จีบคนเถื่อน 2 ภาคเป็นแฟนคนเถื่อน [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 3 : เป็นแฟนคนเถื่อน : 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    14 ธ.ค. 62



เป็นแฟนคนเถื่อน : 1



Rach Part :

ฮัลโหล เชนคนที่โทรมาไม่ใช่ใครอื่น เขาคือเพื่อนสนิทของผม และยังเป็นแฟนใหม่ของแฟนเก่าผมด้วย ฟังดูซับซ้อนนะครับ แต่เอาเป็นว่าความสัมพันธ์ของพวกเรานั้นดีมาก มารุตชอบแซวว่าเชนเป็นกิ๊กผม แต่รู้อะไรไหม ถ้าผมจะมีกิ๊กน่ะ ผมไม่คบผู้ชายที่ตัวสูงเท่า ๆ กันหรอก ผมชอบคนตัวเล็ก ๆ น่ารัก ๆ มากกว่า

แหะ ล้อเล่นครับ

กิ๊กเกิ๊กอะไรไม่เคยมีอยู่ในหัว มีแค่มารุตคนเดียวก็ปวดหัวจะแย่แล้วครับ

นี่ อย่าเอาไปฟ้องแฟนผมนะ รู้แล้วก็เงียบไว้เลย

(“คุณรัชช์ เสาร์นี้ว่างไหม?”) เสียงที่คุ้นหูดังมาตามสาย เป็นเสียงที่ผมได้ยินบ่อย ๆ เพราะเราเจอกันเกือบทุกวัน

ว่างนะ ทำไมเหรอ?” ผมตอบกลับไปพลางเหลียวหน้าเหลียวหลังมองอย่างหวาดระแวง ไม่รู้ว่ามารุตจะโผล่ออกมาตอนไหน ถ้าเกิดเขาออกมาแล้วเอาคืนเรื่องที่ผมถีบเขาจนตกเตียงล่ะก็ผมแย่แน่ ๆ

(“จำไม่ได้เหรอว่าเสาร์นี้วันอะไร?”) เชนย้อนถามกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูคล้ายกับว่ากำลังน้อยอกน้อยใจอยู่

วันเสาร์ โอ๊ะ! จริงด้วยผมยืนคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะนึกขึ้นมาได้

(“นั่นแหละ พี่เร็กซ์ชวนให้ไปจัดงานเลี้ยงวันเกิดที่สนาม LW คุณรัชช์ไปนะ”) เสาร์นี้เป็นวันเกิดของเชน ผมลืมไปได้ยังไงกัน

โอเค กี่โมง?” ผมต้องไปอยู่แล้ว วันเกิดเพื่อนทั้งทีใครจะพลาดได้ล่ะจริงไหม?

(“3 ทุ่มครับ”)

ได้เราจะไปจัดที่สนาม LW ก็ดี ผมจะได้แวบไปแอบดูเขาแข่งรถกันด้วย ไม่ได้ลงแข่งรถนานแล้วก็มีแอบคิดถึงบ้างเหมือนกัน อยากกลับไปแข่งอีกแต่ถ้าทำแบบนั้นได้ทะเลาะกับมารุตแน่ เพราะฉะนั้นขอไม่เสี่ยงดีกว่า

(“เจอกันวันเสาร์นะครับ”) เชนพูดด้วยน้ำเสียงทะเล้น

“Bye” ผมบอกลาอีกฝ่ายแล้วกดตัดสาย

จะไปไหนครับ?” เสียงทุ้มต่ำที่ได้ยินอยู่ทุกวันดังขึ้นจากทางด้านหลัง

เสาร์นี้วันเกิดเชน คุณกลางชวนให้ไปจัดงานที่สนามแข่งผมสะดุ้งเบา ๆ ด้วยความตกใจ ไม่รู้ตัวเลยว่ามารุตมายืนซ้อนอยู่ข้างหลังแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

รู้เลยว่าใครอยากกินมากที่สุดมารุตกลอกตาไปมาทำหน้าเพลีย ๆ

ไปไหม?” ผมเอ่ยชวน

ไปสิ ใครจะปล่อยให้คุณไปคนเดียวล่ะ?” เขาว่าหน้าดุ

เป็นห่วงเหรอ?” ผมอมยิ้มถามทั้งที่ก็รู้ดีอยู่แก่ใจ

ทั้งเป็นห่วงและหวงเขาพูดพร้อมตวัดแขนกอดเข้าที่เอวของผมแล้วดึงเข้าหาตัว สถานการณ์สุ่มเสี่ยงอีกแล้ว

ไปหาอะไรกินกันผมรีบหาทางเอาตัวรอด

อยากกินคุณแต่เหมือนคุณแฟนจะไม่ยอมปล่อยผมไปง่าย ๆ

รุต~” ผมโอดครวญให้อีกฝ่ายเห็นใจ

ได้ไหม?” มารุตไม่ได้สนใจกับท่าทีของผมกลับกันเขายังมองผมด้วยสายตาออดอ้อนและเว้าวอนอีกด้วย

มะ…” ผมกำลังจะอ้าปากปฏิเสธแต่ก็ต้องหยุดชะงักลง

Rrrrr~

ใครวะ แม่ง!” มารุตสบถเสียงดังอย่างหัวเสีย

ไปรับเลยผมดันอกอีกฝ่ายให้ถอยออกห่างจากตัวผม มารุตเดินหน้าบึ้งกลับเข้าไปในห้องนอนเพื่อหยิบโทรศัพท์ที่ส่งเสียงร้องดังลั่นห้อง

รอดแล้ว

มาวิน โทรมาทำไมวะ?” เขาเดินกลับมาพลางก้มมองโทรศัพท์ในมือไปด้วย

มีอะไร?” กดรับเสียงเซ็ง ๆ แล้วเปิดสปีกเกอร์โฟนให้ผมได้ยินด้วย หน้าตาดูหงุดหงิดมากเลย

(“พูดกับพี่มึงดี ๆ หน่อยไอ้น้อง”) เสียงที่ดังรอดออกมาจากโทรศัพท์เป็นเสียงของพี่มาวิน ผมแอบแปลกใจเหมือนกันที่พี่มาวินโทรมาแต่เช้าแบบนี้

กูลูกคนเดียวหยาบคายตลอด ใครพูดยังไงก็ไม่ฟังด้วยนะ

(“แค่พูดกับพวกกูดี ๆ มึงจะตายเหรอมารุต?”) เสียงของคุณกลางดังแทรกขึ้นมา

มีอะไร โทรมาทำไมแต่เช้า?” มารุตทำหน้าเบื่อหน่ายใส่แม้อีกฝ่ายจะมองไม่เห็นก็ตาม

(“จะชวนไปกินข้าว”) คุณกลางเอ่ยขึ้นมาเสียงนิ่ง

ตอนนี้เนี่ยนะ?” มารุตร้องถามเสียงสูง ผมหันมองนาฬิกาก็พบว่ามันเพิ่งจะหกโมงกว่าเอง

(“มื้อเช้าไง”) ได้ยินอย่างนั้นเราทั้งคู่ต่างก็มองหน้ากันอย่างแปลกใจ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ถูกชวนไปกินข้าวเช้าอย่างนี้

ที่ไหน?” มารุตเอ่ยถามด้วยความสงสัย ผมก็เงียบรอฟังคำตอบ

(“กูแชร์โลเคชั่นไปแล้ว ร้านนี้นิลกาฬแนะนำมา”) เมื่อมารุตได้ยินที่พี่มาวินบอกเขาก็กดเข้าแอพลิเคชั่นไลน์ทันที

ร้านโจ๊ก?” มารุตพึมพำเสียงเบาเมื่อเปิดดูแผนที่และข้อมูลของร้าน

(“เออ เชนบอกอร่อย ตอนไอ้นิลจีบเชนก็พาไปกินโจ๊กร้านนี้นี่แหละ”) คุณกลางเล่าออกมาขำ ๆ

เดี๋ยวนี้คุณกลางกับเชนสนิทกันมาก คุยอะไรก็ถูกคอกันไปหมด ชอบนั่นชอบนี่เหมือนกัน หลัก ๆ ก็สายกิน กินเก่งกันทั้งคู่ ชอบหาร้านอาหารแล้วชวนกันไปกินบ่อย ๆ แถมยังมาลากผมไปด้วย แต่ผมกินนิดกินหน่อยก็ออกแก้มแล้ว ถึงทุกคนจะบอกว่าไม่อ้วน แต่ผมก็รู้สึกว่าตัวเองอ้วนอยู่ดี

มิติใหม่เหรอ? จีบโดยพาไปกินโจ๊ก?” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่นแววตามีแต่ความสงสัยเต็มไปหมด

(“กูก็ไม่รู้ แต่กูนัดนิลกาฬไว้แล้ว อีกครึ่งชั่วโมงเจอกัน”) คุณกลางว่าออกมาเสร็จสรรพ

กูต้องไปเหรอ?” มารุตย้อนถามกลับเสียงเซ็ง ๆ

(“ไม่ต้องก็ได้ แต่พาน้องกูมา”)

ยังไงนะครับ? ขออีกที

ยุ่งอะไรกับเมียกูนักหนา?” มารุตขมวดคิ้วใส่โทรศัพท์

(“ก็น้องกู! มึงจะทำไม?”) คุณกลางร้องโวยกลับมา

รำคาญ!”

(“มารุต! ไอ้เด็กเวร!”)

ติ๊ด!

โอ๊ย!” เสียงทุ้มต่ำร้องออกมาเสียงหลงเมื่อถูกผมหยิกเข้าที่เอวสอบ

พูดจาไม่น่ารักเลยผมว่าเสียงดุ ผมไม่ชอบให้มารุตพูดจาแบบนี้ไม่ว่าจะกับใครก็ตาม เพราะมันจะทำให้คนอื่นมองเขาไม่ดี ผมไม่อยากให้ใครคิดว่าแฟนผมเป็นพวกนิสัยเสียหรือคนหยาบคาย เพราะจริง ๆ แล้วแฟนผมน่ารักจะตาย

ขอโทษครับ~” เขาเอนมาซบหน้าลงกับบ่าของผมอ้อน ๆ

ไปอาบน้ำเลยผมยกมือขึ้นลูบกลุ่มผมนุ่มลื่นมือเบา ๆ ก่อนจะดันร่างสูงใหญ่ออกจากตัว

ครับผม!” อีกฝ่ายรับคำเสียงขันแข็งแล้วเดินกลับเข้าไปในห้องนอน ผมเดินตามเขาเข้าไปติด ๆ ปล่อยให้มารุตไปอาบน้ำส่วนตัวเองก็เดินมาเลือกเสื้อผ้าเตรียมไว้ให้อีกฝ่าย






มารุตใช้เวลาอาบน้ำไม่นานก็เดินเปลือยอกออกมาจากห้องน้ำ แต่แทนที่จะรีบแต่งตัวเขากลับเดินมาหาผมแล้วแกล้งเบียดตัวเองเข้ากับร่างกายของผม มารุตชอบเล่นอะไรแบบนี้ เขาชอบแกล้งผมอยู่บ่อยครั้ง แต่หลายครั้งก็เป็นเขาเองนั่นแหละที่มักควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ค่อยได้ ผมยกมือขึ้นหยิกเอวหนาแรง ๆ ด้วยความหมั่นไส้ ใช่เวลาเล่นไหมเนี่ย เดี๋ยวคนอื่นเขาก็รอกัน มารุตเบ้หน้าออกมาแต่ไม่มีเสียงร้องโอดครวญเหมือนก่อนหน้านี้ ริมฝีปากเรียวได้รูปพุ่งมาแตะที่ผิวแก้มผมแผ่วเบาหนึ่งทีก่อนที่คนตัวสูงจะเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่ผมเตรียมไว้มาสวมใส่

กว่าจะได้ออกจากห้องก็ถูกคนเป็นแฟนลวนลามไปหลายรอบ เป็นแฟนมารุตนี่ผมเปลืองตัวมาก ๆ เลยนะ แต่จะว่าอีกฝ่ายก็ไม่ได้ เพราะผมเองก็ดันติดสัมผัสของมารุตเหมือนกัน

คุณเล็กใช้เวลาราว ๆ เกือบครึ่งชั่วโมงเราก็มาถึงร้านโจ๊กที่คุณกลางแชร์โลเคชั่นมาให้ ในร้านคนเยอะมาก แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะมองหาพี่ชายตัวเอง แต่ก็ยังช้ากว่าคุณกลางที่เอ่ยเรียกผมขึ้นมาก่อน

คุณกลางผมเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายแล้วก็ถูกคุณกลางดึงเข้าไปกอดเอาไว้แน่น

ทำเหมือนไม่ได้เจอกันนานทั้งที่เพิ่งเจอกันไปเมื่ออาทิตย์ก่อนเสียงพี่มาวินดังแทรกขึ้นมา ผมได้แต่ยิ้มแหย ๆ เพราะที่อีกฝ่ายพูดมามันก็ถูก

มาวิน เสือกคำพูดที่ฟังดูเหมือนจะไม่เข้าหูทำให้พี่ชายของผมหันไปตวัดสายตาพร้อมขยับปากต่อว่าแฟนของตัวเองเสียงดังฟังชัด

กูผิดเหรอ?” พี่มาวินชี้นิ้วเข้าหาด้วยเองด้วยสีหน้าเหลอหลา

สาระแนไม่เข้าเรื่องแล้วก็โดนคุณกลางว่าเข้าให้อีก

อย่าเพิ่งทะเลาะกัน สั่งข้าวก่อนดีที่พี่นิลเบรกเอาไว้สถานการณ์เลยกลับมาสงบอีกครั้ง พอหาที่นั่งกันได้ก็เตรียมสั่งอาหารทันที

กูเอาโจ๊กใส่ทุกอย่าง เกาเหลากับข้าวเปล่าด้วยคุณกลางเป็นคนแรกที่เอ่ยสั่งก่อน

สั่งเผื่อผัว?” พี่นิลที่เป็นคนเขียนใบรายการอาหารเงยหน้าขึ้นมามองด้วยความสงสัย

เปล่า กินเองคุณกลางตอบกลับหน้าตาย

เมียประเสริฐ ไม่เคยจะนึกถึงผัวเลยพี่มาวินหันไปมองค้อนใส่แฟนตัวเองทันที แต่แววตาดูน้อยอกน้อยใจมากกว่าจะโกรธเคืองนะครับ

มึงยังอยากมีปากไว้กินข้าวไหม?” แต่ไม่ว่าพี่มาวินจะมีแววตาหรือสีหน้ายังไงคุณกลางก็หาได้สนใจไม่ แถมยังเล่นบทโหดใส่แฟนอีกด้วย

ขอโทษจ้า~” ใด ๆ ในโลกล้วนแพ้เมีย

คนอื่นเอาอะไร?” พี่นิลหันมาถามมารุตกับผม

เอาโจ๊กใส่ทุกอย่าง 2” มารุตสั่งออกมาเสร็จสรรพ

สั่งกินเอง?” เชนหันมาเลิกคิ้วถาม

เปล่า สั่งเผื่อเมียมารุตตอบกลับหน้าตายก่อนจะหันมายกยิ้มหวานให้ผม ผมอมยิ้มบาง ๆ กับคำตอบของอีกฝ่าย มารุตมักทำเรื่องเล็ก ๆ ให้มันกลายเป็นเรื่องที่น่าประทับใจได้ตลอด จะว่าปลื้มใจก็ว่าได้

เอารางวัลผัวดีเด่นไป!” พี่มาวินยกนิ้วโป้งให้ด้วยสีหน้าและท่าทางที่ดูตลก

มึงนั่งเงียบ ๆ บ้างได้ไหม?” แล้วก็โดนคุณกลางตวัดตามองดุ ๆ

ขอโทษครับ~ ทำอะไรก็ผิด หรือผิดที่เป็นกูวะ?” คนถูกดุบ่นพึมพำเสียงเบา

ผิดที่เป็นมึงนี่แหละ!” ไม่ว่าจะบ่นเสียงเบาแค่ไหนแต่ก็ไม่มีทางรอดพ้นหูของคุณกลางไปได้

โอเค กูหายข้องใจละน่าสงสารเขาเหมือนกันนะครับ แต่พี่มาวินก็คงมีความสุขที่มีคุณกลางคอยด่าคอยว่าอยู่แบบนี้ เพราะถ้าเขาไม่พอใจหรือเบื่อหน่ายก็คงเลิกหาเรื่องให้คุณกลางด่าว่าไปเองนั่นแหละ ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่นี่อาจเป็นวิธีการแสดงความรักของพวกเขาก็ได้

หลังจากที่สั่งอาหารและจดเมนูเสร็จเรียบร้อยพี่นิลก็เอากระดาษไปยื่นให้เจ้าของร้าน ที่ต้องเขียนใบเพราะในร้านคนเยอะมาก เยอะแบบแน่นไปหมดเลย มันไม่เหมือนร้านโจ๊กข้างทางทั่วไปเพราะร้านนี้เป็นร้านโจ๊กหรูที่ติดแอร์ และร้านค่อนข้างจะใหญ่ คนนั่งกันเต็มร้านเลย แถมลูกค้าก็ยังมาเรื่อย ๆ เชนบอกว่าร้านนี้อร่อยทุกอย่าง ไม่ผิดหวังแน่นอน

ใครสั่งไข่ลวกมา?” เมื่ออาหารยกมาเสิร์ฟคุณกลางที่นั่งอยู่ริมนอกก็แจกจ่ายอาหารตามที่แต่ละคนสั่ง แต่ก็ต้องมาชะงักเมื่อเจอกับถ้วยไข่ลวก 2 ฟอง พวกเรามองหน้ากันด้วยความสงสัย แต่พี่นิลกลับหันมองไปทางพี่มาวินแทน

กูและพี่มาวินก็พูดขึ้นมาพร้อมยื่นมือไปรับถ้วยไข่ลวกมา

มึงจะโด๊ปเหรอ?” มารุตถามติดตลก ผมเริ่มจะชินกับการที่เขาเรียกทุกคนว่ามึงและแทนตัวเองกับทุกคนว่ากู แม้เขาจะอายุน้อยที่สุดในกลุ่มแต่มารุตกลับไม่เคารพใครเลยสักคน แม้แต่พี่ชายของผม น่าหนักใจเหมือนกันนะ แต่ถ้าจะให้มารุตเรียกคุณกลางว่าพี่เร็กซ์ อืม มันคงขนลุกแปลก ๆ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงทั้งสองคนอาจมองหน้ากันไม่ติด

เออ ว่าจะปั้มลูกสักครึ่งโหลต้องโด๊ปหน่อยเดี๋ยวปั้มลูกไม่ไหวพี่มาวินว่าด้วยสีหน้าจริงจังขัดกับแววตาที่ดูขี้เล่นและสนุกสนาน

มาวิน ไอ้เหี้ยคุณกลางที่นั่งอยู่ดี ๆ ก็เกิดอาการสำลักน้ำลายตัวเองขึ้นมา หันไปมองหน้าคนเป็นแฟนแล้วยกมือขึ้นฟาดหลังอีกฝ่ายดังป๊าบทันที

ด่าคำนี้ตั้งแต่ยังไม่ได้กูเป็นผัว จนตอนนี้ได้กูเป็นผัวไปแสนล้านรอบแล้วก็ยังไม่เลิกด่าพี่มาวินว่ากลั้วเสียงหัวเราะไม่ได้สะทกสะท้านกับคำด่าหรือแรงฟาดที่หลังแต่อย่างใด ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคุณกลางถึงได้ด่าพี่มาวินทุกวัน ก็เป็นซะอย่างนี้ จะไม่ให้โดนด่าได้ยังไง

กูจะด่าจนมึงแก่ตายไปเลย กวนส้นตีนดีนักตวัดตามองเคือง ๆ แล้วหันไปหยิบน้ำขึ้นมาจิบแก้อาการสำลัก

เอ๊า! กูผิดอะไรวะ?” พี่มาวินหัวเราะร่วน ดูชอบอกชอบใจที่ถูกด่า

น่าสงสารเนอะพี่นิลหันมามองด้วยสายตาเย้ยหยันผิดกับคำที่พูดออกมา หน้าตาก็ไม่ได้ดูสงสาร กลับกันกลับดูสะใจและเหมือนจะสมน้ำหน้าอยู่หน่อย ๆ

ที่ไหนมีรับแลกเปลี่ยนเมียบ้างกูจะเอาเมียไปเปลี่ยนไม่วายหาเรื่องให้โดนด่าอีกจนได้

ให้กูเปลี่ยนผัวบ้างไหม?” คุณกลางเริ่มหงุดหงิด เช้านี้โดนแหย่ไปหลายรอบแล้ว

ขอโทษครับ~ จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้วครับ~” พี่มาวินรีบซบแขนคุณกลางทำเสียงงุ้งงิ้งทำตัวออดอ้อนเสียยกใหญ่

พี่นี่ก็วอนหาเรื่องเนอะเชนส่ายหน้าเบา ๆ ซึ่งผมเองก็เห็นด้วย

มึงคิดว่ากูกำลังกวนตีนเมียอยู่ใช่ไหม?” พี่มาวินหันไปคุยกับเชนแต่ก็ยังไม่ยอมผละใบหน้าออกจากต้นแขนของคนเป็นแฟน

ใช่เชนพยักหน้า

เออ มึงคิดถูกแล้ว วันไหนไม่โดนเมียด่าแล้วชีวิตมันเงียบเหงาพี่มาวินพูดแล้วก็หัวเราะคิกคักกับตัวเองอย่างอารมณ์ดี ผมกับเชนหันมองหน้ากันงง ๆ งงนิดหน่อยแต่ไม่เข้าใจมาก ๆ อะไรของเขาก็ไม่รู้

มึงจะหยุดได้ยัง?” คุณกลางว่าพร้อมยกมือขึ้นจิกผมของพี่มาวินจนหน้าหงาย ท่าจะเจ็บน่าดู

หยุดแล้วจ้า~” พี่มาวินยิ้มแห้ง คุณกลางถลึงตาดุใส่ไปทีก่อนจะปล่อยมือออกจากผมของพี่มาวิน สถานการณ์กลับมาสงบอีกครั้งเมื่อพวกเราลงมือกินมื้อเช้ากัน

ไม่อยากกินไข่ผมเขี่ยไข่ที่อยู่ในชามโจ๊กของตัวเองออกจากข้าว ผมไม่ค่อยชอบไข่ที่อยู่ในโจ๊กเท่าไหร่ มันไม่สุกแล้วมันแหยะ ๆ

เอาไข่มาแล้วเอาตับไปมารุตหันมาตักไข่ในชามของผมออกแล้วตักตับในชามของตัวเองมาใส่ชามของผมแทน เขารู้ว่าผมชอบกินตับ

ทำไมโจ๊กมันหวานวะ?” การกระทำของเราทั้งคู่ไม่ทีทางรอดพ้นจากสายตาของคนอื่นได้เลย คุณกลางเป็นคนที่เอ่ยแซวขึ้นมาเป็นคนแรก

อย่าแซวสิครับผมหันไปมองค้อนใส่พี่ชายตัวเอง

รัชช์ดูร่าเริงขึ้นเยอะเลยนะพี่นิลพูดยิ้ม ๆ

แล้วเมื่อก่อนผมไม่ร่าเริงเหรอครับ?” หันไปมองอีกฝ่ายด้วยความสงสัย ผมเมื่อก่อนกับตอนนี้ต่างกันมากหรือไงนะ?

น้อยกว่าตอนนี้เชนเป็นฝ่ายตอบออกมา

คนมีความรักก็มักมีความสุขสินะคุณกลางหันมามองหน้าผมก่อนจะยกยิ้มกว้างออกมา

คุณกลางผมได้แต่ร้องเรียกอีกฝ่ายด้วยความอ่อนใจ แซวได้แซวไป อย่าให้ถึงทีผมบ้างนะ จะแซวให้เขินจนหน้าแดงเลย

เออ จะว่าไปพวกเรานี่ก็ตลกดีเนอะ เป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนและน่าปวดหัวดีคุณกลางหัวเราะร่วนก่อนจะพูดขึ้นมาทำเอาพวกเราชะงักมองหน้ากันเลิ่กลั่กเลย

แถมยังเกลียดขี้หน้ากันอีกเชนว่าขำ ๆ

พวกมึงน่ะชอบมีปัญหาคุณกลางมองหน้าพี่มาวินกับพี่นิลสลับกันไปมา

เออ มึงเลยวิน ชอบมีปัญหามารุตได้ทีก็รีบซ้ำเติมใหญ่

อย่าทำเหมือนมึงไม่เคยอยากต่อยไอ้นิลพี่มาวินชักสีหน้าทำเสียงจิ๊จ๊ะอย่างขัดใจใส่

บ้า กูออกจะเรียบร้อย กูไม่ชอบความรุนแรงมารุตร้องเสียงหลงรีบปฏิเสธจนลิ้นแทบพันกัน

ปลอมมาก

แต่รุตเคยต่อยเรานะผมเอ่ยขัดขึ้นมา ตรงไหนที่เรียกว่าเรียบร้อย เผลอไม่ได้หรอก ปล่อยให้อยู่คนเดียวทีไรก็ชอบมีเรื่องกับชาวบ้านเขาไปทั่ว

คุณ~ ผมขอโทษมารุตรีบหันมาซบหน้ากับแขนผมทันที

สมน้ำหน้าพี่นิลว่าเสียงเยาะ ๆ

โธ่ พ่อคนดี มึงนี่แสนดีที่หนึ่ง ไปซ้ำเติมเขา มึงก็ใช่ย่อยแล้วก็โดนพี่มาวินขัดกลับ

เรื่องมันผ่านมาแล้วก็แล้วกันไปสิพี่นิลนิ่งไปนิดก่อนจะกระแอมไอเบา ๆ

เราจะคุยเรื่องแบบนี้ตอนกินข้าวกันจริง ๆ เหรอ?” เชนเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าปั้นยาก ท่าทางกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของอีกฝ่ายบอกเล่าความรู้สึกในตอนนี้ได้เป็นอย่างดีเขียวล่ะ

ไม่เห็นเป็นไรเลย เราไม่เดือดร้อนนี่คุณกลางไหวไหล่เบา ๆ เหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร

แหม เมีย มึงนั่งกินไปเงียบ ๆ เถอะ ไม่ต้องขุดคุ้ยเรื่องอะไรขึ้นมาอีกพี่มาวินหันไปมองค้อนใส่ทันที

วิน เดี๋ยวขากลับซื้อปาท่องโก๋กลับไปกินที่ห้องด้วยนะ อยากกินแต่กลับโดนคุณกลางพูดสวนขึ้นมาทันควันเหมือนไม่ได้ฟังที่พี่มาวินพูด

ได้ฟังที่กูพูดไหมเนี่ย?” พี่มาวินขมวดคิ้วแน่น

ห๊ะ อะไร?” คุณกลางละสายตาจากชามเกาเหลาขึ้นมามองหน้าแฟนตัวเองงง ๆ พวกเราที่เหลือถึงกับหลุดยิ้มแห้ง บทจะด่าก็ด่าจนน้ำตาไหล แต่บทจะเมินก็เมินจนอีกฝ่ายท้อ เป็นพี่มาวินนี่ก็น่าสงสารเหมือนกันนะครับ

น้ำเต้าหู้ก็อร่อยนะพี่เร็กซ์ ลองกินดูเชนพูดเปลี่ยนเรื่องเพื่อไม่ให้สถานการณ์มันแย่ลงไปกว่าเดิม ไม่อย่างนั้นพี่มาวินอาจช้ำในก็เป็นได้ แค่นี้ก็นั่งนิ่งเป็นเสาหินแล้ว

เออ ๆ เดี๋ยวซื้อไปฝากพวกเด็กที่สนามด้วยคุณกลางหมายถึงพวกลูกน้องที่ทำงานอยู่ที่สนามแข่งรถ LW น่ะครับ ทุกคนต้องปลื้มใจแน่ ๆ ที่ซ้อเร็กซ์มีน้ำใจแบบนี้

รุต อิ่มแล้วผมกินโจ๊กไปได้ไม่ถึงครึ่งชามก็กินต่อไม่ไหวแล้ว ยกมือขึ้นดันชามโจ๊กไปตรงหน้ามารุตเพื่อส่งให้อีกฝ่ายจัดการต่อ เวลาผมกินข้าวไม่หมดก็ให้มารุตกินต่อทุกครั้ง ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมแฟนคนดีของผมถึงได้โตวันโตคืนขนาดนี้ เพราะผมเองแหละ

ทำไมกินน้อยจัง?” เขามองโจ๊กที่อยู่ในชามแล้วหันมาขมวดคิ้วมองผม

ไม่ค่อยหิวช่วงนี้ผมกินน้อย กินนิด ๆ หน่อย ๆ ก็อิ่มแล้ว อาจเป็นเพราะอยู่ในช่วงควบคุมอาหารด้วยล่ะมั้ง ความอยากอาหารเลยน้อยลง

เดี๋ยวซื้อน้ำเต้าหู้ไปด้วยเนอะ เผื่อหิวมารุตบอกด้วยรอยยิ้มอบอุ่น

อื้อผมพยักหน้ารับเบา ๆ

เชนจะเอาอะไรอีกไหม?” หลังกินเสร็จพี่นิลก็หันไปถามแฟนตัวเอง

สั่งเกาเหลาไปกินตอนเที่ยงไหม?”

ได้ แล้วเดี๋ยวไปหุงข้าวเอาเนอะ

โอเค

ผมอมยิ้มกับบทสนทนาของทั้งคู่ แม้มันจะดูเป็นการพูดคุยกันธรรมดาทั่วไป แต่ผมกลับรู้สึกว่ามันน่ารักมาก การพูดคุยของพี่นิลและเชนดูเป็นธรรมชาติ แค่บทสนทนาสั้น ๆ แต่กลับดูอบอุ่นมากขนาดนี้ ไม่ต้องเดาเลยว่าทั้งสองคนนั้นรักกันมากขนาดไหน ความรู้สึกของคนเรามันสื่อออกมาผ่านสายตา สีหน้า น้ำเสียง คำพูด หรือแม้กระทั่งท่าทาง ผมดีใจที่เห็นพวกเขามีความสุข เพราะทั้งสองคนก็ถือว่าเป็นคนสำคัญของผมเหมือนกัน ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าพวกเขาจะมาลงเอยกันได้ แต่เป็นแบบนี้ก็ดีแล้วล่ะ ทุกคนสมหวังและมีความสุข เป็นอย่างนี้ผมก็อดที่จะดีใจไม่ได้ เป็นเรื่องที่น่ายินดีจริง ๆ







------------------------------






มารุต อย่าแซวคู่นิลเชนสิ

ยังยืนยันคำเดิมว่ารัชช์ควรเป็นของเรา

มาวินเกิดมาเพื่อกวนประสาทเมียโดยเฉพาะ สมฉายาคู่รักประสาทแดกมาก

นิลเชนก็เรื่อย ๆ เนอะ 


ภาคนี้เราวางพล็อตไว้หมดแล้ว อาจไม่ได้ตรงตามที่หลาย ๆ คนขอมา 

แต่

มีแนวโน้มว่าพอจบภาค 2 แล้วจะมีต่อภาค 3 (เมื่อไหร่ก็ไม่รู้)

แต่

โปรดรออย่างใจเย็น เรื่องนี้จะไม่ค่อยได้อัพบ่อยเพราะว่าลัดคิวเรื่องอื่นมาเยอะแล้ว

ยอมรับตรง ๆ เลยว่าปั่นไม่ทันค่ะ

บัย~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

68 ความคิดเห็น

  1. #25 OoNuizqBk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 10:38
    โอ๊ยชอบทุกคู่ภาค2เพิ่งเริ่มอยากอ่านภาค3แล้ววว5555
    #25
    0
  2. #24 kmmmmmm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 20:13
    น่าร้ากกกก
    #24
    0
  3. #23 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 12:15
    สามคู่ชู้ชื่น 55555 มีทั้งกะหนุงกะหนิง ฟรุ้งฟริ้ง ๆ มีทั้งแบบฮาร์คอร์ และมีแบบเรื่อย ๆ แต่อบอุ่น ๆ น่ารักทุกคู่เลย
    #23
    0
  4. #22 ips. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 11:36
    น่ารักทุกคู่ คิดถึงคุณรัชช์คนดี
    #22
    0
  5. #21 Hyubi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 10:20

    รอติดตามมมม
    #21
    0