(E-Book) [Quatre] HEART ตัดใจให้เหลือรัก

ตอนที่ 10 : Chapter 5 I hate the space between us [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 226
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    28 ต.ค. 63

Chapter 5

I hate the space between us

(ฉันเกลียดช่องว่างระหว่างเรา)

[1]

 

 

 

คลับ Craze ในคืนวันเสาร์คลาคล่ำไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตาทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ โซนวีไอพีถูกจับจองเต็มทุกโต๊ะ แต่ก็ยังไม่แน่นเท่าโซนแดนซ์ที่แทบไม่มีพื้นที่ให้แทรก ถัดจากนั้นไม่ไกลในชั้นเดียวกัน โต๊ะของวงแกตเตอร์ถูกนั่งรายล้อมด้วยสมาชิกวงสามคนอันประกอบด้วย พิทช์ พี่ใหญ่มือกลองประจำวง เฟียส มือกีตาร์ และมือเบสน้องเล็กของวงอย่างปกป้อง นอกจากนี้ยังมีเจ้าของคลับซึ่งเป็นเพื่อนของเพื่อนพิทช์อีกทีที่กำลังจะลุกไปดูแลลูกค้าตรงอื่นบ้าง หลังจากนั่งคุยติดลมอยู่โต๊ะนี้ตั้งนานสองนาน

“ไอ้ฮาร์ตมันจะเทพวกเราจริง ๆ เหรอวะ” พิทช์หันไปถามเฟียสหลังจากโบกมือให้เจ้าของคลับที่ลุกออกไปแล้ว 

“ไม่หรอก เพลงมาด้วย มันทนนอนหลับอยู่บ้านไม่ได้แน่”

“หรือสองคนนั้นจะมาด้วยกัน”

เฟียสส่ายหน้าก่อนจะยกโทรศัพท์ในมือขึ้นมาให้รุ่นพี่ดู “เพลงถึงละ มาคนเดียว” ว่าจบแล้วเจ้าตัวก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง “เฮียมึงก็อยู่กับไอ้ป้องไปก่อนนะ เดี๋ยวกูออกไปรับเพลงแป๊บ”

“เออ ๆ”

ตรงหน้าประตูคลับด้านใน เพลงกำลังยืนหันซ้ายหันขวามองหามือกีตาร์ประจำวงแกตเตอร์ที่บอกว่าเดี๋ยวจะเดินออกมารับไปที่โต๊ะ ที่จริงหลังจากเดินผ่านจุดตรวจบัตรประชาชนมาแล้วคนแรกที่หญิงสาวไลน์ไปหาคือฮาร์ต ทว่ารออยู่หลายนาทีก็ไม่มีวี่แววว่ารายนั้นจะเปิดอ่านข้อความที่เธอส่งไปถามว่า ‘อยู่ไหน’ เลย เพราะแบบนั้นเธอเลยเปลี่ยนไปถามเฟียสแทน

ไม่นานเกินรอเธอก็หันไปเห็นร่างสูงของเฟียสกำลังเดินตรงมาทางนี้เข้าพอดี เธอยิ้มกว้างแล้วโบกมือให้เพื่อนด้วยความดีใจหลังถูกปล่อยให้ยืนทำหน้าไม่ถูกอยู่ครู่หนึ่ง

“ว้าว เซ็กซี่เลดี้” นั่นเป็นประโยคแรกที่เขาเอ่ยทักพร้อมรอยยิ้ม “นึกว่าดาราที่ไหน”

“เป็นดาราได้เลยใช่เปล่า” หญิงสาวยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาทาบแก้มตัวเองด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนจะยิ้มขำออกมาเมื่อเห็นว่าคนชมหลุดหัวเราะก่อน อันที่จริงเธอเป็นคนแต่งตัวเก่งอยู่แล้ว เรียกว่าการทำให้ตัวเองดูดีอยู่เสมอเป็นความสุขอย่างหนึ่งในชีวิตเธอเลยก็ได้ 

“ไปที่โต๊ะกัน” เฟียสเอ่ยชวน

“ฮาร์ตล่ะ” 

“ไม่รู้มันจะมาหรือเปล่า” 

พอได้ยินแบบนั้นหญิงสาวก็ถึงกับหุบยิ้ม ถอนหายใจเซ็ง “นอนไปแล้วละมั้ง ไลน์ก็ไม่ตอบ”

“ฮ่า ๆ ๆ ปกติ ไม่ตอบคือทำเพลงกับนอน มีสองอย่าง” เฟียสพูดกลั้วหัวเราะก่อนจะพยักหน้าชวนแล้วเดินนำเข้าไปในโซนวีไอพี ทันทีที่สองคนที่เหลือเฝ้าโต๊ะเห็นหน้าคนมาใหม่ก็พากันปรบมือต้อนรับกันยกใหญ่

“เฮ้อ สวยขึ้นทุกครั้งที่เจอเลยว่ะ” พิทช์ทำหน้าเสียดายก่อนหันหน้าไปพูดกับปกป้องว่า “กูชักเกลียดที่โลกนี้มีไอ้ฮาร์ต”

“อะไรของมึงเฮีย” ปกป้องนิ่วหน้าตามไม่ทัน

“ก็เพลงสวยขนาดนี้แต่กูหมดสิทธิ์จีบเพราะไอ้ฮาร์ตไง” ว่าจบก็ยกแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นไปจิบ ส่วนคนอื่น ๆ ในโต๊ะได้แต่ส่ายหน้าไปมา “เพลงอยากกินอะไรสั่งเต็มที่เลย เฮียเลี้ยงเอง”

“เอาเลยพี่เพลง เอาให้มันล่มจม” ปกป้องหันมาสนับสนุน “ว่าแต่พี่ฮาร์ตอยู่ไหนแล้วล่ะ มันไม่ตอบไลน์กลุ่มเลยอะ”

เพลงละสายตาจากแก้วของตัวเองที่เฟียสกำลังผสมเหล้ากับมิกเซอร์ให้แล้วหันไปตอบปกป้องที่นั่งอยู่ไม่ห่างกันนัก “ไม่ตอบเหมือนกัน”

เท่านั้นเป็นอันเข้าใจ

“หรือมันจะเทจริง ๆ วะ ทำกันได้ลงคอ เห็นพวกกูเป็นเหล้าสินะ” เฟียสบ่นอุบ คิดว่าการที่เพลงมาด้วยแบบนี้ มันจะรีบมาก่อนใครเพื่อนเสียอีก ที่ไหนได้ดันหายเงียบไปเหมือนตาย 

“เออ นึกจะเทก็เท แต่ถึงพวกเราจะเหล้าก็เหล้าชั้นสูง หึ” พิทช์ที่ได้ยินรุ่นน้องบ่นแว่ว ๆ รีบสำทับ ปกติฮาร์ตไม่ใช่คนอิดออดเท่าไรเวลาชวนออกไปเที่ยวไหน แต่วันนี้คิดว่าคงจะขี้เกียจละมั้ง เขากับคนอื่นไม่ได้เซ้าซี้อะไร เพราะถ้ารายนั้นอยากมาเดี๋ยวก็คงโผล่หน้ามาเองนั่นแหละ

ทว่าสองชั่วโมงกว่าผ่านไปจนเวลาเข้าใกล้เที่ยงคืนเข้าทุกที ก็ยังไม่มีวี่แววว่ามือคีย์บอร์ดประจำวงแกตเตอร์จะมาร่วมโต๊ะด้วยเลย เรียกว่าทุกคนรอกันจนเลิกหวังไปแล้วก็ว่าได้ 

นายจะทิ้งฉันจริง ๆ หรือไง

ไม่สนใจกันแล้วสินะ

ความคิดทำนองนั้นหลายต่อลายประโยคดังขึ้นในหัวของเพลงที่กำลังยกแก้วขึ้นกระดกของเหลวสีอำพันเข้าไปอึกใหญ่ รู้สึกหงุดหงิดที่ปักใจคิดไปแล้วว่าเขาจะมา แต่สุดท้ายดันไม่มาเสียนี่ เธอดื่มหมดไปหลายแก้วจนรู้สึกมึนหัว เริ่มคิดว่าตัวเองกำลังเมากรึ่ม ๆ แล้ว แต่มันก็ช่วยให้เธอรู้สึกสนุกกับบรรยากาศภายในคลับมากขึ้น หรืออย่างน้อยก็ช่วยให้หงุดหงิดน้อยลงหน่อย ถึงฮาร์ตจะไม่มา แต่คนอื่นในวงก็ช่วยดูแลเธอเป็นอย่างดี

ยิ่งดึกเท่าไรลูกค้าภายใน Craze ก็ยิ่งสนุกกันมากขึ้นเท่านั้น เพลงกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ขณะโยกตัวไปตามจังหวะดนตรี มีสาว ๆ หลายคนแวะเวียนมานั่งดื่มอยู่ที่โต๊ะและดูเหมือนจะเป็นคนรู้จักของพิทช์ด้วย ทางด้านโซนแดนซ์ที่ดูน่าสนุกเรียกความสนใจให้เพลงลุกขึ้นจากที่นั่งพร้อมกับแก้วในมือ ทว่าก่อนที่เธอจะทันได้เดินไปไหน ปกป้องก็เอื้อมมือมาคว้าแขนอีกข้างของเธอไว้ก่อน 

“ไปไหนพี่”

เธอพยักพเยิดหน้าไปทางโซนแดนซ์แทนคำตอบแล้วขยิบตาให้คนถามข้างหนึ่ง

“รอเดี๋ยว ไปด้วยกัน” ปกป้องพยักหน้าพร้อมกับลุกขึ้น “ผมกับพี่เฟียสอยากไปพอดี รอมันกลับจากห้องน้ำแป๊บ”

ไม่นานนักทั้งสามคนก็ทิ้งโต๊ะไว้กับพิทช์และสาว ๆ ของเขาแล้วเปลี่ยนมาสนุกกันตรงโซนแดนซ์แทน ทั้งเสียงดนตรีและผู้คนพาไป คลาดสายตาสองหนุ่มไม่ทันไรก็มีผู้ชายเข้ามาขอชนแก้วเพลง เธอยิ้มแล้วชนตอบเขาไปตามมารยาท หากเป็นตอนปกติที่ไม่เมาละก็คงรีบเดินหนีไปแล้วล่ะ ชายแปลกหน้าพยายามพูดอะไรสักอย่างที่เธอฟังไม่ได้ศัพท์ แถมยังถือวิสาสะเบียดตัวเข้ามาใกล้พร้อมโน้มเข้ามากระซิบข้างหูด้วย

“มาคนเดียวเหรอครับ” เธอได้ยินอะไรทำนองนั้นจึงส่ายหน้าตอบกลับไป พยายามกวาดสายตามองหาเฟียสกับปกป้อง ทว่าดูเหมือนสองคนนั้นจะโดนกลุ่มสาว ๆ ล้อมหน้าล้อมหลังอยู่ไม่ไกลกันนี้เลยไม่ทันเห็นว่าเธอกำลังตกที่นั่งลำบาก

พลั่ก!

“โอ๊ย!”

หญิงสาวขอเรียกมันว่าจังหวะนรก เพราะดูเหมือนคนด้านหลังเธอจะเมามากจนเซมาชนเธอเกือบหน้าคว่ำ มือเรียวจับแก้วในมือแน่นเพราะกลัวมันจะหลุดมือร่วงลงไปบนพื้น ด้านคนชนนั้นตอนนี้ทรุดลงไปกองกับพื้นจนเพื่อนเข้ามาช่วยพยุงแทบไม่ทัน ท่ามกลางเหตุการณ์ชุลมุนเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้น คนที่ช่วยประคองเพลงไว้ได้ทันคือผู้ชายที่ดูอยากจะทำความรู้จักกับเธอเสียเต็มประดา สบโอกาสที่ลำแขนแกร่งคว้าเอวเธอดึงเข้าไปชิดเจ้าตัวมากขึ้น เธอพยายามประคับประคองสติที่เหลือไม่ถึงครึ่งเพื่อจะทรงตัวและแกะมือปลาหมึกของชายผู้หวังดีแต่น่าจะประสงค์ร้ายออกไป

ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร แต่เธอไม่ได้มาเพื่อจะติดสอยห้อยตามคนแปลกหน้ากลับไปหรือเป็นฝ่ายหิ้วใครกลับเองสักหน่อย

“ปล่อย!” เธอตะเบ็งเสียงที่คิดว่าดังสุดเท่าที่จะทำได้ตอนนี้ หากแต่กลับถูกกลบด้วยเสียงดนตรี EDM จนหมด เพลงนึกอยากจะหายตัวได้ จะได้หลุดพ้นจากผู้ชายน่ารำคาญคนนี้สักที นอกจากเขาจะไม่ได้ยินสิ่งที่เธอบอกแล้ว หรืออาจจะแกล้งไม่ได้ยินก็ไม่อาจทราบได้ เขายังกระชับวงแขนให้แน่นขึ้นพร้อมออกแรงเหมือนพยายามจะพาเธอเดินออกไปจากวงล้อมผู้คนรอบด้านตอนนี้

หมับ!

ไม่ทันที่สมองของหญิงสาวจะประมวลผลหาทางรอดอื่นออก จู่ ๆ เธอก็ถูกแรงกระชากจากมือปริศนาให้ไปอีกทาง จนไปกระแทกเข้ากับตัวคนทำ ทั้งเธอและผู้ชายแปลกหน้าที่โดนแย่งทีเผลอต่างก็งงไปตาม ๆ กัน ทว่าเมื่อเธอเอี้ยวใบหน้าไปเพ่งมองให้ถ้วนถี่แล้วกลับพบว่าคนที่เข้ามาฉุดตัวเธอออกจากมือปลาหมึกนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนเลย แต่เป็น…

“ฮาร์ต”

เธอเอ่ยชื่อของคนมาใหม่เสียงเบาแล้วนิ่งไปราวกับสิ่งรอบตัวเคลื่อนไหวช้าลง นัยน์ตาเบิกกว้างยังไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เห็นเท่าไรนัก บางทีเธออาจจะอยากให้เขาโผล่มาตอนนี้จนมองเห็นคนอื่นเป็นเขาก็ได้ จังหวะนั้นเองที่แสงไฟสาดมากระทบตรงนี้เข้าพอดี สีหน้าไม่เป็นมิตรพร้อมแววตาดุดันของคนด้านข้างที่สะท้อนออกมาให้เห็นนั้นเล่นเอาเธอชะงักไปอีกครั้ง ใจหนึ่งก็คิดว่าใช่ อีกใจก็กลัวว่าตัวเองจะฟุ้งซ่านอยู่ 

นี่เมาจนเห็นภาพหลอน หรือว่าจะเป็นไอ้บ้าฮาร์ตจริง ๆ ละเนี่ย!

 

 

 

Animated GIF
Animated GIF

___________________________

คิดว่านางจะโดนแกงรึไม่

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น

  1. #12 nan-sand (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 16:52
    มองเค้าอยู่ไกลๆป่ะเนี่ยพ่ออ
    #12
    0
  2. #8 _darinn_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2563 / 08:38
    ระเบิดลงไหมเนี่ยย
    #8
    0