รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 3 ติดเกาะ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    14 ก.พ. 63

รถจี๊ปคันสีดำแล่นเลียบไปตามเขตไร่  โดยสกลรับหน้าที่เป็นคนขับรถแทนเจ้านายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ ส่วนด้านหลังเป็นที่นั่งของคนงานทั้งสองคน

เมื่อรถแล่นไปใกล้สุดทาง ซึ่งข้างหน้าเป็นไร่อ้อยที่มีความสูงเทียมหัว นายวันก็พูดขึ้น

รถแล่นได้แค่นี้ครับนาย ข้างหน้ามีคลองธรรมชาติ เอาไว้ส่งน้ำเข้าไร่ เราต้องเดินเท้าเข้าไป เพราะทางเป็นคันดินที่ยกสูงไว้แค่ให้เป็นเขตแดน

รถจี๊ปคันสีดำจึงชะลอตัวแล้วหยุดลง สายฝนยังเทลงมาไม่ขาดสาย แต่ไม่หนาตาอย่างตอนที่เขาขับรถเข้ามาในไร่

หากนั่นก็ทำให้ณรัณย์ต้องนึกถึงดวงหน้าผุดผ่องที่เผยจากหมวกกันน็อกเมื่อสวนกันตรงกลางทางเข้าไร่ ความหงุดหงิดใจโถมหาเมื่อคิดว่าแค่เห็นหน้าหล่อนลางๆ 2-3 ครั้ง แต่เขากลับพิมพ์ภาพไว้ในความจำอย่างชัดเจน...มันแจ่มชัดเกินไปเสียแล้ว

นายเป็นอะไรหรือเปล่าครับ

เสียงของสกลแทรกเข้ามาในความคิด พร้อมกับเจ้าตัวชะโงกหน้ามามองใกล้ๆ ณรัณย์ถึงกับนิ่งงัน เพราะนึกไม่ทันว่าลูกน้องถามถึงสิ่งใด อีกทั้งไม่มั่นใจว่าเมื่อสักครู่เขาแสดงท่าทางอะไรออกไป

ฉันไม่เป็นอะไร แล้วทำไมนายถึงถามอย่างนี้

ก็ผมเห็นเจ้านายสะบัดหัวอยู่หลายรอบ เลยสงสัยว่าไม่สบายหรือเปล่า

ฉันไม่เป็นไรน่า

ณรัณย์รีบดึงสติกลับมา เขาเปิดประตูรถจี๊ปแล้วก้าวออกไป ตามด้วยลูกน้องทั้งสองคนที่นั่งทางด้านหลัง

เมื่อคนทั้งสามเดินล่วงหน้าไปตามเส้นทางเล็กแคบ โดยมีใบหญ้าสูงระถึงหน้าขา สกลจึงต้องรีบจัดการจอดรถให้เข้าที่แล้วเร่งฝีเท้าตามไปเป็นคนสุดท้าย

 

หัวใจของขวัญชนกเต้นถี่แรงด้วยความกลัวลนลาน เมื่อพาตัวเองพ้นจากสายน้ำที่ไหลตัดผ่านถนนกลับมาหยุดอยู่ตรงหน้าบ้านพักรับรองแขกที่สร้างอยู่ใกล้กับบ้านใหญ่ หล่อนมองหาคนงานที่พอคุ้นหน้า ทว่าไม่เห็นใครเลย รอบตัวช่างวังเวง มีแต่สายฝนที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่อง

ทำยังไงดี แล้วน้ำจะท่วมมาถึงตรงนี้หรือเปล่า

เมื่อมองไปยังบ้านสองชั้นของลุงทิวกับป้ากิ้มที่สร้างในเขตไร่ หลังคาบ้านที่เห็นอยู่ลางๆ ผ่านม่านฝนและต้นไม้ใหญ่นั้นทำให้ขวัญชนกคิดหนัก

บ้านของลุงกับป้าก็อยู่ข้างใน ถ้าไม่ออกมาข้างนอก ก็ไม่เคยมีใครเข้าไปถ้าไม่จำเป็นจริงๆ แล้วเราจะอยู่ในบ้านนั้นคนเดียวทั้งสัปดาห์เลยหรือ

ขวัญชนกเบ้หน้าทำท่าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ เมื่อมองเห็นตัวเองซุกตัวในบ้านหลังนั้นตามลำพัง ความมืดครึ้มจากร่มไม้ใหญ่ที่โอบล้อม แถมอยู่ในช่วงหน้าฝน อีกทั้งถ้าน้ำไหลทะลักเข้าไปท่วมถึง มันก็ทำให้หล่อนติดอยู่ในบ้านตามลำพัง แล้วจะมีใครรู้เห็นหรือเปล่า

แม้จะกลัวอันตรายจากผู้คนที่ไม่คุ้นหน้า...รวมถึงเจ้าของสถานที่คนใหม่ แต่พอนึกว่าตนต้องอยู่คนเดียวภายในบ้านสองชั้นครึ่งปูนครึ่งไม้ที่ในช่วงหน้าฝนบางทีก็มีสัตว์เลื้อยคลานแวะมาเยี่ยมเยียนจนลุงทิวต้องจัดการไล่อยู่เสมอนั้น แค่คิดขวัญชนกก็เกิดอาการกลัวและขยะแขยงจนตัวสั่นไปหมดแล้ว

ดวงตาหวานปรายมองรอบๆ แล้วสายตาก็มาหยุดตรงบ้านพักรับรองแขกที่ไม่มีคนอาศัยซึ่งตนกำลังยืนหลบฝน หญิงสาวพารถมอเตอร์ไซค์ไปจอดแอบไว้ริมชายคาข้างตัวบ้าน โดยเลือกจุดที่พอจะพรางจากสายตาคนด้วยมีพุ่มไม้ประดับขึ้นสูงเทียมอก แล้วตัดสินใจเดินขึ้นไปยังระเบียงหน้าบ้าน ยื่นมือไปจับลูกบิดประตู พลันเรียวปากสวยยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจเมื่อเห็นว่าประตูยังเปิดออกได้

หลายวันก่อนขวัญชนกเคยนึกอยากรู้ว่าข้างในบ้านพักหลังนี้เป็นอย่างไร เพราะไม่เคยได้เข้าไป ตั้งแต่คุณเกื้อพาครอบครัวจากไปแล้ว หล่อนก็ได้แต่ถือวิสาสะใช้พื้นที่ข้างตัวบ้านเป็นที่จอดรถของตัวเอง แต่คราวนั้นเมื่อเห็นว่าลับตาคน ความอยากรู้อยากเห็นจึงพาให้หญิงสาวเดินขึ้นมาถึงระเบียงหน้าบ้าน แล้วเมื่อลองขยับลูกบิดประตูก็พบว่ามันไม่ได้ล็อกไว้

คราวนี้ก็ยังเป็นเช่นเดิม ประตูห้องพักรับรองค่อยๆ เปิดแง้มออกมา ภายในบ้านพักยังอยู่ในสภาพเรียบร้อยพร้อมอยู่อาศัย คงต่างกับบ้านใหญ่ที่ขวัญชนกรู้จากป้ากิ้มว่าถูกเจ้าของคนใหม่รื้อขนของในบ้านออกไปเกือบหมดแล้ว

หญิงสาวกวาดสายตามองรอบตัวอย่างพอใจ เรียวปากสวยคลี่ยิ้มเมื่อรู้ว่าที่ตรงนี้จะเป็นที่ที่หล่อนใช้พักพิงช่วงหน้าน้ำท่วมเพื่อรอป้ากิ้มกับลุงทิวกลับมา

เมื่อนึกถึงลุงและป้าทั้งสองคน หัวใจของหญิงสาววูบโหวงเพราะนึกห่วงขึ้นมา

น้ำทะลักเข้ามาแบบนี้ ลุงกับป้าจะขับรถออกไปได้อย่างปลอดภัยหรือเปล่า

ไวเท่าความคิด กระเป๋าสะพายถูกเปิดออก หญิงสาวนิ่วหน้าด้วยรู้สึกใจไม่ดีเมื่อเห็นว่าข้าวของทุกชิ้นในกระเป๋ารวมถึงโทรศัพท์มือถือเปียกโชกไปหมดแล้ว

โทรศัพท์มือถือที่อยู่ในสภาพปิดเครื่องไว้ถูกดึงออกมาเป็นอันดับแรก หญิงสาวคว้าผ้าขนหนูผืนเล็กที่แขวนอย่างไม่เป็นที่เป็นทางอยู่ใกล้มือมาซับน้ำออกจนมันแห้งสนิทดี แล้วกดเปิดเครื่องด้วยความรู้สึกลุ้น หญิงสาวพยายามอยู่หลายรอบ แต่ผลก็เป็นเหมือนเดิม...โทรศัพท์ของหล่อนไม่พร้อมใช้งานเสียแล้ว



อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น