เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 13 : ๔ ช่วยเลี้ยงน้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    11 ส.ค. 63

 

 

 


 

วันเสาร์ต่อมา ฟ้าใสตั้งนาฬิกาปลุกเพื่อให้ตื่นแต่เช้าตามที่ตั้งใจเอาไว้ หญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวเสร็จภายในสิบห้านาที รีบออกจากห้องพักตรงไปขึ้นรถแท็กซี่อย่างไม่รีรอ

เกือบเก้าโมงเช้าที่มาโนชเอางานออกมาทำที่ห้องนั่งเล่น ในเปลเด็กคือเจ้าตัวน้อยที่เพิ่งกินนมอิ่มแล้วหลับปุ๋ย

นิ้งหน่อง

เสียงกริ่งที่หน้าบ้านทำให้ชายหนุ่มผงกศีรษะขึ้นมอง เขาหันไปมองลูกชายแล้วผุดลุกจากเก้าอี้

ทันทีที่เห็นว่าเป็นใครเขาก็ต้องถอนหายใจออกมา แต่ไม่แปลกใจที่เห็นหล่อน เพราะหญิงสาวเคยบอกว่าเสาร์อาทิตย์จะมาช่วยเลี้ยงน้อง เขาคิดว่าหล่อนพูดเล่นแต่แล้วหล่อนก็มาจริงๆ 

“สวัสดีค่ะอาโนช น้องหลับอยู่เหรอคะ”

สาวน้อยในชุดเสื้อเชิ้ตสีชมพูกับกางเกงยีนสีเข้มพอดีตัวก้าวเข้ามาพร้อมกับเป้สะพายหลัง ดวงหน้าแจ่มกระจ่างสดใสอย่างทุกครั้งที่เขาพบเจอ

“หลับอยู่ แล้วนี่มาคนเดียว?”

หญิงสาวพยักหน้ายิ้ม ดวงตาเป็นประกาย อวดฟันขาวสะอาดเรียงตัวสวยและลักยิ้มตรึงใจคนมอง

“คนเดียวค่ะ ตอนแรกว่าจะชวนเรมาด้วย แต่พอดีเรต้องพาแม่ไปทำธุระ น้องฟ้าเลยมาคนเดียว”

ชายหนุ่มมองคนตรงหน้าแล้วยิ้มให้ก่อนจะหมุนตัวนำเข้าบ้าน

หญิงสาวตรงดิ่งเข้าไปที่เปลเด็กเป็นอันดับแรก พลางเอ่ย

“น้องฟ้าบอกแม่แล้วนะคะว่าเจออาโนชที่นี่ แม่ดีใจใหญ่เลย เห็นบอกว่าอาทิตย์หน้าจะเข้ามาทำธุระที่นี่กับพ่อ จะแวะมาเยี่ยมด้วยค่ะ”

มาโนชที่นั่งลงบนเก้าอี้ที่หน้าโต๊ะทำงาน คว้าแว่นสายตาขึ้นมาใส่ นิ่งฟังคนพูดเก่งอยู่เป็นครู่ ก่อนมีคิรากรเขามักอยู่ตามลำพัง ตอนพ่อยังมีชีวิตท่านก็มักจะทำอะไรของท่านไป ไม่ค่อยได้พูดคุยกับเขามากนัก ทุกอย่างรอบกายเงียบจนบางครั้งเขายังวังเวง พอมีคิรากร ความเงียบสงบลดลงกึ่งหนึ่ง แต่มาถึงตอนนี้เขาคาดว่าคงจะหาความสงบไม่ได้อีกเลย แต่เหตุใด เขาจึงไม่รู้สึกหงุดหงิดเลยสักนิด

“อาโนชทำงานอยู่เหรอคะ ถ้างั้นน้องฟ้าไม่กวนแล้วดีกว่า อาโนชทำงานไปเลยค่ะ เดี๋ยวน้องฟ้าดูน้องให้เอง”

ว่าแล้วฟ้าใสก็ปลดเป้ออกจากไหล่ลงวางบนโต๊ะเตี้ย แล้วนั่งลงบนโซฟาติดกันกับเปลของหนูน้อยที่กำลังหลับปุ๋ย

หญิงสาวนิ่งมองแล้วขมวดคิ้วมุ่น เมื่อแอบมองมาโนชสลับกับเจ้าหนูคิรากร

ไม่เห็นมีตรงไหนเหมือนกันเลย อย่างน้อยก็ต้องมีเหมือนบ้างสิ นิดหน่อยก็ยังดี

หญิงสาวคิดในใจอย่างแสนจะกังขา

“มาแบบนี้แม่รู้หรือเปล่า”

คนถูกถามหันไปมองคนถามที่ก้มหน้าก้มตาทำอะไรสักอย่างอยู่

“รู้สิคะ น้องฟ้าบอกแม่แล้ว”

“พ่อล่ะ”

คราวนี้หญิงสาวเอียงคอมองอีกฝ่าย ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ แล้วบอก

“เปล่าค่ะ”

คนที่ก้มหน้าทำงานชะงักพร้อมกับเงยหน้าขึ้นแล้วหันมองหญิงสาว ฟ้าใสทำหน้าเหลอหลาพลางไหวไหล่

“ทำไมล่ะคะ น้องฟ้าอยู่หอพักนะคะ ไม่เห็นต้องบอกเลย”

“ควรบอก” ชายหนุ่มมองลอดแว่นตา ท่านั้นทำเอาคนที่มองอยู่ก่อนแล้วอดขำไม่ได้ 

ตาแก่เอ๊ย นึกค่อนขอดในใจ แต่ถึงเขาจะเป็นตาแก่ ก็เป็นตาแก่ที่ยังดูหนุ่มแน่นมากๆ เลยทีเดียวเชียว

แก้มใสๆ แดงเรื่อขึ้น จากนั้นหลบสายตาคมเข้มที่มองมาราวจะเอ็ดไปยังเจ้าหนูน้อยแทน

ท่าทางเอียงอายของแม่สาวน้อยทำให้มาโนชใจแกว่ง เขาไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองนักหรอก เพราะอายุของเขาและหล่อนห่างกันขนาดเป็นพ่อลูกกันได้ อีกอย่างเขาก็เป็นเพื่อนกับแม่ของหล่อน การที่หล่อนจะมามีจิตพิศวาสเขานั้นเป็นไปได้ยาก 

แต่ท่าทางเมื่อครู่นี้...หมายความว่าอะไร 

“อะแฮ่ม” 

มาโนชกระแหร่มออกมาเบาๆ แล้วตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อ ทว่าสมาธิกลับลดน้อยถอยลงจนแทบไม่เหลือ

ฟ้าใสนั่งมองน้องอยู่พักใหญ่ ก็หยิบหนังสือที่เตรียมมาด้วยออกมามาอ่าน ระหว่างนั้นหล่อนแอบมองมาโนชไปพลาง จึงได้รู้ว่าเขามีสมาธิในการทำงานสูงมาก เพราะตั้งแต่หล่อนอาสาดูแลคิรากร เขาก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานลูกเดียว

หญิงสาวยกมือขึ้นป้องปากเมื่อเกิดอาการง่วง จึงผล็อยหลับไปบนโซฟา ครู่ต่อมามาโนชรู้สึกถึงความเงียบจึงหันไปมองทางเปลเด็ก แล้วหยุดนิ่งที่ร่างบางซึ่งเอนซบไปกับพนักโซฟา บนอกของหล่อนมีหนังสือหนึ่งเล่มอ่านค้างเอาไว้ 

มาโนชยกแขนขึ้นวางบนพนักอิง อีกมือคีบดินสอเอาไว้ ใบหน้าคมคายมีรอยยิ้มแต้มอยู่บางๆ คิดในใจอย่างขบขัน ว่าหล่อนมาช่วยเขาเลี้ยงลูก หรือมาให้เขาดูแลเพิ่มอีกคนกันแน่ ชายหนุ่มส่ายหน้า แล้ววางดินสอลุกจากเก้าอี้ตรงไปหา เขาคว้าผ้าห่มผืนบางของเขาขึ้นมาคลุมร่างหล่อนเอาไว้อย่างเบามือ ยืนมองดวงหน้าอ่อนใสของหญิงสาวด้วยความรู้สึกเอ็นดู ก่อนจะหันกลับไปยังเปลเด็ก เขาก้าวไปหยุดจนชิดมองลูกชายที่หลับนานเป็นพิเศษด้วยสายตาอ่อนโยน ก่อนจะเดินกลับไที่โต๊ะทำงานอีกครั้ง

ฟ้าใสหรี่ตาขึ้นช้าๆ แล้วมองแผ่นหลังกว้างของมาโนชพร้อมรอยยิ้ม พลางยกมือที่อยู่ใต้ผ้าห่มขึ้นกระชับผ้าเบาๆ ก่อนจะเหลือบตามองไปยังคิราอรที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ในเปลเด็ก ริมฝีปากสีเรื่อเผยอยิ้มจางๆ ก่อนหลับตาลง

 

 

 

 

มาอัป อาโนช เพิ่มแล้วนะคะ และขอโทษที่หายไปนานเลยจ้าา <3

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น

  1. #24 Bhorn Vara (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 13:51
    ดีใจ ๆ ค่ะ อาโนชกลับมาแล้ว ✌🏻️✌🏻✌🏻
    #24
    0
  2. #23 lardna (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 13:38
    หายไปนานจนลืม แต่ก็รออาโนช😁😁😁
    #23
    0
  3. #22 AijaSolothurn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 11:56
    รอออออออออออ
    #22
    0