รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 4 ผู้บุกรุก (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,732
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    9 ต.ค. 63


สี่ทุ่มกว่าณรัณย์ถึงลุกขึ้นจากเก้าอี้ ในวินาทีแรกเขาแทบทรงกายไม่อยู่ด้วยนั่งนานเกินไป อีกทั้งฤทธิ์เหล้าก็ทำให้รู้สึกเหมือนรอบตัวโคลงเคลง จนต้องหยุดตัวเองนิ่งๆ

ไหวไหมครับคุณรัน

สกลปราดไปประคองเจ้านายหนุ่มแล้วถามเสียงเบา เมื่ออีกฝ่ายยกมือขึ้นด้วยท่าทางบอกว่าไม่เป็นไร เขาจึงปล่อยมือ แต่ยังมองตามอย่างไม่วางใจนัก

หากพอณรัณย์ทำท่าจะเดินไป เสียงจากคนงานสาวใหญ่ก็ทำให้สกลต้องเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ

นายจะกลับแล้วหรือคะ ไก่ทอดกับผัดตับหมูพริกไทยดำที่นายสั่ง แว่นใส่ทัปเปอร์แวร์ไว้ให้แล้วค่ะ คืนนี้นายเอาเข้าตู้เย็น พอพรุ่งนี้เช้าอุ่นด้วยไมโครเวฟสักหน่อยก็กินได้แล้ว

อ๋อ! ขอบใจ

ณรัณย์รับถุงพลาสติกที่ข้างในมีกล่องทัปเปอร์แวร์บรรจุอาหารสองใบมาถือไว้ ในทีแรกที่ได้ยินเขาก็งุนงง เพราะลืมไปแล้วว่าได้สั่งให้คนงานเตรียมอาหาร เวลานั้นเขานึกถึงคนที่อาจยังไม่ได้กินข้าว แต่พอเหล้าเข้าปากเรื่อยๆ เขาก็กลับติดลม

ถ้าแว่นไม่ทัก ชายหนุ่มก็ลืมสนิทว่าตั้งใจจะเอาอาหารจากโรงครัวติดมือกลับบ้านพัก...เผื่อเธอคนนั้นอาจหิวแล้วจะได้กิน

ระยะทางที่เดินกลับบ้านพักยาวไกลพอที่จะช่วยให้เขาตาสว่างขึ้น เมื่อผ่านหน้าบ้านใหญ่ เขาก็ไม่ลืมเข้าไปหยิบกระเป๋าใบย่อมมาด้วย ทั้งที่ตอนแรกยังไม่รู้ว่าค่ำคืนนี้จะนอนที่ไหน แต่พอนึกๆ ไป มันเรื่องอะไรที่เขาจะเนรเทศตัวเองจากที่นอนอบอุ่นเพราะคนบุกรุกอย่างหล่อน

กระทั่งมาหยุดหน้าประตูบ้านพัก ดวงตาคมก็ปรายมองผ่านประตูเหมือนจะให้เห็นข้างในว่าหล่อนกำลังทำอะไร มือแข็งแรงยกกุญแจขึ้นมาไข พอได้ยินเสียงคลิกอันเป็นสัญญาณว่าประตูถูกปลดล็อก หัวใจหนุ่มกลับเต้นผิดจังหวะขึ้นอย่างน่าโมโห

ณรัณย์หายใจเข้าอกลึกๆ อย่างต้องการควบคุมจังหวะหายใจ พอทำได้สำเร็จ เขาจึงค่อยหมุนลูกบิดแล้วเปิดบานประตูแค่พอให้ตัวเองผ่านเข้าไปได้ ก่อนจะปิดประตูแล้วล็อกตามเดิม

แสงสลัวจากดวงไฟตรงเพดานห้องโถงทำให้เขามองเห็นภายในบ้านพอชัดตา รอบตัวเงียบกริบคล้ายไร้สิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ หากสัญชาตญาณบอกว่าเธอคนนั้นยังอยู่ในนี้ แต่ด้วยอยากให้ตัวเองมั่นใจ ไม่ต้องคาใจนาน ชายหนุ่มจึงเดินไปยังประตูห้องนอนแล้วหมุนลูกบิดประตูอย่างหยั่งเชิง

ประตูห้องนอนติดล็อกจากข้างใน...

เรียวปากหยักยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ก่อนเขาจะถอยกลับแล้วเดินเข้าไปในครัวเพื่อนำอาหารใส่ตู้เย็นตามที่คนงานบอก

อากาศที่เย็นสบายหลังฝนตกและฤทธิ์เหล้าที่ดื่มเข้าไปนั้นกล่อมเขาจนได้ที่ ความง่วงนอนจึงเริ่มโจมตีเข้ามา ร่างสูงใหญ่โผเดินไปยังทิศทางประตูบ้าน เป้าหมายเป็นเก้าอี้ผ้าใบที่เขาใช้นอนพักมาหลายหนแล้ว แต่ด้วยความก้าวพลาดหรือประสาทสัมผัสเริ่มควบคุมร่างกายลำบาก ทำให้ชายหนุ่มสะดุดเท้าตัวเอง แล้วเซแซ่ดๆ ก่อนจะล้มตึงลงกับพื้น

โอ๊ย...

เสียงครางแผ่วเบาดังในลำคอหนา แต่ขณะนั้นสติของเขาเริ่มปลิวหาย จึงปล่อยตัวเองให้เคลิ้มไปตามความสบาย เมื่อแผ่นหลังได้เอนนอน เปลือกตาจึงปิดปรือลงแล้วหลับใหลอย่างไม่รู้ตัว  

 

ขวัญชนกสะดุ้งตื่นหลังจากงีบหลับไปได้ไม่นาน เพราะเสียงดังคล้ายวัตถุหนักตกลงสู่พื้นจากนอกห้องนอน หญิงสาวลุกขึ้นนั่งกลางเตียง เนื้อตัวสั่นเทาด้วยความกลัว

หากมีคนงัดแงะเข้ามาในบ้าน แล้วหล่อนจะทำอย่างไร

เมื่อย่องมาตรวจสอบประตูห้องนอนก็เห็นว่ามันยังคงติดล็อกเช่นเดิม หญิงสาวลากโต๊ะไม้ที่วางชิดผนังมาขวางประตูไว้ ก่อนจะขนข้าวของที่พอหยิบฉวยได้ภายในห้องมาวางทับ หากในจังหวะที่หล่อนหมุนกายกลับ พลันต้องยืนตัวแข็งเกร็ง

ตุ้บ!

หมวกกันน็อกที่วางอยู่บนสุดเกิดกลิ้งตกลงมา เสียงกระทบพื้นดังกึกก้อง หัวใจของขวัญชนกเต้นระทึกแทบหลุดจากอก

ดวงตาหวานมองเลิ่กลั่กด้วยกลัวว่าถ้ามีคนบุกรุกเข้ามาในบ้าน เขาคงรู้ว่าหล่อนอยู่ในห้องนอน แล้วถ้าเขาเข้ามาคุกคาม หล่อนจะปกป้องตัวเองอย่างไร

หญิงสาวกลั้นลมหายใจอย่างลืมตัว แต่เมื่อผ่านไปหลายวินาทีกลับไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ จากข้างนอก หากหล่อนยังยืนหยุดนิ่งไม่ไหวติง รอจนมั่นใจว่าปลอดภัยแน่นอนแล้ว จึงรวบรวมความกล้าเดินกลับไปซุกตัวบนเตียงนอนต่อ

กระนั้นขวัญชนกก็ไม่อาจข่มตาหลับในทันที เพราะยังไม่อาจตัดความกลัวและหวาดระแวงออกไปได้ กระทั่งนานแสนนานผ่านไป ความง่วงและเหนื่อยล้าก็ทำให้หล่อนผล็อยหลับไปเอง



อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น