รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 2 จนทาง (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,443
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    14 ก.พ. 63

รถจี๊ปคันสีดำแล่นบนถนนที่พาดผ่านกลางไร่กว้าง คนขับรถหรี่ตามองเมื่อเห็นภาพเบื้องหน้าไกลๆ จนกระทั่งเขาบังคับรถให้เคลื่อนเข้าไปจนใกล้จนเห็นภาพนั้นชัดเจน เรียวปากหยักก็กระตุกยิ้มอย่างหาเหตุผลไม่ได้

รถมอเตอร์ไซค์คันสีฟ้ากำลังติดหล่มอยู่ข้างทาง หญิงสาวในชุดฟอร์มของบริษัทโทนสีเหลืองที่พรางเรือนร่างจนไร้ทรวดทรงกำลังเข็นมันขึ้นมา และดูเหมือนว่าหล่อนคงพยายามอยู่สักพักแล้ว เพราะล้อของรถจมหายลงในหล่มเกือบครึ่งล้อ

ชายหนุ่มกำลังตัดสินใจว่าจะจอดรถช่วยหล่อนดีไหม แต่พอเห็นสายฝนที่เริ่มเทลงมาประปราย ความคิดหนึ่งก็สะกิดให้เขาบังคับรถเคลื่อนผ่านหล่อนไปอย่างหน้าตาเฉย

กระนั้นดวงตาคมก็ยังอดที่จะปรายมองผ่านกระจกส่องหลังไม่ได้ เจ้าหล่อนมองตามเขามา แม้ไม่เห็นสีหน้า แต่ณรัณย์ก็รู้ว่าหล่อนกำลังคิดอย่างไร โดยดูจากท่าทางยืนเท้าสะเอวนั้น

ไม่ใช่ธุระของฉัน ฝนตกน้ำท่วมขนาดนี้เธอยังกล้าออกจากไร่ ถ้าเก่งนักก็ช่วยเหลือตัวเองเอาแล้วกัน

ไหล่กว้างกำยำไหวขึ้นเมื่อจบคำพูดอย่างไม่แยแส

ณรัณย์รู้ว่าถึงขวัญชนกจะเข็นรถมอเตอร์ไซค์ขึ้นมาจากหล่มได้ แต่หล่อนก็ไปต่อไม่ได้อยู่ดี เพราะเส้นทางเข้าไร่ที่เขาเพิ่งขับรถผ่านเข้ามานั้น น้ำท่วมเข้ามาจนรถของเขาก็แทบจะผ่านไม่ได้อยู่แล้ว

 

คนบ้าอะไรเนี่ย เห็นอยู่ตำตาว่าเราต้องการความช่วยเหลือ แทนที่จะจอดรถมาช่วยเราเข็น แต่กลับขับผ่านไปเลย ไม่มีน้ำใจจริงๆ

ขวัญชนกบ่นอย่างเข่นเขี้ยวขณะยกมือขึ้นลูบใบหน้าที่ต้องหยาดฝนจนสายตาพร่าเลือน อีกทั้งเสียงเม็ดฝนที่ตกกระทบหมวกกันน็อกดังเปาะแปะก็ทำให้หล่อนเริ่มประสาทเสีย

รถก็ติดหลุมโคลน แถมฝนก็ตกอีก วันนี้เป็นวันซวยของฉันหรือยังไงนะ

อารมณ์กรุ่นโกรธทั้งคนทั้งฟ้าฝนเรียกแรงฮึดให้กลับคืนร่างได้อย่างชะงัด หญิงสาวตั้งท่าออกแรงเข็นรถอีกครั้ง เมื่อล้อรถยังหมุนไม่พ้นปากหลุม หล่อนก็ไม่ยอมวางมือ

ขวัญชนกก้มหน้าก้มตาเข็นรถต่อไป แววตาไร้ความรู้สึกของเจ้าของรถจี๊บคันเมื่อครู่ยังลอยวนอยู่ในหัว และมันก็สร้างพลังเฮือกสุดท้ายให้หล่อนทำภารกิจในมือได้สำเร็จ!

เย้! เธอทำได้แล้วขวัญชนก เก่งที่สุด! ไม่เห็นต้องให้ใครช่วยเลย

รอยยิ้มกว้างประดับบนดวงหน้านวลผ่อง หากเมื่อหญิงสาวก้าวขาขึ้นมานั่งคร่อมรถมอเตอร์ไซค์ แล้วตั้งท่าจะสตาร์ตรถเพื่อเดินทางไปยังที่ทำงาน สายฝนก็โปรยหนาตายิ่งกว่าเดิมจนหล่อนต้องลังเล ครั้นเมื่อก้มมองสภาพเปียกโชกของตัวเอง หญิงสาวก็แทบร้องไห้ อารมณ์ฮึกเหิมเมื่อครู่หายไปจนหมดสิ้น

เราไม่ได้เอาเสื้อกันฝนมาด้วยสิ คราวนี้จะไปทำงานในสภาพแบบนี้ได้ยังไง

หญิงสาวเบือนหน้ากลับไปมองด้านหลังสู่ทิศทางที่เพิ่งจากมา แล้วเม้มริมฝีปากไว้แน่น

กลับบ้านดีไหมนะ แล้วตาคนนั้นจะอยู่ในไร่ทั้งวันหรือเปล่า

บางอย่างในตัวของณรัณย์ทำให้ขวัญชนกไม่อยากพาตัวเองไปอยู่ใกล้ๆ ถึงป้ากิ้มจะไม่พูดเตือนเอาไว้ แต่ด้วยสัญชาตญาณของวัยสาว รวมถึงชาติกำเนิดที่เป็นจุดด่างพร้อยก็ยังติดอยู่ในใจ มันทำให้ลูกที่พ่อไม่ต้องการอย่างหล่อนต้องย้ำเตือนตัวเองอยู่เสมอที่จะไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย

ความระแวดระวังภัยที่โถมเข้ามาในจังหวะนี้ทำให้ขวัญชนกตัดสินใจขับรถไปข้างหน้าแทนที่จะกลับไปยังบ้านที่พักอาศัย

รถมอเตอร์ไซค์คันสีฟ้าเคลื่อนไปอย่างช้าๆ ด้วยคนขับรถต้องระมัดระวังกับสภาพถนนที่กลายเป็นแอ่งโคลน สายฝนที่โปรยอย่างไม่ลืมหูลืมตาทำให้หล่อนมองเห็นข้างหน้าแค่ในระยะใกล้ จนเมื่อรถเคลื่อนบนถนนที่พาดผ่านกลางไร่มาได้ไม่ถึงครึ่งทาง หล่อนก็ต้องเบรกรถทันที

ดวงตาหวานกะพริบถี่ มองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

น้ำท่วมจนไม่เห็นทางแล้ว! น้ำมาจากไหน แล้วเราจะไปต่อยังไง

หัวใจของหญิงสาวเต้นถี่แรงด้วยความกลัว หล่อนหันมองซ้ายและมองขวาก็เห็นแต่ม่านฝนสีขาวโพลนไปจนทั่ว

ไม่ได้...เราขี่รถผ่านไปไม่ได้แน่ๆ

สายน้ำที่ไหลเชี่ยวตัดผ่านถนนทำให้ขวัญชนกสิ้นหวัง พลันนึกถึงสิ่งที่ลุงทิวบอกไว้เมื่อช่วงเช้าก่อนออกเดินทาง

หรือว่าเขาเปิดประตูน้ำ ปล่อยให้น้ำจากแม่น้ำระบายเข้ามาแล้ว ทำไมเปิดเร็วจัง ฝนเพิ่งจะตกเอง

ไม่มีเวลาคิดหาคำตอบมากกว่านี้ เพราะสายน้ำเริ่มรุกเข้ามาเรื่อยๆ ความรักตัวกลัวตายทำให้ขวัญชนกไม่รีรอที่จะบังคับรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจให้แล่นกลับในทิศทางเดิม



อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น

  1. #16 Jakkaran55 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 12:51
    ไม่ชอบคนดื้ออวดดีแบบนี้
    #16
    0