รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 11 คนหวังดี (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    10 ธ.ค. 63


เกือบหกนาฬิกาของเช้าวันใหม่ ขวัญชนกเปิดประตูห้องนอนออกมา หลังจากเข้าห้องน้ำจัดการตัวเองและเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว หล่อนมองไปทางโถงบ้านด้วยความเคยชิน เพราะที่ตรงนั้นณรัณย์ยึดเป็นที่นอนมาหลายคืนแล้ว

ภาพที่คนตัวใหญ่นอนหลับอุตุบนที่นอนปิกนิก โดยมีผ้านวมคลุมโปงนั้นชินตาหล่อนมาหลายวันแล้ว แต่วันนี้หล่อนไม่เห็นเขานอนอยู่ เหลือแต่รอยยับยู่บนที่นอนและผ้าห่มที่กองทิ้งไว้

ไปไหนของเขานะ

หญิงสาวกวาดสายตามองรอบตัว เมื่อมั่นใจว่าชายหนุ่มไม่อยู่ในบ้านแน่นอน หล่อนจึงถือโอกาสพับเก็บที่นอนเสีย

วันแรกขวัญชนกไม่คิดจะยุ่งกับข้าวของของเขา แต่เมื่อเวลาผ่านไปทั้งวัน หล่อนก็ยังเห็นเครื่องนอนและของใช้วางไว้เช่นเดิม นับจากนั้นหล่อนก็อดไม่ได้ที่จะพับเก็บทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางหลังจากเจ้าตัวเข้าไปทำงานในไร่แล้ว

แต่นั่นแหละ เวลาทำงานในไร่ของณรัณย์ไม่เคยเป็นเวลาเช้าตรู่ขนาดนี้

เมื่อสงสัยไปก็ไม่ได้คำตอบ หญิงสาวก็ถอนความสนใจออกมาแล้วเข้าไปในครัว และภาพที่เห็นในห้องครัวก็เป็นไปตามที่นึกไว้ก่อนแล้ว

เมื่อคืนณรัณย์เข้ามากินข้าวที่หล่อนตั้งโต๊ะไว้ให้จนหมดเกลี้ยง เหลือแต่จานชามวางทิ้งไว้ หญิงสาวจึงเริ่มต้นล้างทำความสะอาดเป็นอันดับแรก

ขวัญชนกใช้เวลาในห้องครัวนานนับชั่วโมงทั้งที่ไม่มีอะไรให้ทำมากมาย แต่หล่อนกลับหาเหตุหยิบจับทุกสิ่งมาทำเป็นงานเพื่อไม่ให้ตัวเองว่าง

กระทั่งได้ยินเสียงเปิดประตูหน้าบ้าน ด้วยความเคยชินหล่อนจึงออกมาชะเง้อดู ทั้งที่รู้ว่าเป็นใครไปเสียไม่ได้นอกจากเจ้าของบ้านพักนั่นเอง

ณรัณย์กำลังใช้เท้ายันบานประตูให้เปิดกว้าง แล้วพาตัวเองเข้ามาข้างในพร้อมกับข้าวของเต็มสองมือ

ขวัญชนกเบิกตาโตเมื่อเห็นภาพนั้น ก่อนจะตรงปรี่ไปแย่งทุกสิ่งมาไว้กับตัวเองโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด

คุณเอาของของฉันมาได้ยังไง

กระเป๋าใบใหญ่ที่มีของบรรจุเต็มหนึ่งใบกับเสื้อผ้าเต็มหอบ...

หล่อนบอกไม่ได้ว่าควรรู้สึกอย่างไรกับสิ่งที่เขาทำลงไป

แน่นอนละ ขวัญชนกต้องการมัน หล่อนอยากได้เสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวมาหลายวันแล้ว แต่หลังจากที่ณรัณย์พาไปดูสภาพน้ำท่วมที่บ้านในค่ำคืนนั้น หล่อนก็ถอดใจ ได้แต่เฝ้ารอเวลาว่าเมื่อไรน้ำจะแห้งลง แล้วตนจะได้กลับไปใช้ชีวิตตามปกติเสียที แต่จู่ๆ เช้าวันนี้เขาก็เอาของของหล่อนมาไว้ที่บ้านหลังนี้โดยไม่บอกให้รู้ก่อน เขามีสิทธิ์อะไร

ขอบคุณสักคำก็ไม่มี ฉันอุตส่าห์ลุยน้ำไปเก็บมาให้ ข้างในบ้านก็มืดตื๋อ ฉันมีแค่ไฟฉายจากมือถือส่องนำทางอันเดียว แล้วฉันก็ต้องเสี่ยงกับงูเงี้ยวเขี้ยวขอที่ไม่รู้ว่ามันนอนขดอยู่ตรงไหนหรือเปล่า

เขาร่ายยาวจนหญิงสาวต้องทอดเสียงอ่อนลง แต่อดที่จะบ่นอย่างขัดใจไม่ได้อยู่ดี

แต่คุณควรบอกฉันก่อน หรือพาฉันไปเก็บของเอง ไม่ใช่จู่ๆ ก็เข้าไปหยิบฉวยเสื้อผ้าของฉันมาแบบนี้

แล้วยังไง ตอนที่เธอเอาเสื้อผ้าของฉันไปใช้ เธอบอกฉันก่อนหรือเปล่าล่ะ

เขาโต้กลับอย่างกับจะให้ขวัญชนกจนมุม หล่อนตัดสินใจหอบเสื้อผ้ากับกระเป๋าที่เขานำมาให้เข้าไปในห้องนอน แล้ววางมันกองไว้บนเตียง ก่อนจะออกจากห้องอีกครั้ง

วันนั้นฉันยังไม่รู้ว่าของในบ้านนี้เป็นของคุณ และฉันจำเป็นต้องใช้ เพราะเสื้อผ้าของฉันเปียกฝน

มีเหตุผล

คนตัวโตว่าพลางไหวไหล่ ขวัญชนกไม่เข้าใจท่าทีของเขาหรอก แต่เชื่อเลยว่าเขาไม่สะทกสะท้านกับคำพูดของหล่อน

หากเมื่อหญิงสาวกวาดสายตามองทั่วกายใหญ่ กางเกงขาสั้นแค่เข่าที่เขาสวมนั้นเปียกชื้นจนถึงหน้าขา อีกทั้งยังเห็นคราบโคลนบริเวณเท้ากับน่อง บอกให้รู้ว่ากว่าเขาจะฝ่าเข้าไปเอาของมาให้หล่อนได้ก็คงไม่ง่ายนัก มันจึงทำให้ความโมโหที่กำลังแล่นปราดนั้นจางลงได้

ยังไงฉันก็ขอบคุณคุณแล้วกัน

ไม่เป็นไร อยู่บ้านเดียวกันก็ต้องช่วยกัน ที่สำคัญ...ฉันทนเห็นเธอเน่าไม่ได้

คำพูดทิ้งท้ายพร้อมกับสายตาคมที่กราดไปทั่วร่าง ทำให้หญิงสาวแทบอยากคว้าของใกล้มือปาใส่เขา

ขวัญชนกตัดสินใจกลับเข้าไปในห้องนอนแล้วล็อกประตูห้องเสีย ก่อนที่สถานการณ์ระหว่างกันจะกลับไปคุกรุ่นอีกครั้ง

หญิงสาวหยิบเสื้อผ้าที่กองบนเตียงนอนซึ่งยังมีไม้แขวนติดอยู่นำไปแขวนไว้ในตู้เสื้อผ้า ก่อนจะกลับมาจัดการกับกระเป๋าที่หนักอึ้งต่อ...หล่อนไม่รู้ว่าเขาเก็บอะไรใส่ลงไปบ้าง

อย่างนี้เขาก็ต้องเข้าไปในห้องนอนของเราสิ ถึงได้ของพวกนี้มา

หญิงสาวบ่นพึมพำ เพราะยังขัดใจที่เขาทำโดยไม่บอกให้รู้ก่อน และเมื่อเปิดกระเป๋าออกดู หล่อนถึงกับเบิกตาค้าง

โอ๊ย! มีทั้งกางเกงใน ยกทรง แล้วยังมีผ้าอนามัยอีก

มือบางค่อยๆ หยิบของที่ตัวเองเคยหยิบจนชินขึ้นมา แต่คราวนี้เกิดความรู้สึกแปลกเมื่อคิดว่าข้าวของเหล่านี้เพิ่งผ่านมือของณรัณย์มาสดๆ ร้อนๆ

เขาต้องบ้าแน่ๆ มีผู้ชายคนไหนเป็นแบบเขาบ้างเนี่ย

หญิงสาวครางในลำคอ ก่อนจะเลือกชุดชั้นในออกมาชุดหนึ่ง แล้วเก็บที่เหลือลงในกระเป๋าเช่นเดิม

ให้มันอยู่ในนี้แหละ เพราะคงเป็นที่ที่มิดชิดที่สุดแล้ว

 


อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น