รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 3 ติดเกาะ (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,357
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    1 ต.ค. 63

กว่าภารกิจสำรวจเขตไร่จะเสร็จสิ้นลงก็กินเวลาไปจนพลบค่ำ ในช่วงระหว่างการทำงาน สกลต้องสั่งให้คนงานที่โรงครัวนำอาหารมื้อกลางวันมาส่งถึงที่ แค่ไม่กี่ชั่วโมงสำหรับการทำงานและกินด้วยกัน ณรัณย์กลับได้ใจคนงานในไร่ไปมากโข จนเขาได้ยินเสียงพูดคุยแว่วมาให้ได้ยิน

ฉันเพิ่งรู้สึกว่าการที่คุณเกื้อหายไปมันไม่ได้เป็นข่าวร้ายเสียทีเดียว

เอ็งหมายความว่ายังไงวะนังแว่น

การได้เปลี่ยนเจ้านายจากคุณเกื้อมาเป็นคุณรัน มันเป็นข่าวดีของพวกเราน่ะสิลุง

เอ็งก็พูดไป คุณรันรับเอ็งทำงานหรือยังล่ะ เขาแค่บอกให้เรารอคุย ส่วนเรื่องคนงานของเขา เขาอาจหามาเองจากข้างนอกก็ได้

ชายชราเบรกความหวังของสาวแว่นจนแทบคะมำหงาย จนเจ้าตัวได้แต่ตีหน้ายุ่งด้วยไม่สบอารมณ์ที่อีกฝ่ายไม่คล้อยตาม

แต่ผมว่าเขาจะให้โอกาสเราก่อนรับคนนอกเข้ามานะลุง ผมเชื่อว่าเขาไม่ใช่คนใจร้าย คนเราดูจากภายนอกไม่ได้หรอก บางคนดูท่าทางใจดี พูดจานุ่มนวล แต่เขาก็ใจดำให้เราเห็นหลายครั้งแล้วไม่ใช่หรือ

เด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าใครพูดแทรกการสนทนาของสาวใหญ่กับชายชรา ก่อนเจ้าตัวจะก้มหน้าก้มตาล้างดินโคลนตามเนื้อตัวเพื่อเตรียมตัวกลับบ้านพัก หากสายตาของคนงานที่เหลือซึ่งมองสบตากันทำให้คนที่อยู่นอกวงสนทนารู้ว่ายังมีความนัยอื่นที่เขาไม่ได้พูดออกมา

เอาละ กลับบ้านพักกันได้แล้ว อาบน้ำอาบท่าให้เรียบร้อย แล้วไปเจอกันที่โรงอาหารของเรา วันนี้ได้ข่าวว่ามีเมนูเด็ดๆ รออยู่เพียบ

สกลนั่นเองที่ตะโกนแทรกขึ้นมา ซึ่งณรัณย์ก็พอใจที่จะให้คนสนิทหยุดการสนทนานั้นเสีย ด้วยความที่บริเวณนี้เป็นทุ่งโล่งกว้าง ไร้คลื่นเสียงอื่นรบกวน กลุ่มคนงานจึงไม่รู้ว่าตนได้ยินทุกคำของพวกเขาอย่างชัดเจน

นายวันกับนายแดนขอเดินกลับไปพร้อมกับคนงานกลุ่มใหญ่ ดังนั้นจึงเหลือเพียงณรัณย์กับสกลที่จะนั่งรถจี๊ปกลับไปยังบ้านพักในไร่ที่แต่ละคนได้เตรียมสำหรับตัวเองไว้แล้ว

ที่โรงครัวมีเหล้าด้วยนะครับนาย หวังว่าจะไม่เป็นไร

นายเตรียมเหล้าไว้แล้วมาบอกฉันทีหลัง คิดว่าฉันจะเอาเหล้าของนายไปเททิ้งได้หรือ

สกลหัวเราะร่วนอย่างชอบใจ ณรัณย์พูดน้อยแต่ต่อยหนักอย่างนี้เสมอ

รถจี๊ปคันสีดำแล่นไปตามถนนดินบดที่ตอนนี้มีสภาพไม่สมบูรณ์นัก สกลที่ทำหน้าที่เป็นคนขับจึงต้องใช้สมาธิในการบังคับรถเป็นอย่างมาก กระทั่งนำพารถมาแล่นบนถนนดาดคอนกรีตได้ เขาถึงกับปล่อยลมหายใจอย่างโล่งอก...หากมิวายยังเกริ่นคำพูดเอาไว้ให้เจ้านายพอรู้สึกรำคาญหัวใจ

ไม่รู้ว่าคุณขวัญไปกับลุงทิวด้วยหรือเปล่า

นายรู้ว่าเธอยังอยู่ในไร่

แหม! คุณรันก็รู้ทันอีกแล้วนะครับ

สกลถึงกับปล่อยเสียงหัวเราะออกมาคำใหญ่ด้วยไม่อาจกลั้นไว้ได้

ใครจะเข้าหรือออกจากไร่ นายรู้คนแรกแน่นอน ฉันเชื่อสายตาสับปะรดของนาย

เจ้านายชมผมใช่ไหมครับ

คนถามเหล่ตามอง เขาสงสัยจริงๆ ไม่ได้แกล้งถาม แต่เมื่อเจ้านายไม่ให้คำตอบ เขาจึงเปลี่ยนไปพูดเรื่องที่ตนสนใจขึ้นมาแทน

ผมว่าเราจะถูกน้ำล้อมไว้อย่างน้อยก็นานเป็นสัปดาห์ เท่าที่ตามจากข่าวในทีวีและข่าวสารที่ทางจังหวัดส่งมาให้ มวลน้ำที่ไหลอยู่ในแม่น้ำช่วงพื้นที่จังหวัดที่อยู่ติดกับเราทางด้านบนมีก้อนใหญ่มากเลยครับ ตอนนี้ในไร่เรามีแต่ผู้ชาย ส่วนผู้หญิงก็มีเด็กตัวเล็กๆ กับเมียคนงานอีกสองคน ผมดูแล้วคุณขวัญไม่น่าจะคุ้นเคยด้วย

ท่าทางนายเป็นห่วงเธอมาก

ผมมีหน้าที่ดูแลทุกคนในไร่แทนคุณรันอยู่แล้วนี่ครับ

บ้านที่เธออยู่ก็แข็งแรงดี ที่ตรงนั้นน้ำท่วมไม่ถึงหรอกน่า ส่วนเรื่องอาหาร นายก็ให้ใครเอาไปให้เธอก็หมดปัญหา

เจ้านายพูดง่ายๆ แต่สกลนึกไปถึงภาวะที่ขวัญชนกต้องอยู่คนเดียวในบ้านที่ห่างจากสายตาผู้คน อีกทั้งเขาก็ไม่รู้ว่าน้ำท่าที่จะหลากเข้ามาในช่วงเวลาหลายวันนั้นส่งผลให้ไฟฟ้าแถบนี้ดับด้วยหรือเปล่า

คนสนิทของณรัณย์ถอนหายใจเมื่อนึกไปถึงขั้นนั้น ต่อเมื่อเห็นสายตาจากคนนั่งข้างๆ เหลือบมามอง เขาก็ถอนความห่วงใยและคิดอย่างปลงๆ

เอาวะ รอให้ถึงจังหวะนั้นก่อน แล้วค่อยให้คุณรันจัดการเอง ส่วนเราไม่ยุ่งละ ทำงานกับคนงานดีกว่า



อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น

  1. #18 Jakkaran55 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 13:48
    อย่างน้อยนอกจากลุงป้าก็ยังมีสกลเป็นห่วงอีกคน
    #18
    0