รสรักซาดิสต์

ตอนที่ 2 : ผู้ชายมือไว 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    22 ก.ค. 62



หากสายตาขึงขังของบุรุษหนุ่มอีกคนในชุดสูทที่มองมาด้วยสายตาคมกริบ ทำให้พริ้งเพราต้องแอบลอบถอนใจอย่างแสนเสียดายยิ่งนัก

“นัดสำคัญกับเอ่อ...กับครอบครัวน่ะค่ะ คงเลื่อนไม่ได้จริงๆ พริ้งขอโทษด้วยนะคะ” รีบยกมือกระพุ่มไหว้ ด้วยความรู้สึกผิดจับติดขั้วหัวใจ ไหนจะทั้งปฏิเสธผู้ใหญ่ ไหนจะผิดศีลข้อสี่ที่ว่า ...ห้ามมุสาวาทาอีกละ

“งั้นหรือ? อือๆ ไม่เป็นไร งั้นก็ไว้วันหลังแล้วกันนะ ถือว่าฉันเชิญทั้งสองคนแล้วนะ ครั้งหน้า หลังเลิกประชุม ต้องกินข้าวเย็นด้วยกันสักมื้อ...เดี๋ยวจะพาไปจิบไวน์อร่อยๆ ดูวิวกรุงเทพฯ กัน”

“ขอบคุณครับคุณอา”

“ค่ะเจ้านาย” เสียงอ่อนอ่อยรับคำ ก้มหน้านิ่ง มือก็ขีดเขียนอะไรลงไปในกระดาษ

“โอเคครับ งั้นวันนี้ผมขอตัวก่อนนะครับคุณอา คุณพริ้ง”

“โอเคหลานชาย ขับรถดีๆ ล่ะ” ปรเมศวร์ยกมือขึ้นมาตบบ่าอีกฝ่ายพร้อมกับอวยชัยให้พร

“ครับ ขอบคุณ”

“รายงานการประชุมจะได้ตอนกี่โมงนี่พริ้ง”

“ไม่เกินสี่ทุ่มค่ะ” รีบตอบกลับไปเสียงใส อย่างน้อยก็ขอแก้ตัวเรื่องที่ไม่สามารถไปนั่งร่วมโต๊ะดินเนอร์ด้วยได้

“แล้วสี่ทุ่ม คุณพริ้งจะเสร็จธุระแล้วหรือครับ?” นัทธนนท์เป็นฝ่ายท้วงติงขึ้นมา เล่นเอาเธอชะงักงันกลางอากาศไปเลยทีเดียว

“เอ่อ นั่นสิพริ้ง อันที่จริงนี่ก็วันศุกร์แล้วนะ กว่าจะทำงานอีกทีก็ตั้งวันจันทร์ ฉันว่าเอาไว้วันจันทร์ตอนเช้าก็ได้”

“ดีครับคุณอา ผมเห็นด้วย” เขารีบผงกหน้าเออออห่อหมกเห็นดีเห็นงามด้วยทันที ปล่อยพิรุธเบ้อเริ่มออกมา โชคดีที่ว่าเจ้านายเธอไม่ใช่คนขี้สงสัยอะไร

“ค่ะๆ ได้ค่ะ งั้นวันจันทร์เก้าโมงเช้ารายงานการประชุมวางอยู่บนโต๊ะเจ้านายเรียบร้อย”

ปรเมศวร์ผงกหน้าอย่างพออกพอใจ เพราะตลอดระยะเวลาห้าปีที่ทำงานร่วมกันมา เรียกว่าหญิงสาวตรงหน้า ทำงานได้ดีเยี่ยมเสียจนเขาต้องเพิ่มเงินเดือนให้ทุกปี และมีโบนัสแบบมัดใจไม่ให้ไปไหนได้

“คุณพริ้งนี่ขยันขันแข็งเอาการเอางานจังนะครับ เห็นแล้วผมชักอยากได้เลขาแบบนี้บ้างซะแล้ว” ดวงตาวับวาวเป็นประกาย ทำให้เธอเข้าใจไปถึงความนัยอะไรที่มากกว่าเขาพูดมา

“ฮะ...ฮ่า...นี่นายคงไม่ได้คิดจะมาซื้อตัวเลขาอาหรอกใช่ไหม?” ปรเมศวร์ถามกลั้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

“ก็สนใจอยู่นะครับ แต่ไม่รู้ว่าค่าจ้างจะแพงไหม?” เขาพูดทีเล่นทีจริง

“ไม่ๆ...เท่าไหร่อาก็ไม่ปล่อยไปแน่คนนี้ ถ้าคิดจะซื้อตัว ก็ต้องทุ่มแข่งกันหนักหน่อยล่ะ”

คนที่เป็นหัวข้อสนทนาขัดเขินจนวางตัวไม่ถูก เมื่อสองหนุ่มเกทับกันไปมาเกินจริง ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้วเลขาอย่างเธอคงไม่ได้หายากเย็นอะไรนักหรอก และทุกวันนี้ ที่พริ้งเพราทุ่มเททำงานอย่างยอมตายถวายหัว ก็เพราะหวังว่าปรเมศวร์จะเอ็นดูเมตตาว่าจ้างเธอไปนานๆ นั่นแหละ

เจ้านายใจดีมีเมตตาสูงส่งแถมยังจ่ายค่าจ้างแพงๆ อย่างนี้ หาได้ง่ายๆ เสียที่ไหนกัน นับเป็นบุญพาวาสนาอย่างยิ่งของเธอแล้วที่มาเจอเจ้านายอย่างปรเมศวร์...และแม้ว่าการทำงานกับหนุ่มใหญ่ใจดีผู้นี้ จะชักนำพาให้เธอต้องมาเจอจอมวายร้ายอีกคนก็ตามที

“เห็นทีกำลังทรัพย์ของผมคงทุ่มแข่งกับคุณอาไม่ไหวแน่ๆ”

“ทำงานเก่งอย่างนาย อีกไม่นานรับรองว่ารวยร้อยล้าน พันล้านแน่นอน เชื่อเถอะ อาดูคนไม่เคยผิด”

ปรเมศวร์ว่าทิ้งท้าย พร้อมกับตบฝ่ามือลงที่หัวไหล่อีกฝ่าย ก่อนจะเดินออกไปจากห้องประชุม โดยมีเลขาสาวกำลังเดินตามไปด้วย แต่เธอก็ชะงัก เพราะตามหลักต้องส่งแขกกลับก่อน

“เชิญเลยครับ” นัทธนนท์ผายมือพร้อมผงกหน้ายิ้มนิดๆ ที่มุมปาก

ขาเรียวเพรียวยาวบนรองเท้าส้นสูง จึงก้าวฉับๆ อย่างมาดมั่นผ่านหน้าเขาไป และในนาทีนั้นเอง ที่เธอรู้สึกถึงสัมผัสบางอย่างที่แก้มก้น

หมับ!

“อุ๊ย!

ใบหน้าสวยหวานละมุนหันขวับมามองหน้าผู้ต้องสงสัยตาโตอย่างตกใจ ก็ถ้าไม่ใช่เขาแล้วจะเป็นใครไปได้อีกล่ะ? ในเมื่อในห้องนี้เหลือกันอยู่แค่สองคนเท่านั้น

พอเห็นรอยยิ้มที่มุมปากนัยน์ตาเป็นประกายระริกระรี้ หญิงสาวก็ขึงสายตาดุขึ้งเข้าใส่

คนมือไว ที่น่าตีให้มือหักกลับหัวเราะร่วนออกมาเสียอย่างไม่รู้สึกผิดสักนิดเดียว

“วันนี้คุณใส่กระโปรงสั้นไปนะ” เขาหรี่ตาลงพร้อมกับสำรวจกวาดมองขาเล็กเรียวคู่สวยพร้อมกับอมยิ้มไปด้วย

“ฉันก็ใส่ถุงน่องแล้วไงคะ” ค้อนเบาๆ ไม่จริงจังกับคนช่างจับผิดไปทุกเม็ด

“ใช่คู่ที่ได้มาจากญี่ปุ่นหรือเปล่าครับ?”

คนถูกถามกลอกตามองบน พร้อมกับพ่นลมหายใจแรงๆ อย่างเชื่อเขาเลย เธอยกข้อมือคาดสายนาฬิกาขึ้นมาดูเวลา


*1 เม้นต์ 1 ใจ เป็นกำลังใจให้กับคนเขียนนะคะ...ขอบคุณมากค่า...*

ติดตามผลงานนักเขียนได้ที่ ...https://www.facebook.com/RachaRil/ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น

  1. #2 dekbanna (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 12:56
    จับผิดเก่ง
    #2
    0