โรมปรารถนา | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 2 รอยจำ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 995
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    8 เม.ย. 63

โรมันไม่ตอบ เพราะไม่จำเป็นให้คนนอกอย่างธัญมลรู้เรื่องส่วนตัวของเขาและคนในครอบครัวอีก...ชะรอยว่าอีกฝ่ายก็รู้ทันเช่นกัน จึงเปลี่ยนเรื่องคุยเสีย

มลรู้นะว่าเมื่อวานโรมไปที่บ้านของมล

ในแวบแรก โรมันงงเป็นไก่ตาแตกเมื่อได้ยินคำว่า บ้านของมล แต่วินาทีถัดมาเขาก็ร้องอ๋อขึ้นในใจ ธัญมลพูดถึงบ้านที่น้องสาวของหล่อนอาศัยอยู่นั่นเอง และนั่นก็เป็นสาเหตุให้ชายหนุ่มขยับตัวอย่างระมัดระวังตัวเองขึ้นโดยอัตโนมัติ

โรมนึกยังไงถึงไปที่นั่น ไหนโรมเคยพูดกับมลว่าจะไม่ไปอีก โรมจำไม่ได้แล้วหรือ

เสียงพูดกลั้วหัวเราะเหมือนเจ้าตัวกำลังขำ ถ้าเป็นตอนที่เกิดเรื่องใหม่ๆ โรมันคงโกรธจนปรี่ไปจับธัญมลโยนทิ้ง แต่เวลานี้ชายหนุ่มกลับฟังนิ่งเฉย เพราะเขาเพิ่งนึกถึงเรื่องนี้ได้เช่นกัน

ด้วยความโกรธที่ถูกหักหลัง ในวันนั้นโรมันต่อว่าธัญมลไปหลายคำ ซึ่งประโยคสุดท้ายที่ยังจำได้...เขาตะโกนใส่หน้าหล่อนอย่างเดือดดาล

ผมไม่ควรมารู้จักผู้หญิงเห็นแก่ตัวอย่างคุณ มันโคตรเสียเวลาชีวิตของผมเลย ส่วนข้าวของที่คุณได้จากผม ถือว่าผมยกให้ รวมถึงเงินห้าแสนที่คุณขอยืม เพราะเหตุผลว่าเดือดร้อนจนจะเป็นจะตายกันทั้งบ้าน เผื่อมันจะช่วยล้างซวยผมได้บ้าง และนับจากนี้เราก็ไม่มีอะไรติดค้างกันอีก

ภาพเหตุการณ์วันนั้นย้อนเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ เขาต้องสะกดอารมณ์อย่างหนักที่จะไม่เผลอทำร้ายผู้หญิงคนนี้ และธัญมลคงสัมผัสถึงความเดือดดาลในอกของเขาได้ หล่อนจึงปรี่ไปหลบหลังแม่ของหล่อนที่เข้ามาห้ามทัพ  

เขารู้ซึ้งถึงแก่นแท้ของผู้หญิงคนนี้ หล่อนไม่เคยรักใครจริง แม้แต่ผู้ชายที่หล่อนเลือกแต่งงานด้วย ครอบครัวฝ่ายชายก็รู้จักมักคุ้นกับพ่อและแม่ของเขา เพียงแต่ฝ่ายนั้นไม่เคยรู้ถึงความสนิทสนมของเขากับธัญมลที่เคยมีต่อกัน มันจึงเป็นภาวะที่กลืนไม่เข้าและคายไม่ออกสำหรับพ่อแม่ของเขาเมื่อได้รับเชิญให้เป็นแขกผู้ใหญ่ที่มีเพียงไม่กี่คนในงานพิธีหมั้นและพิธีแต่งงาน...ก่อนที่เขาจะตามไปสมทบในรอบงานเลี้ยงช่วงกลางคืน

ตอนนั้นโรมแคร์มลมาก มลรู้ ไม่ว่าโรมจะโกรธยังไง แต่ในหัวใจของโรมก็ตัดมลออกไม่ได้ หลังจากโรมออกจากบ้านไปแล้ว...ตั้งแต่ตอนนั้น มลก็ไม่เคยมีความสุขอีกเลย

ผิดแล้วล่ะ ผมเลิกนึกถึงคุณตั้งแต่เดินออกจากบ้านของคุณในคราวนั้นแล้ว อย่าเข้าข้างตัวเองไปหน่อยเลย คุณเองก็ไม่ได้มีอะไรวิเศษพอให้ผมจดจำ แค่กลับไปใช้ชีวิตของผมต่อ ผมก็ลืมเรื่องงี่เง่าพวกนี้ไปแล้ว

โรมโกหก ถ้าโรมลืมมลจริง โรมไม่กลับมาหาเรื่องวอแวอยู่กับยายเล็กหรอก

ลมหายใจของโรมันสะดุด ก่อนเขาจะลอบผ่อนลมหายใจเมื่อคิดว่าธัญมลรู้เรื่องที่เขาไปหาบุญนิสาก็ไม่เห็นแปลก เพราะการไปของเขาแต่ละครั้งก็เป็นไปอย่างเปิดเผย บุญนิสาต่างหากที่พยายามปกปิดทุกทาง...ซึ่งเขาก็ไม่เคยคิดจะให้ความร่วมมือกับหล่อนสักที

เล็กกับคุณเป็นคนละคนกัน การที่ผมไปหาเล็ก ไม่มีตรงไหนที่บ่งบอกว่าจะเกี่ยวข้องกับคุณ

แน่นอน สำหรับคุณในวันนี้ มลกับเล็กไม่เกี่ยวข้องกัน คุณโกรธมลเพราะมลหลอกลวง แถมยังปอกลอกคุณอีก แต่สักวันคุณจะเข้าใจเองว่าสุดท้ายคุณแยกความโกรธนี้ไม่ได้หรอก ตอนนี้มลจะยอมรับโกรธของคุณไว้คนเดียว มลจะรอจนกว่าคุณตาสว่าง

ธัญมลตัดสายไปแล้ว แต่ร่างสูงใหญ่ของโรมันยังยืนนิ่งอยู่เช่นเดิม

ถ้อยคำของหล่อนยังดังก้องอยู่ในหู กรามแกร่งขบเข้าหากันแน่น

ไม่น่าเลย ไม่น่าเลยจริงๆ เขาไม่ควรเปิดโอกาสให้หล่อนพูดจาเพ้อเจ้อ เพราะธัญมลไม่พลาดที่จะปั่นหัวเขาจริงๆ


มาต่อแล้วค่ะ ไรเตอร์กำลังปิดต้นฉบับค่ะ  >////<


โรมปรารถนา เป็นนิยายในชุด โรมรัน 

โดยเรื่องแรกในชุดคือ รักรสหวาม เป็นเรื่องราวของคุณรัน น้องชายของคุณโรม 

ซึ่งมีอีบุ๊กพร้อมโหลด และเล่มหนังสือพร้อมส่งแล้วค่ะ

โหลดอีบุ๊ก รักรสหวาม <<คลิก>>


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น