รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 5 : คอนที่ 1 เจ้าหนี้ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 103 ครั้ง
    14 ก.พ. 63

สายฝนเทกระหน่ำ อุณหภูมิที่ลดต่ำลงทำให้ขวัญชนกต้องยกมือขึ้นมากอดตัวเอง สายตาทอดมองผ่านหน้าต่างบนชั้นสองของบ้านไม้ที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางต้นไม้ใหญ่

ภาพชินตาหากขวัญชนกมองไปในทิศทางนั้น จะเห็นแสงไฟจากบ้านใหญ่เปิดสว่างอยู่ตลอดเวลาในยามค่ำคืน หากตอนนี้มันกลับมืดมิด ดวงไฟปิดทุกดวง จนมองไม่เห็นแม้เงาตระหง่านของบ้าน

ความเหน็บหนาวและอ้างว้างเกิดขึ้นในหัวใจของขวัญชนกมานานแล้ว มันนานจนเกือบจะชินชา แต่ที่ผ่านมาหล่อนยังรู้ว่าคุณเกื้ออยู่แค่ตรงนี้ แม้ไม่สนิทสนม ไม่อุ้มชู แต่หล่อนก็ยังอุ่นใจว่าเขาที่เป็นผู้ให้กำเนิดไม่ได้อยู่ไกลเกินกว่าสายตาของหล่อนจะมองเห็น

แต่เวลานี้ทุกคนในบ้านใหญ่หายจากไปหมดแล้ว แม้พยายามทำตัวเองให้เข้มแข็ง ด้วยการบอกป้ากิ้มทุกครั้งว่าไม่เป็นไร หล่อนยังมีหนทางไปและยังอยู่ได้ แต่ความรู้สึกข้างในคงมีแต่หล่อนที่รับรู้ถึงความจริง

นั่งอยู่ตรงนี้เอง ไฟฟางก็ไม่เปิด

เสียงป้ากิ้มดังจากข้างหลัง ขวัญชนกหันไปมอง แล้วเห็นหญิงชราเปิดประตูห้องนอนที่หล่อนแง้มไว้แล้วเข้ามาข้างใน หญิงสาวยิ้มให้อย่างอ่อนโยน...มันเป็นรอยยิ้มที่มาจากหัวใจของหล่อน

ป้ามีอะไรหรือคะ

ป้ากับลุงกินข้าวเสร็จแล้ว กันกับข้าวไว้ให้บนโต๊ะ คุณขวัญอย่าลืมไปกินเสียนะ เมื่อกี้ไม่ได้ขึ้นมาเรียกให้ลงไปกินพร้อมกัน เพราะเห็นว่าคุณขวัญเพิ่งกลับมาถึงบ้าน คงอาบน้ำแต่งตัวยังไม่เสร็จ

ขวัญอาบน้ำแต่งตัวเสร็จตั้งนานแล้ว แต่มานั่งคิดอะไรเพลินๆ อยู่ตรงนี้นานไปหน่อย แต่ตอนนี้ยังไม่หิว ไว้รออีกนิดนะ แล้วจะลงไปจัดการเองค่ะ

ป้ากิ้มพยักหน้ารับรู้ แล้วพูดถึงอีกเรื่องที่สำคัญและตั้งใจจะคุยกับหญิงสาวมากกว่า

วันนี้คุณรันมาดูไร่ คุณขวัญเห็นเขาแล้วใช่ไหม

คุณรัน...เจ้าของไร่คนใหม่ใช่ไหมคะ ผู้ชายตัวสูงๆ ขาวๆ ที่ใส่เสื้อสีน้ำเงิน ขวัญมองไม่ชัด คิดว่าเขาน่าจะใช่คนนั้น แต่ไม่ทันเห็นหน้าเขา

ใช่ คนนั้นแหละหญิงชราตอบ แล้วพูดต่อตรงประเด็น ป้าก็เห็นเขาตอนที่คุณขวัญกลับมาถึงบ้านใหญ่ ตอนนั้นเขากับพวกลูกน้องยืนคุยกันที่ระเบียงหน้าบ้าน

ป้ากิ้มทันเห็นขวัญชนกลอบไปยืนฟังพวกเขาคุยกันใกล้ๆ ช่วงเวลานั้นนางได้แต่คอยสังเกตการณ์ไปอย่างใจหายใจคว่ำ เพราะกลัวจะมีใครเห็นลูกสาวอีกคนของคุณเกื้อที่ยังคงอยู่ในไร่แห่งนี้

ไม่อยากคิดอกุศลนักหรอก หากเมื่อมองพวงแก้มขาวเนียน ดวงตาคมหวาน จมูกโด่งน้อยๆ ที่รับกับริมฝีปากอิ่มสีแดงเรื่อ นางก็กลัวว่าภัยจะมาถึงขวัญชนก โดยที่เจ้าตัวอาจไม่ทันนึกไปถึง

ส่วนขวัญชนกนั้นได้แต่ยิ้มเก้อเหมือนเด็กที่ทำผิดแล้วถูกจับได้ นึกถึงตอนเป็นเด็ก ป้ากิ้มสอนเสมอว่าไม่ควรแอบฟังผู้ใหญ่คุยกัน...หากเมื่อหล่อนเติบใหญ่ขึ้น ถึงได้รู้ว่า ผู้ใหญ่ที่ป้ากิ้มพูดถึงนั้นคงจำเพาะเจาะจงแค่คุณเกื้อคนเดียว

ป้ากิ้มไม่อยากให้หล่อนไปเกะกะสายตาของคุณหวาน รู้ว่าการกระทำของหล่อนในวัยเด็กหลายครั้งทำให้คุณหวานไม่พอใจทุกทีที่ได้รู้

ขวัญแค่อยากรู้ว่าคุณรันกับลูกน้องของเขามาทำอะไรกัน

แล้วคุณขวัญยืนฟังอยู่ตั้งนาน รู้เรื่องอะไรของเขามาบ้างล่ะ

คุณรันโกรธนะป้า เขาสงสัยว่าคุณเกื้อขโมยไก่กับวัวไปขาย แต่คุณเกื้อก็ขายของพวกนั้นให้เขาไปแล้ว ทำไมเขาถึงไม่มาดูแลเองล่ะ พอมันหายก็มาพาลกับคุณเกื้อ มันไม่ถูกต้องเลย

ป้าไม่รู้เรื่องนี้หรอก แถมยังงงกับหลายอย่างที่เกิดขึ้น คุณเกื้อตัดสินใจปุบปับ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นรวดเร็วไปหมด คุณเกื้อไม่ได้แจ้งคนงานล่วงหน้าว่าจะขายไร่ขายฟาร์ม ทุกคนตกงานไม่ทันรู้ตัว คนงานส่วนใหญ่ไม่ได้รับเงินเดือนเดือนสุดท้ายด้วย แถมยังมีอีกหลายคนที่ยังเคว้งไม่รู้จะไปไหนต่อ

นางนึกตำหนิอดีตนายจ้างว่าขาดความรับผิดชอบ ขนาดลูกน้องน้องตัวเองยังทำได้ขนาดนี้ นับประสาอะไรกับการจะเฝ้าดูแลข้าวของที่ขายรับเงินไปแล้วให้อยู่ในสภาพเดิม ก่อนที่เจ้าของใหม่จะมารับไปดูแลต่อ

อย่าว่าแต่ลูกน้องและทรัพย์สินในไร่เลย ขนาดลูกสาวอีกคนก็ยังปล่อยเคว้งไว้เช่นกัน ถึงที่ผ่านมาจะไม่เคยดูดำดูดีขวัญชนก แต่การจากกันคราวนี้ก็น่าจะพูดจากล่าวลาให้เจ้าตัวรู้บ้างไม่นึกเลยว่าจะใจร้ายใจดำขนาดนี้

ถ้าคนพวกนั้นเข้ามาในไร่อีก คุณขวัญพยายามอยู่ห่างๆ ไว้ อย่าเข้าไปใกล้พวกเขามาก

ทำไมล่ะป้า ป้ากลัวว่าเขาจะหาว่าเราเป็นคนขโมยของของเขาไปขายหรือ ขวัญว่าคงช้าไปแล้วแหละ ป่านนี้เขาคงหมายหัวพวกเราทุกคนที่ยังอยู่ไร่ว่าเป็นหัวขโมยไปพร้อมกับคุณเกื้อแล้ว

เอาเถอะ เรื่องนั้นไม่น่าห่วงมาก เพราะมันหาความจริงได้ไม่ยาก แต่ให้จำคำพูดของป้าไว้ ช่วงนี้คนงานเก่าที่พอไว้ใจได้ก็เหลือไม่กี่คน อย่าวางใจใครมาก แล้วอีกไม่นานคงมีคนงานใหม่ของคุณรันเข้ามาเรื่อยๆ ทุกพื้นที่ในไร่ไม่ปลอดภัยสำหรับคุณขวัญเหมือนตอนคุณเกื้อยังอยู่

ขวัญชนกพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ในคำเตือน ทั้งที่ยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังเป็นคำถามและหล่อนยังไม่เข้าใจ

 




อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 103 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น

  1. #12 Jakkaran55 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 12:40
    แล้วเมื่อไหร่จะย้ายออกไปล่ะ รอให้เค้ามาไล่หรอ
    #12
    0