รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 21 : ตอนที่ 5 หนี (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,527
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    11 ต.ค. 63


ณรัณย์ทรุดกายลงเมื่อพาตัวเองมาถึงเชิงบันไดหน้าระเบียงบ้าน แล้วยื่นมือไปเกาะเสาระเบียงหวังพยุงกายไม่ให้ล้มตึงลงบนพื้น ชายหนุ่มหลับตาเมื่อรู้สึกเหมือนว่าทุกสิ่งรอบตัวกำลังหมุนโคลงเคลง

เขานั่งอย่างหมดสภาพอยู่ในท่านั้นนาน 2-3 นาที จนคนที่เดินย้อนตามกลับมาต้องชะเง้อมองอย่างสงสัย หล่อนยังไม่กล้าเข้าไปใกล้เขา เพราะไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร

เมื่อสักครู่เขาทำให้ขวัญชนกงงไปครั้งหนึ่งแล้ว จากที่วิ่งไล่กวดอยู่ดีๆ พอนึกจะหยุด เขาก็หยุด แล้วถอยกลับเอาดื้อๆ หล่อนคาดเดาท่าทีของเขาไม่ออกจริงๆ

เป็นอะไรของเขานะ นั่งคอตกเหมือนนกป่วย ทั้งที่เมื่อกี้ยังทำท่าน่ากลัวใส่เราอยู่เลย

ฝนยังเทกระหน่ำ ขวัญชนกยกสองมือขึ้นมากอดอกไว้ เนื้อตัวเริ่มสั่นเพราะความหนาวจากสายฝนรุกคืบเข้ามา

นี่ก็อีก ถ้าขวัญชนกต้องยืนตากฝนจนฟ้าสว่าง มีหวังหล่อนต้องป่วยเป็นปอดบวมแน่ๆ

หญิงสาวหันไปมองบ้านใหญ่ที่เห็นเป็นเงาทะมึนท่ามกลางม่านฝนและความมืดครึ้ม คิดจะไปหลบฝนตรงชายคาบ้าน เพราะหล่อนคงต้องยอมยกบ้านพักรับรองแขกที่เมื่อวานอุตส่าห์ปัดกวาดอยู่ตั้งนานให้นายคนนี้ครอบครองแล้ว

ขวัญชนกคิดอย่างขุ่นเคือง เมื่อไม่ต้องอยู่ใกล้ ความกลัวที่มีต่อเจ้าของไร่คนใหม่ก็แทบไม่เหลือ

แต่พอคิดจะย่างเท้าเดินไปยังจุดหมายที่ตั้งใจไว้ หญิงสาวก็ทันเห็นว่าท่าทีของเขาผิดปกติไป

แม้อยู่ในระยะห่างกันเกือบสิบเมตร แถมต้องมองผ่านม่านฝน แต่ขวัญชนกสามารถมองเห็นอากัปกิริยาของเขาได้ เพราะแสงจากข้างในบ้านที่ส่องสลัวออกมานั้นทำให้รู้ว่าคนที่อยู่ในสภาพคล้ายนกป่วยกำลังทำอะไร

คนตัวใหญ่ยักษ์กำลังโก่งคออาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตาย!

หญิงสาวลังเล ไม่รู้ว่าวินาทีนี้ตนควรทำอย่างไรดี ฉวยจังหวะรีบหนีไปให้พ้นจากเขา หรือว่ากลับไปดูเขาก่อน เผื่อว่าเขาต้องการความช่วยเหลือ

แล้วสำนึกด้านดีก็มีมากเกินกว่าสิ่งใดมาฉุดรั้ง เท้าบางเปลือยเปล่าจึงเปลี่ยนทิศทางจากบ้านใหญ่ไปหาคนที่กำลังอยู่ในอาการร่อแร่

คุณเป็นอะไรหรือเปล่า

เขาไม่ตอบ ขวัญชนกจึงก้าวไปใกล้อีกก้าวด้วยท่าทีกล้าๆ กลัวๆ แต่พอเห็นเขาทำท่าจะล้มตัวลงบนพื้น หล่อนก็ปราดเข้าไปประคองไว้โดยไม่คิดอะไรทั้งสิ้นแล้ว

คุณป่วยหรือ

หล่อนคงยังถาม ถ้าเขาอยากให้ช่วยอะไรก็บอกมา เพราะสารภาพเลยว่าขวัญชนกก็ตัดสินใจไม่ได้เหมือนกัน

หากวูบหนึ่งนั้นหญิงสาวต้องย่นจมูกเพราะกลิ่นบางอย่างโชยเข้ามาพอดี

อี๋! เหม็นจะตาย คุณไม่ได้ป่วยสักหน่อย

ขวัญชนกรู้ทันทีว่านี่มันกลิ่นอาเจียนของคนเมาเหล้าชัดๆ เพราะตอนเป็นเด็ก หล่อนต้องช่วยป้ากิ้มดูแลลุงทิวเวลาเมากลับมาบ้านอยู่บ่อยๆ ไม่อยากบอกเลยว่าสภาพที่เห็นนั้นร่อแร่พอกัน ดีหน่อยตรงที่ลุงทิวเลิกเหล้าไปหลายปีแล้ว เพราะมีปัญหาสุขภาพ ตอนนั้นจำได้ว่าหล่อนดีใจนักหนาที่รู้ว่าหมอสั่งลุงทิวงดเหล้าโดยเด็ดขาด ต่างกับลุงทิวที่ทำหน้าละห้อยเมื่อจำต้องยอมรับชะตากรรมอย่างเสียไม่ได้

นับจากนั้นขวัญชนกก็ไม่คิดว่าตนจำเป็นต้องไปวุ่นวายกับคนเมาที่ไหนอีก...

หญิงสาวลุกขึ้นฉับ รู้ว่าอีกสักพักณรัณย์จะฟื้นตัวได้เอง คิดว่าตนควรไปหาที่หลบฝนเพื่อรอให้ฟ้าสว่างดีกว่า เวลานี้หล่อนควรห่วงตัวเองมากกว่าคนอื่น

หากไม่ทันได้ก้าวออกไป เสียงแหบพร่าจากคนที่นั่งคอพับคออ่อนก็ดังขึ้น

เดี๋ยว!”

คุณเรียกฉันหรือ

ขวัญชนกอุทานถามอย่างแปลกใจมากกว่าอยากได้คำตอบ เพราะรู้แก่ใจว่าเขาหมายถึงหล่อนนั่นแหละ ที่ตรงนี้นอกจากเขาและหล่อนก็ไม่มีคนอื่นแล้วนี่นา

ไปเอาน้ำมาให้หน่อย

เอาน้ำที่ไหน

คราวนี้หญิงสาวถามเพราะอยากรู้จริงๆ เพื่อจัดหามาให้ตรงใจเขา เพราะหล่อนไม่รู้ว่าเขาอยากได้น้ำมาทำอะไร...และหล่อนก็ได้คำตอบจากเขา

ในครัวไงเล่า

ขวัญชนกพยักหน้าแล้วเดินกลับเข้าไปในบ้านพักโดยไม่ลังเล ด้วยเห็นว่าสิ่งที่เขาขอนั้นไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงที่จะช่วยกัน อีกทั้งมั่นใจว่าหล่อนจะปลอดภัยจากเขา หล่อนไม่ได้เชื่อตามที่เขาบอกว่าจะไม่ทำอันตรายหล่อนหรอกนะ แต่เพราะประเมินด้วยสายตาตัวเองแล้วเห็นว่าสภาพของเขาตอนนี้ไม่เหลือแรงที่จะลุกขึ้นเองได้ด้วยซ้ำ

หญิงสาวหายเข้าไปในบ้านพักนานจนคนที่นั่งพิงเสาระเบียงอย่างหมดท่าต้องผงกศีรษะขึ้นมามองหาอยู่หลายหน ชายหนุ่มได้แต่พ่นลมหายใจระบายความหงุดหงิดโดยไม่อาจทำอะไรได้มากกว่านี้ เพราะแค่ขยับตัวจะลุกขึ้น เขาก็รู้สึกเวียนศีรษะ อีกทั้งแข้งขาก็ยังไร้เรี่ยวแรงจนต้องทิ้งตัวลงนั่งตามเดิม

เขาอดทนรอจนหญิงสาวโผล่หน้าแฉล้มออกมาพร้อมกับแก้วน้ำในมือ

คนตัวโตปรายตามองแต่ยังนั่งนิ่งเฉย เขาทำท่าเหมือนว่ายังไม่พอใจกับสิ่งที่หล่อนทำให้

รับสิ ฉันเอามาให้แล้ว

ขวัญชนกย้ำบอก คราวนี้ชายหนุ่มยื่นมือไปรับแก้วน้ำจากหล่อน หากก็พูดออกมาอย่างที่ทำให้หล่อนต้องเบิกตาอย่างแปลกใจ

ไปเอามาทั้งขวด

อะไรนะ

น้ำยังไงล่ะ เอามาทั้งขวดสิ เอามาแค่นี้จะพอหรือ

ก็ได้ๆ งั้นคุณรอฉันแป๊บหนึ่ง

เร็วหน่อยละ

หญิงสาวย่างเท้าหนักๆ เข้าไปในบ้านบ้านพักอีกครั้งโดยไม่โต้แย้ง แต่ท่าทางนั้นบอกให้รู้เลยว่าไม่พอใจ และคราวนี้ณรัณย์ไม่ต้องรอนาน เพราะขวดน้ำที่เขาต้องการถูกส่งให้ถึงมือในเวลาแค่ไม่ถึงนาที

ขวัญชนกสังเกตเห็นว่ามือหนาที่ยื่นมารับขวดน้ำนั้นสั่นน้อยๆ แล้วเจ้าหล่อนก็บ่นอุบอิบออกมา ชายหนุ่มได้ยินแต่จับใจความไม่ได้ เขาก็ไม่คิดจะอยากรู้ด้วย คงได้แต่ตั้งหน้าตั้งตาล้างหน้าล้างปากและชำระล้างคราบอาเจียนออกจากตัว

หากพอยกน้ำที่เหลือในขวดเทใส่ปากเพื่อจะดื่มแก้กระหาย เขาถึงกับพ่นพรวดออกมาแล้วทำท่าพะอืดพะอม

คุณจะอาเจียนอีกหรือ สงสัยเมาหนักเลยสิท่า

ถ้อยคำหมิ่นๆ ลอยอยู่เหนือศีรษะ จนณรัณย์ได้แต่แยกเขี้ยวระบายอารมณ์ เพราะจังหวะนี้คงทำอะไรหล่อนไม่ได้

เธอเอาน้ำอะไรมาให้ฉัน

ก็...น้ำจากก๊อก

แล้วน้ำดื่มล่ะ น้ำดื่มในขวด

ไม่เหลือแล้ว

ทำไมไม่เหลือ มันต้องมีสิ เพราะฉันเอามาเก็บไว้เอง

เมื่อวานฉันกินน้ำในขวดหมดแล้ว...ฉันหิวน้ำนี่นา

แล้วเธอก็เอาน้ำก๊อกใส่ขวดมาให้ฉันนี่นะ!

ณรัณย์ขบกรามข่มความโมโห จากนั้นความสงสัยก็แล่นปราดเข้ามาว่าเมื่อวานหล่อนหมกตัวอยู่ในนี้ทั้งวันเลยใช่ไหม แต่จังหวะนี้เขาไม่มีกะจิตกะใจจะถามความจากหล่อน นึกแต่จะทำอะไรก็ได้ให้ตัวเองรอดจากภาวะทรมานนี้สักที

พาฉันเข้าบ้าน

คุณจะให้ฉันประคองตัวคุณเข้าไปหรือ

ณรัณย์ไม่ตอบ แต่พยายามยันกายลุกขึ้น ขวัญชนกละล้าละลังอย่างตัดสินใจไม่ได้ว่าควรทำอย่างไรกับเขาดี หากสุดท้ายชายหนุ่มก็ยืนได้สำเร็จโดยที่หล่อนไม่ต้องช่วยเหลือ

แต่พอหญิงสาวลุ้นให้เขาเดินต่อ เขากลับยืนนิ่งเฉย แถมยื่นมือมาหาหล่อนเสียอีก

ขวัญชนกยิ่งเงอะงะเข้าไปใหญ่ แต่แค่ยื่นมือไปใกล้ๆ ตัวเขา หล่อนก็รีบหดมือกลับฉับพลัน...เพียงจะแตะด้วยมือ หล่อนก็ยังไม่กล้า แล้วนับประสาอะไรกับการจะให้หล่อนเข้าไปประคองเขา

ฉัน เอ่อ...ฉันคิดว่าคุณเดินเองดีกว่านะ ตัวคุณใหญ่ยังกับยักษ์ ยังไงฉันก็ช่วยคุณได้ไม่มากหรอก คุณเดินเกาะราวระเบียงนี้ไปแล้วกัน เดี๋ยวฉันคอยระวังให้เอง

เมื่อพูดจบ ขวัญชนกก็พ่นลมหายใจพรูออกมา

ให้ตายอย่างไร หล่อนก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้ตัวเขา

เมื่อสักครู่แค่ยื่นมือไปหา หญิงสาวก็รับรู้ถึงไอความร้อนจากกายใหญ่จนต้องดึงมือกลับ

หากต้องประคองเขาเข้าบ้านพัก แน่นอนว่ากายของหล่อนย่อมเลี่ยงการสัมผัสกายของเขาไม่ได้

ถ้าหล่อนขืนทำอย่างนั้น มีหวังช็อกตายเสียก่อน

 


อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น