จีบคนเถื่อน 2 ภาคเป็นแฟนคนเถื่อน [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 10 : เป็นแฟนคนเถื่อน : 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    10 พ.ค. 63



เป็นแฟนคนเถื่อน : 8



Rach Part :

หลังจากที่ไปหาไอริสที่สนามแข่งรถ LW นี่ก็ผ่านมาเดือนหนึ่งได้แล้ว ผมไม่ได้ไปหาไอริสอีกเลยเพราะยุ่ง ๆ เรื่องงาน แต่ก็มีนัดเจอกันบ้าง นัดไปกินข้าวกัน 6 คน มาร์โลว์ดูแลไอริสได้เป็นอย่างดี ไอริสเองก็ดูจะมีความสุขขึ้นมาก ตอนนี้มารุตก็คุยกับไอริสมากขึ้น เหมือนว่ามารุตเองก็ยอมเปิดใจให้ไอริสมากกว่าก่อนหน้านี้ ผมไม่ได้มีปัญหาอะไรกับการที่แฟนตัวเองจะกลับมาพูดคุยหรือสนิทสนมกับแฟนเก่าเพราะผมเองก็ยังคงสนิทกับพี่นิลอยู่ มารุตเองก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะถึงสนิทกันแต่เราก็มีระยะห่างระหว่างกัน เรื่องนี้เราต่างรู้กันดี

ที่รักครับ~” เสียงร้องเรียกของมารุตดังมาตั้งแต่หน้าประตูห้องนอน คนตัวสูงเดินยิ้มกว้างเข้ามาหา

ครับ~ ที่รักผมละสายตาจากหน้าหนังสือขึ้นไปมองหน้าคนรักของตัวเอง

คุณ! เขินว่ะมารุตเบิกตากว้างคล้ายตกใจ ปกติมีแต่เขาที่เรียกผมแบบนี้ แต่ครั้งนี้เป็นผมบ้างที่เรียกเขากลับแบบนั้น ทำเอาเจ้าลูกหมาตัวโตเขินหูแดงจัดปั้นหน้าไม่ถูกเลย

อ่อนผมกระตุกยิ้มล้อเลียน ผมชอบเวลามารุตเขินผมนะ ทั้งน่ารักและตลกในเวลาเดียวกัน

มันเขี้ยวอีกฝ่ายพูดพร้อมเดินเข้ามาล้มทับผมบนเตียงนอน

เรียกเราทำไม?” ผมเบี่ยงหน้าหลบปลายจมูกโด่งที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้ม ใครก็ได้มาช่วยงัดเอาเจ้าลูกหมานี่ออกไปที ผมกำลังจะโดนลวนลามอีกแล้ว

ไปเดทกันเขาบอกแล้วฉวยโอกาสตอนผมเผลอหอมแก้มผมไปหนึ่งฟอดใหญ่

หมายถึงไปเดินห้างใช่ไหม?” ผมนอนคิดอยู่แปบหนึ่งแล้วก็ได้คำตอบที่สงสัย เราเคยไปเดทที่ไหนนอกจากห้างไหมนะ จริง ๆ จุดหมายที่ไปเดินห้างก็เพื่อหาของกินหรือไม่ก็ซื้อของ มีบ้างที่ไปดูหนังกันแต่ก็ไม่บ่อย เพราะอย่างนั้นทุกครั้งที่มารุตบอกไปเดทก็คือไปเดินห้างนั่นแหละ

ไปเดท~” เขาร้องโวยอยู่ข้างหู ผมหัวเราะเบา ๆ กับท่าทางขัดใจของมารุต ถ้าโดนผมพูดขัดเมื่อไหร่มารุตก็มักจะแสดงอาการแบบนี้ออกมาเสมอ

เด็กน้อย~

น่ารักเนอะ

โอเค ขอเปลี่ยนเสื้อผ้าแปบนะผมบอกแล้วดันคนบนตัวให้ลุกออกไป เสื้อผ้าที่ผมใส่อยู่ตอนนี้ไม่พร้อมออกไปไหนทั้งนั้น ผมต้องเปลี่ยน ขืนไม่เปลี่ยนเองก็โดนมารุตจับเปลี่ยนอยู่ดี

เปลี่ยนให้ไหม?” ยังไม่ทันได้เดินไปไหนมือหนาก็ยื่นมากระตุกแขนผมให้หันไปหาเขา รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาโดยแฝงแววตาเจ้าเล่ห์ไว้อยู่ด้วย

รู้จัก Wolfdog ไหมครับ?

นั่นแหละ มารุตนี่ไม่ต่างจาก Wolfdog เลย

ไม่ต้องเลยผมตีหน้าดุสะบัดแขนออกจากมือใหญ่ เดินก้าวไว ๆ ไปที่ตู้เสื้อผ้า เลือกหาเสื้อกับกางเกงมาแล้วเดินเข้าห้องน้ำ ผมไม่เปลี่ยนชุดตรงนี้เด็ดขาด มารุตน่ะน่ากลัวจะตาย ผมไม่เสี่ยงหรอกครับ

 





เราพากันมาเดินเล่นที่ห้าง อ่า ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าเรามาเดทกันที่ห้าง วันหยุดแบบนี้คนก็เยอะเป็นธรรมดา ถึงผมจะไม่ค่อยชอบที่ที่คนเยอะ ๆ แต่พอมีมารุตมาเดินด้วยแบบนี้ผมก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย ผมไม่ค่อยชอบสายตาของคนรอบข้างที่หันมองเรา ผมพยายามที่จะไม่ทำตัวเป็นจุดเด่นแล้ว แต่ไม่ว่าเดินไปทางไหนก็ถูกจับจ้องอยู่ตลอด

หาอะไรกินกันมารุตหันมาคุยกับผม

อยากกินอะไร?” ผมละสายตาที่มองรอบข้างมามองใบหน้าหล่อเหลาของคนรัก อ่า ผมชอบสีผิวของมารุตจังเลย เพราะผิวสีแทนแบบนี้มันเลยยิ่งทำให้เขาดูหล่อและเท่มากยิ่งขึ้น

หล่อจริง ๆ นะ

ของหวานพอถูกผมมองมาก ๆ เข้ามารุตก็ดูจะเขินขึ้นมาหน่อย ๆ

บลูเบอร์รี่ชีสเค้ก~” ผมยกยิ้มตาหยีเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร

รู้ใจมารุตยิ้มตามพร้อมยื่นมือมาหยิกแก้มผมเบา ๆ

แน่นอนยักคิ้วส่งให้เขาด้วยท่าทางที่ภูมิใจ เรื่องแค่นี้ทำไมผมจะไม่รู้ใจแฟนตัวเองล่ะ จริงไหม?

ร้านนั้นไหม?”

ร้านนั้นแหละ

เมื่อตกลงกันได้แล้วเราก็พากันเดินมาที่ร้านเค้กเจ้าประจำ มาเดินห้างทีไรมารุตต้องซื้อเค้กร้านนี้กลับไปตลอด คิดว่าอร่อยมากใช่ไหม? เปล่าหรอก มันมีอยู่ร้านเดียว แต่รสชาติก็พอกินได้ มารุตบอกผมทำอร่อยกว่า แอบยืดนิด ๆ แต่คิดว่าคุณแฟนเขาอวยเกินไป ร้านที่เราเข้าเป็นร้านขนมหวานที่มีทั้งเค้ก ไอศกรีม และเครื่องดื่มต่าง ๆ มากมาย มาถึงมารุตก็เดินไปสั่งบลูเบอร์รี่ชีสเค้กก่อนเลย คนตัวสูงท่าทางดูตื่นเต้นไม่น้อยเลยที่จะได้กินของโปรด

มารุตระหว่างที่นั่งรอของมาเสิร์ฟผมกับมารุตก็นั่งคุยกันไปพลาง ๆ แต่ก็มาชะงักเมื่อมีใครบางคนเดินเข้ามาทักแฟนคนดีของผม

ชัยชนะมารุตหันไปมองผู้มาใหม่แล้วก็ชะงักไป ผมลอบมองใบหน้าและท่าทางของอีกฝ่าย ไม่คุ้นหน้าเลย ผมไม่เคยเจอผู้ชายคนนี้

ไง สบายดีไหม?” อีกฝ่ายทักกลับมาอย่างเป็นกันเอง

สบายดี แล้วมึงล่ะมารุตพยักหน้าเบา ๆ ดูท่าทั้งสองคงจะสนิทกันไม่น้อยเลย

ก็ดี แล้วนั่นใคร?” คนที่ชื่อชัยชนะตอบกลับมานิ่ง ๆ ก่อนจะมองเลยมาที่ผม

รัชช์ แฟนกูมารุตหันมาแนะนำผมให้อีกฝ่ายได้รู้จัก

น้องชายเร็กซ์?” คิ้วหนาเลิกขึ้นสูงด้วยความสงสัย ผมแอบแปลกใจนิดหน่อยที่อีกฝ่ายรู้จักพี่ชายผมด้วย

ใช่ แล้วมึงมากับใคร?” มารุตถามพลางมองหาคนข้างตัวของอีกฝ่ายไปด้วย

น้องชัยชนะตอบกลับมาสั้น ๆ สายตาของเขายังจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของผมคล้ายกับติดใจอะไรบางอย่าง

ชนัญ?” มารุตเลิกคิ้วถาม

เออ กูมีน้องอยู่คนเดียวนั่นแหละชัยชนะว่ายิ้ม ๆ

ชนะ อ้าว พี่มารุต สวัสดีครับระหว่างที่พูดคุยกันอยู่ก็มีเด็กผู้ชายตัวเล็กหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเดินเข้ามาทักชัยชนะ แต่พอเขาหันมาเห็นมารุตก็รีบเอ่ยทักมารุตทันที

อืมมารุตมองหน้าอีกฝ่ายแล้วพยักหน้ารับเบา ๆ

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับคนที่คาดว่าน่าจะเป็นชนัญยกยิ้มกว้างให้มารุตแล้วพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง

โตขึ้นเยอะเลยนะมารุตพูดนิ่ง ๆ

ผมสอบเข้าคณะเดียวกับพี่ ผมจะได้เป็นสายรหัสพี่ไหม?” ชนัญว่าอย่างตื่นเต้น

ไม่รู้สิผิดกับมารุตที่ดูจะไร้ความรู้สึก

แล้วพี่มากับใครเหรอ?” อีกฝ่ายเอ่ยถามพร้อมมองเลยมาที่ผมที่นั่งเป็นตัวประกอบฉากอยู่

รัชช์ แฟนกูมารุตแนะนำผมด้วยคำพูดเดิมเหมือนก่อนหน้านี้

สวัสดีครับ ผมชื่อชนัญ เป็นน้องที่สนิทกับพี่มารุตมาก ๆเขาหันมายกมือไหว้ผมแล้วเอ่ยแนะนำตัวด้วยท่าทางที่ดูสดใส เป็นเด็กที่น่ารักจริง ๆ นั่นแหละ

อ๋อ ครับแต่ผมรู้สึกตงิดใจกับคำพูดของอีกฝ่าย เป็นน้องที่สนิท? ปกติเขาแนะนำตัวกันแบบนี้ไหม?

จะว่าอะไรไหมครับถ้าเราสองคนจะขอนั่งด้วย?” ในระหว่างที่สมองกำลังประมวลผลความคิดอย่างหนักหน่วง เสียงของคนที่เด็กที่สุดก็ดังลอยมา ผมกับมารุตหันมองหน้ากัน คนตัวสูงแสดงออกผ่านสายตาอย่างชัดเจนมากว่าไม่อยากให้อีกฝ่ายร่วมโต๊ะ ผมก็คิดแบบเดียวกันกับมารุต แต่ว่า

ตามสบายครับผมบอกด้วยรอยยิ้มสุภาพ

ขอบคุณครับอีกฝ่ายฉีกยิ้มกว้างจนตาหยี มารุตลุกขึ้นจากที่นั่งของตัวเองแล้วเดินมานั่งข้างผม ชนัญที่กำลังจะทิ้งตัวลงนั่งข้างมารุตหยุดชะงักไป ผมรอบมองท่าทางของคนเด็กกว่าเงียบ ๆ โดยไม่ได้พูดอะไร อยากรู้เหมือนกันว่าอีกฝ่ายจะมาในรูปแบบไหน แต่ที่แน่ ๆ คงไม่ได้มาแบบเป็นมิตรสหาย

ขออนุญาตเสิร์ฟบลูเบอร์รี่ชีสเค้ก ลาเต้ปั่น แล้วก็มอคค่าเย็นค่ะพนักงานหญิงเดินเข้ามาเสิร์ฟของพอดี ทำให้ชัยชนะกับชนัญต้องรีบนั่งลงอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้ขวางทางพนักงานเสิร์ฟ

ขอบคุณครับมารุตเอ่ยขอบคุณพนักงานที่เอาของมาเสิร์ฟให้ อีกฝ่ายยกยิ้มสุภาพตอบกลับมา

อร่อยไหม?” ผมถามมารุตเมื่อเห็นเขาตักบลูเบอร์รี่ชีสเค้กขึ้นมากิน มารุตบอกว่ากินเค้กร้านนี้แต่ละครั้งรสชาติไม่เหมือนกันสักครั้ง บางครั้งอร่อย บางครั้งก็ไม่อร่อย ผมก็ไม่ค่อยได้กินกับเขาด้วยสิ

ลองชิมดูมารุตบอกพร้อมตักเค้กขึ้นมาจ่อที่ปากของผม

ก็ดีนี่หลังจากที่ลองชิมเค้กไปผมก็รู้สึกว่ารสชาติมันก็ไม่ได้แย่ ก็กินได้นะ แล้วทำไมมารุตถึงชอบบ่น แต่ถึงจะบ่นยังไงก็กินอยู่ดีนั่นแหละ

สู้คุณทำไม่ได้หรอกเขาบอกยิ้ม ๆ

ไม่ต้องมายอ ไม่ทำแล้วนะ ขี้เกียจผมยู่หน้าใส่อีกฝ่าย ขี้เกียจเก็บล้างครับ ตอนทำก็สนุกอยู่หรอก แต่พอต้องมาล้างอุปกรณ์นี่ขี้เกียจมาก ๆ ช่วงนี้ขอพักจากการทำขนมก่อนก็แล้วกัน

พอผมตื๊อมาก ๆ เดี๋ยวคุณก็ใจอ่อนเองแหละเขาว่าอย่างมั่นใจ

ไม่มีทางผมปากไวปฏิเสธไปก่อน แต่ในใจกลับรู้ดีว่าตัวเองนั้นไม่มีทางปฏิเสธมารุตได้ไม่ว่าเรื่องอะไรเลยก็ตาม

คบกันมานานแล้วเหรอครับ?” บทสนทนาของผมกับมารุตถูกขั้นกลางด้วยเสียงของชนัญ

หลายเดือนแล้วมารุตนิ่งไปนิดคล้ายไม่พอใจที่ถูกอีกฝ่ายพูดขัดขึ้นมา แต่เขาก็ยังใจเย็นตอบกลับไป

เป็นคู่ที่น่ารักจังเลยนะครับชนัญยกยิ้ม แต่เป็นยิ้มที่ดูไม่จริงใจ เป็นยิ้มที่ผมรู้สึกไม่ชอบใจยังไงบอกไม่ถูก

ขอบใจมารุตเอ่ยบอกนิ่ง ๆ แล้วนั่งกินเค้กต่อ

พี่มารุตนี่ยังชอบบลูเบอร์รี่ชีสเค้กเหมือนเดิมเลยนะครับชนัญเริ่มชวนมารุตคุยอีกครั้ง ชัยชนะทำเพียงนั่งเงียบ ๆ ไม่มีปากมีเสียงในบทสนทนานี้

อืมเย็นชาจังเลยเนอะ

ผมจำได้นะว่าเมื่อก่อนพี่น่ะจะต้องซื้อกินทุกอาทิตย์เลย น่าเสียดายนะครับที่ร้านเจ้าประจำของพี่ปิดไปชนัญยกยิ้มกว้าง ท่าทางที่ร่าเริงและดูสดใสนั่นช่างขัดหูขัดตาผมเหลือเกิน ไม่บ่อยนักที่ผมจะมีความรู้สึกด้านลบกับคนที่เพิ่งเจอหน้ากันครั้งแรก เอาจริง ๆ ผมก็ไม่เคยรู้สึกโกรธหรือเกลียดชังใครมาก่อนนอกจากชิน เอาเป็นว่าขออยู่นิ่ง ๆ เงียบ ๆ สักพักก็แล้วกันนะ

อืม แต่ตอนนี้เจอคนที่ทำอร่อยกว่าแล้วมารุตพูดพร้อมหันมามองหน้าผม รอยยิ้มอบอุ่นผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา แค่นั้นผมก็ยกยิ้มตามออกมาได้ รอยยิ้มของมารุตทำให้ผมอยากยิ้มตามอยู่ทุกครั้ง

พี่รัชช์ทำขนมเป็นด้วยเหรอครับ?” ชนัญหันมาถามผมด้วยรอยยิ้มบางเบา

พอทำได้ แต่ไม่เก่งเท่าไหร่ผมยกยิ้มบาง ๆ พยายามที่จะไม่โฟกัสกับสายตาของอีกฝ่าย ถ้าผมไม่ได้คิดมากไป สายตาของชนัญ ดูไม่เป็นมิตรกับผมเลย

ถ่อมตัวจังเลยมารุตกระแซะไหล่ผมอย่างหยอกล้อ

รุตน่ะชอบอวยเราเกินไปผมไม่ได้ทำเก่งอะไรขนาดนั้น ก็แค่พอทำได้เอง มีแต่มารุตนี่แหละที่ชอบเยินยอผม

ไม่เกินหรอก ความจริงทั้งนั้นมือใหญ่ยกขึ้นบีบแก้มผมคล้ายมันเขี้ยว

พี่มารุตนี่ท่าทางจะรักพี่รัชช์มากเลยใช่ไหมครับชนัญยกยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา แววตาบ่งบอกถึงความไม่พอใจเป็นอย่างมาก

มาก มากที่สุดมารุตย้ำคำโดยที่ไม่ละสายตาไปจากใบหน้าของผม

นี่มันเป็นการบอกรักทางอ้อมหรือเปล่านะ?

น่าอิจฉาจังเลยนะครับชนัญจ้องหน้ามารุตนิ่งเหมือนต้องการจะสื่ออะไรบางอย่าง

ก็หาแฟนสิมารุตพูดอย่างไม่ใส่ใจ

จะหาจากไหนล่ะครับ คนที่ชอบเขาก็ไม่ได้ชอบผม ขนาดแสดงออกให้เขารู้แล้วแท้ ๆ แต่เขาก็ไม่สนใจ

จิ๊! มันน่าหงุดหงิดนะครับ พูดขนาดนี้ก็รู้แล้วว่าเขาคิดยังไงกับมารุต ถ้าจะประกาศขนาดนี้ ขออนุญาตกดโกรธ คุณรัชช์ไม่ปลื้มครับ

ก็ไปหาคนอื่นมารุตขมวดคิ้วน้อย ๆ แต่ก็ยังคงท่าทีนิ่งเฉยไว้ ชัยชนะนั่งเงียบเหมือนไร้ตัวตน

พูดง่ายจังเลยนะครับส่วนชนัญก็พูดไม่หยุด เขาทำราวกับว่าน้อยอกน้อยใจมารุตเหลือเกิน

กูกับแฟนกลับก่อนนะ พอดีมีนัดต่อมารุตที่ความอดทนต่ำก็ฉุดมือผมให้ลุกขึ้นยืน

อืม ไว้เจอกันวันหลังชัยชนะนิ่งไปนิดก่อนจะพยักหน้ารับเบา ๆ

สวัสดีครับชนัญมองหน้ามารุตคล้ายกับไม่พอใจ แต่เขาก็ยังยกมือไหว้ผมกับมารุตตามมารยาท

อืมมารุตไม่ได้ยกมือรับไหว้ เขาขานรับในลำคอแล้วจูงมือผมให้เดินออกมาทันที ท่าทางเย็นชาจนแอบกลัวใจ ผมเองยังไม่เคยเจอมารุตโหมดนี้เลย นิ่งมากกว่าทุกครั้ง แต่เป็นการนิ่งที่น่ากลัวมากที่สุด แต่มองอีกมุมก็เท่เหมือนกันนะครับ

หงุดหงิดเหรอ?” จนกระทั่งเดินมาขึ้นรถแล้วแต่มารุตก็ยังไม่เลิกทำหน้านิ่ง ผมอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปบีบแก้มอีกฝ่าย ทำหน้านิ่ง ๆ แบบนี้แล้วแอบใจสั่นเหมือนกันนะ ถึงจะรู้ว่ามันผิดเวลาแต่ก็อดที่จะใจเต้นแรงไม่ได้

รำคาญมารุตว่าออกมาเซ็ง ๆ

หน้ายุ่งเลยผมอมยิ้มเอ็นดู เจ้าลูกหมาทำหน้าตาดุได้น่ารักจริง ๆ

อยากเดทแบบสบายใจ ทำไมต้องมีมารมาขัด?” มารุตถอนหายใจแรง ท่าทางเหมือนเก็บกด

แรงนะนั่นผมเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ เวลาโกรธแล้วไม่สนใจใครหน้าไหนจริง ๆ ด้วยสินะเจ้าเด็กยักษ์นี่

ไปไหนกันดี?” เขาหันมาถามในตอนที่รถติดไฟแดง

กลับไปนอนนึกอะไรไม่ออกก็นอนเก็บแรงเอาไว้ ถึงกรุงเทพฯ จะมีที่ให้ไปหลายที่แต่พอเอาเข้าจริงก็ขี้เกียจนะครับ ยิ่งวันไหนร้อนมาก ๆ ด้วยแล้วอย่าหวังเลยว่าจะออกไปไหน ขอนอนดูหนังภายใต้ผ้าห่มนวมในห้องแอร์ที่อุณหภูมิ 25 องศาดีกว่า

ไปเล่นบาสฯ กันอีกฝ่ายยกยิ้มกว้างจนตาหยี

หืม? อารมณ์ไหนเนี่ย?” ผมมองหน้ามารุตอย่างแปลกใจ นึกยังไงมาชวนผมเล่นบาสฯ แล้วเขาเล่นบาสฯ เป็นเหรอ? ผมนึกว่าเขาเตะบอลเป็นอย่างเดียวเสียอีก

อยากลองเล่นบาสฯ กับคุณดูบ้างเขาบอกยิ้ม ๆ แววตาดูจริงจังเกินกว่าที่จะล้อเล่น

เอาจริงเหรอ?

ใครแพ้คนนั้นต้องทำตามใจอีกฝ่าย 3 อย่างผมคิดอะไรดี ๆ ออกแล้ว ผมยื่นคำท้าไป พร้อมยักคิ้วท้าทายให้ด้วย

ได้!” มารุตรับคำอย่างมั่นอกมั่นใจ ไม่มีวี่แววของความประหม่าหรือความกลัวเลยแม้แต่น้อย

แล้วมาดูกันว่าระหว่างนักบาสฯ กับนักบอลใครจะเป็นฝ่ายชนะ

 





เหนื่อยไหม?” ผมอมยิ้มถามเมื่อเห็นท่าทางเหนื่อยหอบของคนเป็นแฟน

ไม่ต้องเลย ขี้โกงนี่เขาร้องโวยไม่ยอม

เปล่าสักหน่อยผมปฏิเสธกลั้วเสียงหัวเราะ

คุณแกล้งผมแต่มารุตก็ยังไม่ยอมรับผลการตัดสินในครั้งนี้

แพ้แล้วอย่ามาพาลสิผมเดินไปหยิบขวดน้ำมาส่งให้เขา เราเล่นบาสฯ กันไปประมาณครึ่งชั่วโมงได้

จริง ๆ แล้วการแข่งขันบาสเกตบอลนั้นเกมจะแบ่งออกเป็น 4 ควอเตอร์ แต่ละควอเตอร์จะมี 10 นาที ช่วงพักครึ่งนาน 15 นาที พักอื่น ๆ ยาว 2 นาที ช่วงต่อเวลา (overtime) ยาว 5 นาที และทีมจะสลับด้านสนามเมื่อเริ่มครึ่งหลัง เวลาจะเดินเฉพาะระหว่างที่เล่น นาฬิกาจะหยุดเดินเมื่อเกมหยุด เช่น เมื่อเกิดการฟาวล์ หรือระหว่างการชูตลูกโทษ เป็นต้น ดังนั้นเวลาทั้งหมดที่ใช้แข่งมักยาวประมาณสองชั่วโมงได้ ผมกับมารุตไม่ได้เล่นจริงจังขนาดนั้น เราเล่นกันพอเรียกเหงื่อ แต่อย่างว่าแหละ นักบอลจะมาเล่นบาสฯ เก่งกว่านักบาสฯ ได้ยังไงล่ะจริงไหมครับ?

แม้มารุตจะโวยวายหาว่าผมโกง แต่ผมไม่ได้โกงนะ ก็แค่ตอนแย่งลูกบาสฯ กับมารุตเราอยู่ใกล้กันมากจมูกผมมันก็ไปเฉียดแก้มอีกฝ่ายบ้าง บางทีก็เผลอกอดเพื่อที่จะแย่งลูก แต่มันก็เป็นเกมนี่ มารุตนั่นแหละที่เสียอาการเอง จะมาบอกว่าผมโกงได้ยังไง ผมเปล่าโกงสักหน่อย

ก็ได้ จะให้ผมทำอะไร?” มารุตพยักหน้ารับเนือย ๆ คงรู้ว่าโต้ไปยังไงก็ไม่ชนะผมเลยเป็นฝ่ายยอมเองเสียดีกว่า

อืม~ ไปวิ่งตอนเช้าเป็นเพื่อนเราผมทำท่าคิดแปบหนึ่งก่อนจะฉีกยิ้มกว้างออกมา ไม่ชอบให้ผมไปวิ่งใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นก็ไปวิ่งกับผมเลยก็แล้วกัน หวงนักก็ไปเฝ้าซะ

ครั้งเดียว?” เขาเลิกคิ้วถาม

ทุกครั้งที่เราอยากไปวิ่งแต่แค่ครั้งเดียวมันจะไปพออะไรกันล่ะครับ วิ่งมันก็ต้องวิ่งบ่อย ๆ สิ จริงไหม? อย่างน้อยอาทิตย์ละครั้งสองครั้งก็ยังดี

ได้ทีแล้วเอาใหญ่เลยนะ แล้วอีก 2 ข้อล่ะ?” เขามองหน้าอย่างคาดโทษ แต่สุดท้ายก็ยอมตามใจอยู่ดี

ยังนึกไม่ออก ติดไว้ก่อนตอนนี้ผมยังคิดไม่ออก เอาไว้ถ้านึกออกแล้วจะบอกเขาก็แล้วกัน ของแบบนี้มันต้องคิดให้รอบคอบ โอกาสไม่ได้มีมาบ่อย ๆ นะครับ

โอเค กลับกันเถอะเขาพยักหน้ารับเบา ๆ แล้วยื่นมือมาตรงหน้า

อื้อผมยกมือไปวางบนฝ่ามือใหญ่แล้วเดินเข้าไปหาเขา อีกฝ่ายยกยิ้มที่แสนจะอบอุ่นมาให้ มารุตในตอนนี้ไม่ต่างจากดวงอาทิตย์ที่ใกล้จะตกดินเลย เจิดจ้าและอบอุ่น

หลังจากเล่นบาสฯ เสร็จเราก็พากันกลับมาที่ห้อง ผมโดนมารุตลากเข้าไปอาบน้ำด้วยกัน แต่มันก็แค่อาบน้ำเท่านั้นแหละ ผมรู้นะว่าพวกคุณคิดอะไรอยู่ ให้ผมได้พักจากเรื่องอย่างว่าบ้างเถอะครับ บางทีมารุตก็ใช้งานผมหนักเกินไป เจ้าเด็กยักษ์คงลืมไปแล้วว่าผมตัวเล็กกว่าเขาตั้งเยอะ มื้อเย็นเราสั่งไก่ทอดมากินกัน ก็เบื่ออาหารแหละครับ ไม่รู้จะกินอะไร เห็นโฆษณาไก่ทอดเลยเลือกไก่ทอดกัน แต่ก็กินกันอย่างเอร็ดอร่อยและมีความสุข แล้วช่วงเวลาที่ผมรอคอยก็มาถึง หลังจากที่กินมื้อเย็นเสร็จผมกับมารุตก็ย้ายตัวเองมานั่งที่หน้าทีวี เปิด Netflix นอนดูหนังกัน เราเลือกเป็นหนังยาวแทนซีรี่ส์เพราะมารุตขี้เกียจดูหลายตอน แต่ตัวผมก็ติดซีรี่ส์อยู่หลายเรื่องเหมือนกัน การ์ตูนผมก็ชอบ จริง ๆ ก็ดูได้หลายแนว อะไรน่าสนใจก็เปิดดูหมด ทำตัวเหมือนว่างแต่จริง ๆ ก็ไม่ได้ว่าง นอกจากอ่านหนังสือแล้วก็มีดูหนังนี่แหละที่ผมรู้สึกชื่นชอบ ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือเสียเงินแล้วก็ต้องใช้ให้คุ้ม

รุตผมที่กำลังนอนดูหนังเพลิน ๆ ก็เริ่มรับรู้ได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง

อะไร?” อีกฝ่ายขานรับหน้าซื่อ

มือผมพูดพร้อมหลุบตาลงต่ำมองมือหนาที่ล้วงอยู่ในกางเกงนอนของผม ถึงมันจะไม่โดนอะไร ๆ แต่มันก็เฉียดไปเฉียดมาอย่างน่าหวาดเสียว ยังดีนะที่เขาไม่ล้วงเข้าไปในบ็อกเซอร์ด้วย ถ้ามารุตทำแบบนั้นผมคงได้หักมือแฟนตัวเองทิ้งแน่ ๆ

อุ้ย!” อีกฝ่ายทำท่าสะดุ้งตกใจเบา ๆ ยกยิ้มแหย ๆ ส่งให้แล้วเอามืออีกข้างมาดึงมือตัวเองกลับไปแถมยังทำติดตลกตีมือทำโทษตัวเองอีก ผมจ้องใบหน้าหล่อเหลานิ่ง บอกเลยว่าผมไม่ตลก แน่ล่ะถ้าเขาปลุกปั่นอารมณ์ของผมขึ้นมาได้ คนที่จะตลกไม่ออกก็คือผมนี่แหละ มารุตที่ถูกผมจ้องหน้านาน ๆ ก็ทำหน้าซื่อตาใสเอนหัวมาซบไหล่แล้วถูไถไปมาเบา ๆ ที่ไหล่ของผม

อยากตีแต่ก็ตีไม่ลง

จากที่ว่าจะโกรธก็ไม่ได้โกรธ พอโดนอ้อนมาก ๆ เข้าก็ใจเหลวโกรธไม่ลง เป็นผมเองที่ต้องยอมอีกฝ่าย แพ้ซ้ำ ๆ อยู่ร่ำไป เป็นทาสหมาก็ต้องยอมเจ้าลูกหมานี่ จากเป็นบอสอยู่ดี ๆ กลายเป็นบอสทาสหมา แล้วแบบนี้ตำแหน่งบอสจะมีประโยชน์อะไร ผมว่าผมต้องหาทางรับมือกับเจ้าลูกหมายักษ์นี่เสียแล้วไม่อย่างนั้นผมนี่แหละที่จะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

แต่จะทำยังไงดีล่ะ?

เป็นคำถามที่ตอบได้ยากจริง ๆ เลย







------------------------------





มีตัวละครใหม่แหละ เด็กผีคนที่สองขอมอบให้กับชนัญค่ะ

คุณรัชช์กดโกรธแล้วนะ พี่รัชช์จะไม่ทน

น้องชนัญจะสู้พี่รัชช์ได้เหรอคะ? คุณรัชช์ดุนะ เตือนแล้วนะ

มารุตเป็นคนชัดเจนค่ะ รักแฟนมากหลงแฟนที่สุด

เปิดคู่มาร์โลว์กับไอริสแล้วนะคะ

คนสุดท้าย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

68 ความคิดเห็น

  1. #49 ips. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 18:35
    มุแงงงง้ เอ็นดูเจ้าหมานะคะ คนเถื่อนในภาค1หายไปไหนละน้า เจอแต่ลูกหมางี้
    #49
    0
  2. #48 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 15:59
    มารผจญมาอีกแล้ว แต่เชื่อว่าคุณรัชช์รับมือไหวแน่ ๆ
    #48
    0
  3. #47 kmmmmmm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 14:52
    หวานนนนน
    #47
    0