(E-Book) [Quatre] HEART ตัดใจให้เหลือรัก

ตอนที่ 12 : Chapter 6 They can't break me, I'm already broken [1] (CUT)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    1 พ.ย. 63

Animated GIF

Chapter 6

They can't break me, I'm already broken

(พวกเขาทำลายฉันไม่ได้หรอก ฉันน่ะแตกสลายอยู่แล้ว)

[1]

 

 

 

“กลายเป็นว่าฉันหิ้วผู้ชายกลับบ้านแทนเหรอเนี่ย”

ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงตุ่นของหญิงสาวยกยิ้มอย่างพอใจ มือเรียวลูบไปตามกรอบหน้าของคนตัวสูงกว่าด้วยดวงตาเป็นประกายทันทีที่เขาหันมาเผชิญหน้าด้วยหลังจากบานประตูห้องปิดลง ดูเหมือนความคิดตอนแรกที่ว่าไม่ได้จะหิ้วใครกลับคงต้องสลัดทิ้งไปได้เลย และใครที่ว่าก็ไม่ใช่แค่ใครสักคนด้วย เพราะคนที่หัวใจและร่างกายของเธอต้องการมีแค่ผู้ชายคนนี้เท่านั้น 

แสงไฟภายในห้องนอนใหญ่ของบ้านสะท้อนเข้ากับนัยน์ตาคู่คมของฮาร์ต แสดงให้เห็นถึงความปรารถนาของชายหนุ่มชัดเจน เฉกเช่นเดียวกับดวงตาของเพลงที่จับจ้องเขาอยู่ มือหนาข้างหนึ่งเคลื่อนไปเคล้นคลึงสะโพกมน อีกข้างยกขึ้นไปเชยคางของผู้หญิงตรงหน้าให้เงยขึ้น

“ถ้าจะพูดให้ถูกคือ ฉันมีบางอย่างที่ต้องเอาคืนจากเธอต่างหาก” ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก นึกไปถึงหลายคืนก่อนนี้ที่เขามาส่งเธอที่บ้านเหมือนวันนี้ 

 

“คือจูบเมื่อกี้น่ะ…ก็คิดเสียว่าฉันขอยืมก่อนนะ”

 

ในเมื่อเธอยืม เขาก็มีหน้าที่ต้องเอาคืนไม่ใช่หรือไง

“นั่นสิ” เพลงเพิ่งนึกขึ้นมาได้ 

“แต่ดูเหมือนเธอต้องคืนพร้อม ‘ดอกเบี้ย’ นะ” 

ประโยคนั้นไม่ได้ทำให้หญิงสาวนึกกลัวเลยสักนิด ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ เขากำลังกระตุ้นให้เลือดของเธอสูบฉีดพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง “ฉันชอบนายมากเพราะแบบนี้แหละ”

เขายิ้มอย่างมีเลศนัยก่อนจะโน้มเข้าไปกระซิบชิดใบหูของเธอว่า “ชอบมากขึ้นอีกหน่อยสิ” 

สิ้นคำพูดนั้นฮาร์ตก็เชยปลายคางของคนตรงหน้าขึ้นอีกนิด ขยับเข้าไปบดริมฝีปากเคล้ากับเรียวปากอิ่มสีแดง ยิ่งใกล้มากขึ้น กลิ่นหอมชวนให้รู้สึกหวามไหวที่กวนใจเขาตอนอยู่บนแท็กซี่ก็ยิ่งชัดเจนจนเขาแทบคลั่ง ร่างกายร้อนผ่าวแทบระเบิดออกมา

จูบเร้าอารมณ์เพิ่มความร้อนแรงขึ้นทุกขณะ ชายหนุ่มสอดลิ้นเข้าไปรุกไล่เกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของอีกคนอยู่ในโพรงปากนุ่ม ชนิดที่ว่าแทบไม่เว้นจังหวะหายใจ มือข้างที่เคยเชยคางละออกไปช่วยเลิกเดรสสั้นขึ้นมาจนชายกระโปรงกองตรงสะโพกผาย ฝ่ามือร้อนผ่าวเคลื่อนพ้นเนื้อผ้าลงไปสัมผัสกับผิวนุ่มของต้นขาด้านใน ไล้ปลายนิ้ววนเข้ากลางผ้าลูกไม้ตัวบางกระตุ้นให้กายสาวสั่นสะท้าน จนสาวเจ้าส่งเสียงครางหวิวไหวหลังจากที่เขาผละจูบออกไปพอดี

ริมฝีปากหยักลึกวกกลับเข้าไปดูดดึงริมฝีปากของหญิงสาวอีกครั้ง ก่อนจะเคลื่อนต่ำไปตามแนวลำคอระหง กดฝังปลายจมูกที่ซอกคออุ่นร้อน สูดกลิ่นหอมหวานเข้าไปด้วยความโหยหา เพลงไม่ได้ปล่อยให้เขารุกอยู่ฝ่ายเดียว เธอเคลื่อนมือไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของคนตรงหน้าที่เว้นว่างสองเม็ดบนไว้อยู่ก่อนแล้ว และก็มีอันต้องชะงักมือเมื่อปลดออกได้แค่เม็ดเดียว

“สองเม็ดบนนี่ปลดไว้อ่อยใคร” เธออดถามไม่ได้ ถ้าเขาเว้นกระดุมเม็ดแรกไว้แค่อันเดียวคงไม่ทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

ฮาร์ตเลิกชายเดรสของหญิงสาวขึ้นอีกนิด ขยำมือข้างหนึ่งเข้าที่ก้นนุ่มคล้ายจะแกล้ง ผละใบหน้าจากลำคอขาวมาจ้องหน้าอีกฝ่ายแล้วถามกลับว่า “แล้วชุดนี้เธอใส่ไปอ่อยใคร”

“นายน่ะสิ”

คำตอบนั้นทำให้เขาแค่นหัวเราะ ถ้าเธอตั้งใจแบบนั้นจริงละก็เขาคงไม่กล้าปฏิเสธหรอก เพราะว่ามันได้ผล ทว่าความจริงมันไม่ได้ผลแค่กับเขาคนเดียว แล้วอย่างนี้จะไม่ให้เขาอารมณ์เสียที่เธอเกือบจะโดนคนอื่นลากไปได้ยังไง

“นายยังไม่ตอบฉันเลยนะ” 

“เธอไง” นัยน์ตาคมสบลึกเข้าไปในดวงตาสวยเซ็กซี่อย่างมีนัยเชิญชวน จับนิ้วเรียวของเธอกดตรงกระดุมเม็ดถัดมาคล้ายจะบอกกลาย ๆ ว่า ‘ปลดต่อสิ’  เพราะเขารอให้เธอสัมผัสตัวเขาแทบไม่ไหวแล้ว

เพลงทำตามความตั้งใจทั้งของเธอและเขาด้วยความรวดเร็ว แผ่นอกแกร่งและกล้ามหน้าท้องขึ้นลอนพองามปรากฏแก่สายตา ชายเสื้อเชิ้ตถูกดึงออกจากกางเกงก่อนที่เสื้อจะถูกปลดลงจากไหล่กว้าง หากแต่ยังไม่ทันถูกถอดออกพ้นตัว คนตัวสูงกว่าก็คว้าเธอเข้ามาใกล้แล้วอุ้มขึ้นแบบไม่ให้ตั้งตัว เธอคว้าไหล่ของเขาเป็นที่ยึดเกาะโดยอัตโนมัติ เช่นเดียวกับที่เรียวขาทั้งสองพาดเกี่ยวไปกับเอวสอบ

ร่างสูงอุ้มหญิงสาวมานอนราบบนฟูกหนานุ่มก่อนจะถอดเสื้อเชิ้ตโยนไปข้างเตียง แล้วตามลงไปประกบปากจูบด้วยแรงอารมณ์ที่ทำให้คนใต้ร่างถึงกับอ่อนระทวย ราวกับถูกเขากระชากวิญญาณออกไปจากร่าง ความรักของเขายังคงร้อนแรงเหมือนเดิม หรืออาจจะมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ! 

 

 

CUT

 

 

 

“ฮาร์ต ทำไงดีล่ะ”

เสียงหวานปนเซ็กซี่เอ่ยถามขึ้นในตอนสายของวันถัดมา เพลงเคาะนิ้วลงบนแผ่นอกกว้างของคนที่นอนกอดเธออยู่ เธอรู้ว่าเขาตื่นแล้วแต่ยังไม่ลืมตา จะไม่ตื่นได้ยังไงในเมื่อเธอวุ่นวายกับร่างกายเขามาหลายนาทีแล้ว เมื่อคืนนี้กว่าพวกเขาจะบรรเลงบทเพลงจบก็เล่นเอาค่อนสว่าง พากันหมดแรงจนแทบจะคลานเข้าห้องน้ำไปชำระล้างร่างกาย ก่อนจะกลับมานอนให้สบายตัวเลยทีเดียว

“หืม” ชายหนุ่มครางครึ้มอยู่ในลำคอแต่ยังไม่ยอมลืมตาขึ้นมาสบตาหญิงสาวในชุดนอนสุดเซ็กซี่ ในขณะที่เขาสวมเพียงบ็อกเซอร์ตัวเดียวเท่านั้น 

“ฉันถามว่าทำยังไงดี”

คนฟังนิ่วหน้าก่อนจะยอมเปิดเปลือกตาขึ้นจนได้ “ทำอะไร”

“ฉันชักจะชอบนายมากขึ้นจริง ๆ แล้วน่ะสิ” เธอบอกเสียงอ้อนก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาทับอยู่บนร่างหนา “นายไม่คิดว่าเราควรกลับมาคบกันเหรอ”

คนใต้ร่างแค่นหัวเราะก่อนจะเบือนหน้ามองไปทางหน้าต่างที่มีแสงสว่างจ้าลอดผ่านเข้ามา รู้สึกแสบตาจนต้องหยีตาอยู่ครู่หนึ่ง “กี่โมงแล้วเนี่ย”

มีคนโดนเมินหนึ่งอัตรา

“ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง” 

“ได้ยิน”

“แล้วไม่คิดจะตอบหน่อยเหรอ”

“ไม่คิด” เขาตอบสั้น ๆ ก่อนจะดันคนตัวเล็กกว่าลงจากตัวแล้วลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง เพลงขยับตัวนั่งให้ดี ๆ มองเขาตาขวาง 

“ไม่คิดจะตอบหรือไม่คิดจะกลับมาคบกัน”

เขาเงียบไปนิดหนึ่งก่อนจะตอบว่า “ไม่รู้สิ”

“กวนประสาทกันหรือไง”

“กวนยังไง เธอมาถามตอนเพิ่งตื่นเนี่ยนะ ฉันคิดอะไรไม่ออกหรอก” ชายหนุ่มไหวไหล่นิดหน่อย เขาไม่ได้จะเลี่ยงหรืออะไร หากแต่สมองยังรู้สึกตื้อไม่หายเลย ยิ่งนอนน้อยก็ยิ่งไม่มีอารมณ์จะตอบอะไรทั้งนั้น 

“แต่เมื่อคืนนี้เรา…”

Rrrr Rrrr

เสียงโทรศัพท์แผดเสียงดังลั่นขัดจังหวะ ทั้งคู่หันขวับไปยังต้นเสียงทางโต๊ะข้างเตียงพร้อมกัน บนหน้าจอโทรศัพท์ของเพลงปรากฏสายเรียกเข้าพร้อมสั่นครืด ๆ อยู่หมิ่นเหม่ใกล้ขอบโต๊ะ หญิงสาวถอนหายใจหงุดหงิดก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าตัวขัดจังหวะมาดู 

‘ผู้ชายคนนั้น’

ชื่อเบอร์ที่เธอบันทึกไว้แสดงเด่นชัดอยู่บนจอ หัวใจของเธอกระตุกวูบโดยอัตโนมัติ ฮาร์ตเหลือบสายตาอ่านชื่อนั้นแล้วก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร แถมยังรู้ด้วยว่าหญิงสาวตรงหน้าคงไม่ได้รู้สึกดีเท่าไร ธรรมดาแล้วเจ้าของเบอร์ไม่ใช่คนที่จะโทรมาบ่อยเท่าไรนัก เรียกว่าแทบจะเป็นสายเรียกเข้าหายากเลยก็ว่าได้ หากแต่ความจริงนั้นกลับทำให้เพลงสบายใจมาตลอด เธอไม่เคยต้องการให้ชื่อนี้ปรากฏเป็นสายเรียกเข้าหรือโทรออกเลยด้วยซ้ำ 

“ไม่อยากรับเหรอ” เสียงทุ้มเอ่ยถามเรียกสติของคนที่เอาแต่จ้องโทรศัพท์แล้วชะงักเงียบไปนาน ฮาร์ตมองหน้าอีกฝ่ายสลับกับหน้าจออย่างเห็นใจ เขาไม่อยากให้เธอรับเหมือนกันหากเจ้าของสายนี้ทำให้เธอรู้สึกแย่ นี่ขนาดยังไม่รับยังเห็นชัดว่ายายตัวร้ายของเขาอารมณ์ดาวน์ไปแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นการที่คนที่ปกติแทบจะไม่ติดต่อกันโทรมาแบบนี้ คิดว่ารายนั้นคงมีเรื่องจำเป็นจริง ๆ “ฉันรับให้ไหม พ่อเธออาจจะมีธุระสำคัญก็ได้นะ”

และไม่ว่าจะยังไง ผู้ชายคนนั้นก็ถือว่าเป็น ‘ครอบครัว’ ของเธอ

 

 

 

___________________________

พาคู่นี้มาส่งเข้านอนค้าบบบ อิ_อิ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น