รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 4 ผู้บุกรุก (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,532
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    3 ต.ค. 63


ร่างสูงใหญ่ในเครื่องแต่งกายชุดลำลองก้มลงเก็บข้าวของลงในกระเป๋าใบเดิม แล้วหิ้วติดมือลงจากบ้านพักของสกล โดยไม่ลืมล็อกประตูไว้ให้ด้วย

เขานำกระเป๋าไปโยนไว้หน้าระเบียงบ้านใหญ่อย่างไม่พิถีพิถัน ก่อนจะวกไปสมทบกับคนงานที่โรงอาหารใกล้โรงครัว หากยังมีแก่ใจปรายตามองบ้านพักของตนที่ถูกมือดีฉกไป

เสียงร้องรำทำเพลงดังแว่วมาแต่ไกล เมื่อชายหนุ่มเดินไปถึงจึงเห็นว่าคนงานเคลื่อนย้ายโต๊ะและเก้าอี้มาวางตรงลานกว้างด้านหน้าเรียบร้อยแล้ว

ค่ำคืนนี้ไม่มีฝนตก แต่อากาศรอบตัวยังเย็นชื้น เหมาะนักที่จะเลี้ยงสังสรรค์ในลานกลางแจ้ง

เชิญครับนาย มาได้จังหวะพอดี เนื้อย่างสุกแล้วกำลังร้อนๆ เดี๋ยวให้นังแว่นไปเอามาเสิร์ฟ

ชายชราที่มีหลานชายวัยรุ่นซึ่งเพิ่งได้พูดคุยกันเมื่อตอนกลางวันรีบลุกขึ้นมาเชื้อเชิญเมื่อเห็นเขา ณรัณย์ไม่ปฏิเสธน้ำใจเมื่อคนงานชายอีกคนรีบฉวยเก้าอี้ว่างใกล้มือมาปัดกวาดแล้ววางไว้ให้ พร้อมกับเสียงของชายชราคนเดิมพูดสมทบอีกรอบ

นั่งครับ นั่งเก้าอี้ตัวนี้เลยครับ

หากเมื่อณรัณย์นั่งลง บรรยากาศก็เปลี่ยนฉับพลัน เสียงเฮฮาสรวลเสเมื่อสักครู่นั้นกลับเงียบกริบลง

และเป็นสกลอีกเช่นเคยที่เป็นตัวเชื่อมระหว่างคนงานกับเจ้าของไร่หนุ่มให้ประสานกันได้อย่างกลมกลืน เขายกขวดเหล้าขึ้นสูงแล้วตะโกนถามข้ามฝั่ง

ของคุณรันเพียวๆ เลยนะครับ คืนนี้อากาศเย็น ดื่มสักกรึ๊บแล้วร่างกายจะอบอุ่น คนโสดอย่างเรามันต้องใช้เหล้าวอร์มร่างกาย ไม่งั้นคืนนี้หนาวตาย

อย่างนายโสดเฉพาะกิจแค่ช่วงมาเฝ้าไร่นี่ล่ะมั้งคุณกล ส่วนคุณท่าจะโสดยาว

ด้วยถือว่าตนอาวุโสมากที่สุดในที่แห่งนี้ ชายชราจึงถือโอกาสสร้างความครึกครื้นต่อ

แหม! ลุงสม ได้ทีถล่มผมใหญ่เลยนะ

ก็คุณกลชักช้าชะมัด นังหนูคนนั้นโตเป็นสาวแล้ว ยิ่งโตก็ยิ่งสวยเสียด้วย ระวังไว้เถอะครับ คุณได้แต่ทำตัวเป็นมดแดงคอยจดๆ จ้องๆ เดี๋ยวก็ถูกพวกมือดีปาดพวงมะม่วงไปกินเสียหรอก

พอเลยลุงสม ยิ่งพูดยิ่งเลอะเทอะ

สกลโวยวายห้าม เรื่องพวกนี้ใครจะยอมเสียหน้ากันล่ะ แต่เหมือนว่าสิ่งที่เขาทำลงไปนั้นจะกลายเป็นการเอาน้ำมันไปราดกองเพลิง

ใช่ลุง ใครเขาเอาเรื่องจริงมาพูดกัน มันทิ่มหัวใจคนแก่อย่างคุณกล

คนงานที่นั่งอยู่ข้างหลังสกลตะโกนโต้กับลุงสมอย่างไม่เกรงใจกันละทีนี้ จนคนถูกรุมอยู่ฝ่ายเดียวต้องหันไปยกมือชี้ปรามทำท่าหมายหัวเอาไว้

เอ๊ะ! ไอ้นี่ มึงช่วยกูหรือซ้ำเติมกูกันแน่

ผมไม่กล้ากับคุณกลหรอกครับ เอาเป็นว่าผมคอยเอาใจช่วยให้คุณกลทำตัวเป็นมดแดงแฝงพวงมะม่วงไปนานๆ จนมะม่วงสุกงอมคาต้นเลยแล้วกัน

เอ็งพูดอย่างนี้ แล้วชาตินี้คุณกลของข้าจะได้กินไหมล่ะ

สกลค้อนลุงสม ก่อนจะส่งเสียงเอะอะพาโวยไปอีกหลายคำ บรรยากาศกลับมาครึกครื้นอีกหน จนณรัณย์เพลินไปกับพวกเขา โดยมีอาหารจานแล้วจานเล่าถูกส่งเข้ามา พร้อมกับแก้วเหล้าที่เวียนมาให้ถึงมือ

ส่วนคนงานนั้น สกลได้กำชับให้กินดื่มอย่างรู้ตัว ไม่ปล่อยให้ตัวเองเมาปลิ้นจนเป็นภาระกับคนอื่น เพราะค่ำคืนนี้พวกเขายังต้องคอยระวังน้ำท่าที่อาจเอ่อไหลเข้ามา ซึ่งอาจทำให้เกิดอันตรายกับวัวและไก่ในฟาร์ม รวมถึงคอยดูแลไม่ให้สัตว์เลี้ยงทุกตัวเตลิดหนี เพราะตกใจเสียงฝนฟ้าหากฝนตกกระหน่ำลงมา

ณรัณย์ที่คอยฟังอยู่เงียบๆ นึกพอใจที่ได้ยินเสียงตอบรับ อีกทั้งกลุ่มคนงานยังยืนยันว่าไม่ว่าสังสรรค์อย่างไร แต่พวกเขาจะไม่ละเลยหน้าที่อย่างแน่นอน

เนื้อย่างรสชาติดีอย่างไม่น่าเชื่อว่ามาจากฝีมือคนงานในไร่ถูกส่งเข้าปากเรื่อยๆ สลับกับน้ำสีอำพัน วูบหนึ่งนั้นณรัณย์ก็ฉุกคิดถึงคนในบ้านพักของตัวเอง

ไม่รู้ว่าวันนี้ขวัญชนกฝากท้องไว้ที่ไหน แล้วเธอได้กินอะไรบ้างหรือเปล่า

 


อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น