[รีอัป+มีอีบุ๊ค] XXX I เรื่องมันเกิด...เพราะดวงอาทิตย์ตกดิน

ตอนที่ 9 : XXX I :EP02 หน้าที่ใหม่ (3/3) อัปครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 389
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 ก.ค. 63

[บันทึกพิเศษ: ซาน]

แกร๊ก…

“ทำอะไรอยู่วะ” ประตูห้องทำงานถูกเปิดพรวดพราดเข้ามา พร้อมกับการปรากฏตัวของน้องชายฝาแฝด

“ซักผ้า” ผมเงยหน้าขึ้นมองสบตากับซีนแวบหนึ่ง แล้วหันกลับมาสนใจงานตรงหน้าตามเดิม นิ้วเรียวยาวรัวอยู่บนแป้นพิมพ์โน๊ตบุ๊คเพื่อสะสางงานที่กองเป็นภูเขา

การที่ผมประสบอุบัติเหตุทำให้งานทุกอย่างจำต้องหยุดชะงัก พอหายดีก็เลยต้องมานั่งเคลียร์อยู่แบบนี้ บางอย่างก็จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยทำ จนต้องโทรหาเลขาเพื่อสอบถามรายละเอียดอยู่บ่อยครั้ง คุณหมอบอกผมไว้แล้วล่ะ ว่าความทรงจำของผมหายไปช่วงหนึ่ง มันก็เลยทำให้กระทบกับการดำเนินชีวิตของผมหลายอย่าง หลักๆ เลยก็คือเรื่องงาน

“กวน…” ซีนขยับปากพูดโดยไม่ออกเสียงในช่วงท้ายประโยค

“มึงเองก็ไม่มีมารยาท” ได้ทีผมก็สวนกลับไปบ้าง “บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เคาะประตูก่อนเข้ามา”

“นี่มึงเป็นเจ้าของห้างฯ หรือโรงเรียนสอนมารยาทกันแน่” นอกจากจะไม่สำนึกมันยังเดินเข้ามาใกล้ แล้วขยับเลื่อนเก้าอี้เพื่อทรุดกายลงนั่งตรงข้าม โดยไม่รอให้เชื้อเชิญ

“พูดกับมึงก็เหมือนสีซอให้ควายฟัง” ผมส่ายหน้าเล็กน้อยอย่างเอือมระอา ขี้เกียจที่จะต้องมานั่งโต้เถียงกับมัน “แล้วนี่เข้ามาทำไม”

“เห็นน้องเรย์โทรมาบอกว่ามึงเดินถนัดแล้ว”

“อืม” ผมตอบรับเพียงสั้นๆ โดยที่สายตาก็หันกลับมาสนใจงานตรงหน้าอีกครั้ง

ไม่รู้สิ แค่เห็นหน้าไอ้ซีนผมก็เหนื่อยใจแล้ว…

“แบบนี้ดีใจก็ไม่ต้องมาดูแลมึงแล้วสิ กูจะได้ให้เธอไปทำงานที่…”

“ต้องมา” เมื่อได้ยินประโยคนั้น มือของผมพลันหยุดชะงักงานที่กำลังทำอยู่ “แม่บ้านจะลาออกแล้ว มึงก็รับเธอมาทำแทนแล้วกัน”

“ลาออกเหี้ยอะไร ทำไมกูไม่รู้”

“มึงโง่” ผมด่าอย่างไม่ใส่ใจ “เปลี่ยนจากมาดูแลกู ก็ให้เธอเป็นแม่บ้านแล้วกัน ส่วนเรื่องเงินเดือนเดี๋ยวกูจัดการเอง”

“กูโง่หรือมึงคิดไม่ซื่อ” ไม่พูดเปล่า แต่มันกลับชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ พร้อมมองผมด้วยแววตาจับผิด

“มึงนั่นแหละคิดเยอะ ออกไปได้แล้วไปกูจะทำงาน”

“กูขอย้ำไว้อีกรอบ ‘ว่ามึงมีแฟนแล้ว’ ต่อให้ตอนนี้ความจำมึงจะเสื่อมก็เถอะ ดังนั้นอย่าเพิ่งไปคิดอะไรกับใครเด็ดขาด”

“เออ” ผมตอบรับส่งๆ พร้อมกับโบกมือไล่มันให้ออกไปจากห้องเสียที

ถึงน้องชายฝาแฝดทั้งสองคนจะเอารูปถ่ายของเธอกับผมมาให้ดูอยู่บ่อยครั้งเพื่อรื้อฟื้นความจำ ทว่าผมก็ยังนึกไม่ออกอยู่ดี ว่าผู้หญิงคนนั้นคือแฟนผม…

[จบบันทึกพิเศษ: ซาน]
 

[บันทึกพิเศษ: ดีใจ]

พอคุณซีนกลับลงมาข้างล่าง ฉันก็ถูกเขาเรียกให้ไปพบที่ห้องรับแขก ต่อให้แววตาของเขาจะดูเจ้าเล่ห์เหมือนแฝดพี่ ทว่าคุณซีนกลับดูเป็นมิตรมากกว่า ไม่ได้แสดงความร้ายกาจออกมาชัดเจนเหมือนอย่างคุณซาน

“ดีใจไม่ได้ดูแลซานแล้วนะ” พอฉันนั่งลงบนโซฟาเดี่ยวตรงข้ามกับเขา คุณซีนก็พูดเปิดประเด็น

“ทำไมเหรอคะ” ถามออกไปในทันที อย่าบอกนะว่าเมื่อครู่นี้ที่คุณซีนขึ้นไปข้างบนพวกเขาสองพี่น้องเล่าอะไรให้กันฟัง ต้องเป็นคุณซานแน่ๆ ที่ไม่ให้ฉันทำงานนี้ต่อ

“อย่าเพิ่งตกใจ แค่เปลี่ยนหน้าที่ใหม่” พอเห็นท่าทีตื่นตระหนกของฉัน คุณซีนจึงรีบเอ่ยปาก “ตอนนี้ซานก็อาการดีขึ้นมากแล้ว คงไม่มีอะไรให้ดูแลมากมาย อีกอย่างฉันเพิ่งรู้มาว่าแม่บ้านจะลาออก เพราะงั้นดีใจช่วยมาทำแทนได้มั้ย เงินเดือนก็เท่าเดิมแหละ หรือไม่อาจจะมากกว่านั้น”

“แล้วฉันต้องทำอะไรบ้างคะ” พี่กุ้งนางบอกว่าทำความสะอาดวันเว้นวัน แต่ดูเหมือนว่าเมื่อหน้าที่แม่บ้านตกมาทางฉันคงได้ทำอะไรมากกว่านั้นเป็นแน่

“ดูแลความสะอาดภายในบ้านหลังนี้ แต่ถ้าดีใจทำอาหารให้ด้วยก็จะดีมากเลย แถมค่าตอบแทนยังเพิ่มขึ้นด้วยนะ”

“ได้ค่ะ ฉันตกลงที่จะทำ” แค่ได้ยินว่าค่าตอบแทนเพิ่มขึ้นใจฉันก็ฮึดสู้

มันจะเหนื่อยกว่างานพาร์ทไทม์แค่ไหนกันเชียว เรื่องงานบ้านทำไม่กี่ชั่วโมงก็เสร็จแล้ว ไม่ต้องเดินไปเดินมา และยืนขาแข็งทั้งวี่ทั้งวันสักหน่อย หนำซ้ำเงินเดือนยังสูงลิ่วไม่มีอะไรดีเลิศขนาดนี้อีกแล้วล่ะ

“อ๋อแล้วก็อีกอย่าง” คุณซานทำท่าทีราวกับเพิ่งนึกเรื่องสำคัญออก “กฎของที่นี่คือห้ามนำดอกไม้ทุกชนิดเข้ามาภายในบ้านหลังนี้ และห้ามอยู่หลังห้าโมงเย็น เข้าใจมั้ย”

“เข้าใจค่ะ” แม้จะสงสัยทว่าก็ไม่กล้าซักถาม

ในเมื่อมันเป็นกฎดังนั้นฉันก็ควรที่จะทำตามโดยไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ...

********************100%*********************
อาซานคิดอะไรกับน้องหรือเปล่าเนี่ย มีพิรุธนะเรา

คำเตือน: หากนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งที่ไม่เหมาะสม ได้โปรดขอความร่วมมือให้ทุกคนใช้วิจารณญาณในการอ่าน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนิยายเรื่องนี้ล้วนเป็นเพียงการแต่งเติมเพื่อเพิ่มอรรถรสในจินตนาการของผู้เขียน อะไรที่ไม่เหมาะสมอย่าได้ลอกเลียนแบบและนำไปใช้ในชีวิตประจำวันโดยเด็ดขาด วอนน้องๆ หนูๆ ที่อายุยังไม่ถึง 18 ให้ตั้งสติก่อนสตาร์ทนะคะหนู
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น