รักรสหวาม | อีบุ๊กพร้อมโหลดจ้า

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 3 ติดเกาะ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,397
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    14 ก.พ. 63

 

ตอนที่ 3 ติดเกาะ

 

ณรัณย์จอดรถไว้ในโรงจอดของบ้านใหญ่ที่ปิดร้าง แล้วเดินไปยังฟาร์มเลี้ยงวัวที่สกลกำลังรออยู่ เพียงแค่ชายหนุ่มเดินไปถึง สายฝนห่าใหญ่ก็เทลงมา

พวกผมยังคุยกันเลยว่าคุณรันจะเข้ามาในไร่ได้หรือเปล่า น้ำจากไหนก็ไม่รู้ไหลเข้าท่วมละแวกนี้จนหมดแล้ว สกลร้องบอกทันทีเมื่อเห็นเจ้านายเดินมาถึง

ห่วงว่าเราจะติดเกาะเถอะ

ณรัณย์โต้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย หากคนสนิทของเขากลับหัวเราะเสียงดังลั่น ซึ่งเรียกรอยยิ้มจากคนงานอีกสี่คนที่กำลังซ่อมคอกวัวให้แข็งแรงเพื่อป้องกันมันเตลิดหนีในช่วงหน้าฝนได้อย่างพร้อมเพรียงกัน

ผมเตรียมตัวพร้อมสำหรับติดเกาะแล้วครับเจ้านาย เมื่อวานผมสั่งให้คนงานตุนอาหารสดและอาหารแห้งไว้เต็มอัตราที่ครัวคนงานโน่น งวดนี้เราติดเกาะอยู่ได้ทั้งเดือน

รอบคอบดีนี่

ปีนี้น้ำท่าจะเยอะกว่าปีก่อนๆ ได้ยินข่าวมาว่าแถวอยุธยายังมีก้อนน้ำขนาดใหญ่ที่ไหลอยู่ในแม่น้ำ แล้วก่อนมันจะไหลลงทะเลก็คงแวะมาเทแถวบ้านเรากันก่อนนี่แหละ

 “ฉันอยากได้คนงานที่คุ้นเคยกับไร่สัก 2-3 คน ฉันจะไปสำรวจเขตไร่ ตรงไหนเป็นจุดเสี่ยงให้น้ำไหลบ่าเข้ามาก็จะได้ป้องกันไว้เสียก่อน

ผมไปด้วยครับ เดี๋ยวจะให้นายแดนกับนายวันไปกับเรา สองคนนี้เป็นคนงานเก่าในไร่

คราวนี้สกลตอบรับคำด้วยสีหน้าจริงจังขึ้น เพราะเขาสังเกตเห็นเช่นกันว่าตามคูคลองภายในเขตไร่นั้นมีน้ำเอ่อสูงขึ้นมาเรื่อยๆ

คนงานสองคนเงยหน้าจากงานในมือที่กำลังทำเมื่อได้ยินหัวหน้าคนใหม่พูดถึง และเมื่อได้รับคำสั่งให้นำเจ้านายคนใหม่ไปดูเขตไร่ ทั้งสองคนก็รับคำอย่างแข็งขัน

อันที่จริงนายแดนและนายวันก็นึกไม่ถึงว่าคุณรันจะมาดูแลไร่ด้วยตัวเอง เพราะรู้มาว่าเขาเป็นนักเรียนนอก แถมยังเป็นถึงลูกชายของข้าราชการใหญ่ที่มีฐานะมั่นคงเป็นปึกแผ่นตั้งแต่รุ่นปู่ย่า คนงานที่ยังเหลืออยู่ในไร่จึงเคยปรามาสให้ได้ยินว่าไม่แคล้วคุณรันจะทำตัวเป็นพวกนายทุนโดยซื้อไร่นี้เอาไว้ แล้วจ้างให้ใครมาดูแลแทน...แต่เท่าที่พวกเขาได้สัมผัสมาหลายวันนั้น คุณรันไม่ได้เป็นอย่างที่คนงานเก่าในไร่พูดถึงเลย 


อีบุ๊ก รักรสหวาม พร้อมโหลดแล้วค่ะ 


เมื่อ ณรัณย์ เจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่
ขวัญชนก จะต้านทานเขาได้อย่างไร
ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว
--------------------
‘พ่อของเธอจาระไนมาได้ทั้งหมดว่าวัวหายไปจากฟาร์มกี่ตัว
แยกเป็นตัวผู้และตัวเมียกี่ตัว รวมถึงไก่ในฟาร์มด้วย
เขารู้ข้อมูลละเอียดมากกว่าฉัน เขาคำนวณราคาสัตว์พวกนั้น
แล้วบอกว่ามันไม่ถึงครึ่งของความเสียหายที่ฉันพาเธอมาเก็บไว้ในบ้านหลังนี้’
ขวัญชนกหน้าร้อนผ่าว หล่อนกำลังถูกผู้ให้กำเนิดตีราคา
แล้วนำไปเทียบกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม หากมันคงยังเลวร้ายไม่พอ
ผู้ชายคนนี้จึงไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะเหยียบย่ำหล่อนซ้ำเข้าไปอีก
‘แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะขวัญชนก สำหรับฉัน
แม่วัวบราห์มันที่หายไปจากฟาร์มแค่ตัวเดียว มันก็มีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า!’
-----------------------
‘ฉันแค่อยากมั่นใจว่าถ้ามีคนตามมาเอาเรื่อง ฉันจะรอดจากข้อหาพรากผู้เยาว์’
มันไม่ใช่เหตุผลแท้จริงหรอก ณรัณย์ แค่อ้างขึ้นมา
แล้วชำเลืองมองหล่อนด้วยความรู้สึกลุ้น
‘ฉันไม่ใช่เด็ก’
‘ถึงยี่สิบหรือยัง’
เขาหยอดอย่างต้องการแหย่ แล้วได้ผลเสียด้วยสิ
‘ยี่สิบเอ็ด’
ขวัญชนก บอกเสียงดังฟังชัดอย่างให้รู้ว่าหล่อนอายุมากพอแล้ว
หากริมฝีปากหยักกลับกระตุกยิ้มขัน
มันไม่ได้มากมายหรอกถ้าจะเทียบกับผู้ชายวัยย่างสามสิบเอ็ดปีอย่างเขา
เรียกว่าห่างกันสิบปีเต็มด้วยซ้ำ
‘เด็ก’
คนอายุมากกว่าถึงเลขสองหลักพูดขึ้นลอยๆ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น