รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 เจ้าหนี้ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,891
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    14 ก.พ. 63

 

ตอนที่ 1 เจ้าหนี้

 

รถมอเตอร์ไซค์คันสีฟ้าชะลอความเร็วแล้วหลบเข้าข้างทางเมื่อรถกระบะคันสีน้ำตาลแล่นสวนเข้ามาตามถนนดินบดที่พาดผ่านกลางไร่อ้อยที่คลุมพื้นที่กว่าหนึ่งร้อยไร่

ขวัญชนกหันมองตามด้วยความอยากรู้ว่าเจ้าของรถคันนั้นเป็นใคร แต่ฟิล์มดำมืดสนิททำให้หล่อนมองไม่เห็นคนที่อยู่ข้างใน

ใครกัน เข้ามาในไร่ตั้งแต่เช้า...หรือจะเป็นคนของคุณรันเจ้าของไร่คนใหม่

แม้ไร่แห่งนี้จะเคยเป็นของคุณเกื้อ แต่ตลอดมาขวัญชนกก็อยู่ในฐานะคนอาศัย หล่อนไม่เคยเรียกร้องสิทธิ์ของการเป็นลูกสาวจากเขาเลยสักครั้ง

เมื่อถึงวันนี้ที่ไร่ถูกเปลี่ยนมือ การจะมีใครเข้ามาหรือออกไปจากไร่ หล่อนก็ไม่รู้ความเป็นไปเหมือนอย่างที่แล้วมา

ขวัญชนกอยู่ในฐานะคนอาศัยเต็มตัว ถ้ามีเรื่องที่เกี่ยวพันมาถึงหล่อน ก็มักเป็นหน้าที่ของป้ากิ้มที่จะบอกหล่อนด้วยตัวเอง

หากเมื่อมองนาฬิกาข้อมือก็เห็นว่าใกล้ถึงเวลาเข้างานแล้ว หญิงสาวจึงละความสนใจจากรถกระบะคันนั้น แล้วขี่รถมอเตอร์ไซค์ต่อไปยังโรงงานผลิตน้ำมันมะพร้าวสกัดเย็นที่หล่อนเข้าไปทำงานในหน้าที่พนักงานฝ่ายการตลาดเมื่อเกือบสองเดือนก่อน...โดยทิ้งความสงสัยและความอยากรู้ว่าคนในรถเป็นใครไว้ข้างหลัง

 

ดวงตาคมในแว่นตากันแดดทอดมองตามแผ่นหลังบางของคนที่นั่งตัวตรงบนรถมอเตอร์ไซค์คันสีฟ้า จนรถแล่นลับหายจากสายตา เขาจึงหันกลับมา แล้วเปรยถามขึ้น

คนงานในไร่หรือ

ผู้หญิงคนเมื่อกี้หรือครับ

คนที่ทำหน้าที่ขับรถย้ำถาม ทั้งที่รู้แก่ใจว่าคนถามหมายถึงใคร ต่อเมื่ออีกฝ่ายนิ่งเงียบ ไม่ตอบรับ เขาจึงเป็นฝ่ายเฉลยขึ้นมาเอง

คุณขวัญเป็นลูกสาวของคุณเกื้อครับ

ลูกสาวของคุณเกื้อ? แล้วทำไมถึงยังอยู่ในไร่

ดูเหมือนว่าสิ่งที่ได้รู้นั้นสร้างความประหลาดใจให้กับชายหนุ่มร่างใหญ่ที่นั่งคู่คนขับอยู่ไม่น้อย จนเขาถึงกับอุทานถามออกมา

คุณขวัญเกิดจากเมียเก็บที่เคยเป็นคนงานในไร่น่ะครับ คุณเกื้อคงไม่อยากพาไปด้วย เพราะแกย้ายครอบครัวไปอยู่กับฝั่งของคุณหวาน ถ้าพาคุณขวัญไปก็คงขวางหูขวางตาคุณหวาน รวมถึงญาติฝ่ายเมียเสียเปล่าๆ

แล้วเธออยู่ยังไง คนงานก็ออกเกือบหมดแล้วไม่ใช่หรือ เข้ามาในไร่นี้แต่ละที บรรยากาศเงียบยังกับป่าช้า แถมสภาพบ้านก็เหมือนบ้านร้าง

คุณขวัญไม่ได้อยู่กับคุณเกื้อที่บ้านใหญ่ เธออยู่กับป้ากิ้มที่เป็นคนงานในบ้าน ป้ากิ้มกับลุงทิวดูแลคุณขวัญตั้งแต่แบเบาะแล้วครับ ตอนนี้สองลุงป้าก็ยังอยู่ในไร่ แต่ผมเลียบเคียงถามมาแล้ว เห็นว่าจะย้ายไปอยู่ที่ชุมพรบ้านเดิมของแก ว่าก็ว่าเถอะ สภาพความเป็นอยู่ของคุณขวัญก็ไม่เหมือนลูกสาวเจ้าของไร่ตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว ถึงตอนนี้คงไม่มีใครสนใจความเป็นไปของแกนักหรอก

ดวงตาคมเบิกโตขึ้นเมื่อได้ยินเรื่องราวแสนประหลาด ทั้งที่ไร่ของพ่อเขาอยู่ติดกัน เขาก็แวะเวียนมาบ่อยครั้ง แต่ไม่เคยรู้ระแคะระคายเรื่องนี้มาก่อน

ผู้หญิงคนนั้นอยู่ในไร่นี้มาตั้งแต่เกิดเลยหรือ

ครับ ผมคิดว่าคุณขวัญไม่เคยออกไปไหนเลยด้วยซ้ำ นอกจากเรียนหนังสือในตัวเมือง แล้วก็ทำงาน

เธอทำงานที่ไหน

โรงงานของเสี่ยสมพงษ์ครับ

ก็อยู่ไม่ไกลจากที่นี่นะสิ

ใช่ครับ ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าต้องออกจากไร่ คุณขวัญจะย้ายไปอยู่ที่ไหน ญาติพี่น้องก็ไม่มี แม่ของเธอทิ้งไปตั้งนานแล้ว ส่วนฝั่งพ่อก็ไม่มีใครเอา เพราะแม่ของคุณขวัญทำไว้เจ็บแสบเชียวครับ

เขาทำอะไรหรือ

คุณเกื้อคบกับคุณหวานมาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย ทั้งสองคนเป็นคู่หมั้นกัน ส่วนแม่ของคุณขวัญก็เป็นคนงานในไร่ แต่คงอยากขยับฐานะจากคนงานไปเป็นคุณนาย สุดท้ายเธอก็ตั้งท้องสมใจ พอคลอดลูกออกมาก็อุตส่าห์ตั้งชื่อว่าขวัญชนก ขวัญใจของพ่อ ความหมายมันคงแทงใจคุณหวาน ตอนนั้นคุณหวานถึงคิดจะเลิกกับคุณเกื้อให้ได้ จนคุณเกื้อต้องไล่เมียคนงานออกจากไร่ แล้วยอมรับเลี้ยงแต่ลูกสาวไว้ ต้องทำขนาดนี้คุณหวานถึงยอมกลับมาคืนดี แล้วจากนั้นคุณเกื้อกับคุณหวานก็แต่งงานกัน จนมีลูกชายหญิงสองคน ตอนนี้ลูกๆ ของพวกเขาก็เรียนอยู่ที่กรุงเทพฯ ครับ

แล้วเมียคนงานไร่ไปไหนเสียล่ะ

แม่ของคุณขวัญตัดขาดจากคุณเกื้อตั้งแต่ถูกไล่ออกจากไร่แล้วครับ ตอนนั้นมีเรื่องมีราวจนจบแบบไม่สวย จากนั้นไม่นานเธอก็แต่งงานกับฝรั่งแถบยุโรป แล้วย้ายไปอยู่ที่โน่นตามสามีใหม่ เห็นว่าความเป็นอยู่ดีทีเดียว แต่ยังไงก็ไม่รู้สิ ถึงไม่กลับมาดูดำดูดีลูกสาวทางนี้ ทิ้งหายกันไปเลย ป่านนี้สองแม่ลูกคงกลายเป็นแปลกหน้าไปแล้ว

น่าสมเพชดีนะ

ถ้าหมายถึงรุ่นผู้ใหญ่ก็คงใช่ครับ แต่สำหรับคุณขวัญ ผมว่าน่าเวทนามากกว่า ใครจะอยากเกิดมาในสภาพอย่างนี้กันล่ะครับ

แล้วเธอไม่มีผัวหรือไง ถึงยังอยู่ในไร่กับลุงป้า

แหม! ของพวกนี้จะรีบไปทำไมล่ะครับ คุณขวัญเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย เธอตั้งใจดี เรียนแบบทางไกล แล้วจบเร็วเสียด้วย อายุก็ไล่ๆ กับหลานสาวของผมนี่แหละ แต่หลานสาวผมเพิ่งขึ้นปีสาม ส่วนคุณขวัญรับปริญญาไปเมื่อไม่นานนี้แล้ว

คนสนิทของพ่อเล่าจบ รถก็แล่นมาถึงหน้าบ้านหลังใหญ่แต่เงียบสงัดพอดี แม้จะอยากรู้เรื่องราวต่อ แต่ณรัณย์ก็ไม่ได้แสดงออกมากไปกว่านี้

เมื่อรถกระบะจอดนิ่งสนิท เขาก็เปิดประตูรถก้าวลงมา พอเห็นผู้ชายสองคนที่นัดกันไว้ยืนรออยู่ ชายหนุ่มจึงเดินตรงไปหาเพื่อจะคุยธุระสำคัญของตัวเอง

 

 




อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น

  1. #10 Jakkaran55 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 12:22
    ชีวิตรันทดได้มากกว่านี้อีกมั้ย มีพ่อก็เหมือนไม่มี ไม่มีเลยดีกว่า
    #10
    0