยแหละเร รู้เปล่าว่าฟ้าอาสาไปช่วยอาโนช เลี้ยงน้อง แต่กลับเผลอหลับให้น้องเลี้ยงซะงั้น”

คำตอบของเพื่อนรักคนสวยทำเอาเรวดีหัวเราะขันออกมาทันที

“ฮ่าๆ ยัยฟ้าบ้า เรว่าแล้วว่าแล้วเชียว”

เสียงหัวเราะของเพื่อนทำให้ฟ้าใสค้อนขวับ พลางทำปากบึนใส่ แต่ครู่เดียวก็หัวเราะออกมาเบาๆ ตามเพื่อนไปอีกคน

“ก็แหม ฟ้าเห็นว่าน้องหลับแล้ว และฟ้าก็ไม่มีอะไรทำ เอาหนังสือที่อ่านไปด้วย อ่านไปอ่านมาก็ง่วงน่ะสิ อีกอย่างก็ไม่กล้าชวนอาโนชคุยด้วยแหละ”

เรวดีเลิกคิ้วเรียวๆ ของตนขึ้นนิดหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาวแล้วบอก

“เอาน่า โอกาสหน้าค่อยแก้ตัวใหม่”

ฟ้าใสไหวไหล่เบาๆ แล้วบอก

“แหงน่ะสิ อาทิตย์หน้าฟ้าจะไปอีก”

“แน่ใจว่าไม่ได้ไปเป็นภาระอาโนชนะ” เรวดีกระเซ้า ทำเอาฟ้าใสแก้มแดงปลั่ง

“บ้า ไม่หรอกน่า อาโนชใจดีมากๆ เลยนะ ขนาดขากลับยังขับรถมาส่งฟ้าที่หอ ไม่ยอมให้ฟ้ากลับเองด้วย”

คำตอบของเพื่อนทำเอาเรวดีถึงกับกลอกตามองบน

“นี่นะไม่เป็นภาระ”

ฟ้าใสชะงัก ก่อนจะยิ้มแหยพร้อมกับแก้ต่างให้ตนเอง

“ก็ฟ้าบอกกับอาโนชแล้วว่ากลับเองได้”

“แหม คนโตเขาเป็นห่วงไง ยิ่งเป็นสาวเป็นแส้ก็เลยยิ่งห่วง เกิดลูกเต้าเขาเป็นอะไรมาอาโนชแกก็คงกลัวว่าจะเป็นเรื่อง หากเป็นอะไรแค่ปลายก้อน พ่อคมน์ต้องจัดการอาโนชแน่”

ฟ้าใสได้ฟังแล้วก็ถอนหายใจยาว

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกน่า เรก็พูดเกินไป เออ อาโนชทำกับข้าวอร่อยด้วยนะ ก่อนกลับยังทำผัดกะเพราหมูของโปรดให้เรากินเลย ฝีมืออย่างกับพ่อครัวภัตตาคารชื่อดังแน่ะ”

สาวน้อยคุยโว ทำให้คนฟังถึงกับถอนหายใจยาว ทว่าดวงหน้าไม่คลายยิ้ม ผัดกะเพราต่อให้คนทำกับข้าวไม่เป็นก็ทำได้ สงสัยเพื่อนของหล่อนคงถูกความรักบังตาเต็มเปา มองอะไรก็เป็นสีชมพู กินกับข้าวฝีมือมาโนชก็อร่อยราวกับกินบนภัตตาคารระดับห้าดาวงี้

“จ้า แม่คุณ” เรวดีค้อนเพื่อน พอดีกับที่ได้เวลาเรียน ทั้งคู่จึงเดินเข้าชั้น

พอสองสาวนั่งลง ประสิทธิ์ก็เข้ามานั่งลงข้างๆ ฟ้าใส ชายหนุ่มยิ้มให้หล่อนพลางเอ่ยถาม

“วันนี้ไปกินข้าวด้วยกันนะฟ้า”

ประสิทธิ์ชอบฟ้าใสตั้งแต่เป็นเฟรชชี่ จึงตามติดมาตลอด แต่หญิงสาวไม่เคยคิดกับอีกฝ่ายเกินเพื่อน

เรวดีชะโงกหน้ามองเพื่อน แล้วยิ้มกริ่ม พ่อดีกับที่อาจารย์หนุ่มหล่อเดินเข้ามาในห้อง

“ว่าไงฟ้า”

ฟ้าใสผ่อนลมหายใจยาว ประสิทธิ์ตื๊อชวนไปกินข้าวกลางวันเป็นประจำ บางครั้งหล่อนตัดปัญหายอมไปด้วย แต่หลายครั้งปฏิเสธ

“วันนี้ฟ้าต้องเข้าห้องสมุด คงนั่งแช่นานไม่ได้ ต้องรีบกิน ถ้าเป๊กไม่ว่าฟ้าก็โอเค” สาวน้อยยิ้มให้ ฝ่ายนั้นยิ้มตอบพร้อมพยักหน้าด้วยท่าทางกระตือรือร้น

“ตกลง งั้นเที่ยงนี้กินข้าวด้วยกัน”

ฟ้าใสยิ้มบางเบาก่อนจะหันไปสบตาเรวดี เพื่อนรักไหวไหล่แล้วหันกลับไปสนใจคนข้างหน้า ดวงตาพราวระยับทันทีที่คนตัวสูงเริ่มทำการบรรยาย

เมื่อเลิกเรียน ทั้งสองแยกทางกันที่ป้ายรถเมล์ ก่อนกลับฟ้าใสตั้งใจซื้อของใช้ส่วนตัวเล็กน้อยขณะที่เจ้าของร่างแน่งน้อยกำลังเลือกซื้อของอยู่นั้นเขาได้พบกับประสิทธิ์อีกครั้ง ฝ่ายนั้นเร่งฝีเท้าเข้ามาหาเพื่อนสาวคนสวยทันที

“ฟ้า นึกว่ากลับไปแล้วซะอีก บังเอิญจังเลย” ชายหนุ่มยิ้มให้สาวน้อยหน้าหวาน ดวงตาคมเข้มกวาดมองคนตรงหน้าที่ส่งยิ้มมาให้ เขาบอกกับตนเองอย่างไม่อายว่าหลงรักรอยยิ้มของคนตรงหน้าเข้าอย่างจัง

“ฟ้ากำลังหาซื้อของใช้เล็กน้อยน่ะ สิทธิ์ซื้อของกินทั้งนั้นเลยนี่”

ดวงตาคู่สวยมองลงไปในรถเข็นของอีกฝ่าย พบว่ามีส้มเปลือกบางและแอปเปิ้ลพร้อมกับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอีกหนึ่งแพ็ค

“ใช่ แม่เราโทรศัพท์มาก่อนเลิกเรียน บอกให้ซื้อกลับบ้านน่ะ ฟ้าซื้อของเยอะไหม เราเดินเป็นเพื่อนนะ”

“ฟ้าเพิ่งมาถึง ยังไม่ได้อะไรเลย แต่ซื้อแค่สองสามอย่างก็จะกลับแล้วแหละ ไม่รบกวนสิทธิ์หรอก” บอกเพื่อนพลางยิ้มให้ แต่ประสิทธิ์ถือเป็นโอกาสที่เขาจะได้อยู่กับหญิงสาวตามลำพัง จึงดันรถเข็นไปพร้อมๆ กันแม้ว่าอีกฝ่ายจะปฏิเสธแล้วก็ตาม

“ไม่เป็นไร สิทธิ์ซื้อของเป็นเพื่อนแล้วกัน”

ฟ้าใสจนใจ จึงยอมให้อีกฝ่ายเดินเลือกของไปด้วยกัน ระหว่างนั้นช่างเป็นเรื่องบังเอิญ เพราะขณะที่หนุ่มสาวกำลังเลือกซื้อของกันอยู่นั้นเอง ร่างสูงใหญ่ของมาโนชที่ออกไปทำธุระสำคัญ และขากลับบังเอิญผ่านมาทางนี้ ตัดสินใจแวะซื้อผ้าอ้อมสำเร็จรูปให้ลูกชาย ขณะที่กำลังเลือกซื้ออยู่นั้นเขาได้ยินเสียงใสๆ คุ้นหูของใครบางคนที่กำลังคุยตอบโต้กันไปมากับเสียงห้าวทุ้มของหนุ่มน้อย จึงหันไปมองโดยอัตโนมัติ ชายหนุ่มชะงักงันมองสองหนุ่มสาวที่ยืนถัดไป มือถือผ้าอ้อมค้าง ดวงตาจ้องมองไปที่สาวน้อยหน้าใสพร้อมกับมองหนุ่มน้อยหน้ามนสลับกันไป จากที่หัวใจเต้นโลดเพราะความยินดีก็แปรเปลี่ยนเป็นหล่นวูบ แต่เขาไม่มีเวลาค้นหาความกระจ่างในความรู้สึกนั้น สาวน้อยที่อยู่ในความทรงจำเขามาโดยตลอดนับตั้งแต่ครั้งที่พบเจอกันบนเครื่องบินก็หันมองมายังเขาราวกับรู้

แล้วหัวใจที่ห่อเหี่ยวลงอย่างไร้สาเหตุก็มีอันต้องพองโตอีกครา เมื่อฟ้าใสยิ้มกว้างพร้อมกับเดินตรงมาหาเขาในทันทีที่เห็นหน้ากัน ทิ้งเพื่อนชายให้ยืนทำหน้างงงันอยู่ด้านหลังราวกับลืมว่ามีใครมาด้วย

 

 

กลับมาแล้วจ้า กลับมาแล้วคนดี ^^
 

เรื่องนี้แพลนลงอีบุ๊กเดือน พฤศจิกายน 63 นะคะ ตั้งใจลงต้นๆ เดือน น่าจะไม่เกินวันที่  12-13 ถ้าเสร็จทันนะคะ ถ้าไม่ทันอาจเลยๆ ไปนิดหน่อยค่ะ

 

สำหรับวันนี้ขอฝากเรื่องใหม่เอี่ยมที่เพิ่งวางขายอีบุ๊กวันแรกด้วยนะคะ #OneNightStandคืนแลกรัก 

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTM1ODk4Ijt9

 

sds

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTE3NTE0Ijt9

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น