โซ่สวาททาสดวงใจ | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 2 คนที่อยู่ในใจ (อัป 40%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,670
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    9 ม.ค. 63

 

ตอนที่ 2 คนที่อยู่ในใจ

 

ประตูรั้วสีขาวถูกเลื่อนออก เมื่อรถยนต์คันหรูสีดำแล่นมาจอดหน้าบ้านกึ่งตึกหลังใหญ่สีขาวซึ่งตั้งตระหง่านในย่านใจกลางเมือง แวดล้อมด้วยสีเขียวของไม้เล็กที่ปลูกประดับและต้นไม้ใหญ่ที่ปลูกไว้เพื่อสร้างความร่มรื่น

หญิงวัยกลางคนวางมือจากหนังสือที่เป็นกระดาษมันสีสวยบนโต๊ะกลางในห้องนั่งเล่น แล้วลุกเดินออกมาบริเวณหน้าบ้าน เมื่อได้ยินเสียงรถของลูกชายเข้ามาเทียบจอด เธอยืนมองร่างสูงสง่าภูมิฐานในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวและกางเกงสแล็กสีดำซึ่งเงยหน้าขึ้นมองแล้วยิ้มให้ตน ก่อนเดินเข้ามาหา

คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าครับ ถึงออกมายืนรอผมพัทธนนท์โอบเอวมารดาพาเดินเข้าบ้าน

ตั้งแต่พัชริดาผู้เป็นน้องสาวแต่งงานและย้ายออกไป ที่นี่ก็เริ่มเงียบเหงา บางครั้งสงสารมารดาที่ต้องอยู่โยงเฝ้าบ้านคนเดียว เพราะระยะหลังคุณประชัยผู้เป็นบิดามักจะใช้เวลาอยู่กับทางครอบครัวของน้องสาวที่มีธุรกิจจำพวกรีสอร์ตและที่พัก จึงง่ายที่ท่านจะแวะเวียนไปหาและถือเป็นการพักผ่อนในตัว ก่อนนี้ยังเห็นน้าสาวมาชักชวนมารดาไปท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศอยู่เสมอ แต่พักหลังมารดาบ่นว่าเบื่อกับการเดินทางหรือแม้แต่จะออกไปนอกบ้าน จึงอยากอยู่บ้านเสียมากกว่า

เมื่อวานแม่ไปช่วยคุณอาเลือกแหวนหมั้นให้หนูนิตย์ที่บ้านโน้น พัทธ์รู้หรือยังเอ่ยพลางทรุดนั่งที่โซฟาในห้องพักผ่อน มองใบหน้าหล่อเหลาที่ดูติดจะเงียบขรึม

นิตย์บอกแล้วครับเขากล่าวรับสั้นๆ

แหวนสวยดี เพชรของฟาดาจิวเวลรีก็น้ำงาม แต่ยังไงสู้เนื้อเพชรของเก่าของเราไม่ได้ แต่แม่ไม่อยากขัดใจ เมื่อวานเลือกแบบได้แล้ว ร้านเขาบอกว่าจะเร่งทำให้

คุณพิมพ์อรถอนหายใจ เป็นเรื่องเดียวที่เธอไม่สบอารมณ์ เมื่อแหวนที่คุณประชัยใช้หมั้นหมายตน ซึ่งถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีเพื่อให้พัทธนนท์สวมให้กับสะใภ้ กำลังจะถูกนำไปปรับเปลี่ยนตัวเรือนโดยว่าที่ลูกสะใภ้ โดยมีเสียงสนับสนุนก็คือคุณหญิงรวิวรรณผู้เป็นมารดาของนิตย์ระวีที่ตอนแรกแสดงอาการชอบและพอใจเพชรเนื้อดีน้ำงามเป็นประกาย

เมื่อความเห็นไม่ตรงกัน สุดท้ายว่าที่แม่สามีจึงต้องให้ว่าที่ลูกสะใภ้เลือกใช้ของใหม่ตามต้องการ ส่วนแหวนวงนี้นิตย์ระวีสัญญาจะเก็บรักษาไว้ให้ต่อไป

พัทธนนท์นั่งฟังมารดาพูดเรื่องแหวนหมั้นสักพักก็ขอตัวขึ้นไปพักผ่อน แต่ก่อนจะพ้นออกจากห้องก็ได้ยินเสียงมารดาดังมาจากทางด้านหลัง

หยุดทำงานซะบ้างสิพัทธ์ จะหมั้นกันแล้วยังไม่มีเวลาว่างให้หนูนิตย์เลย คุณอาหญิงก็ถามถึง

คำพูดของมารดาหยุดการก้าวเดินของชายหนุ่ม จนเมื่อฟังจบก็สาวเท้าเดินขึ้นห้องโดยไม่ปริปากสักคำ

คุณพิมพ์อรมองตามหลังบุตรชาย แล้วส่ายหน้าให้กับความเงียบขรึม เย็นชาที่มีมากกว่าเดิมนับตั้งแต่เกิดวิกฤตขึ้นในบริษัทเมื่อสองปีก่อน ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากพัทธนนท์เข้ามารับช่วงต่อจากคุณประชัย เธอเห็นบุตรชายต้องทำงานหนัก หน้าดำคร่ำเครียดติดต่อกันหลายเดือน แม้จะไม่ได้รู้อะไรมาก แต่ปัญหาคงจะหนักหนาเอาการเพราะสามารถทำให้ธุรกิจขนาดใหญ่ของตระกูลอัครรัตน์สั่นสะเทือนได้

ก่อนหน้านี้ แม้พัทธนนท์จะไม่ค่อยแสดงความรู้สึก แต่ยังดูอบอุ่นและอ่อนโยนกับครอบครัวเสมอ แต่หลังจากเกิดวิกฤต ความอบอุ่นก็หายไป กลายเป็นความเย็นชาเข้ามาแทนที่ ได้แต่หวังว่าถ้าแต่งงานไป พัทธนนท์คนเดิมอาจจะกลับมา แล้วหวังจะได้เห็นรอยยิ้มและความสุขของบุตรชายอีกครั้ง

พัทธนนท์เข้ามาในห้องนอนขนาดใหญ่ พอเปิดสวิตช์ไฟ ห้องก็พลันสว่าง เขาเหวี่ยงเสื้อสูทที่ถือติดมือลงบนเตียงนอนอย่างหงุดหงิด ล้มตัวนอนพาดกายแล้วหลับตานิ่ง คิดถึงสิ่งที่ยังติดค้างอยู่ในใจ ทั้งที่ตลอดสองปีเขาพยายามทำทุกทางเพื่อปลดปล่อย แต่ก็ไม่เป็นผล หรือต้องใช้เวลาทั้งชีวิตถึงจะลืมมันได้ แต่ถ้าให้เลือกที่จะลืม เขาก็รู้ตัวเองดีว่าไม่อยากจะลืมมัน แม้การจำจะสร้างความเจ็บร้าวในใจมากแค่ไหนก็ตาม

ความคิดหยุดลงเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ พอเห็นว่าเป็นใคร รอยยิ้มที่ไม่ค่อยปรากฏก็จุดขึ้นบนใบหน้าคม

คุณพัทธ์คะ ตอนนี้ยุ่งหรือเปล่าคะ น้องนลจะคุยด้วยค่ะ

เสียงนิลอุบลน้องสาวต่างมารดาที่เป็นคุณแม่ลูกสองพูดทันทีเมื่อเขากดรับสาย แล้วมีเสียงเล็กๆ ของเด็กชายเร่งผู้เป็นแม่ดังลอดเข้ามา

ว่างครับเขาตอบพลางใช้มือดันประตูระเบียงให้เปิด แล้วออกไปยืนข้างนอกให้สายลมปะทะผิวหน้าจนรู้สึกสดชื่น

คุณลุงพัทธ์ น้องนลนะครับ

เสียงเจื้อยแจ้วตามสายทำให้ชายหนุ่มยิ้มกว้าง พลางคิดไปว่าวันนี้ น้องนลหรือกฤษนล ลูกชายคนโตวัยสามขวบ จอมซนของน้องสาวเขา มีเรื่องอะไรจะขอหรือเล่าให้ฟังอีก

ว่าไงครับคนเก่ง

วันนี้น้องนลไปโรงเรียน เป็นเด็กดี ไม่ร้องไห้กลับบ้าน แล้วไม่แกล้งเพื่อนด้วย ถามคุณแม่ก็ได้ครับ แล้วคุณลุงเคยบอกว่าถ้าเป็นเด็กดีจะพาไปซื้อหุ่นยนต์ คุณลุงจำได้ไหมครับเด็กชายพูดเร็วรัวเท่าที่เด็กวัยสามขวบจะทำได้

จำได้สิครับ ถ้าน้องนลของลุงเก่งและเป็นเด็กดี ต้องได้รางวัลแน่นอน

เย้ๆ ไปซื้อกันเลยนะครับ น้องนลอยากได้ตัวใหม่แล้ว น้องกอล์ฟมีตั้งหลายตัว นลมีแค่สองตัว คุณแม่ไม่ให้คุณพ่อซื้อเสียงเจ้าตัวเล็กฟ้องแบบลืมหายใจทีเดียว

แล้วลุงซื้อให้ จะโดนคุณแม่ดุหรือเปล่าครับ

คุณแม่ไม่ดุครับ คุณแม่ใจดี แต่ไม่รู้เป็นไรชอบดุคุณพ่ออยู่เรื่อยเลยเสียงเผาพ่อตัวเองดังมาตามสายเป็นระยะ

คุณพ่อรักคุณแม่ รักน้องนลไงครับ ถึงยอมโดนดุ พัทธนนท์บอกน้ำเสียงอ่อนโยน

พัทธนนท์เห็นครอบครัวน้องสาวมีความสุขก็รู้สึกดีใจ ก่อนนี้เขาไม่คิดเลยว่าวิศรุตเพื่อนรุ่นพี่ที่รู้จักกันก่อนจะแต่งงานกับนิลอุบล จะเปลี่ยนได้ถึงเพียงนี้ หรือตัวตนแท้จริงเป็นอย่างนี้อยู่แล้ว เพียงแต่เขาไม่เคยสัมผัส

น้องนลก็รักคุณพ่อนะครับ เวลาคุณพ่อโดนดุ น้องนลก็ปลอบทุกที

เจ้าคนแก่แดดรายงานความดีความชอบ ก่อนได้ยินเสียงวิศรุตเอะอะแทรกเข้ามาอย่างที่ทำให้เขาต้องหัวเราะ แล้วได้ยินเสียงแม่ลูกต่อรองขอโทรศัพท์กัน สักพักจึงได้ยินเสียงนิลอุบล

คุณพัทธ์มีเวลาหรือคะ พอดีนิลไม่ให้คุณหนึ่งซื้อ แล้วน้องนลว่าคุณพัทธ์บอกจะซื้อให้ นิลล่ะปวดหัวจริงๆ

วันหยุดนี้พี่ว่าง พี่สัญญาไว้เอง เมื่อกี้ยังไม่ได้นัดวันกับเจ้าตัวเล็กเลย

ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวนิลจัดการเอง

คุยกันสักพักเขาก็ได้ยินเสียงวุ่นวายตามมา ก่อนฝ่ายนั้นจะขอตัววางสาย โดยใบหน้าคมสันยังประดับแต้มด้วยรอยยิ้มเหมือนเดิม

พัทธนนท์ยืนอยู่ตรงระเบียงไม่นานก็หันกลับเข้าห้องนอนใหญ่เพื่อจัดการธุระส่วนตัว ผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงในชุดเสื้อคลุมตัวเดียว หยดน้ำยังเกาะพราวทั่วร่างกายแข็งแรง แต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่ได้ใส่ใจ

ชายหนุ่มเดินตรงไปเปิดประตูอีกด้านที่ถูกตกแต่งไว้จนดูกลมกลืนกับผนัง แล้วก้าวผ่านเข้าไปข้างใน จึงเห็นเป็นห้องซึ่งถูกจัดไว้เพื่อการพักผ่อน เขาเปิดตู้เย็นใบเล็กตรงมุมห้อง หยิบกระป๋องเบียร์ออกมา แล้วเดินไปนอนทอดกายบนโซฟายาว สายตาคมเหลือบเห็นขวดบรั่นดีที่เหลือเพียงครึ่ง ทำให้นึกถึงมารดาที่ยังอยู่ชั้นล่าง ซึ่งคงจะไม่พอใจหากรู้ว่าเขาเก็บของจำพวกนี้ไว้ในห้องพักผ่อน

ขณะกำลังคิดเพลิน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นอนุภาพผู้เป็นเพื่อนรักซึ่งเพิ่งแยกกันเมื่อช่วงเย็น

ว่าไงเขาตอบรับ แว่วเสียงดนตรีดังลอดมาจากปลายสาย เดาได้ไม่ยากเลยว่าอีกฝ่ายคงอยู่ในผับของอนุสรณ์ผู้เป็นพี่ชาย

เฮ้ย อยู่ไหนอีกฝ่ายถามกลับ

อยู่บ้าน

แฟนนายอยู่ในผับ มากับเพื่อนทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ไม่มาสมทบด้วยหรือวะ

ไม่ไป! เบื่อ! มีอะไรอีกหรือเปล่า

เสียงปฏิเสธทำให้คนปลายสายถึงกับต้องยกมือเกาศีรษะด้วยความมึนงง...เออ เชื่อแล้ว ดูท่าจะเบื่อจริงๆ

แค่นี้แหละ ไม่กวนแล้ว

คืนวันศุกร์ ถ้าว่างจะแวะไปพัทธนนท์บอกก่อนอีกฝ่ายจะตัดสาย ด้วยรู้ตัวดีว่าตนเริ่มทำตัวเหินห่างจากเพื่อนฝูงไม่เหมือนเก่า

แม้อนุภาพจะวางสายไปแล้ว แต่พัทธนนท์ยังคงนั่งครุ่นคิดอยู่ที่เดิม ช่วงหลังเขาไม่มีเวลาให้แม้แต่กับนิตย์ระวีเอง ทำให้เธอต้องไปสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อน แต่ดูแล้วว่าที่คู่หมั้นของเขาคงไม่เดือดร้อนนักกับการไม่มีเวลาให้ แถมเธอก็ไม่เคยเรียกร้องอะไรจากเขาเลย

นิตย์ระวีเป็นผู้หญิงที่มีความเชื่อมั่นในตัวเองสูง เป็นตัวของตัวเอง ซ้ำยังเป็นคนเก่ง ตอนนี้กำลังเปิดธุรกิจใหม่ที่กำลังไปได้สวย เขาชื่นชอบและภูมิใจกับสิ่งที่เธอเป็น

และเมื่อคิดว่าต้องแต่งงาน เธอก็เป็นผู้หญิงคนแรกที่เขานึกถึง เพราะคบหาใกล้ชิดและเรียนรู้นิสัยใจคอกันมานานหลายปี จึงไม่มีอะไรต้องปรับหรือเปลี่ยนหากใช้ชีวิตคู่ร่วมกันในอนาคต

พัทธนนท์ยกกระป๋องเบียร์เย็นเฉียบขึ้นดื่มพร้อมคิดไปเรื่อยเปื่อย แล้วใบหน้าสวยของใครบางคนแวบเข้ามา เขาหลับตานิ่งแล้วครวญในอก

หล่อนอยู่ที่ไหน...

ตลอดเวลาสองปี เขาให้คนติดตามและสืบหาตัวหล่อน แต่กลับไม่พบแม้เงาของคนที่เคยอยู่ด้วยกันช่วงเวลาหนึ่ง คนที่เขาตัดสินใจปล่อยให้จากไป ด้วยเข้าใจว่าหล่อนต้องการตามไปอยู่กับคนรัก แต่เมื่อเขาสั่งให้คนออกตามสืบ กลับรู้ว่าชายคนนั้นกำลังสุขสบายอยู่กับผู้หญิงคนอื่น ในครั้งนั้นเขาจึงออกคำสั่งให้คนเข้าไปสั่งสอนเพื่อเป็นบทเรียนแค่พอหลาบจำ ทั้งหมดที่ทำไปเขาก็ไม่มั่นใจว่าทำเพื่อตัวเองหรือเพื่อหล่อนกันแน่

 

 

ลูกบอลของแม่จันทร์ โซ่สวาททาสดวงใจ พร้อมโหลดแล้วค่ะ

เขา...ผู้หญิงที่พัวพันกับเกมทุจริต เขายอมให้เธอพ้นผิดเพราะอะไรย่อมรู้แก่ใจ
เธอ...สิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว ไม่มีประโยชน์ใดที่จะรื้อฟื้น แค่มีคนที่เป็นที่สุดของหัวใจ ในวันนี้และวันต่อไป
----------
‘พ่อของนายเป็นใคร รู้ไหมเขาแย่งแม่ของนายไปจากฉัน’
พัทธนนท์พูดกับรูปถ่ายของคนตัวเล็กป้อมที่ส่งยิ้มหน้าเป็นมาให้
ดูๆ ไป นายก็น่ารักเหมือนกัน
‘ฉันจะตามดูพวกนายจนมั่นใจว่าพ่อของนายจะดูแลผู้หญิงของฉันได้
ถึงตอนนั้นฉันจะยอมปล่อยพวกนายไป’

เสียงทุ้มนุ่มสั่งผ่านรูปถ่ายของคนตัวเล็ก มันถูกกลั่นออกมาจากความเจ็บร้าว
เขาพร้อมแล้วที่จะยอมรับแล้วกลับไปเดินในเส้นทางของตัวเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

63 ความคิดเห็น