โซ่สวาททาสดวงใจ | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 2 คนที่อยู่ในใจ (อัป 100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 123 ครั้ง
    11 ม.ค. 63


เมื่อพัทธนนท์กลับมาถึงบ้านในช่วงเย็นก็พบบิดานั่งรออยู่ เหมือนมีเรื่องจะคุยกับเขา

คุณพ่อกลับมาเมื่อไหร่ครับเขาเข้าไปนั่งตรงข้ามแล้วยกแก้วน้ำที่เด็กรับใช้นำมาเสิร์ฟขึ้นมาดื่มอย่างกระหาย

มาตั้งแต่บ่าย คลาดกับเราไม่นาน เห็นแม่เขาว่ารีบออกไป นัดหนูนิตย์ไว้หรือคุณประชัยถาม

เปล่าครับ ผมไปบ้านคุณลุงวีระ ไปหาหลาน

คำตอบของเขาทำให้ผู้สูงวัยถอนหายใจยาว

ทางนั้นเป็นไงบ้างล่ะ

ก็ดีครับ หลานเริ่มซน ดูฉลาด นิลเริ่มปวดหัวกับความช่างต่อรองของแกแล้วล่ะครับ ผมว่าถึงหน้าตาจะเหมือนนิล แต่ท่าทางหรือนิสัยเหมือนพี่หนึ่งอย่างกับแกะกระแสเสียงอ่อนโยนยามพูดถึงและเจือด้วยรอยยิ้ม ทำให้ใบหน้าคมสันที่ดูเงียบขรึมน่ามองขึ้น

งานหมั้นเตรียมไปถึงไหนแล้ว

ไม่มีปัญหาครับ ของจัดเตรียมไว้หมดแล้วเขาตอบพลางประสานมือ ก้มใบหน้าน้อยๆ คุณประชัยมองเสี้ยวหน้าคมของบุตรชาย ก่อนตัดสินใจถามบางอย่างที่ติดค้างอยู่ในใจ

พร้อมจะหมั้นหรือเปล่า

คำถามนั้นทำให้อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมอง ด้วยไม่เข้าใจคำถามของผู้สูงวัยว่าหมายถึงอะไร

ถ้าใจพร้อมก็ทำให้ร่างกายพร้อมด้วย แต่ถ้าใจไม่พร้อม ฝืนยังไงมันก็ไม่ไปด้วยกัน

ผมไม่รู้หรอกครับ แต่คิดว่าเป็นช่วงที่เหมาะถ้าจะหมั้นไว้ตอนนี้ งานของนิตย์ลงตัวเมื่อไหร่ ค่อยกำหนดงานแต่งกันอีกที

คุณประชัยพยักหน้าอย่างคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อน บุตรชายพูดถึงงานหมั้นงานแต่งเหมือนกำหนดแผนธุรกิจเสียอย่างนี้ จะไม่ให้ท่านเป็นห่วงได้อย่างไร แต่อีกใจก็เห็นด้วยที่จะหมั้นกันก่อน แล้วค่อยดูกันไป ถ้ายังไม่แน่ใจ ระยะเวลานานเท่าไรก็ไม่สำคัญ

แล้วงานล่ะ

ดีครับ ตอนนี้บริษัทในเครือทำผลกำไรได้ดี สรุปไตรมาสนี้ในวันอังคาร แล้วผมจะมาบอกรายละเอียดคุณพ่ออีกที ส่วนความเชื่อมั่นก็ดีขึ้นมาก คงเป็นเพราะช่วงตลาดโดยรวมฟื้นตัวเสียงพูดอย่างมั่นใจเมื่อกล่าวถึงงานทำให้คุณประชัยหายห่วงไปอย่างหนึ่ง หากเรื่องส่วนตัวก็คงต้องลุ้นกันอีกที ถึงแม้ลูกจะโตเป็นผู้ใหญ่สักแค่ไหน แต่ขึ้นชื่อว่าลูกก็อดห่วงไม่ได้

 

ช่วงเช้าวันจันทร์ พัทธนนท์ขับรถเข้ามาจอดในสำนักงานเครืออัครรัตน์ เขาเดินเข้าลิฟต์สำหรับผู้บริหาร เมื่อลิฟต์เคลื่อนสู่ชั้นบนสุดจึงสาวเท้าออกมาแล้วตรงไปยังห้องทำงานตัวเอง

ตลอดเวลาที่เดินเข้ามาในที่แห่งนี้ พัทธนนท์สังเกตเห็นสายตาของพนักงานหลายคนลอบมองมา แต่พอส่งสายตากลับไป คนเหล่านั้นก็พากันหลบตา ทำให้อดขำไม่ได้ว่าตนคงน่ากลัวพิลึกในความรู้สึกของพวกเขา

หากชายหนุ่มไม่รู้หรอกว่าที่พนักงานคอยลอบนั้นเป็นเพราะบุคลิกของเขาได้เปลี่ยนไปตามเวลา มีบางสิ่งเข้ามาเปลี่ยนความเป็นตัวตนจนต่างจากเดิม พัทธนนท์คนเดิมที่เคยอ่อนโยนจึงไม่เหลือให้ใครมองเห็นจากภายนอก

พัทธนนท์ผลักประตูห้องทำงานแล้วเดินเข้าไป ก่อนจะพบว่างานทุกอย่างได้ถูกเตรียมพร้อมเพื่อรอเขาเข้ามาจัดการเหมือนอย่างทุกวัน

เขานั่งบนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ มองกองเอกสาร เป็นรายงานผลประกอบการที่ส่งมาให้ดูล่วงหน้าก่อนถึงเวลาประชุมในช่วงเช้าของวันพรุ่งนี้ เมื่อเปิดดูก็ยิ้มอย่างพอใจ ทุกสิ่งที่เขาทำคงเหมือนคนไม่มีความรู้สึก อาจดูเป็นคนเลือดเย็นในสายตาบางคน แต่เมื่อมาอยู่ในจุดที่ต้องตัดสินใจก็ไม่มีทางเลือกให้เดินมากนัก

คุณมันคนไม่มีความรู้สึก ไม่สนใจว่าใครจะเป็นอย่างไร ทุกอย่างที่ทำคงแค่ให้ตัวเองได้ตามต้องการ

เขาสะบัดศีรษะเมื่อเสียงที่เคยตอกย้ำกลับมาแทรกในความคิดอีกแล้ว บางครั้งก็โมโหคนที่ฝังในความรู้สึก ว่าจะรู้หรือเปล่า ทุกการตัดสินใจที่เขาเป็นในตอนนี้ เป็นผลมาจากหล่อนแทบทั้งสิ้น เขากล้าหมั้นกับนิตย์ระวีเพียงเพราะคบกันมานาน จึงควรให้เกียรติและทำในสิ่งที่สร้างความมั่นใจให้กับฝ่ายหญิง แต่สำหรับการแต่งงานก็รอจนกว่าฝ่ายหญิงจะพร้อม ซึ่งเขาจะใช้ช่วงเวลานี้สะสางสิ่งที่ติดค้างไว้ทั้งหมด

หล่อนไปมุดหัวอยู่ที่ไหนนะ...คิดขึ้นมาอย่างหงุดหงิดใจ

 

หลังจากเปิดร้านฟาดาจิวเวลรีเสร็จ ปารลีก็ช่วยผู้จัดการตรวจสอบบัญชีและยอดขายย้อนหลังตามงานถนัด แล้วจึงออกมาต้อนรับลูกค้าด้านหน้าร้าน จากบุคลิกที่โดดเด่นและท่าทีอ่อนโยน มีไหวพริบดี จึงมักมีลูกค้าเลือกเดินเข้ามาหาเธอก่อน

ผู้จัดการร้านสาวใหญ่มองลูกจ้างสาวอย่างพอใจ ถึงแม้ชั่วโมงทำงานที่ให้กับร้านมีไม่มาก แต่เธอมักจ่ายให้เต็มที่ บางทีก็สงสัยว่าวุฒิการศึกษาด้านบัญชีที่จบจากสถาบันชื่อดังในเมืองไทยและผลการเรียนที่ดีเลิศ น่าจะหางานที่ได้ค่าจ้างดีกว่านี้ หากได้แต่สงสัยอยู่เพียงลำพัง ไม่กล้าถามออกไป เพราะคิดว่าได้คนแบบนี้มาทำงานด้วยก็เป็นผลดีกับตัวเองที่สุดแล้ว

หนูจันทร์ พรุ่งนี้ลูกค้าของบริษัทจะเข้ามาดูตัวอย่างสินค้า ช่วยพี่รับรองหน่อยนะ

ได้ค่ะ แล้วจะเข้ามากี่โมงคะหล่อนตอบรับคำพร้อมถามเวลานัดหมาย

ช่วงบ่ายน่ะ แต่ยังไม่รู้ว่ากี่โมง เพราะลูกค้ายังไม่ได้กำหนด เห็นว่าจะให้แฟนเขาเข้ามาดูแบบแหวนหมั้นที่เราทำให้ด้วย เลยนัดกันไว้ที่นี่

เสียงตอบนั้น ทำให้ปารลีใจเต้นรัว เฝ้าภาวนาว่าขออย่าให้เป็นเขาเลย

เป็นอะไรหรือเปล่าหนูจันทร์ หน้าซีดจัง นั่งก่อนไหม

ไม่ว่าเปล่า แต่ผู้จัดการสาวยังดึงร่างคนที่ยืนเกาะตู้กระจกโชว์สินค้าให้มานั่งตรงเก้าอี้รับรอง ไม่นานลูกจ้างสาวก็มีอาการดีขึ้น แล้วเธอก็ได้รู้คำตอบอาการไม่สบายของปารลีว่าเป็นเพราะพักผ่อนน้อย เลยหน้ามืดไป

   

ลูกบอลของแม่จันทร์ โซ่สวาททาสดวงใจ พร้อมโหลดแล้วค่ะ

เขา...ผู้หญิงที่พัวพันกับเกมทุจริต เขายอมให้เธอพ้นผิดเพราะอะไรย่อมรู้แก่ใจ
เธอ...สิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว ไม่มีประโยชน์ใดที่จะรื้อฟื้น แค่มีคนที่เป็นที่สุดของหัวใจ ในวันนี้และวันต่อไป
----------
‘พ่อของนายเป็นใคร รู้ไหมเขาแย่งแม่ของนายไปจากฉัน’
พัทธนนท์พูดกับรูปถ่ายของคนตัวเล็กป้อมที่ส่งยิ้มหน้าเป็นมาให้
ดูๆ ไป นายก็น่ารักเหมือนกัน
‘ฉันจะตามดูพวกนายจนมั่นใจว่าพ่อของนายจะดูแลผู้หญิงของฉันได้
ถึงตอนนั้นฉันจะยอมปล่อยพวกนายไป’

เสียงทุ้มนุ่มสั่งผ่านรูปถ่ายของคนตัวเล็ก มันถูกกลั่นออกมาจากความเจ็บร้าว
เขาพร้อมแล้วที่จะยอมรับแล้วกลับไปเดินในเส้นทางของตัวเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 123 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

63 ความคิดเห็น

  1. #63 Npff (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2564 / 06:24
    มาอัพต่อหน่อยค่าาา
    #63
    0
  2. #62 Npff (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2564 / 06:23
    มาลุ้นจะเจอกันมั้ย
    #62
    0