เล่ห์รักหักเหลี่ยมร้าย

ตอนที่ 42 : หน้าที่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,452
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 938 ครั้ง
    29 ก.ย. 62

สองร่างเดินเคียงคู่กันเข้าไปในในตำหนัก  มือน้อยเกาะกุมมือใหญ่มิยอมวาง  ยามนางโอนอ่อนออดอ้อนนางก็ทำได้น่าเอ็นดูมิน้อย  เดินเลี้ยวตามทางไปทางตำหนักของพระชายาเอก  ดวงตาสองคู่พลันมองเห็นร่างของสตรีนางหนึ่งคุกเข่าอยู่กลางทางเดิน  นางสวมชุดบ่าวของตำหนักหมิงอ๋อง  แววตานางโศกเศร้านัก

“ถวายพระพรหมิงอ๋อง  ถวายพระพรพระชายา” ร่างบางโขกศีรษะกับพื้น

“ลุกขึ้น” หมิงอ๋องตรัสอย่างเย็นชา  นางค่อยเงยหน้าขึ้นมองเห็นหยาดน้ำตาบนใบหน้า

“เจ้ามีธุระอันใดก็รีบกล่าวเถิด” รุ่ยเจี๋ยเอ่ย  พลางนึกในใจว่าชายารองมีแผนอันใดอีกเป็นแน่

“ทูลหมิงอ๋อง  ชายารองประชวรเพคะ  ร่างกายผ่ายผอมมาก  หมิงอ๋องโปรดเสด็จไปเยี่ยมสักคราให้ชายารองได้มีกำลังใจบ้างเถิดเพคะ” รุ่ยเจี๋ยหันไปหาบุรุษข้างกาย

“หมิงอ๋องเพคะ  น้องหญิงเจ็บป่วยพวกเราสมควรไปเยี่ยมเยียนนางสักคราเถิด” หมิงอ๋องมองนางอย่างรู้ทันหากมิได้ตรัสสิ่งใด  เพียงเสด็จไปทางตำหนักชายารองเคียงคู่นาง  ทิ้งให้บ่าวหญิงผู้นั้นถลึงตามองตามหลังอย่างเจ็บแค้น  

“หมิงอ๋องเสด็จ” ขันทีหน้าตำหนักร้องเตือน  หยางเซียงหยูรีบล้มตัวลงนอนห่มผ้าใบหน้าเผือดขาว  นางกำนัลออกไปต้อนรับด้านนอกพลันชะงักเมื่อพบชายาเอกตามเสด็จมาด้วย  เซียงหยูเห็นหมิงอ๋องเข้ามาก็พยายามจะลุกขึ้นอย่างยากเย็น  หากรุ่ยเจี๋ยปราดเข้ามากดนางลงพลางกล่าวอย่างอ่อนโยน

“น้องหญิงกำลังป่วยไข้  มิต้องลุกขึ้นมาดอก  มาให้พี่หญิงตรวจดูอาการเจ้าหน่อยเถิด”

“จริงสิ  พี่หญิงก็เป็นหมอเช่นกัน “ หยางเซียงหยูจำใจต้องส่งมือไปให้เนื่องเพราะสายพระเนตรที่จับจ้องอยู่  หากพระชายาตรวจดูชีพจรแล้ว  เปิดเปลือกตา  ตรวจดูปากลิ้นอย่างละเอียดก็ละมือไปเขียนใบสั่งยาส่งให้นางกำนัลในตำหนัก

“พระชายารองถูกไอเย็นมากทำให้ป่วยไข้  ยาตามใบสั่งบอกให้หมอจัดให้ครบทุกชนิดอย่าให้ขาดสักอย่างเดียว  ทานยานี้วันละสามถ้วยก่อนอาหารหนึ่งเดือนโรคนี้จะหายขาด  หูเตี๋ยเจ้าไปดูกับนางหน่อยเถิดจะได้กำชับหมอหลวงให้ดี”  หูเตี๋ยยอบกาย

“เจ้าค่ะ”  จากนั้นฉุดดึงนางกำนัลผู้นั้นจากไป  เค่อต่อมายาร้อนควันกรุ่นถ้วยหนึ่งถูกยกมาถวาย  พระชายาเอกรับไปคนก่อน

“ยานี้จะให้ดีต้องดื่มตอนร้อน “  พลางยื่นส่งให้นาง  นางกำนัลประคองนายหญิงของตนขึ้นนั่งเพื่อดื่มยา  หยางเซียงหยูจำใจรับถ้วยยามาดื่มลงไป  เพียงคำแรกนางแทบจะพ่นยาออกมาจนสิ้นด้วยขมฝาดติดลิ้นนัก  หากมิอาจทำได้เนื่องด้วยพระสวามียืนทอดพระเนตรอยู่ใกล้ๆ  หากครานี้พระองค์ทราบว่าตนใช้เล่ห์เหลี่ยมเพื่อเข้าหาอีกเห็นทีจะมิต้องพบพระพักตร์ตลอดชีวิตเป็นแน่  หยางเซียงหยูน้ำตาคลอหน่วยกว่าจะดื่มยาหมดถ้วย  นางส่งถ้วยเปล่าให้นางกำนัลรีบรับถ้วยชามาดื่มล้างปากอย่างเร็วก่อนล้มตัวลงนอน  พระชายาแย้มสรวลเบิกบาน

“ดีแล้ว  น้องหญิงดื่มยาง่ายเยี่ยงนี้เห็นทีโรคจะหายโดยเร็ว  เช่นนั้นเจ้าพักผ่อนเถิด  พรุ่งนี้จะให้คนส่งยามาให้จนกว่าจะครบเดือน  พวกเจ้าต้องคอยกำชับนายของเจ้าให้ดื่มยาตามกำหนดห้ามละเลยเป็นอันขาด  หาไม่พวกเจ้าจะถูกโบยที่ละเลยหน้าที่  เข้าใจหรือไม่” บ่าวในตำหนักล้วนก้มหน้ารับคำ

 

“เจี๋ยเอ๋อร์”  หมิงอ๋องจับจูงมือชายาเดินออกมาจากตำหนักชายารอง  ส่งเสียงพูดคุยกันเบาๆ

“เพคะ” 

“ข้าเป็นเชื้อพระวงศ์  มีชายาสนมหลายคน  แม้มิเต็มใจรับหากปฎิเสธมิได้จึงต้องแต่งเช้ามา”

“รวมถึงชายารองด้วยหรือเพคะ”

“อืม  นางเป็นบุตรีของอาจารย์ข้า  ติดสอยห้อยตามกันมาแต่เด็ก  ข้าเห็นนางมาตั้งแต่ยังเป็นทารกหญิงผู้หนึ่ง  นางปักใจรักข้าหวังเป็นเป็นชายาหมิงอ๋องมิเคยรับไมตรีบุรุษอื่น   ยามนั้นข้าเองยังมิมีสตรีในดวงใจจึงรับปากอาจารย์จะแต่งกับนาง  มิคาดเสด็จพี่ชิงออกราชโองการให้แต่งเจ้าเป็นชายาเอกเพื่อให้ข้าผิดใจกับอาจารย์”

“อ้อ  เยี่ยงนี้หมิงอ๋องจึงเกลียดชังเจี๋ยเอ๋อร์นัก  ถึงกับแต่งนางเข้ามาก่อนเพื่อฉีกหน้าเจี๋ยเอ๋อร์ แล้วข่าวลือที่ว่าหมิงอ๋องมีนางเป็นสตรีในดวงใจมาก่อนแล้วก็เพียงเพื่อกลั่นแกล้งเจี๋ยเอ๋อร์สินะ ”

“นั่นก็ใช่  ข้ารู้เพียงข่าวลือเกี่ยวกับตัวเจ้าและอยากรู้ว่าเจ้าจะรับมือเยี่ยงใด  อีกทั้งยามพบกันกลับดูราวกับเจ้าจงใจเข้าหาข้าเพื่อผลประโยขน์ของตนเอง  แต่พออยู่ด้วยกันไปกลับพบว่าข้าเข้าใจเจ้าผิดไป  เจ้ากรมฟางเองก็หาใช่บุรุษมักใหญ่ใฝ่สูงถึงขนาดส่งบุตรีเข้าวังอ๋องใดเพื่อประโยชน์ของตนเองไม่  หยูเอ๋อร์แม้เคยเอาแต่ใจยามอยู่ที่จวนของบิดา  แต่ก็หาได้เคยสร้างเรื่องร้ายแรงอันใด   ข้าเองก็คิดมิถึงว่าแต่งเข้ามาแล้วนางจะร้ายกาจต่อเจ้าถึงเพียงนี้ ข้าได้บอกเล่าปัญหาของนางให้อาจารย์ทราบแล้วเพื่อมิให้เข้าใจผิด   ดังนั้นหากนางยังมิยอมเลิกราเจ้าย่อมลงโทษนางได้  แต่ข้ามีข้อสงสัยบางอย่าง  เจ้าก็รู้ว่าเซียงหยูกลั่นแกล้งเจ้าเหตุใดเจ้ามิคิดเอาคืนนางบ้าง”

“เดิมทีเจี๋ยเอ๋อร์คิดว่าท่านกับนางเป็นนกคู่ยวนยางที่เจี๋ยเอ๋อร์เข้ามาแทรกแซง  ในใจคิดจากไปอยู่แล้วจึงมิได้ถือสานางจริงจังนัก  ได้แต่ตอบโต้ไปตามสถานการณ์   ที่รีรออยู่เพียงอยากกำจัดเสี้ยนหนามให้ลี่เซียนก่อนเพราะเป็นห่วงนางเท่านั้น  ผู้ที่คอยส่งข่าวหยางเซียงหยูให้หม่อมฉันเป็นคนของหมิงอ๋องกระมัง”

“อืม  ตั้งแต่นางคิดลอบสังหารเจ้าคราแรก  ข้าก็ส่งคนไปลอบคุ้มครองเจ้า  หากล่วงรู้ว่าเจ้าเก่งกาจเพียงนี้คงมิส่งไปให้เสียเวลาดอก  แล้วเจ้าเล่า  เลิกเกลียดข้าตั้งแต่ยามใด”

“จริงด้วยสิ  คราแรกเจี๋ยเอ๋อร์เองก็เกลียดหมิงอ๋องมากเช่นกัน  แต่ดูไปแล้วก็มิได้เลวร้ายอย่างที่คิด  ตอนหลังก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป”

“เหตุใดเจ้าจึงว่าข้ามิได้เลวร้าย  ทั้งที่ข้าเย็นชาต่อเจ้าถึงเพียงนั้น”

“หมิงอ๋อง  บ่าวทุกบ้านต้องดูหน้านายก่อนทำสิ่งใด  การที่พ่อบ้านและบ่าวในตำหนักเคารพเจี๋ยเอ๋อร์ดีใยมิใช่มีท่านคอยพยักหน้าอยู่เบื้องหลัง  หากหมิงอ๋องปรารถนากลั่นแกล้งเจี๋ยเอ๋อร์จริง  ป่านนี้บ่าวในตำหนักคงรุมทึ้งกระดูกเจี๋ยเอ๋อร์สิ้นแล้วกระมัง”

“ยาโถวเจ้าเล่ห์  ปกปิดเจ้ามิได้จริงๆ 

“แต่ยามนั้นเจี๋ยเอ๋อร์ก็คิดว่าหมิงอ๋องรักชายารองอยู่ดี  ที่ทำดีกับเจี๋ยเอ๋อร์เพียงเพราะรักษาชื่อเสียงตนเองเท่านั้น”

“แล้วเมื่อใดที่รู้ว่าข้ามีใจให้เจ้าจริง”

“อืม  ก็มิแน่ใจนัก  ใจคนยากจะหยั่งถึงได้  รู้แต่ว่าท่านดีมาเจี๋ยเอ๋อร์ก็ดีตอบเท่านั้น  แต่ท่านอย่าได้ใจไปเชียวนะ  เจี๋ยเอ๋อร์หาใช่สตรีที่ยินยอมพลีชีพเพื่อความรัก  หากวันใดรู้ว่าท่านมิได้มีใจต่อกันอีกเจี๋ยเอ๋อร์ก็ยังคิดจะจากไป”

“เจ้าก็อยู่ที่นี่มาพักหนึ่งแล้ว  คงเห็นด้วยตาว่าการเป็นเชื้อพระวงศ์หาใช่ง่ายดายนัก  แม้เรามิข้องเกี่ยวกับผู้ใดก็มีผู้อยากข้องเกี่ยวกับเราจนได้  ข้าเองก็ต้องจากไปอยู่ชายแดนเป็นส่วนใหญ่  เป็นชายาหมิงอ๋องหากมิแกร่งจริงคงต้องตายอย่างอนาถ “

“ฮึ  ถ้าให้เลือกได้  เจี๋ยเอ๋อร์ขอเลือกเป็นคนสามัญ  มีชีวิตเรียบง่ายใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันอย่างผาสุกไปจนแก่เฒ่าผมหงอกขาวไปทั้งศีรษะ  มิเห็นอยากเป็นเชื้อพระวงศ์เลย”

“ข้าก็มิได้อยากเป็น  แต่ฟ้ากำหนดให้เกิดมาใต้บัลลังก์มังกร  ดีร้ายเยี่ยงใดก็ต้องตอบแทนพระคุณเสด็จพ่อที่ฝากฝังความปลอดภัยของแว่นแคว้นไว้ในมือข้า  ศัตรูของแผ่นดินยังกำจัดไปมิหมดสิ้น  ข้าย่อมมิอาจใช้ชีวิตตามที่ตนปรารถนา”

“อืมม  แล้วอนุทั้งสามเล่า  มีความเป็นมาเยี่ยงใด”

“ผู้หนึ่งเป็นหลานแม่นมข้าเอง  นางฝากฝังให้รับเข้ามาหวังให้มีคนดูแลยามนางแก่เฒ่า  อีกสองนางนั้นเป็นฮองเฮาจัดหามาให้  แต่คงให้มาอยู่เพื่อสอดแนมข้ามากกว่า”

“จริงสิ  พูดเรื่องแม่นม  วันนั้นเจี๋ยเอ๋อร์ก็ดูว่านางมิได้โกหก  แต่เหตุใดนางจึงวางยาพิษเจี๋ยเอ๋อร์ได้”

“พวกนางป้าหลานล้วนเป็นสายให้พวกซยงหนู   นางแฝงกายเข้ามาลอบสืบข่าวพวกเรามาเนิ่นนาน  ข้าเพิ่งกระจ่างชัดก่อนหน้าจะแต่งกับเจ้ามินานนัก  จนใจที่ข้าใจมิแข็งพอที่จะสังหารนาง  จึงคิดหาเรื่องไล่พวกนางไป”

“อ้อ  เลยใช้เจี๋ยร์เอ๋อร์เป็นเครื่องมือขับไล่นาง  หากวันนั้นเจี๋ยเอ๋อร์มิรู้ทันใยมิใช่กลายเป็นศพไปแล้ว” เห็นนางบู้ปากอย่างขัดใจ  หมิงอ๋องยกนิ้วดีดหน้าผากนางคราหนึ่ง

“คิดว่าข้าจะปล่อยให้เจ้าตายจริงๆ เช่นนั้นหรือ  พ่อบ้านเตรียมการทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว”

“เจี๋ยเอ๋อร์เข้าใจแล้วเพคะ  หมิงอ๋องมิต้องเป็นห่วง  ความจริงพวกนางล้วนมาก่อนเจี๋ยเอ๋อร์ทั้งสิ้น  เจี๋ยเอ๋อร์หาได้ใจคอคับแคบถึงเพียงนั้น  เพียงแต่หยางเซียงหยูนางมีเล่ห์เหลี่ยมมากนัก  วางแผนลอบกัดเจี๋ยเอ๋อร์มิได้หยุด  หากครานี้เจี๋ยเอ๋อร์มิกำราบไว้เสียบ้าง  เกรงว่าต่อไปจะมีปัญหาตามมามิหยุดหย่อน”

“หึ  นางมากเล่ห์เพียงใดก็หาได้เพียงเสี้ยวของเจ้าดอก  กริ่งเกรงอันใดกัน  อีกอย่างยามนี้นางก็ถูกทำโทษจนหลาบจำแล้ว  อำนาจปกครองในตำหนักล้วนมอบให้เจ้าดูแล  หากนางยังมิเข็ดหลาบเจ้าก็จัดการตามสมควรมิต้องถามข้าก่อน  เยี่ยงนี้ก็มิต้องเกรงจะกำราบนางมิได้ดอก”

“จริงด้วยเพคะ  เยี่ยงนั้นหมิงอ๋องยกเลิกคำสั่งกักบริเวณนางเถิดเพคะ  ยังมีอนุสองคนนั้นที่ปรนนิบัติหมิงอ๋องมาเนิ่นนาน  ยามนี้สมควรแต่งตั้งนางเป็นสนมได้แล้วนะเพคะ”

“เจ้าทำใจได้หรือ  ไหนว่าผู้ใดก็มิอาจแย่งชิง”

“นั่นหมายถึงคนนอกดอกเพคะ  แต่สตรีเหล่านี้ล้วนอยู่มาแต่แรกแล้ว  เจี๋ยเอ๋อร์จะอาศัยอันใดไปห้ามได้  อีกอย่าง  เมื่อคิดว่ารักพระองค์แล้ว  ก็ต้องรักทุกอย่างที่เป็นของพระองค์ให้ได้เพคะ”

“ข้าคิดมิผิดที่เลือกเจ้าเป็นชายา  จริงสิ  มีคนผู้หนึ่งอยากให้เจ้าพบยามนี้  พวกเราไปกันเถิด” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 938 ครั้ง

444 ความคิดเห็น

  1. #444 srisupanuch (@srisupanuch) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 04:37
    วางแผนฆ่า=กลั่นแกล้ง ตรรกะประหลาดมาก
    #444
    0
  2. #408 Nuengsak (@Nuengsak) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:30

    สนุกครับ

    #408
    0
  3. #407 AiJaewa (@AiJaewa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 10:56
    เสียดายนางเอกในตอนแรกๆจริง ตอนนี้555555
    #407
    0
  4. #378 maimetangka (@maimetangka) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 11:41
    เเหม ตอนเเรกทำป็นบอกเกลียดพวกที่มีภรรยาหลายคน อยากเป็นคนธรรมกามากกว่า

    ทีนี้หลงผัวจนโงหัวไม่ขึ้น ให้ผัวเเต่งตั้งผู้หญิงอื่นขึ้นมาเป็นสนม เอาจริงดิ ใจกว้างเวอร์ มหาสมุทรยังกว้างไม่เท่าใจเทอร์
    #378
    1
    • #378-1 AiJaewa (@AiJaewa) (จากตอนที่ 42)
      2 ตุลาคม 2562 / 10:55
      555555555
      #378-1
  5. #376 Dreamnoy (@dreamnoy) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 07:46
    โลกสวยไปอีก
    #376
    0
  6. #360 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 13:09
    ใจกว้างยิ่ง เอาแบบนี้จริงๆ
    #360
    0
  7. #358 WhiteDie (@thipmee) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 12:54
    คนแบบนางเอก น่าจะมีแค่ในนิยายนี่แหละ ชีวิตจริงร้อยทั้งร้อยมีใครใจกว้างอย่างกับมหาสมุทรแบบนางเอกมั้ย เห้อ
    #358
    0
  8. #349 kran46874 (@kran46874) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 11:58
    ยอมใช้สามีร่วมกัน​ได้.... ถ้าสนมท้องหรือถ้าสามีไปค้างที่ตำหนักสนมละ​ นางจะไม่มีความรู้​สึกอะไรเลยเหรอ
    #349
    0
  9. #344 suteera (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 10:35

    เคลียร์แล้ว ..เรื่องเมียน้อยทั้งหลาย แต่นางยอมใช้สามีร่วมกับคนอื่นได้อีก ..อืม..โคตรใจกว้าง..รึ..โคตรโง่เลยอะ

    #344
    0
  10. #342 munongmu (@munongmu) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 10:04
    นางนิสัยเหมือนพวกคุณหนูในห้องหอมากกว่าชาวยุทธอีก ใจกว้างเรื่องเมียน้อยเชียว
    #342
    0
  11. #333 kosittanakorn (@kosittanakorn) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 07:43

    ชอบมากๆ ค่ะ

    #333
    0