รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 4 ผู้บุกรุก (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,584
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    23 พ.ย. 63


โทรศัพท์เปิดไม่ได้ แล้วจะโทร.หาป้ายังไง ไม่รู้ว่าปานนี้ลุงขับรถถึงชุมพรหรือยัง

เสียงคร่ำครวญดังจากคนที่นอนคว่ำหน้าบนที่นอนนุ่ม สองมือจับเครื่องมือสื่อสารพลิกดูอยู่หลายหน ก่อนจะวางบนหัวเตียงอย่างสิ้นหวัง

พลันเจ้าตัวก็พลิกกายนอนหงาย แล้วนิ่วหน้าก่อนจะครวญเสียงออกมา

หิวข้าวจังเลย คืนนี้เราจะนอนหลับไหม เมื่อไหร่จะเช้าสักทีนะ ไม่อยากอยู่อย่างนี้แล้ว

ตั้งแต่ช่วงเย็นมาจนถึงตอนนี้ขวัญชนกก็ไม่ได้ยินเสียงเม็ดฝนหล่นกระทบหลังคาอีก หากฝนไม่ตก หญิงสาวก็มีความหวังว่าพรุ่งนี้ตนจะออกไปทำงานที่โรงงานได้ตามเดิม ไม่ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ อยู่ภายในเขตไร่เช่นวันนี้

บ้านหลังนี้ก็น่าอยู่เหมือนกัน เก็บกวาดนิดเดียวก็พร้อมอยู่ได้เลย

ดวงตาหวานกวาดสายตามองรอบห้องนอนแสนอบอุ่น เมื่อกำจัดไรฝุ่นและกลิ่นอับออกไป มันก็กลายมาเป็นที่พักพิงให้หล่อนในค่ำคืนนี้อย่างสมบูรณ์แบบ

คุณเกื้อใจดีจัง ของรับรองแขกมีแต่ของดีๆ มียี่ห้อ แต่เสียดายที่บ้านพักถูกทิ้งร้าง

เมื่อตอนที่หล่อนเข้ามา เห็นข้าวของหลายชิ้นวางไม่เป็นที่เป็นทาง คล้ายมีคนเข้าพักแล้วคนงานยังไม่ได้กลับมาทำความสะอาด ของใช้จึงถูกวางระเกะระกะไปทั่วบ้าน อีกทั้งฝุ่นผงก็ทำให้หล่อนต้องไอสำลัก จนต้องใช้เวลาอยู่นานเกือบชั่วโมง บ้านพักถึงกลับมาน่าอยู่อย่างเวลานี้

หากพอถอนความสนใจจากบ้านพักออกมา ความห่วงใยในตัวสองลุงป้าที่ยังติดต่อไปหาไม่ได้นั้นก็หวนกลับมาอยู่ในหัวอีกรอบ แม้จะบอกตัวเองว่าอย่าคิดไปในทางร้ายๆ แค่หล่อนยังติดต่อพวกเขาไม่ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าทั้งสองคนจะอยู่ในอันตรายสักหน่อย

เมื่อเช้าตอนที่เราจะออกไปทำงาน คุณรันก็ขับรถจี๊ปเข้ามา แสดงว่าน้ำเพิ่งไหลเข้าท่วมไร่ ขวัญชนกคิดทบทวนหาเหตุผลเข้าข้างตัวเอง ถ้าเขาขับรถเข้ามาได้ รถกระบะของลุงก็ต้องผ่านออกไปได้เหมือนกันสิ

คงมีแค่รถมอเตอร์ไซค์ของหล่อนที่ยอมพ่ายแพ้แก่กระแสน้ำซึ่งไหลข้ามผ่านถนนดินบดที่กลายสภาพมาเป็นโคลนตมในบางช่วง

นอนดีกว่า ถึงโทรศัพท์เราจะใช้งานไม่ได้ แต่ลุงสมเพื่อนของลุงทิวยังอยู่ในไร่ทั้งคน ถ้ามีอะไรเกี่ยวกับลุงและป้า เขาก็ยังติดต่อลุงสมได้

ขวัญชนกตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะออกไปทำงานตั้งแต่เช้า แล้วขอยืมโทรศัพท์ใครสักคนโทร.ไปหาลุงกับป้า พอตอนพักเที่ยงหล่อนก็จะฉวยจังหวะนำโทรศัพท์ไปซ่อมในเมือง

หญิงสาววาดแผนการในหัวไว้เสร็จสรรพ แต่พอจะข่มตาหลับ ท้องก็ร้องโครกครากจนต้องวาดเท้าลงจากเตียงนอนแล้วตรงเข้าไปในครัว

คุกกี้รสชาติดียี่ห้อที่มีขายเฉพาะเมืองนอกซึ่งหล่อนไม่เคยลิ้มชิมรสมาก่อนนั้นพร่องไปกว่าครึ่ง มันเป็นสิ่งเดียวที่เห็นอยู่ในครัวพร้อมกับขวดน้ำดื่มซึ่งช่วยประทังความหิวให้หล่อนมาทั้งวัน

ดูสิ มีแต่ของดีๆ ขนาดขนมกินเล่นก็ยังเป็นของนอก

ขวัญชนกพึมพำกับตัวเองก่อนหยิบขนมมากิน หากคราวนี้กินไปได้เพียงชิ้นเดียว หล่อนก็รู้สึกเลี่ยนจนต้องวางมันลง แล้วหยิบขวดน้ำที่มีน้ำเหลือแค่ก้นขวดมาจิบดื่มพอแก้กระหาย

หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องน้ำ หยิบแปรงสีฟันอันใหม่ที่ค้นเจอได้จากหลังตู้เสื้อผ้ามาแปรงฟัน ขนแปรงหยาบกระด้างทำให้ต้องแปรงอย่างระมัดระวัง เมื่อเสร็จก็วางลงที่เดิม

ของใช้ชิ้นอื่นมีแต่ของดีๆ ไม่ว่าสบู่ ยาสีฟัน ยาสระผม แต่แปรงสีฟันนี่ไม่ไหวเลยนะ แขกจะใช้ไปได้ยังไง ยี่ห้อนี้ใครเขาใช้กัน ขนแปรงแข็งยังกับอะไรดี ไม่ถูกสุขลักษณะ

มันไม่เข้าพวกจริงๆ เมื่อวางแปรงสีฟันยี่ห้อนี้ที่หล่อนก็มองเมินและไม่เคยซื้อมาใช้เอง แต่พบว่ามันถูกเตรียมไว้สำรองให้แขกในบ้านพักรับรองของคุณเกื้อ

เมื่อออกจากห้องน้ำก่อนจะเข้าไปในห้อง ขวัญชนกก็ย่างเท้าไปยังหน้าต่างตรงโถงด้านหน้า แล้วแหวกผ้าม่านมองออกไปข้างนอก

นอกจากความเงียบสงัดที่รายล้อมรอบตัว นอกบ้านก็ยังมืดมิดอีกด้วย

มันไม่แปลกหรอก สมัยที่คุณเกื้อยังอยู่ เขากันพื้นที่บริเวณนี้ไว้ไม่ให้คนงานเข้ามาถึง เพื่อจะให้ครอบครัวอยู่อาศัยอย่างเป็นสัดส่วน

บ้านพักของคนงานตั้งอยู่ลึกเข้าไปใกล้กับเขตฟาร์มเลี้ยงไก่ ส่วนพื้นที่กลางที่ใช้เป็นโรงครัวและโรงอาหารนั้นก็ถือว่าไกลจากที่นี่พอสมควร คะเนด้วยสายตาคงประมาณ 2-3 ร้อยเมตร อีกทั้งยังมีโรงเรือนปลูกผักที่สร้างคั่นไว้จนมองคล้ายกำแพงอาคารอีกต่างหาก

ดังนั้นที่ตรงนี้นอกจากครอบครัวของคุณเกื้อและแขกเหรื่อก็ไม่มีคนงานเข้ามา นอกจากจะถูกเรียกใช้ในแต่ละที

ถึงจะเงียบไปบ้าง แต่มันก็ดี ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเราอยู่ในบ้านหลังนี้

ขวัญชนกมองในแง่ดี ก่อนปล่อยมือจากผ้าม่านให้มันปิดลง แล้วกลับเข้าไปในห้องนอน



อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น