<ฆ่าควรค่า, 3> - ช่างชั่ว

ตอนที่ 6 : ตอนที่๕ ช่างดียังมีอยู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    9 มี.ค. 63

“น้าก่อ ฝากด้วยนะน้า”

“ครับ ผู้กอง”

ก่อเกริกกล่าวกับเจ้าของบ้านอย่างเป็นกันเอง เพราะเขาเป็นผู้รับเหมาก่อสร้างคุมช่างทำงานมาไม่รู้กี่หลัง ซึ่งลูกค้าทุกบ้านล้วนชื่นชมและบอกต่อปากต่อปากชนิดก่อเกริกไม่จำเป็นต้องหาลูกค้าเอง ใครต่อใครต่างเชื่อมั่นในผลงานคุณภาพอันหาได้ยากของนายก่อเกริกคนนี้

อาจด้วยติดตามผู้ใหญ่ทำงานมาตั้งแต่เด็ก ก่อเกริกเป็นคนขยัน ซื่อสัตย์ ไว้ใจได้ จึงศึกษาเทคนิคการทำงานมาประยุกต์ใช้เมื่อตัวเองเติบใหญ่ เขาใช้อาชีพช่างเลี้ยงดูครอบครัวมาตลอดจึงรักในอาชีพนี้มาก ก่อเกริกมีลูกสองคน ส่วนภรรยาเสียชีวิตไปนานแล้ว เขาทุ่มเทให้ลูกมาก

ลูกคนโตเป็นตุ๊ด อุปนิสัยร่าเริงสดใส ช่วยพ่อคิดบัญชีต่างๆ ซึ่งก่อเกริกก็ไม่เคยนึกรังเกียจอะไร ตรงข้ามยังสนับสนุนทุกอย่างที่เป็น ส่วนลูกอีกคนเป็นผู้ชาย เกเรไปบ้างแต่ไม่เคยถึงขั้นทำเรื่องเลวทรามเสียหาย รายนี้สนใจงานช่างเหมือนพ่อ แน่นอนว่าผลงานจัดว่าหายห่วง ก่อเกริกห่วงเรื่องนิสัยเท่านั้น

“แล้ววันนี้ สุชาไม่มาด้วยเหรอครับ?

“อ่อ มันไปหา... ว่าที่ลูกเขยผมน่ะ แต่มันคิดค่าใช้จ่ายมาให้แล้ว ประเมินราคาน่าจะอยู่ที่ไม่เกินสองหมื่น แต่รับรอง ไม่มีผิดหวัง” ก่อเกริกพูดอย่างอารมณ์ดี “เห้ย ไอ้สมชาติ แกขูดสีออกให้เกลี้ยงเลยนะเว้ย แล้วฝุ่นอะไรถ้าทำเลอะก็เช็ดให้เขาด้วย เอาเงินเขามาแล้ว เราต้องทำให้มันดีๆ”

“พ่อไม่ต้องห่วงน่า ถึงผมจะชอบกวนตีนพ่อ แต่ผมไม่กวนตีนลูกค้านะครับ”

“ไอ้ลูกคนนี้ เห้อ”

“เอาน่าน้าก่อ ผมเชื่อมือเชื่อตีนสมชาติครับ” ผู้กองโต้หรือร้อยตำรวจตุลยาเอ่ยบ้าง เขาค่อนข้างสนิทสนมกันจึงแซวเล่นกันได้ไม่คิดอะไรมาก ตุลยาโตกว่าสุชาดากับสมชาติไม่กี่ปี แบ่งขนมให้กินประจำ สุชาดาเคยแอบชอบเขาแต่เขาไม่คิดเกินเลยไปกว่าน้องสาวที่เห็นมาตั้งแต่เล็ก มารู้ว่าเธอได้เจอผู้ชายที่รักเธอจริงๆ ก็ยินดี

“เห็นไหมพ่อ ผู้กองยังเชื่อมั่นในตัวผม พ่อไม่ต้องบอกทุกรายละเอียดหรอก รู้แล้ว”

“เออๆ เชื่อก็ได้วะ”

“ผู้กองไปทำงานเถอะครับ ผมกับพ่อดูแลเอง”

ความขยันของสองพ่อลูกทำให้มีรายได้เข้าบ้านมากมาย เพราะทำงานเร็ว ไปรับงานใหม่ได้เร็ว บ้านไหนมีฐานะหน่อยก็มักมีของแถมมาด้วย และนั่นก็เป็นความภูมิใจของช่างที่มีใจเป็นช่าง คือรู้สึกดีมีความสุขเมื่อเห็นรอยยิ้มของคนจ้างและความสำเร็จของบ้านหรืออุปกรณ์ต่างๆ

“เออ อย่างนั้นแหละ แกรีบทำได้แต่ก็ต้องตั้งใจด้วย”

“พ่อนี่สอนเหมือนผมเป็นเด็ก”

“ก็ต้องสอนสิ แกจะได้เป็นช่างที่ดี อีกหน่อยเป็นผู้รับเหมาก็ต้องรู้รอบด้าน เจ้าของบ้านเขาก็มีหัวใจ ทำงานดีเขาก็อยากกลับมานอนผักพ่อนอยู่บ้าน ทำงานทุเรศเขาเห็นบ้านก็ปวดใจ เสียดายเงิน อย่าไปโกงเขา ทิ้งงาน หรือเบิกเงินมาแต่ซื้อของผิดสเปก แบบที่ช่างบางคนมันทำเด็ดขาด”

“ผมไม่มีวันทำแบบนั้นหรอก คนเราต้องมีความซื่อสัตย์”

“ดี แกต้องรู้ไว้ว่าการซื้อของผิดสเปกน่ะ ทำให้บ้านเขาพังได้ง่ายๆ และนั่นเป็นการบ่มนิสัยขี้โลภเห็นแก่ตัว ทำตัวไม่ต่างจากนักการเมืองคอรัปชัน ที่เอาภาษีประชาชนไปแต่ทำงานห่วยแตก เห็นมาหลายยุคหลายสมัย ประเทศชาติถึงได้พัฒนาลงทุกวัน ตอนเลือกตั้งนะ อื้อหือ!

“ลำบากใจเพราะใครก็ดีเหมือนกันหมด?

“ถุ้ย เหมือนให้เลือกระหว่าง เอดส์ มะเร็ง พิษสุนัขบ้า โควิด-19 กูล่ะเครียด”

“เบาๆ น่าพ่อ เกิดคนแถวบ้านมันเลือก เอดส์ มะเร็ง พิษสุนัขบ้า โควิด-19 มันได้แห่กันมากระทืบเราแล้วอัดคลิปไปลงโซเชียลให้ชาวเน็ตมาด่าเราอีก ประเทศเราเป็นประชาธิปไตย แต่ใครก็เห็นต่างไม่ได้ ถ้าเห็นต่างจากมันต้องโดนยัดเยียดฝ่ายแล้วก็โดนด่าหยาบคาย” สมชาติพูดตามที่ตัวเองคิด “คนไทยมันหัวร้อน”

“แล้วก็ฆ่ากันง่ายๆ ด้วย”

......................................................................................................................................................

“สองอาทิตย์ก่อน มีคนมาแจ้งความว่าญาติหาย”

สารวัตรพูดด้วยสีหน้าตึงเครียด เช่นเดียวกับตำรวจทั้งห้อง

“ผมส่งคนไปสืบแล้วครับ แต่...”

“มันเป็นคดีที่น่าสนใจนะ เพราะสองอาทิตย์ก่อนนั่น มีช่างสิบคนหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ลูกเมียรู้แค่มีคนจ้างไปซ่อมบันไดแต่ก็ไม่รู้ว่าที่ไหน ตอนนี้ยังไม่มีใครติดต่อสิบคนนั้นได้ แล้วหลายวันนี้เท่าที่ผมประสานงานกับสถานีอื่น ก็มีคนแจ้งความว่ามีคนหายเหมือนกัน และทุกคนล้วนเป็นช่าง”

“อะไรนะครับ?

“ใช่ ทุกคนเป็นช่าง คุณว่ามันไม่บังเอิญไปหน่อยเหรอ ที่ช่างจากหลายพื้นที่ในประเทศไทยจะหายตัวไปพร้อมกัน ช่างภาคเหนือ ช่างภาคใต้ ช่างภาคอีสาน ช่างภาคกลาง ผมว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ ต้องมีใครสักคน... หรือสักกลุ่ม ที่อยู่เบื้องหลังการหายตัวไปของช่างพวกนี้”

ตำรวจทุกนายมองหน้ากัน

ถ้าคนที่พูดไม่ใช่สารวัตรแล้วล่ะก็ ใครเขาจะเชื่อ คนร้ายที่ลักพาตัวเหยื่อส่วนใหญ่มักจะเลือกเด็กหรือผู้หญิงไปค้ามนุษย์ เป็นขอทานบ้าง เป็นโสเภณีบ้าง ใครกันจะลักพาตัวช่างที่ส่วนใหญ่เป็นชายหนุ่มกำยำแข็งแรง แล้วถ้าไม่ลักพาตัวไปขาย จะจับไปทำไม ฆ่าหรือ แล้วทำไมต้องฆ่า

เพราะอะไรต้องฆ่า ช่าง

“ร้อยตำรวจเอกตุลยา ผมมอบหมายให้คุณสืบคดีนี้ เราต้องหาตัวคนร้ายรายนี้ให้ได้”

“ครับ สารวัตร”

ผู้กองโต้รับงานใหญ่มาด้วยความกังวล เขาไม่เคยเจอเคสอะไรแบบนี้มาก่อน ไม่เคยได้ยินด้วย จะว่าคนร้ายมีความขัดแย้งส่วนตัวกับช่างที่หายตัวไปก็ไม่น่าจะใช่ เพราะช่างพวกนี้อยู่กันคนละภาค ครอบครัวก็ไม่รู้จักกัน แต่ถ้าไม่มีความขัดแย้งส่วนตัว จะจับช่างไปเพื่ออะไร เป็นคนเดียวหรือเป็นองค์กร

ช่างเป็นชาย รูปร่างแข็งแกร่ง ยากจะโดนลักพาตัวด้วย ถึงลักไปจะเอาไปทำอะไรเล่า ขอท่านไม่น่าใช่ ค้าบริการก็ไม่น่า ขายอวัยวะก็ไม่น่าเช่นกัน เพราะถ้าค้าบริการหรือขายอวัยวะ ก็สุ่มจับเอาจากชาวบ้านทั่วไปก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นช่าง แล้วทำไมต้องเป็นช่าง คนร้ายมีจุดประสงค์อะไร

แม้จะไม่มีข้อมูลมาก แต่ผู้กองโต้ก็คิดว่าช่างน่าจะตายไปแล้วหรือใกล้ตาย คนร้ายคงฆ่าช่างเพื่อความสนุกสนานหรืออะไรก็ตามแต่ที่ไม่ใช่เรื่องผลประโยชน์ ช่างไม่ได้มีฐานะร่ำรวยมาก คนร้ายคงไม่เรียกค่าไถ่หรือฆ่าชิงทรัพย์ ทั้งช่างพวกนี้เป็นคนทั่วไป ไม่ได้ทำงานให้คนใหญ่คนโตที่จะโดนเก็บถ้าไปรู้ความลับ

เรื่องชู้สาวคงยาก แต่มันก็เป็นไปได้ว่าคนร้ายอาจเป็นพวกเฟติช รสนิยมทางเพศที่เกิดความใคร่เฉพาะจุด อาจจะเป็นอวัยวะ เสื้อผ้า หรืออาชีพ แล้วคนร้ายอาจเป็นผู้หญิงหรือเพศที่สามที่ชอบฆ่าข่มขืนช่าง ซึ่งนอกจากชอบช่างน่าจะชอบความรุนแรงด้วย ไม่เช่นนั้นก็น่าจะชวนไปหลับนอนธรรมดาได้

จะว่าต้องการปิดเป็นความลับก็ไม่ใช่ เล่นทำช่างหายเกือบยี่สิบคน ย่อมเป็นเป้าให้คนมาสืบมากกว่า และถ้าถูกคุดคุ้ยย่อมฉาวโฉ่กว่าแค่หลับนอนกับช่างโดยสมยอมทุกฝ่าย ผู้กองโต้จึงคิดว่าช่างอาจไม่สมยอม เป็นการลวงช่างไปเป็นหมู่คณะแล้วทำอนาจารโดยช่างขัดขืนไม่ได้ต่างหาก

ถ้าเป็นหญิง จะข่มขืนชายด้วยวิธีไหน อาจบังคับข่มขู่ให้มีเพศสัมพันธ์ทางช่องคลอดปกติหรืออาจหาวัตถุชำเราชายทางทวารหนัก แต่การจัดการช่างกำยำหลายชีวิตนั่น น่าจะเป็นแรงชายมากกว่าแรงหญิง และอาจไม่ได้มีคนเดียวด้วย อย่างน้อยก็ต้องมีคนช่วยหรือคอยปิดบังให้

“คนร้ายอาจเป็นเกย์... หลอกช่างมาฆ่าข่มขืน”

“ทำไมคุณคิดอย่างนั้น?

“มันไม่น่าเป็นความขัดแย้งส่วนตัว ไม่ใช่เรื่องเงิน ไม่ใช่ค้ามนุษย์ ต้องเป็นความพอใจของคนๆ หนึ่งหรือคนกลุ่มหนึ่งที่ต้องการช่าง ผมคิดว่าคนร้ายต้องมีรสนิยมชอบช่าง และน่าจะมีผู้ร่วมขบวนการอย่างน้อยสองคน ซึ่งเราต้องตามหาคนร้ายให้เจอ แล้วก็ช่วยช่างให้รอดจากการกระทำนั่น”

ผู้กองโต้สันนิษฐาน หารู้ไม่ว่าเขาคิดผิดไปไกล

......................................................................................................................................................

“อา... ทำงานได้ระยำจริงๆ”

ชูชัยล้างฟิล์มที่เขาไปถ่ายความฉิบหายตามบ้านต่างๆ มาแปะไว้ที่บ้านตัวเอง

ไม่รู้ทำไม ชูชัยจึงเห็นภาพสะบันงาซ้อนอยู่ในตัวเหยื่อทุกคนโดยไม่เกี่ยงเพศและวัย ถ้าช่างนั่นมาทำงานที่บ้านเขาล่ะ เธอคงจับราวห้องน้ำลื่นลงมาเป็นอัมพาต โดนช่างหลอกเงินจนเป็นโรคซึมเศร้า เหยียบกระเบื้องติดเชื้อเป็นคนขาขาด แบกน้ำล้มกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา

เมียรัก... ลูกสาว... ครอบครัวที่อบอุ่น

คนที่เกิดมามี ครอบครัวพร้อมหน้าจะไปเข้าใจอะไร ความเสียใจของเด็กชายคนหนึ่งที่เห็นพ่อมีเมียน้อยทีละคน เอาเงินเก็บไปเที่ยวอ่างไม่ก็ไปเฮฮากับเพื่อน ปล่อยให้แม่นอนร้องห่มร้องไห้ แม่ใช้เวลาทั้งชีวิตวิ่งตามผู้ชายที่ไม่มีวันรักเธอโดยไม่เคยหันมามองผู้ชายที่เธอควรรัก

แม่ไม่เคยสนใจเขา มัวหึงหวงพ่อว่าไปอยู่กับเมียน้อยคนไหน

ชูชัยอยู่กับความว้าเหว่มาจนเป็นปมลึกในใจ เขาเริ่มไม่ค่อยมีเพื่อนเพราะไม่มีเพื่อนคนไหนฟังปัญหาครอบครัวของเขาได้นาน เด็ก วัยรุ่น ให้ความสำคัญกับปัญหาอะไรเล่า เพื่อนในห้องจะคบเราไหม หัวโจกจะแกล้งเราไหม ใครนินทาเราว่าอะไรบ้าง คนที่แอบชอบไม่คุยด้วยจะทำยังไง แฟนคุยกับแฟนเก่าควรบอกแบบไหน

ไม่ก็เอาแต่สนุก เล่นไร้สาระไปให้หมดวัน

เมื่อเล่าปัญหาภายในครอบครัว นอกจากเพื่อนจะทำหน้างงใส่บางทีก็พูดตัดบทเปลี่ยนเป็นเรื่องสัพเพเหระ ชูชัยรู้สึกถูกแยกตัวออกมาจึ่งใช้เวลาอยู่กับตัวเอง พออยู่นานไปก็เข้าสังคมลำบาก ไหนจะบุคลิกจืดจางไม่หล่อโดดเด่น ถ้าชอบใครถ้าไม่ถูกเลื่อนสถานะเป็นพี่ก็ต้องเป็นเพื่อนหรือที่ปรึกษา

สะบันงา... ความรักของเขา ความหวังของชีวิต

ชูชัยอาจไม่ได้อยากมี เมียขนาดนั้น เขาแค่ต้องการแก้ปมในใจด้วยการสร้างครอบครัวที่อบอุ่น มีพ่อแม่ลูก ดูแลกันและกันตลอดไป เขาอยากเลี้ยงลูกให้โตมาโดยไม่ต้องมีบาดแผลทางความรู้สึกตามมาด้วย ชายหนุ่มเกือบได้ทุกอย่างที่ตัวเองหวัง มีเมียที่ดี มีลูกที่น่ารักกำลังจะลืมตาดูโลก

ลูก... เศษเนื้อ ก้อนเลือด

กว่าเธอจะท้อง กว่าจะทุ่มเงินเพื่อพึ่งวิทยาศาสตร์ ชูชัยต้องโหมงานมากี่ปีกว่าจะสร้างเนื้อสร้างตัวให้มีเงินมาซื้ออนาคตที่ดีให้ลูก แต่ตอนนี้มีกี่ล้านกี่สิบล้านแล้วมันอย่างไรเล่า เขาควรเอาเงินพวกนี้ไปทำอะไร จะว่าเสวยสุขก็ไม่ได้ เพราะเขามีความทุกข์เศร้าโศกรายล้อมไม่ว่าจะหันไปทางไหน

ต่อให้นำไปซื้ออาหารเลิศรส ไม่มีคนกินด้วยก็ไม่มีความหมาย

ต่อให้นำไปซื้อเสื้อผ้าราคาแพง ไม่มีคนควงเดินก็ไม่มีความหมาย

ต่อให้นำไปซื้อบ้านหลังใหญ่หรูหรา ไม่มีคนนอนกอดก็ไม่มีความหมาย

“พวกมึงต้องตาย พวกมึงทำลายชีวิตกู”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น