รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 41 : ตอนที่ 12 วัวพ่อพันธุ์กับหวานใจ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,511
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 ธ.ค. 63

ตอนที่ 12 วัวพ่อพันธุ์กับหวานใจ

 

กว่าทั้งสองคนจะได้ออกจากบ้านพักก็เป็นเวลาสายมากแล้ว ทั้งที่ขวัญชนกพยายามรักษาเวลา หล่อนคิดว่าตัวเองทำหน้าที่ได้ดี แต่อีกฝ่ายนี่สิ ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

หน้างอเชียว หรือว่าเธอยังกินข้าวไม่อิ่ม

คนขับรถจี๊ปเหลือบมองคนที่นั่งข้างกายอยู่หลายครั้ง แล้วส่งคำถามอย่างที่หญิงสาวต้องลอบผ่อนลมหายใจ พลางคิดว่าเขาควรนั่งเงียบๆ ไปดีกว่า

สำหรับขวัญชนก เมื่อเห็นช่องทางที่หล่อนพอจะช่วยณรัณย์ได้ หล่อนจึงไม่รีรอ หล่อนเต็มใจทำเพื่อชดใช้ให้กับสิ่งที่คุณเกื้อทำกับเขา แม้รู้ว่ามันแทนกันไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็อาจช่วยบรรเทาความผิดของคุณเกื้อลงได้บ้าง

คราวนี้ก็เช่นกัน เมื่อณรัณย์บอกว่าต้องการแรงงานในฟาร์ม ขวัญชนกจึงตกปากรับคำอย่างกระตือรือร้น หล่อนตั้งใจทำมื้อเช้าหลังจากที่เขาบอกว่าอยากกินข้าวไปจากบ้านมากกว่า และหล่อนก็ทำข้าวผัดไก่กับแกงจืดเต้าหู้หมูสับเสร็จในเวลาสิบห้านาที ทั้งที่ไม่รู้หรอกว่าอาหารชุดนี้จะจำเจสำหรับเขาหรือเปล่า

และหญิงสาวก็แทบไม่อยากเชื่อสายตาเลยว่าณรัณย์ใช้เวลากินข้าวนานกว่าชั่วโมง ยังไม่นับรวมถึงกาแฟถ้วยที่สองซึ่งเขาชงมาละเลียดจิบต่อเกือบยี่สิบนาทีอีกด้วย

ทำไมต้องทำหน้าเครียดด้วย ไม่เห็นมีอะไรสักหน่อย

ชายหนุ่มเปรยเบาๆ เหมือนคุยกับตัวเอง หญิงสาวได้ยินแต่ไม่เหลือบแลไปทางเขา หล่อนกลับผินหน้าไปทางอื่น

เมื่อรถจี๊ปแล่นเข้าไปในเขตฟาร์ม ขวัญชนกกวาดสายตามองพื้นที่กว้างขวางอย่างนึกทึ่งที่บริเวณนี้ไม่มีน้ำท่วมเข้ามา แม้บางแห่งจะมีน้ำขัง แต่มองคล้ายแอ่งน้ำฝนมากกว่า

วันนี้มาช้านะครับคุณรัน

เสียงทักทายดังขึ้น ขวัญชนกหันไปมองตามทิศทางของเสียง แล้วเห็นว่าเป็นคนของณรัณย์ที่หล่อนจำได้ว่าเข้ามาในไร่พร้อมกับเขาตั้งแต่วันแรกๆ

หญ้ามีพอถึงสัปดาห์หรือเปล่า

หญ้าในไร่คงอยู่ได้ไม่ถึงสัปดาห์ครับ แต่เรากำลังหาที่อื่นมาเพิ่ม มองไว้สองสามแหล่ง คิดว่าไม่ปัญหา

สกลบอกเจ้านายหนุ่ม แต่สายตาชำเลืองไปยังคนหน้านวลที่ยืนแอบอยู่ด้านหลัง จนณรัณย์ต้องกระแอมในลำคอเป็นเชิงติง

คนสนิทที่แทบจะรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับเจ้านายถึงได้ถอนสายตากลับมาแล้วยิ้มระรื่น

เอาละวะ คราวนี้คุณรันเอาจริงแล้วโว้ย!

เดี๋ยวฉันจะดูงานตรงนี้เอง นายมีอะไรก็ไปทำเถอะ

ได้ครับ

สกลรู้หน้าที่ดี เมื่อรู้ว่าตนไม่เป็นที่ต้องการก็ถอยออกมาด้วยความเต็มใจเสียยิ่งกว่าอะไร แต่ก่อนเขาจะเดินจากไปก็ไม่ลืมบอกเจ้านายเอาไว้

อ้อ! เกือบลืม ผมกำลังรอนายแดน จะให้เขาเอาหญ้าให้เจ้าถึก ปกติน้ามิ่งเป็นคนดูแล แต่ช่วงนี้น้ามิ่งเข้าใกล้มันไม่ได้เลยครับ มันเห็นแกเมื่อไรก็คึก พานจะแหกคอกให้พามันไปทัวร์ท่าเดียว ถ้าอย่างนั้นผมฝากคุณรันไว้ด้วยแล้วกัน

เมื่อสกลเดินลับหายไปจากสายตา ณรัณย์ก็หันไปมองคนที่ยืนหลบอยู่ข้างหลังเขาอย่างนึกขันในใจ แล้วสายตาเจ้าเล่ห์ก็จุดประกายขึ้น

รู้งานของเธอแล้วใช่ไหม

คะ? คุณจะให้ฉันทำอะไร

เอาหญ้าให้วัวกิน

แค่นี้เอง...

ขวัญชนกมองวัววัยกำลังโตจำนวนหกตัวที่อยู่ในคอกใกล้ๆ ถ้าเทียบกับคนก็คงเป็นวัวที่เข้าสู่วัยรุ่น พวกมันดูอารมณ์ดี กำลังหยอกล้อเล่นกันอยู่ตรงมุมคอกคนละฝั่งกับบริเวณที่หล่อนและณรัณย์ยืนอยู่

หญ้าอยู่ตรงไหนคะ

หญิงสาวถามเมื่อกวาดสายตามองรอบตัวก็ไม่เห็นอาหารของพวกมัน หล่อนไม่รู้ว่าต้องไปเอามาจากไหน   

ตามฉันมา

คนตัวโตบอกแล้วเดินห่างจากคอกวัววัยรุ่นไปทางหนึ่ง หญิงสาวต้องเร่งฝีเท้าตาม เพราะเขาจ้ำเร็วเหลือเกิน

ทั้งสองคนเดินห่างออกมาจากจุดนั้นเกือบร้อยเมตร ขวัญชนกจึงเห็นคอกวัวคอกหนึ่งตั้งอยู่โดดเดี่ยว เมื่อเข้าไปใกล้ๆ หญิงสาวก็ถึงกับผงะ

วัวตัวใหญ่ยักษ์ที่ถูกล่ามอยู่ในคอกส่งเสียงคำรามเมื่อเห็นเขากับหล่อน

เมื่อณรัณย์เดินเข้าไปใกล้คอกนั้นมากขึ้น ขวัญชนกก็ยิ่งเห็นท่าทางน่ากลัวของวัวตัวยักษ์ มันดูร้อนรนและหงุดหงิดชอบกล

กระบะใส่หญ้าอยู่ตรงโน้น เธอไปขนหญ้ามาสิ

คนตัวโตที่ยืนเบื้องหน้าวัวยักษ์ซึ่งมีเพียงคอกสูงเทียมอกกั้นบุ้ยใบ้ไปทางหนึ่งขณะบอกหล่อน

เมื่อขวัญชนกมองตาม หล่อนจึงเห็นต้นไม้ใหญ่ยืนเด่น และบริเวณใต้โคนต้นมีกระบะใส่หญ้าไว้จนล้น

เอาหญ้าจากกระบะนั้นหรือคะ

 



อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น