รสรักซาดิสต์

ตอนที่ 1 : ผู้ชายมือไว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    22 ก.ค. 62

1

ผู้ชายมือไว

 

 

 

 

 

“นายนี่เก่งกว่าที่อาคิดไว้อีกนะ”

สายตาชื่นชมของนักธุรกิจใหญ่ นามปรเมศวร์ เศรษฐไพศาลกุล เอ่ยชมชายหนุ่มรุ่นลูกที่นั่งอยู่ตรงหน้า หลังจากได้ฟังผลประกอบการที่ออกมาทำกำไรเกินคาด ในระยะเวลาแค่สองไตรมาส ก็สามารถคืนทุนที่เขาลงไปเล่นๆ ที่ยี่สิบล้านบาทมาเกือบหมด เท่านั้นไม่พอ ยังดูท่าว่าธุรกิจตัวนี้จะแตกไลน์ขยายสาขาไปได้อีกไกลมีอนาคตสดใสรออยู่ทีเดียว

คนที่คร่ำหวอดอยู่ในวงการธุรกิจ ลงทุนกับสินทรัพย์มานับไม่ถ้วน มองกราฟและตัวเลขกำไรที่ได้รับมาอย่างพึงพอใจยิ่งนัก

“อามองคนไม่ผิดจริงๆ นัทธนนท์”

รอยยิ้มสว่างไสวฉายชัดอยู่บนหน้าของผู้เป็นเจ้านาย ยามที่เอ่ยชื่นชมชายหนุ่ม ทำให้เลขาอย่างพริ้งเพรา แก้วเกตุเผลออมยิ้มตามไปด้วยอีกคน

“ขอบคุณครับคุณอา”

นัทธนนท์ ก้องเกียรติกังวาน ยกมือไหว้ผู้อาวุโสกว่า

นอกจากจะหน้าตาดีแล้ว เขายังมีมารยาทงามอีกต่างหาก จนไม่อยากเชื่อว่าผู้ชายตรงหน้าจะถือกำเนิดและเติบโตมาจากเมืองนอกเมืองนา และดูเหมือนจะรู้ตัว่ากำลังถูกจ้องมองอยู่ สายตาคมกริบบนใบหน้าหล่อสะอาดสะอ้านถึงได้ปรายตามองกลับมา

อุ๊ย! พริ้งเพราสะดุ้งเบาๆ อยู่ในอก รีบหลุบสายตาลงมามองแผ่นกระดาษตรงหน้า คล้ายกับว่ากำลังตั้งใจจดรายงานการประชุม ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริง สาระสำคัญในการประชุมสั้นๆ ในเวลาแค่ชั่วโมงกว่า ถูกบันทึกไว้ด้วยลายมือสวยเป็นระเบียบไปเรียบร้อยแล้ว

นัทธนนท์เผลออมยิ้ม เมื่อเห็นใบหน้าหวานละมุนรีบหลบตาเขาเมื่อถูกจับได้

“ถ้าอามีลูกชายแบบนาย ป่านนี้คงได้ไปนั่งจิบชา ชมหมอกอยู่ที่เชียงใหม่ หรือไม่ก็ออกก๊วนกอล์ฟที่เขาใหญ่กับเพื่อนฝูงทุกอาทิตย์เลย เสียดายจริงๆ” ท่านเหยียดยิ้ม นัยน์ตาสุกสกาววูบวับลงเล็กน้อยเมื่อเอ่ยขึ้นมา

“แต่เสียดาย อาไม่โชคดีอย่างนั้น มีแค่ลูกสาวคนเดียว ก็ไม่เป็นโล้เป็นพายอะไร ดีแต่เที่ยวเล่นไปวัน” ว่าพร้อมกับถอนหายใจยาวเหยียด

“วัยรุ่นก็แบบนี้แหละครับ ยังรักอิสระ ค้นหาตัวเองอยู่ อยากหาประสบการณ์ชีวิตให้มากๆ”

“ยี่สิบห้านี่ไม่เรียกว่าวัยรุ่นแล้วนะ อายุเท่ากับพริ้งเพราเลขาอาเลย แล้วดูคนนี้สิ เก่งสารพัด ทั้งส่งเสียที่บ้าน ทั้งซื้อที่ซื้อทาง จนตอนนี้น่าจะมีที่ดินเก็บไว้เยอะแยะแล้ว นี่อาก็หวั่นๆ อยู่ว่าเขาจะหนีกลับไปทำไร่ไถนาทิ้งอาไว้ให้เวียนหัวกับตัวเลข กับนัดหมาย ขืนไม่มีพริ้งอยู่เป็นแขนเป็นขาให้ อาคงตายแน่ๆ”

คนถูกชมแก้มร้อนผ่าว ยิ้มไม่หุบ เธอให้ความเคารพปรเมศวร์ดั่งพ่อคนที่สองเลยก็ว่าได้ เจ้านายหนุ่มใหญ่ เอ็นดูเมตตาเธออย่างเหลือเกิน

“คุณเมศก็พูดเกินไปค่ะ พริ้งยังไม่เลิกทำงานง่ายๆ หรอก หนี้ยังอีกเยอะอยู่ หวั่นก็แต่เจ้านายมากกว่า ว่าจะเลย์ออฟเสียก่อนจะผ่อนที่ผ่อนทางที่ซื้อไว้ได้หมด”

ปรเมศวร์หัวเราะร่วนอย่างอารมณ์ดี สายตาที่มองเลขาวัยคราวลูกมีความเอ็นดูเสียจนนัธนนท์นึกตะขิดตะขวงใจ

“ฉันจะไล่เธอออกได้ยังไงล่ะพริ้ง ไม่มีเธอสักคน ฉันแย่แน่ๆอ้อ! ว่าแต่เย็นนี้ทั้งเธอทั้งสองคนมีนัดอะไรที่ไหนกันไหม? ไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อสิ เดี๋ยวอาเลี้ยงเอง” หนุ่มใหญ่ผู้มีทรัพย์สินในมือกว่าพันล้านเอ่ยชวน

ลาภปากแล้ว พริ้งเอ๊ย!

เธอกระหยิ่มอยู่ในใจ เพราะระดับเจ้านายเลี้ยง คงเลือกแต่ร้านหรูๆ อาหารราคาแพงหูดับ ที่นานทีปีชาติจะได้กินเป็นบุญลิ้นเสียครั้ง

“อ่า...ต้องขอโทษคุณอาด้วยจริงๆ ครับ พอดีว่าผมมีนัดสำคัญต่อ”

“อ้าว! อย่างนั้นเหรอ?” เจ้านายเธอเอ่ยสุ้มเสียงแสนเสียดาย

โอ้...สวรรค์อันเรืองรองมองเห็นอาหารเลิศรสเต็มโต๊ะของพริ้งเพรา พลอยแตกสลายมลายหายวับไปกลางอากาศต่อหน้าต่อตาด้วยอีกคน

“แล้วเธอล่ะพริ้ง ไปกินข้าวเย็นเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ” คนจ่ายเงินเดือนให้ในทุกเดือน หันมาเอ่ยชวน

“อ่า...พริ้งก็มีนัดแล้วเหมือนกันค่าคุณเมศ” ตอบไปหน้าม่อย

“ว้า! อะไรกันนี่? นัดสำคัญมากหรือไง เลื่อนออกไปก่อนได้ไหม ฉันไม่มีคนกินข้าวเย็นด้วย มันกินอะไรไม่อร่อย ไม่เจริญอาหารเอาเสียเลย”

เหตุผลที่ปรเมศว์เอื้อนเอ่ยมา ช่างชวนให้สงสารจับหัวใจ เธอเองปรายตาไปมองอีกคนที่โดนชวน เผื่อว่าเขาจะเปลี่ยนใจ


*1 เม้นต์ 1 ใจ เป็นกำลังใจให้กับคนเขียนนะคะ...ขอบคุณมากค่า...*

ติดตามผลงานนักเขียนได้ที่ ...https://www.facebook.com/RachaRil/ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น

  1. #1 หวานน้ำตาล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 07:12
    จะคว้าหมับแบบน้านม่ายด้ายย 5555
    #1
    0