โรมปรารถนา | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 2 รอยจำ (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    15 เม.ย. 63

บุญนิสาจอดรถหน้าโรงแรมหรูที่ขึ้นชื่อว่าสะดวกสบายที่สุดในจังหวัด หล่อนทำท่าจะเปิดประตูรถ เพราะตั้งใจจะเดินไปส่งพี่สาวถึงล็อบบีโรงแรม แต่อีกฝ่ายท้วงขึ้นเสียก่อน

ไม่ต้องหรอก เธอส่งฉันที่นี่ก็พอ

มือเรียวบางของคนขับจึงหยุดชะงักค้าง ก่อนเลื่อนมาวางบนพวงมาลัยรถเช่นเดิม มองพี่สาวที่กำลังเปิดกระเป๋าสะพาย แล้วหยิบเครื่องสำอางออกมาแต่งแต้มใบหน้า

ตอนเย็นพี่มลจะให้เล็กไปส่งที่สนามบินไหมคะ

เธอไม่ต้องเทียวไปเทียวมาให้เหนื่อยหรอก ฉันจะให้รถโรงแรมไปส่ง ฉันแจ้งโรงแรมไว้แล้ว

เล็กไม่เหนื่อยสักหน่อย เล็กอยากทำอะไรให้พี่มลบ้าง

เธอนี่นะ อยากทำอะไรให้ฉัน

ธัญมลหันไปมองน้องสาวเหมือนไม่อยากเชื่อสายตา ยังผลให้คนถูกมองถึงกับหน้างอง้ำ อีกคนจึงไม่พลาดที่จะส่งถ้อยคำที่อยู่ในใจออกมา

เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ แค่แม่ไม่ต้องแอบส่งเงินให้เธอทุกเดือนได้ ฉันก็ดีใจแล้ว

เล็กก็ไม่อยากให้แม่ทำอย่างนี้ เล็กดูแลตัวเองได้ เงินที่แม่ให้มา เล็กก็ส่งคืนพี่มลทุกเดือนอยู่แล้ว

ทั้งที่เป็นเงินของฉันแท้ๆ แต่ฉันยังต้องทำลับๆ ล่อๆ รับคืนจากเธอ ทำเหมือนฉันเป็นฝ่ายขูดรีดเธอเสียอย่างนั้น และรู้ไว้เถอะ ที่มันเป็นอย่างนี้ เป็นเพราะแม่มองว่าเธอยังเอาตัวเองไม่รอด ที่สำคัญ แม่ไม่อยากให้เธอรับความช่วยเหลือจากเสี่ยสมพงษ์

เสี่ยสมพงษ์ ชื่อนี้ทำให้บุญนิสาเม้มริมฝีปากแน่น ดวงหน้านวลหม่นลง

เขาเป็นพ่อของเรา

พ่อของเธอคนเดียว ผู้ชายคนนั้นไม่เคยเห็นฉันเป็นลูก

ไม่จริงหรอก พี่มลเข้าใจผิดไปเอง

บุญนิสาค้านทันควัน น้ำเสียงและสีหน้าเปลี่ยนจากเมื่อครู่เป็นคนละคน แต่ธัญมลกลับหัวเราะขื่น

เธอก็สมกับเป็นลูกของเขาจริงๆ นะ ฉันหรือแม่แตะต้องเขาไม่ได้เลย เธอต้องออกรับแทนอยู่ตลอดเวลา แล้วยังไงล่ะ เธอกลับมาอยู่ใกล้เขา แล้วเขาทำอะไรให้เธอบ้าง ฉันก็เห็นว่านอกจากเศษเงินที่ช่วยเธอดาวน์รถคันนี้ ก็ไม่เห็นเขามาดูดำดูดีอะไรเธออีกเลย

เล็กมีงานทำแล้ว เล็กไม่ต้องการให้พ่อมาช่วยอะไรอีก รวมถึงแม่กับพี่มลด้วย

ทุกวันนี้บุญนิสาอยากเป็นฝ่ายดูแลแม่มากกว่า หล่อนทำได้เพียงโอนเงินไปให้เมื่อเงินเดือนจากงานสอนในวิทยาลัยออกในแต่ละเดือน แต่สิ่งที่แม่ทำกลับมานั้น คือการโอนเงินคืนกลับเข้าบัญชีของหล่อนในจำนวนที่มากกว่าเดิม

บุญนิสารู้ว่าเงินที่แม่ใช้อยู่ทุกวันนี้ได้มาจากธัญมลทั้งสิ้น ดังนั้นหล่อนจึงนำเงินทั้งหมดคืนให้พี่สาวแทน ซึ่งนับรวมถึงเงินส่วนของหล่อนด้วย

ธัญมลเอียงใบหน้าส่องกระจกอย่างละเอียดลออขณะฟังถ้อยคำของน้องสาว เมื่อพอใจเจ้าหล่อนจึงเก็บเครื่องสำอางลงในกระเป๋าสะพายดังเดิม ท่าทางเหมือนไม่ได้ใส่ใจเรื่องที่คุยกันนัก ต่างกับอีกคนที่เก็บเรื่องราวเหล่านี้เข้ามาอัดแน่นอยู่เต็มอก

พี่มลจะมาที่นี่อีกเมื่อไรคะ

บุญนิสาถามเมื่อธัญมลเปิดประตูรถ และได้ยินเสียงตอบเหมือนเจ้าตัวพึมพำกับตัวเองมากกว่า

ไม่รู้สิ

คนขับสาวนั่งมองร่างโปร่งบางที่ก้าวฉับอย่างมั่นใจ ท่วงท่าสง่างามของธัญมลเรียกสายตาจากพนักงานและลูกค้าของโรงแรมที่อยู่บริเวณนั้นได้เป็นอย่างดี

เรียวปากสวยของบุญนิสาแย้มออกมาบางๆ

หล่อนภูมิใจเสมอที่มีพี่สาวสวยและเก่งอย่างธัญมล

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น