รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 1 เจ้าหนี้ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,806
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    14 ก.พ. 63

ตะวันเคลื่อนคล้อย จากช่วงเช้าจนถึงใกล้เวลาเย็น ชายฉกรรจ์ 6-7 คนยังคงสำรวจทั่วบ้านหลังใหญ่ที่คุณเกื้อและครอบครัวเคยพักอาศัย ป้ากิ้มออกมาชะเง้อดูอยู่หลายครั้ง ด้วยความรู้สึกที่ยังเคยชินว่าที่แห่งนี้เป็นของเจ้านายเก่า เมื่อมีใครที่นางไม่รู้จักมาป้วนเปี้ยนอยู่ทั้งวัน จึงอดที่จะมาเฝ้าสังเกตไม่ได้

ชายร่างสูงใหญ่ผิวค่อนข้างขาวที่กำลังยืนออกคำสั่งด้วยเสียงเฉียบขาดคนนั้นคงเป็นคุณรัน ลูกชายคนเล็กของท่านมงคล ท่านเคยเป็นข้าราชการใหญ่ที่คุ้นเคยกับพื้นที่นี้ดี โดยเพิ่งเกษียณราชการในตำแหน่งอธิบดีของกรมหนึ่งมาได้ปีกว่า ตอนงานเลี้ยงเกษียณที่จัดขึ้นในบ้านไร่ของท่านซึ่งมีเขตที่ดินติดกัน ป้ากิ้มยังจำได้ว่าคุณเกื้อกับคุณหวานก็ไปร่วมงานด้วย

หากจะมองจากสายตาของหญิงชรา เหมือนว่าทั้งสองครอบครัวมีความสัมพันธ์ที่ดีกันมาตลอด แต่ภาพที่เห็นเบื้องหน้ามันช่างขัดแย้งจนเกิดคำถามขึ้นมาในหัวใจ

ทำไมลูกชายของท่านต้องทำเหมือนกำลังยึดบ้านของคุณเกื้อ ถ้าซื้อขายกันแล้ว บ้านและไร่ก็เป็นของเขา ถ้อยทีถ้อยอาศัยกันดีกว่าทำท่าเหมือนเป็นศัตรูกัน ท่านก็ดูท่าทางใจดี แต่ทำไมลูกชายถึงไม่มีความเป็นมิตรเอาเสียเลย

หญิงชราถอนหายใจแล้วทำท่าจะผละกลับไปยังบ้านพักของตัวเอง แต่ได้ยินเสียงรถมอเตอร์ไซค์ที่คุ้นหูดังแทรกเข้ามาเสียก่อน นางจึงหยุดฝีเท้า แล้วเบือนหน้าไปมอง พลันดวงตาที่ทอความอ่อนระอาเมื่อครู่ก็อ่อนแสงลง

 

ขวัญชนกจอดรถคู่ใจแล้วเข็นไปแอบไว้ตรงชายคาบ้านพักรับรองแขกที่สร้างติดกับบ้านใหญ่ ด้วยช่วงนี้เป็นหน้าฝน ถนนเล็กแคบที่เกิดจากรอยเท้าย่ำซึ่งเป็นเส้นทางกลับบ้านที่พักนั้นบางช่วงได้กลายเป็นแอ่งโคลนไปแล้ว หล่อนจึงต้องนำรถมาจอดตรงนี้ แล้วเดินเข้าบ้านที่อาศัยอยู่กับป้ากิ้มและลุงทิวที่อยู่ลึกเข้าไปด้านในกว่าร้อยเมตรแทน

หากเสียงกรรโชกที่ดังจากทิศทางบ้านใหญ่ทำให้หญิงสาวต้องเดินไปดูด้วยความอยากรู้ตามสัญชาตญาณ ช่วงนี้หลายอย่างในไร่ได้เปลี่ยนไปแล้ว หากหล่อนยังต้องพักอยู่ต่ออีกระยะหนึ่ง ยังไม่อาจย้ายออกไปเหมือนคนอื่น เมื่อเห็นสิ่งผิดปกติภายในไร่ ความระแวดระวังภัยจึงเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ

อย่างนี้มันฉ้อโกงกันนี่หว่า ฉันซื้อไร่กับฟาร์มในราคารวมสัตว์เลี้ยงและพืชผล แต่พอตรวจสอบทรัพย์สินในไร่ ถึงรู้ว่าสัตว์ในฟาร์มถูกขายจนเกือบไม่เหลือแล้ว ชั่วร้ายจริงๆ

เสียงที่ดังปานฟ้าผ่าทำให้ขวัญชนกสะดุ้งตกใจ แถมคำท้ายนั้นทำให้หล่อนเจ็บจี๊ดเข้าไปในหัวใจ...เมื่อคาดเดาเหตุการณ์ได้ว่าเจ้าของคำพูดหมายถึงใคร

ผู้ชายหลายคนที่หล่อนไม่รู้จักและไม่คุ้นหน้ายืนอยู่ตรงระเบียงบ้านใหญ่ ขวัญชนกค่อยๆ ย่างเท้าตรงไปจนใกล้ แล้วยืนแอบชิดกับผนังบ้าน หล่อนต้องการรู้ว่าพวกเขามีเรื่องอะไรกัน

นอกจากไก่ในฟาร์มที่หายไป แล้วยังมีอะไรอีกไหม

คราวนี้เป็นเสียงถามจากผู้ชายอีกคน แม้น้ำเสียงเข้มงวด แต่ไม่กร้าวกระด้างเหมือนเจ้าของเสียงแรก

ในบัญชีแจ้งว่ามีวัวบราห์มันตัวเมียแปดสิบสองตัว ตัวผู้สิบเจ็ดตัว แต่ตอนนี้เหลือรวมกันนับได้ไม่ถึงยี่สิบตัวแล้วครับ

สิ้นเสียงนั้น กระดาษสีขาวในมือณรัณย์จำนวนสามแผ่นถูกกำไว้แน่น ดวงตาคมของเขาลุกวาบด้วยความโกรธ

ชั่ววินาทีนี้เขาอยากปรี่ไปกระชากตัวชายวัยกลางคนท่าทางสุขุมคนนั้นมาเขย่าถามให้หัวคลอนว่าเล่นตุกติกกับเขาได้อย่างไร ทั้งที่เขารู้แก่ใจว่าไร่แห่งนี้ถูกบอกขายในราคาสูงเกินจริง แต่เขาก็ไม่ต่อรองสักคำ เพราะเหตุผลของพ่อที่บอกไว้ ทำให้เขารู้สึกเหมือนน้ำท่วมปาก

แต่สิ่งที่พบเจอในขณะนี้ มันมากเกินไป เขาไม่อาจปล่อยให้มันผ่านไปได้จริงๆ

โทร.ถามคุณเกื้อสิ

ติดต่อคุณเกื้อไม่ได้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับ

คำตอบจากเจ้าของคำรายงาน ทำให้ความโกรธของณรัณย์พุ่งสูงยิ่งกว่าเดิม หากสกลซึ่งเป็นคนสนิทที่มาพร้อมกับเขาถึงกับขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะบอกเขาเสียงเบาแค่พอได้ยินกัน

ช่วงปลายเดือนผมเป็นคนตรวจสอบวัวบราห์มันด้วยตัวเอง ก่อนจะลงในบัญชีไว้ให้คุณรัน ตอนนั้นมันยังมีอยู่ครบจำนวนนะครับ

นายจะบอกว่ามันหายไปหลังจากคุณเกื้อและครอบครัวย้ายออกไปแล้วใช่ไหม

ครับ

มันไม่มีน้ำหนักพอที่จะยืนยันว่าไม่ใช่ฝีมือคุณเกื้อ เพราะคนงานในไร่ที่พร้อมรับคำสั่งของเขายังอยู่อีกหลายคน เขาไม่จำเป็นต้องลงมือทำเอง

ถ้าอย่างนั้นเราต้องเค้นถามจากคนงานที่ยังเหลืออยู่นี่แหละครับ

ไร่และฟาร์มเป็นของฉันตั้งแต่เดือนก่อน คุณเกื้อบอกว่าต้องการใช้เงิน จึงอยากรีบโอนทรัพย์สินให้ฉัน ทั้งที่ฉันยังไม่มีเวลามาตรวจดูด้วยตัวเอง มันผิดพลาดตรงที่คุณเกื้อรับปากว่าจะรอส่งมอบมันให้ฉันเอง แต่แล้วเขาก็ผิดสัญญา พอได้เงินในมือก็เผ่นไปพร้อมกับลูกเมีย คนงานในไร่กระจัดกระจายย้ายออกจนไม่รู้ว่าเป็นฝีมือของใคร

แล้วอย่างนี้เราเรียกความรับผิดชอบจากคุณเกื้อได้ไหมครับ

แน่นอน เขาต้องรับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด อย่างน้อยก็ในฐานะที่เขาผิดคำพูดที่ให้ไว้กับฉัน ฉันไม่ยอมเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียวแน่

เนื้อตัวของขวัญชนกชาวูบ แม้จะสดับตรับฟังได้ไม่ทุกคำ เพราะคู่สนทนาของเขาพูดเสียงเบาลงเหมือนรู้ว่ามีหล่อนแอบฟังอยู่ตรงนี้ แต่เสียงของผู้ชายคนนั้นยังคงดังระดับเดิม อีกทั้งความกร้าวกระด้างก็ไม่ลดน้อยลงเลย

 



อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น

  1. #11 Jakkaran55 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 12:36
    ชั่วจริงๆคุณเกื้อ
    #11
    0