เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,576
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    5 เม.ย. 63

 

 

 

บทนำ

 

เสียงหวูดรถไฟดังปู๊น ปู๊นเมื่อถึงสถานี...

ฟ้าใส อินทศร สาวน้อยอายุสิบเก้าปีเต็ม เป็นนักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งของมหาวิทยาลัยชื่อดัง สาขาการออกแบบแฟชั่นและสิ่งทอ กำลังนั่งทอดอารมณ์และชมวิวทิวทัศน์อยู่ริมหน้าต่างรถไฟชั้นพิเศษที่กำลังมุ่งตรงไปยังกนุงเทพมหานคร หากถามว่าทำไมจึงไม่เลือกใช้เครื่องบิน นั่นเป็นเพราะฟ้าใสชอบที่จะนั่งชมวิวไปเรื่อยๆ แบบนี้มากกว่า ระหว่างทางยังได้พบเจอสิ่งแปลกตามากมาย ทำให้เกิดความคิดสร้างสรรค์และสามารถนำมาใช้ในการออกแบบเสื้อผ้าที่หล่อนกำลังศึกษาอยู่ในขณะนี้

เจ้าของใบหน้าแฉล้ม งดงามเสียจนใครต่อใครต้องมองตามอย่างสนใจและชื่นชมผุดลุกจากที่นั่งชั้นพิเศษของตนพร้อมกระเป๋าเดินทาง เปิดประตูออกจากห้องพักส่วนตัวแล้วตรงไปยังประตูทางออก ไม่นานนักร่างบอบบางในชุดเสื้อเชิ้ตลายฟ้าขาวและกาสงเกงยีนกระชับตัวขายาวเน้นรูปร่างยวนตาก็ก้าวลงจากรถไฟมายืนที่ชานชลาแล้วก้าวตรงไปยังทางออก

ดวงหน้างดงามไร้ที่ติเจือยิ้มน้อยๆ ก่อนจะลากกระเป๋าเสื้อผ้าเดินไปเรียกรถแท็กซี่ ระหว่างนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นราวกับรู้

“น้องฟ้า ถึงไหนแล้วลูก”

เสียงหวานๆ จากปลายสายทำให้ฟ้าใสยิ้มแป้น รีบกลอกเสียงใสๆ ของตนลงไปทันที

“น้องฟ้าถึงกรุงเทพฯแล้วค่ะแม่ เพิ่งลงจากรถไฟตะกี้เลย น้องเป็นไงมั่ง ดีขึ้นหรือยังแล้วแม่กับพ่อเป็นไงบ้าง ที่นั่นหนาวมากไหม”

เสียงแจ้วๆ ที่ถามแทบไม่เว้นระยะจากปลายสายทำให้นิลินหันไปมองคมน์ที่กำลังนั่งคุยกับเมฆาด้วยสีหน้าขบขัน

เมฆา ลูกชายคนกลางของหล่อนปัจจุบันเป็นหนุ่มน้อยอายุสิบสี่ปี ซึ่งเดินทางมาดูสถานศึกษาต่อหลังจากจบมัธยมศึกษาตอนต้น จึงถือโอกาสอยู่ท่องเที่ยวและช่วยงานลุงกับป้าที่เปิดร้านอาหารอยู่ที่สวิสเซอร์แลนด์ แต่เมื่อสองวันก่อนเมฆาเกิดอุบัติเหตุถูกรถยนต์ชนเข้ากับรถจักรยานของเขาจนต้องเข้าเฝือก ทำให้ทั้งนิลินและคมน์รีบซื้อตั๋วเครื่องบินแล้วเดินทางมาหาลูกชายทันที

นิลินเดินไปหาสองพ่อลูกแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ ลูกชายคนกลาง

“ก็ขาหักตามระเบียบอย่างที่รู้นั่นแหละ ตอนนี้อาการดีขึ้นแล้ว คุยกับน้องต่อนะลูก”

เมฆารับโทรศัพท์มือถือจากมารดาแล้วกลอกเสียงลงทักทายพี่สาวด้วยใบหน้าเกลื่อนยิ้ม

“พี่ฟ้า ทำไมไม่ด้วยกันล่ะ มัวแต่ทำกิจกรรมอยู่อีกใช่ไหม เบื่อจัง น้องนุ้งเจ็บขนาดนี้ยังจะใจร้ายได้ลงคออีก” พ่อหนุ่มน้อยใบหน้าเรียวโหนกแก้มสูงดวงตาคมที่ฉายแววว่าเมื่อเติบโตขึ้นจะกลายเป็นหนุ่มหล่อขวัญใจสาวๆ อย่างแน่นอนทำปากยื่นใส่โทรศัพท์ขณะตัดพ้อต่อว่าพี่สาวคนสวย ทำให้คนเป็นพ่อและแม่อดหัวเราะออกมาอย่างขบขันเสียไม่ได้ เพราะระยะทางห่างไกลไม่เคยเป็นอุปสรรคต่อการอ้อนพี่สาวเลยสักนิด

“โอ๋ๆ ตอนรู้ข่าวพี่ฟ้าติดกิจกรรมจริงๆ แต่ตอนนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว เมฆอยากได้อะไรเป็นพิเศษไหม พี่ฟ้าจะได้หิ้วไปให้ยังไงล่ะ” พี่สาวคนสวยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานเพราะต้องการเอาใจน้องชายเป็นพิเศษ

เมฆาได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มกริ่มแล้วยักคิ้วให้แม่กับพ่อสองที

“ไม่ต้องเอาอะไรมาฝาก แต่พี่ฟ้าต้องรีบมาเลยนะ เมฆรออยู่”

ฟ้าใสยิ้มใส่โทรศัพท์ แล้วตกปากรับคำทันที

“ได้เลย ตอนนี้พี่ขึ้นแท็กซี่แล้วกำลังกลับห้องพัก ออกเดินทางคืนนี้แหละ แล้วเจอกันนะน้องรัก”

“ค้าบ คุยกับพ่อหน่อยนะ พ่อจะคุยด้วย”

“ว่าไงน้องฟ้า ถึงห้องพักแล้วใช่ไหม เตรียมตั๋วเรียบร้อยแล้วหรือยัง”

ฟ้าใสที่กำลังนั่งบนแท็กซี่ยิ้มแป้นเมื่อได้ยินเสียงพ่อ

“ยังไม่ถึงค่ะพ่อ อีกสักพักก็ถึง แต่น้องฟ้าได้ตั๋วแล้ว ออกเดินทางคืนนี้”

คมน์พยักหน้าเบาๆ แล้วมองหน้าภรรยา

“ระวังตัวด้วยนะ เดินทางคนเดียวนานๆ พ่อกับแม่แล้วก็น้องชายเราเป็นห่วง”

ฟ้าใสยิ้มหวานอีกครั้งแล้วตอบ

“แน่นอนค่ะ แล้วเจอกันค่ะพ่อ”

“จ้ะ แล้วเจอกัน”

คมน์ส่งโทรศัพท์คืนภรรยา แล้วหันไปมองลูกชายที่นั่งอยู่บนวีลแชร์ยิ้มๆ

“ทีนี้ก็ไม่ต้องบ่นกับพ่อแล้วนะ พี่ฟ้าบอกจะขึ้นเครื่องคืนนี้”

เมฆาพยักหน้าหงึกหงัก ใบหน้าแต้มยิ้มพอใจ

“ครับ พี่ฟ้าบอกเมฆแล้ว แต่ก็คิดถึงลมนะพ่อ ป่านนี้ป่วนจนยายปวดหัวแล้วมั้ง” เมฆาพูดกลั้วหัวเราะยามเอ่ยถึงน้องชายคนเล็ก ที่อายุห่างจากเขาเกือบสี่ปี ปัจจุบันวายุอายุเต็มสิบขวบปีนี้ และเป็นเด็กซนที่ทำให้พ่อกับแม่ปวดหัวไม่เว้นแต่ละวัน

“เข้าค่ายลูกเสือ ไปป่วนครูแทน แต่พ่อฝากปูกับย่าไว้แล้ว ไม่ต้องห่วงน้องมันหรอกเราน่ะ ห่วงตัวเองก่อนเถอะ” พ่อปรายตามอง ด้วยแววตาดุๆ ทำให้คนเป็นลูกยิ้มแหยทันที เพราะมาถึงได้ไม่เท่าไรก็เกิดเรื่องจนตัวเองต้องเจ็บตัวเสียแล้ว

“แหม ก็มันเป็นอุบัติเหตุนี่นา”

“พ่อก็ไม่ได้ว่า แต่แค่อยากให้ระมัดระวังมากขึ้นกว่าเดิมเท่านั้น”

“ครับ” เมฆาตอบเสียงอุบอิบ นิลินมองลูกชายแล้วส่ายหน้ายิ้มๆ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปด้านใน ปล่อยสองพ่อลูกนั่งคุยกันตามลำพัง

ขณะเดียวกัน ฟ้าใสจ่ายเงินให้คนขับรถแท็กซี่เรียบร้อย ก็รีบกลับเข้าห้องพัก แล้วเตรียมเสื้อผ้าของใช้ชุดใหม่ใส่กระเป๋า เพื่อตัวออกเดินทางทันที

 

 

 

 

 

พระเอกแก่สุดในบรรดาพระเอกแก่ๆ ของนิราอรเลยค่ะ ฝากติดตามด้วยนะคะ เรื่องนี้เป็นนิยายภาคต่อ กลิ่นไอรักร้ายนะคะ หากมีคำผิดปะปนต้องขออภัยค่ะ เพราะยังไม่ตรวจทานละเอียด แต่มาเปิดเรื่องเอาไว้ก่อน แนะนำตัวพระนางเรื่องใหม่ไปพลางๆ จ้า แล้วก็ขอฝากเรื่องเก่าด้วยนะคะ

 

กดโหลดตรงนี้จ้า https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetailsdata=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTE3NTE0Ijt9

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น