โรมปรารถนา | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 3 หนีไม่พ้น (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    28 ต.ค. 63

หัวใจของคนนั่งหลังพวงมาลัยรถคันสีขาวเต้นโครมครามเมื่อเคลื่อนรถมาใกล้จนเห็นได้อย่างชัดเจนว่ารถคันสีดำที่จอดอยู่หน้าบ้านนั้นเป็นรถของใคร

พี่...คุณโรม

บุญนิสาสูดลมหายใจเข้าจนเต็มปอด เรียวปากสวยเม้มแน่น ตัดสินใจในวินาทีนี้ว่าหล่อนต้องเผชิญหน้ากับเขา ทำให้เขารู้ว่าหล่อนไม่กลัว เมืองนี้ก็ไม่ใช่จะกว้างใหญ่นัก ในเมื่อหล่อนตั้งใจปักหลักอยู่ที่นี่ และรู้จากพ่อของเขาว่าเขาก็จะย้ายมาอยู่ในเมืองนี้ด้วย ดังนั้นหล่อนและเขาก็หนีกันไม่พ้นอยู่ดี

แม้ไม่ง่าย แต่ไม่ยากจนเกินไปสำหรับการข่มจิตระงับความตื่นกลัว รถคันสีขาวแล่นไปจอดหน้าประตูรั้ว หญิงสาวเปิดประตูรถออกอย่างระมัดระวัง พลางลอบมองรถคันสีดำที่จอดแอบชิดถนนอีกฝั่งไปด้วย

หญิงสาวไขกุญแจประตูรั้ว มือสองข้างเริ่มสั่นเทา ขอบคุณเหลือเกินที่ตอนนี้เป็นเวลาใกล้ค่ำ ความมืดเริ่มโรยตัวมาปกคลุม ดังนั้นคงมีแต่หล่อนที่รับรู้ถึงความรู้สึกขณะนี้

ทำไมเพิ่งกลับ

เสียงห้าวทุ้มดังขึ้น หลังจากได้ยินเสียงเปิดและปิดประตูรถดังเบาๆ บุญนิสาหันกลับไปทั้งตัว แล้วจึงเห็นว่าเขายืนพิงประตูรถของตัวเอง

ไปทำธุระค่ะ

หล่อนเลือกที่จะตอบเขาดีๆ ตั้งใจว่าต่อจากนี้จะไม่หนีหัวซุกหัวซุนอีก เพราะมันไม่ยุติธรรมกับตัวเอง ในเมื่อหล่อนไม่ได้ทำผิดอะไร เขาต่างหากที่ควรละอาย ไม่ควรมีหน้ากลับมายังเมืองนี้ด้วยซ้ำ!

ไปกับนายกวินนั่นหรือ

เสียงถามพาลๆ บุญนิสาสูดลมหายใจลึกๆ อีกรอบ หล่อนไม่บ้าจี้เล่นตามเกมอารมณ์ของเขาหรอก

เล็กแวะไปทำธุระที่วิทยาลัยมาค่ะ

เหมือนว่าคำตอบนี้จะสร้างความพอใจให้อีกฝ่าย แม้จะหมั่นไส้ตงิดๆ แต่อีกขณะจิต บุญนิสาก็โล่งใจ

ประตูรั้วเปิดออกกว้าง หญิงสาวกลับเข้ามานั่งประจำในรถของตัวเอง แล้วบังคับรถให้เคลื่อนผ่านประตูรั้วเข้าไปด้านใน ก่อนจะเปิดประตูรถออกมาอีกครั้ง หวังจะจัดการปิดประตูรั้วเสียให้เรียบร้อย

หากไม่ทันได้ก้าวเดิน พลันหญิงสาวต้องชะงักเท้ากึก

คุณเข้ามาในบ้านฉันทำไม

แม้หวั่นระแวงและเตรียมใจอยู่แล้วว่าโรมันอาจบุกเข้ามาอีก แต่เมื่อเขาทำจริงๆ หล่อนก็อดที่จะประหม่าไม่ได้อยู่ดี การเผชิญหน้ากับเขาในสถานการณ์แบบนี้ แม้จะเป็นบ้านของตัวเอง ก็ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้หล่อนอุ่นใจพอ

พี่ซื้อก๋วยเตี๋ยวลุยสวนมาฝาก ตอนเย็นพี่ไปส่งคุณอาขึ้นเครื่อง เห็นมีขายที่ร้านค้าในสนามบิน เลยซื้อมาฝากเล็ก

 เมื่อเจอท่าทีที่คาดไม่ถึงของคนตัวโต ทำเอาคนในเดรสสีครีมถึงกับอึกอัก เพราะปรับตัวเองไม่ทัน

รับไปสิ เล็กยังไม่กินข้าวมื้อเย็นใช่ไหม พี่ซื้อมาสองกล่อง คงพออิ่ม

เขาขยับเท้าเดินเข้ามาใกล้หล่อนอีก พลางยื่นของให้จนถึงมือ บุญนิสารีบรับมาถือไว้ ก่อนจะมองคนตัวใหญ่ที่หันหลังเดินผ่านประตูรั้วบ้านออกไปยังรถของเขาเงียบๆ

หญิงสาวยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น สายตาจับจ้องไปยังรถคันสีดำ จนกระทั่งมันเคลื่อนผ่านหน้าบ้านหล่อนออกไป

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น