รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 2 จนทาง (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,515
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    14 ก.พ. 63

ช่วงนี้ฝนตกหนักมากเลย ไม่รู้ว่าน้ำจะท่วมมาถึงไร่ของเราหรือเปล่านะป้า

ไร่ของเรา จากปากของขวัญชนกทำให้ป้ากิ้มอดที่จะสะท้อนใจไม่ได้ กระนั้นก็ไม่อยากทักท้วงให้หญิงสาวต้องรู้สึกหดหู่ไปกับตน จึงตอบไปตามเรื่องตามราว

ปีนี้น้ำคงไม่ท่วมเหมือนปีก่อนๆ แต่ป้าก็เคยได้ยินว่าเมื่อคราวน้ำท่วมใหญ่สักสามสิบปีก่อน ไร่นี้ก็ถูกน้ำท่วมมาแล้วเหมือนกัน เพราะคราวนั้นทั้งฝนตกหนักทั้งน้ำเหนือไหลทะลักลงมา เลยท่วมไปจนทั่วทั้งจังหวัด แต่ตอนนั้นคุณขวัญยังไม่เกิด ป้าก็ยังไม่มาอยู่ที่นี่ เราเลยไม่เห็นของจริงว่ามันหนักหนาสาหัสแค่ไหน

ไร่นี้ถือเป็นทำเลดีเลยนะป้า เสียดายจังที่คุณเกื้อขายไปแล้ว

ขวัญชนกเปรยต่อ น้ำเสียงและสีหน้าบ่งบอกว่าเสียดายตามถ้อยคำ ก่อนจะได้ยินเสียงป้ากิ้มเกริ่นถึงเรื่องใหม่

ป้ามีเรื่องจะบอกคุณขวัญ

มีอะไรหรือคะป้า

อีกสองวันลุงกับป้าจะไปชุมพร ตั้งใจจะไปจัดการที่ที่จะย้ายไปอยู่ ทำให้มันเรียบร้อยดีไว้ก่อน ถึงคราวปุบปับต้องย้ายออกจะได้ไม่ฉุกละหุก

ลุงกับป้าจะย้ายไปอยู่ที่นั่นแน่แล้วใช่ไหมคะ

ขวัญชนกช้อนตามอง ส่วนหญิงชราก็ทอดถอนใจ ก่อนนางจะบอกไปอีกทางเพื่อให้หญิงสาวได้ทำใจ

ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเราแล้ว ถ้าเราไม่ใช่คนงานของคุณรัน เขาก็ไม่ให้เราอยู่หรอก

ป้ากิ้มเข้าใจความรู้สึกของขวัญชนก หญิงสาวเกิดและโตในไร่แห่งนี้ จึงย่อมรักและผูกพันกับไร่เป็นธรรมดา แต่ก็นั่นแหละ เมื่อไร่ไม่ใช่ของคุณเกื้อแล้ว ขวัญชนกก็ต้องตัดใจจากมัน ซึ่งป้ากิ้มเห็นว่าหญิงสาวตัดใจได้เร็วเท่าไรก็ยิ่งดี...เพราะหล่อนไม่ควรอยู่ในไร่แห่งนี้นานเกินไป

แล้วเงินเดือนที่ตกค้างของคุณขวัญล่ะ เป็นยังไงบ้าง มีวี่แววว่าจะได้เมื่อไร

ยังไม่รู้เลยค่ะป้า ขวัญแอบถามจากคนอื่นในแผนก บางคนก็ยังไม่ได้รับเงินเดือนของเดือนก่อนเหมือนกัน แต่ของขวัญมันแย่กว่าคนอื่นตรงที่ค้างอยู่สองเดือนแล้วนี่แหละ

บริษัทมีปัญหาแล้วล่ะมั้ง

นั่นสิ ขวัญชนกเริ่มคล้อยตาม หากเรียวคิ้วสวยก็ขมวดมุ่นเมื่อนึกถึงบางสิ่ง แต่ออร์เดอร์น้ำมันมะพร้าวก็ยังมีเข้ามานะป้า โรงงานยังผลิตเหมือนเดิม สัปดาห์ก่อนลูกค้าที่บาหลียังสั่งซื้อเข้ามาตั้งหลายล้านบาท แต่ทำไมบริษัทยังไม่จ่ายเงินเดือนพวกเราก็ไม่รู้

แล้วพนักงานคนอื่นไม่ทวงกันหรือ

เขาบอกว่าบางเดือนก็จ่ายช้าอยู่แล้ว เขาก็เลยชิน และเขาเชื่อว่ายังไงบริษัทก็ต้องจ่าย ขวัญเลยไม่กล้าทวงค่ะ

บริษัทเอาเปรียบพนักงานชัดๆ

ป้ากิ้มส่ายหน้า แล้วพานนึกถึงอดีตนายจ้าง

เรื่องนี้ถือเป็นความดีความชอบของคุณเกื้อได้ไหมที่ไม่เคยจ่ายค่าแรงคนงานช้าสักที...แต่ถ้ามองอีกมุม มันก็เป็นหน้าที่ของนายจ้างที่ต้องรับผิดชอบอยู่แล้ว โรงงานของคุณขวัญชักทะแม่งๆ เสียแล้วละมั้ง

ถ้างานที่นี่มันไม่ดีขึ้น คุณขวัญจะย้ายไปอยู่กับป้าที่ชุมพรเลยหรือเปล่าล่ะ

ขวัญ...เกรงใจป้า

หล่อนไม่ได้เป็นญาติของป้ากิ้มและลุงทิว แค่สองสามีภรรยาเลี้ยงหล่อนมาตั้งแต่แบเบาะ โดยที่ขวัญชนกมารู้ตอนหลังว่าคนทั้งคู่ไม่เคยได้รับค่าจ้างส่วนนี้จากคุณเกื้อ ทั้งสองคนเลี้ยงดูหล่อนด้วยใจเมตตาเท่านั้น แค่นี้ขวัญชนกก็ซาบซึ้งบุญคุณจนนึกแต่อยากตอบแทนอยู่ทุกวินาที ดังนั้นการทำตัวเองให้เป็นภาระของคนทั้งคู่อีก จึงย่อมเป็นสิ่งสุดท้ายที่หญิงสาวจะทำ

ถ้าย้ายไปชุมพรด้วยกัน ขวัญก็ต้องพึ่งพาป้าอยู่ดีนั่นแหละค่ะ ขวัญอยากยืนด้วยตัวเองให้ได้ก่อน เพื่อว่าอนาคตขวัญจะได้ทดแทนบุญคุณของลุงกับป้าได้

โอ๊ย! จะพูดถึงบุญคงบุญคุณไปทำไม เราก็อยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว ดูแลกันมาตั้งนานแล้ว มันไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงของลุงกับป้า ที่สำคัญ ลุงกับป้าก็อยู่ภายใต้ชายคาของคุณเกื้ออยู่แล้ว ไม่ว่ายังไงคุณเกื้อก็เป็นพ่อแท้ๆ ของคุณขวัญ หลังคาคุ้มแดดคุ้มฝนและข้าวแดงแกงร้อนก็มาจากคุณเกื้อ ไม่ใช่ลุงกับป้าไปสรรหามาเองสักหน่อย

หญิงชราโบกไม้โบกมือปฏิเสธว่อน จนกระบอกตาของหญิงสาวร้อนผ่าว น้ำใสๆ รื้นขึ้นมาในหน่วยตา ก่อนหล่อนจะโผเข้ากอดร่างท้วมที่อบอุ่น แล้วซุกใบหน้ากับต้นแขนของนาง

ขวัญรักป้ากิ้มจังเลย ป้ากิ้มเป็นแม่ของขวัญ ขวัญสัญญาว่าจะพยายามดูแลตัวเองให้ได้ แล้วต่อไปขวัญก็จะดูแลแม่คนนี้ รวมถึงลุงทิวด้วย

ป้าก็รักคุณขวัญนะลูก ยังไงเราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน ป้าไม่เคยนึกว่าคุณขวัญเป็นคนอื่นคนไกล ป้ากิ้มลูบเรือนผมยาวของหญิงสาวที่ตนเลี้ยงดูแต่อ้อนแต่ออก ก่อนจะบอกเสียงเบา ป้ากับลุงไปชุมพรสักสัปดาห์ แล้วจะกลับมาใหม่ ระหว่างนี้คุณขวัญก็กลับบ้านแต่วัน แล้วอย่าออกไปไหนค่ำๆ มืดๆ เพราะคนงานของคุณรันเริ่มเข้ามาอยู่ที่บ้านพักคนงานแล้ว

ขวัญชนกรับรู้ถึงความห่วงใย ขณะเดียวกันหล่อนก็รู้สึกใจหาย

เมื่อคนงานในไร่ซึ่งคุ้นหน้าคุ้นตาจากไปทีละคนสองคน ขวัญชนกยังพอทำใจได้เพราะเข้าใจถึงสถานการณ์เป็นอย่างดี แต่พอถึงคราวที่ป้ากิ้มกับลุงทิวจะออกจากไร่ไปบ้าง พลันหญิงสาวก็เกิดความรู้สึกเหมือนต้องจากกันไกล...ไม่ใช่แค่การเดินทางไปชุมพรแค่สัปดาห์เดียว




อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น

  1. #14 Jakkaran55 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 12:46
    รีบออกไปยืนที่อื่นสิขวัญ
    #14
    0