รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 12 : ตอนท่ี่ 3 ติดเกาะ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,321
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    14 ก.พ. 63


ร่างสูงใหญ่กำยำกำลังใช้จอบขุดดินบริเวณคันดินเดิมมาถมร่องน้ำขนาดเล็กที่ถูกน้ำเซาะจนเป็นทางให้น้ำจากคลองไหลเข้ามา ณรัณย์ทำงานพร้อมกับคนงานอีกสองคนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย จนผ่านไปเกือบชั่วโมง คันดินที่อยู่ติดกับคลองธรรมชาติสายใหญ่ก็ถูกซ่อมแซมจนมีสภาพสมบูรณ์ พร้อมเป็นคันป้องกันน้ำจากภายนอกไหลเข้ามาในไร่ในช่วงหน้าฝนนี้

สกลที่ได้รับคำสั่งให้เข้าไปสำรวจคันดินที่อยู่ลึกด้านในก็กลับมาในจังหวะที่งานเสร็จพอดี เขาชำเลืองมองเจ้านายหนุ่มอย่างนับถือใจ ซึ่งแต่เดิมเขาทำงานให้กับท่านอดีตอธิบดีผู้เป็นพ่อ แต่พอรู้ว่าลูกชายคนเล็กของท่านกลับจากต่างประเทศและได้ซื้อไร่นี้เอาไว้ เขาจึงอาสามาทำงานเป็นผู้ช่วย

ตลอดระยะเวลากว่าสองเดือนทำให้สกลรู้ว่าเขาตัดสินใจไม่ผิดที่เลือกมาเป็นคนสนิทของณรัณย์ เขาชอบนักสำหรับคนหนุ่มไฟแรงที่ทำงานจริงและไม่เคยมีมาดเหยาะแหยะให้เห็นอย่างเช่นเจ้านายหนุ่ม

เท่าที่ผมเดินดู ยังเห็นร่องน้ำที่น้ำไหลเข้ามาได้อีกหลายจุดเชียวครับ ผมซ่อมจุดรั่วเล็กๆ ไปบ้างแล้ว แต่ถ้าสำรวจรอบเขตไร่ ผมว่าเราต้องเจองานใหญ่ให้ทำแน่ๆ

งั้นนายไปเกณฑ์คนงานมาช่วยทำ เอาพวกเครื่องมือขุดดินมาด้วย งานนี้ต้องใช้แรงงานทำกันนี่แหละ เพราะในไร่เราไม่มีรถตักดินหรือพวกเครื่องจักรทุ่นแรงเลย

ครับนาย เดี๋ยวผมจะไปกับนายวัน ส่วนนายแดนก็อยู่กับคุณรันที่นี่แล้วกัน

สกลสั่งการต่อเสร็จสรรพ เขายังไม่คุ้นเคยกับคนงานเก่ามากนัก แต่พอรู้ว่านายวันค่อนข้างเป็นที่รู้จักของเหล่าคนงาน อีกทั้งความเป็นผู้อาวุโสของเจ้าตัวคงช่วยเขาเกณฑ์คนงานมาทำงานนี้ได้ง่ายขึ้น

ส่วนนายแดนนั้นยังหนุ่มยังแน่น สกลจึงให้อยู่กับณรัณย์ ด้วยคิดอย่างรอบคอบว่าช่วงหน้าฝนและน้ำท่วมแบบนี้ ถ้ามีเหตุไม่คาดคิดเกิดขึ้น นายแดนจะได้ช่วยดูแลเจ้านายหนุ่มให้ปลอดภัย

 

คนงานชายหญิงกว่ายี่สิบคนพร้อมอุปกรณ์ในมือเดินตามคันดินมายังจุดที่ณรัณย์รออยู่ และนี่ก็เป็นเรื่องที่ชายหนุ่มเพิ่งรู้ว่าคนงานของคุณเกื้อที่ยังอยู่ในไร่มีจำนวนมากถึงขนาดนี้

ยังไม่หมดนะครับคุณรัน คนงานอีกสามคนยังอยู่ที่โรงครัว ผมให้ทำกับข้าวเตรียมไว้สำหรับมื้อค่ำนี้ แล้วมีสองผัวเมียที่อายุค่อนข้างมากยังเข้ามาในไร่ทุกวัน เพราะบ้านแกอยู่ละแวกนี้ แต่วันนี้คงไม่เข้ามาเพราะน้ำท่วมทำถนนขาดไปแล้ว สองคนนั้นบอกว่าว่างๆ ก็มาทำงานตามหน้าที่เดิม แล้วอาศัยเก็บพืชผักกลับไปกินแทน

นอกจากทรัพย์สินในไร่ ณรัณย์ก็รู้ทันทีว่าเขายังต้องเร่งจัดการกับคนงานเก่าของคุณเกื้อให้เข้าที่เข้าทางอีกด้วย

 “ความจริงฉันตั้งใจจะคุยกับทุกคน แต่ยังติดงานอื่น เลยไม่ได้เรียกมาคุยสักที แล้วฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าพวกเราที่ยังอยู่กันในไร่มีกันหลายคน เพราะเข้ามาแต่ละที ฉันก็ไม่ค่อยเจอใคร

เพียงเท่านั้น กลุ่มคนงานก็หลบสายตาวูบ จนนายวันที่มีโอกาสใกล้ชิดเจ้านายหนุ่มมากกว่าใครต้องรวบรวมความกล้าแล้วพูดออกมา

พวกนี้ตั้งใจหลบคุณรันครับ

ทำไม

ณรัณย์หันไปทางคนงานไร่วัยกลางคนที่เขาเจอหลายครั้ง เพราะเจ้าตัวรับจ้างทำงานให้เขาผ่านสกลไปเรียบร้อยแล้ว

ผมกลัวคุณรันจะให้ออกจากไร่ ผมยังไม่มีที่ไป ตอนกลางวันผมไปรับจ้างเข็นผักที่ตลาด ตอนเย็นก็กลับเข้ามา วันไหนไม่มีใครจ้างก็ทำงานในไร่ตามเดิม

ชายวัยรุ่นที่ยืนปะปนในกลุ่มคนงานตอบขึ้นมาบ้าง เพราะเขาสังเกตท่าทีของเจ้าของไร่คนใหม่ แล้วเชื่อว่าคงไม่ใจไม้ไส้ระกำเกินไป...อย่างน้อยก็คงไม่มากไปกว่าที่เขาเพิ่งเจอมา

แล้วลุงล่ะ

ณรัณย์ปรายตาไปทางชายชราผิวคล้ำร่างผอมบางที่มีรอยยิ้มฉาบใบหน้าตลอดเวลา

ผมอยู่ในไร่ ไม่ได้ออกไปไหนครับ ชายชรายืดกายตรงแล้วตอบ ก่อนบอกต่ออย่างฉะฉาน ส่วนคนนี้เป็นหลานชาย ผมเลี้ยงมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย พ่อแม่มันตายหมดแล้ว เขาทำก่อสร้างได้ ช่วงไหนที่มีงานจ้างในเมืองก็ไปทำแล้วกลับมานอนที่บ้านพักในไร่ แต่งานข้างนอกหายาก เพราะหลานผมไม่ใช่แรงงานฝีมือ เดือนนี้ทั้งเดือนก็ยังไม่มีงานจ้างใหม่เลย

แล้วเราไม่คิดจะออกไปรับจ้างที่อื่นหรือ ณรัณย์หันไปถามคนเป็นหลานชายโดยตรง

ปู่อยู่ที่นี่ ไปด้วยกันไม่ได้ ผมเลยต้องอยู่กับปู่ครับ

แล้วคิดจะอยู่อย่างนี้ไปอีกนานแค่ไหน

ณรัณย์ถามด้วยระดับเสียงที่ดังขึ้นเพื่อให้ได้ยินกันทั่ว เขาตั้งใจจะส่งคำถามถึงทุกคน...ไม่เว้นแม้แต่คนหน้านวลที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วย!

อยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ มีงานจ้างที่ไหนก็ไปทำ เสร็จจากงานข้างนอกก็กลับเข้ามาอยู่ในไร่ของฉัน

ไม่รู้ครับ

เสียงตอบอุบอิบดังประสานมากกว่าสองเสียง แถมยังจับไม่ได้ด้วยว่าเป็นเสียงของใครบ้าง

พวกนี้อยากทำงานในไร่ต่อครับ ถ้าคุณรันอนุญาต

เมื่อเห็นบรรยากาศสนทนาเริ่มอึมครึมไม่แพ้ดินฟ้าอากาศที่ล้อมรอบตัว สกลจึงถือเป็นหน้าที่ตัวเองที่ต้องบอกเจ้านายหนุ่ม

ณรัณย์กวาดสายตามองกลุ่มคนงานไร่ที่ยืนออทางด้านหลังคนสนิทของเขาอย่างสังเกต แม้ไม่มีคำพูดใดออกมา แต่ชายหนุ่มก็เห็นความกระตือรือร้นที่ส่งผ่านสีหน้าและแววตาของทุกคน

เอาละ ไว้กลับไปแล้วเราจะคุยกัน วันนี้มาช่วยทำคันป้องกันน้ำไหลเข้าไร่กันก่อน คงต้องใช้เวลาทั้งวัน เพราะฉันตั้งใจจะสำรวจให้รอบเขตไร่

เมื่อจบคำสั่ง ณรัณย์ก็ได้รับการตอบรับเป็นรอยยิ้ม การพยักหน้า หรือกระทั่งรับคำอย่างแข็งขันปะปนกัน และก่อนที่ชายหนุ่มจะหันไปหยิบอุปกรณ์ทำงานประจำตัวที่เพิ่งได้มาจากนายวัน เสียงของชายชราคนเดิมก็ดังขึ้น

เมื่อเช้าไอ้ทิวพาเมียไปชุมพร มันไปดูที่ทางที่จะย้ายไปอยู่ แต่ถ้านายให้มันทำงานในไร่ต่อได้ มันกับเมียก็คงดีใจ ใจจริงมันไม่อยากย้ายไปไหนหรอกครับ เพราะมันห่วงคุณขวัญ

สีหน้าของคนพูดเจืออารมณ์ลุ้นและคาดหวัง ทำให้ณรัณย์ต้องเบือนหน้าไปสบตาสกล หากอีกฝ่ายกลับตีสีหน้าเจ้าเล่ห์ แล้วเสทำทีเหมือนชมนกชมไม้แทน จนชายหนุ่มต้องข่มใจที่จะไม่ยกเท้าขึ้นเตะคนสนิทด้วยข้อหาที่ทำท่าทางชวนหมั่นไส้ ก่อนเขาจะหันกลับมาตอบชายชรา

เอาเป็นว่าฉันรับรู้เรื่องนี้ แล้วจะเรียกพวกเรามาคุยกันอีกที ตอนนี้ช่วยกันทำงานก่อน

 

อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น

  1. #17 Jakkaran55 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 13:01
    ทำไมต้องทำหน้าเจ้าเล่ห์
    #17
    0
  2. #1 mayandaman (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 09:51
    ชุดนี้ออกอีบุ๊คหรือยังคะ
    #1
    1
    • #1-1 lalanda(จากตอนที่ 12)
      28 ธันวาคม 2562 / 10:50
      ยังค่ะ ทยอยออกหลังปีใหม่ และกลางเดือนค่ะ

      ขอบคุณค่ะ ^__^
      #1-1