[E-book] Desire หรือจะถูกเด็กกิน [Wayward man SET]

ตอนที่ 1 : เธอถูกเด็กกินมื้อที่ 1 : คุณม่อน [100%] อัพครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 357
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62


เธอถูกเด็กกินมื้อที่ 1 : คุณม่อน


                Doremon’s talk

                ผมพ่นควันสีขาวพร้อมจ้องมองหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังนั่งดื่มเหล้าคนเดียว รอบกายมีผู้ชายมาจีบมากหน้าหลายตา ทว่าเธอเมามากเกินกว่าจะตอบรับ ได้แต่โบกมือไล่เสียงฉุน

                เท่าที่รู้ เธออายุมากกว่าผมสองปี แต่ไม่ขอเรียกพี่แล้วกัน

                เธอชื่อแก้มใส เป็นอดีตฝ่ายบัญชีของอู่รถพ่อ เธอลาออกพร้อมหอบเงินก้อนโตจากการโกงติดมือไปด้วย จึงเป็นหน้าที่ของลูกชายคนนี้ที่ต้องคอยตามจัดการ

                พ่อไว้ใจให้ผมทำ...

                คุณม่อน ต้องการตัวผู้หญิงคนนั้นไหมครับ

                คลับนี้เป็นของครอบครัว ลูกน้องจึงเคารพและคอยสรรหาสิ่งที่ผมต้องการมาประเคนเสมอ

                เดี๋ยวจัดการเองว่าจบก็บี้บุหรี่กับกระถางต้นไม้ เดินย่างก้าวด้วยความสุขุมไปหาคนตัวเล็กกว่า

                เธอเงยหน้า ดวงตาฉ่ำปรือมองผู้มาเยือน ความหล่อออร่านี้ทำผู้หญิงชะงักไปทุกราย คนนี้เช่นกัน...หึ

                ไป!”

                ผมช้อนวงแขนอุ้มร่างเล็กมาไว้ในอ้อมอก พาขึ้นรถส่วนตัวมุ่งหน้าไปยังสนามบินทันที

                อีกแค่ครึ่งชั่วโมงก็จะถึงเวลาเครื่องออก ที่จริงก็ไม่ได้จะไปไหนไกลหรอก แต่มีงานเข้าพอดีจึงพาไปอเมริกาด้วยซะเลย เนื่องจากญาติฝั่งพ่อเสีย มรดกถูกแบ่งให้ปู่ แต่ปู่ก็เสียด้วยโรคหัวใจเมื่อสามปีก่อน ย่าเองก็จากไปด้วยความชรา คนรับมรดกจึงเป็นพ่อเสือใหญ่[1] (พ่อแท้ๆ) กับพ่อเสือน้อย[2] (พ่อทูนหัว : น้องชายฝาแฝดเสือใหญ่)

                ได้บ้านหลังใหญ่พอๆกับปราสาทรวมที่ดินหนึ่งผืน เก็บเอาไว้เป็นที่พักเวลาไปเที่ยวหรือไปทำงานที่นั่น

                ผมวางแก้มใสบนที่นั่งในเครื่องบินส่วนตัว เมื่อไปถึงต้องทำธุระจึงต้องทำเวลาหน่อย

                อื้อเธอครางอืออาเล็กน้อย ไม่นานก็หลับปุ๋ยภายในไม่กี่นาที

                เอาจริงให้ลูกน้องจัดการเรื่องทวงเงินคืนก็ได้ แต่ไม่เป็นไร ผมถูกใจคนนี้ ตอนพ่อยื่นรูปให้ดูก็อยากได้แล้ว

                ทว่าในจังหวะจะเอื้อมมือไปลูบเส้นผมยาวส่งกลิ่นหอม โทรศัพท์ก็ดังขึ้นซะก่อน เป็นพี่สาวนั่นเองที่โทรมา แต่ผมว่าเธอเหมาะจะเป็นน้องสาวมากกว่า

                มีอะไร

                ม่อน แกอยู่บนเครื่องแล้วเหรอ

                ใช่

                มี่ฝากสืบเรื่องภูผาหน่อย ช่วงนี้ไปต่างประเทศบ่อยจนน่าสงสัยปลายสายว่าอย่างร้อนรน ภูผาที่ว่าคือแฟนหนุ่มของตัวเอง เมื่อสมัยเรียนมัธยมมักบังเอิญอยู่ห้องเดียวกันทุกปี

                ผมไม่ค่อยชอบมันเท่าไหร่ หน้าแม่งหวานเหมือนผู้หญิง แต่ก็เห็นว่ามันดูแลโดเรมี่ได้จึงยอมปล่อยให้คบ

                มันไม่เอาก็หาผัวใหม่ผมหยอกพี่สาวเล่น ได้ยินเสียงแม่มิรินแวบเข้ามาก็พลอยยิ้มไปด้วย

                พูดเป็นเล่น! ไอ้น้องคนนี้นี่

                ช่วยก็ได้

                ดี อีกสิบห้านาทีภูผาจะขึ้นเครื่องไปอเมริกาเหมือนกัน นี่ถ้าพ่อไม่เป็นหวัดมี่คงตามไปแล้ว

                หืม พ่อเป็นหวัด?” ผมเลิกคิ้ว ได้ยินเสียงนักบินบอกให้ทุกคนปิดเครื่องมือสื่อสาร จึงส่งกระเป๋าถือของแก้มใสให้ลูกน้องไปจัดการเช่นกัน

                ใช่ เมื่อวานฝนตก พ่อใหญ่เลยไปเยี่ยมพ่อเสือที่ป่วยอยู่ ติดหวัดตามๆกัน

                เหรอ ฝากบอกพ่อหายไวๆ แล้วไอ้ยักษ์[3] กับรักเป็นไงบ้าง พ่อเล่าให้ฟังไหม

                เล่าสิ น้องๆโอเคดีกับชีวิตมหาลัยครั้งแรก แต่รักน่าเป็นห่วงอยู่ สนิทกับคนแปลกหน้าง่ายจนกลัวโดนหลอกไป ยักษ์มันเลยตามน้องเป็นเงาเลย

                อืม งั้นแค่นี้แหละ ถ้าว่างก็มาหาบ้าง อีกตั้งนานกว่าจะได้กลับไทยอีก ได้ยินอย่างนั้นก็สบายใจ นึกว่าสองแฝดชายหญิงลูกพ่อเสือกับแม่เหมียวจะงอแงเพราะปรับตัวไม่ทันซะอีก

                ไม่สิ รักงอแงคนเดียว ไอ้ยักษ์มันไม่อะไรหรอก

                ช่วยไม่ได้ บริษัทใหญ่อยู่นู่นนี่หน่า มี่รักม่อนนะ ประโยคนี้มักจบก่อนหยุดสนทนาทางโทรศัพท์ทุกครั้ง

                เหมือนกันพี่สาว

                แล้วผมก็วางสาย เปิดโหมดการบินให้เรียบร้อยและคาดเข็มขัดให้คนข้างกายรวมถึงตัวเอง ตะโกนบอกนักบินให้ออกเครื่องได้

                เครื่องบินส่วนตัวบินตรงกว่าจะถึงก็ประมาณหนึ่งวัน...นานฉิบ

 

                ผมอุ้มแก้มใสเข้าห้องนอน เราสองคนหลับเต็มอิ่มบนเครื่อง ส่วนงานของผมเลขาเพิ่งโทรมายกเลิกนัดเนื่องจากลูกค้าไม่สะดวกกะทันหัน เมื่อแผ่นหลังบอบบางเนียนนุ่มแตะเตียง ก็ปล่อยให้เธอครอบครองเตียงสิบฟุตไปในขณะที่ตัวเองอาบน้ำ

                ดูซิว่าตื่นมาจะทำยังไง

                End Doremon’s talk

 

                Gamsai’s talk

                ฉันลืมตาตื่นท่ามกลางความมืด สะบัดหัวไล่อาการมึนเมาให้หาย ได้ยินเสียงตกกระทบของน้ำ ฉันเปิดทิ้งไว้หรือมีใครอาบอยู่กัน...เสื้อผ้าก็อยู่ครบนะ คงเผลอเปิดไว้นั่นแหละ

                ว่าแต่ที่นี่...อา ฉันเปิดโรงแรมนี่เอง หรูซะด้วย เงินหดอีกแล้วทีนี้

                ฉันขยี้เส้นผมของตัวเอง ก่อนจะเสียววาบเมื่อแสงไฟลอดผ่านประตูห้องน้ำที่เปิดออก ปรากฏร่างกายกำยำและกลิ่นเฉพาะของบุรุษเพศลอยแตะจมูก

                ...นั่นมัน คุณม่อน ลูกชายเจ้านายเก่าไม่ใช่เหรอ

                ตื่นนานรึยัง...ไปอาบน้ำสิ

                ฉันยีหัวอีกครั้ง ตวัดปลายเท้าลงจากเตียง คว้าผ้าเช็ดตัวที่พับไว้เดินเข้าห้องน้ำ และพบว่าตัวเองยังเซๆอยู่ แสดงว่าเหตุการณ์เมื่อกี้คงเป็นแค่ความฝัน

                แต่ทว่าหลังอาบน้ำ ความเมาสร่างไปเกือบหมด สติกลับมารับรู้ความจริง ถึงได้พบว่าคุณม่อนไม่ใช่ภาพลวงตา เขาจับต้องได้!

                สวัสดีครับ คุณอดีตหัวหน้าฝ่ายบัญชี

                “คุณม่อน ฉันครางชื่อผู้ชายอายุน้อยกว่าตนเองถึงสองปี ไม่เจอกันนาน เขาสูงกว่าฉันลิบลับ

                “ครับ แก้มใส

                น้ำตาฉันร่วงเผาะในใจ รับรู้ได้ว่าทำไมตัวเองต้องมายืนอยู่ต่อหน้า เงินที่ฉันโกงมาไง มันน่าละอายมาก แม้ทำไปเพราะมีเหตุผล แต่เหตุผลเห็นแก่ตัวมันไม่ได้ช่วยเพิ่มคะแนนสงสารหรอก

                เราอยู่ที่ไหนกันคะ

                อากาศเย็นฉ่ำเพราะฝนตก บ้านเมืองนอกหน้าต่างปรากฏให้เห็นเพราะผ้าม่านทึบปลิวตามลม ภาวนาให้ยังอยู่ในจังหวัดตัวเอง

                วอชิงตัน ดี.ซี.

                ความหวังสลายราวกับบ้านที่สร้างไม่แข็งแรงพังถล่ม นอกจากจะไม่อยู่ไทยแล้ว ยังไม่อยู่ทวีปเอเชียด้วย

                ยุโรปเหรอคะฉันกล่าวพลางก้มหน้า ลมหายใจขาดห้วงเป็นระยะ สมองเบลอชั่วขณะ

                อเมริกาอยู่ทวีปอเมริกา ไม่ใช่ทวีปยุโรป

                “ทำไม...

                “หมดเวลาคำถาม ตาผมบ้างแล้วครับคุณแก้มใส

                ฉันเม้มริมฝีปาก เงยหน้าสบกับดวงตาชวนลุ่มหลง มันน่ามองราวกับมีดวงดาวระยิบระยับอยู่ภายใน เขาเป็นผู้ชายตาสวยมากอย่างไม่น่าเชื่อ

                ถามบนเตียงดีไหมครับ คุยง่ายกว่าเยอะ

                ไม่เพียงแค่มือหรือขา ร่างกายทุกส่วนต่างหากที่สั่นระริก ฉันเตรียมใจไว้เสมอว่าสักวันต้องถูกตามตัวจับได้ คนที่จับถ้าไม่ใช่คนของเจ้านายก็ตำรวจ โชคยังเข้าข้างที่ส่งตัวเลือกแรกมา

                และเคยคิดไว้แล้วว่าต้องชดใช้ เงินไม่มีก็ต้องเอาอย่างอื่นเข้าแลก ร่างกายก็ได้ อายุปูนนี้เก็บความสาวไว้เดี๋ยวหยากไย่ขึ้นพอดี ไหนๆก็ขยาดกับรักจนไม่ต้องการผูกมัดกับใครอีกต่อไป ปล่อยตัวซะเลย

                ถ้าคุณม่อนต้องการ ดิฉันพร้อมน้อมรับ

                “ฮ่าๆ พูดเพราะจังครับแก้มใส คุณไม่ใช่ลูกน้องผมแล้ว คุยกันเองก็ได้คุณม่อนกล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ไม่บ่อยนักที่จะเห็นมุมนี้ เมื่อก่อนเขานิสัยเหมือนเจ้านายจะตาย

                ดิฉันคงเคยชิน

                “อืม...งั้นก็เปลี่ยนความเคยชินซะสิว่าจบก็กระชากร่างเล็กล้ม ไล่ต้อนจนฉันเขยิบมาอยู่กลางเตียง ขายาวตามมาตรฐานถูกจับตรึง ตามด้วยร่างพันเพียงผ้าขนหนูผืนเล็กแทรกมากักขัง

                คุณม่อน

                “เมื่อก่อนไม่เห็นชอบแต่งหน้า ทำไมเดี๋ยวนี้แต่ง...แถมดื่มเก่ง?”

                “ดิฉันแค่ดื่มย้อมใจค่ะ วัยทำงานต้องเครียดบ้างเป็นธรรมดา และเพราะเข้าผับบ้างคลับบ้างจึงต้องแต่งหน้าแต่งตัวให้กลมกลืนกับคนอื่นๆเขา

                ผมไม่ชอบเลยคุณรู้ไหม

                “ไม่รู้ค่ะตอบพลางเอียงหน้าหลบลมหายใจกรุ่นร้อน แบบนี้ไม่ดีค่ะคุณม่อน

                “อย่าเรียกคุณม่อน เรามาสนิทกันดีไหมครับ

                “งั้นชื่อเล่นเต็มๆคืออะไรล่ะคะ อัลม่อน...ไดม่อน...

                “...โดเรม่อน

                “...

                “ชื่อโดเรม่อนครับพี่แก้มใสเขาพูดพร้อมเผยรอยยิ้มไม่น่าไว้วางใจ เชื่อเถอะว่าเขาเรียกฉันพี่ไม่ได้ตลอดหรอก พี่สาวเขาที่ชื่อมี่ยังไม่ยอมเรียกพี่เลย

                ดิฉันจะหาเงิน...

                “แต่ที่ผ่านมาเหมือนจะเอาแต่ผลาญเงินนะครับ

                ที่เขาพูดมันก็ถูก เพราะเราไม่ได้เจอกันเลย ฉันไม่เคยเจอคนของที่ทำงานเก่าจึงนึกว่าจะไม่มีใครตามตัวได้เร็วๆนี้

                ฉัน...

                “ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่าผมมีข้อเสนอให้แก้มใสดีไหมครับ เพราะผมไม่ปล่อยให้ออกไปทำงานข้างนอกแน่ๆ เกิดหนีขึ้นมาคงลำบากเรื่องตามตัวอีก

                “งั้นจะให้ทำยังไงคะ

                “ลองเสนอสิครับ

                ฉันชะงักไป ครุ่นคิดอยู่นานว่าตัวเองสามารถทำงานอะไรเพื่อหาเงินมาคืนเร็วๆ เขาบอกว่าไม่ให้ทำงานข้างนอก แล้วนี่มันต่างประเทศ จะทำไงดี...หรือจะเหมือนนิยายที่เคยอ่านสมัยก่อน

                นะ...นางบำเรอ...เหรอคะ

                ว่าจบก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ถ้าเขาไม่เอาจะหางานอะไรที่ใช้หนี้ได้เร็วล่ะ ลำพังตอนนี้มีเก็บอยู่แค่แปดหมื่นเอง ฉันยักยอกไปตั้งเยอะ เพราะเรื่องเมื่อตอนนั้นแท้ๆ

                พี่จะทำยังไงดีแก้มใส พี่จะทำยังไงดี

                “น่าสนครับ แต่เมื่อไหร่จะใช้หนี้หมด ผมว่าต้องทำงานหลายๆอย่างนะ เอาแบบนี้ไหม เป็นนางบำเรอด้วย ช่วยงานธุรกิจของผมด้วยเป็นไงคุณม่อนพูดด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม พลันสายตาก็เหลือบมองไปยังประตูห้อง มันล็อกด้วยระบบลายนิ้วมือและรหัสผ่าน แถมเอกสารสำคัญเขาก็คงเก็บไว้

                ก็ได้ค่ะ

                ฉันเคยมีสามีมาแล้ว ใช้หนี้บนเตียงไม่ใช่ปัญหา รีบๆจบปัญหาจะได้ใช้ชีวิตที่เหลือด้วยความสบายใจ

                ดีครับ มั่นใจเรื่องงานนี้แล้วใช่ไหม ผมจะได้ร่างสัญญา

                “ค่ะ

                “ผมดีใจที่ได้ร่วมงานกับแก้มใส

                แล้วคุณม่อนก็โน้มหน้าลงมาหอมแก้มฉันแนบแน่น สูดเอากลิ่นหอมติดจมูกกลับไปด้วย ใบหน้าใสเห่อร้อน กระแสไฟฟ้าแล่นปราดไปทัวร่าง ผ่านมานานแค่ไหนที่ไม่มีผู้ชายมาสัมผัส

                เขาดึงฉันนั่งลงบนตักแกร่ง ความนุ่มส่วนขอบเตียงทำให้ร่างกายเราเซไปมาก่อนจะตั้งหลักได้ ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะฉกจูบบริเวณคอ ไหล่ และไล่ลงต่ำอีกนิดหน่อย

                ลมหายใจร้อนๆเป่ารด แรงเม้มนั่นคงทำผิวเป็นรอยแดงสีกุหลาบ ก่อนที่มันจะแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงช้ำในเวลาอีกไม่นาน

                วันนี้...ยังไม่ทันได้เตรียมใจเลย

                ชั่วขณะได้ยินเสียงพึมพัมฟังไม่ได้ความ ทว่าจับน้ำเสียงได้ว่ามันเปี่ยมสุขแค่ไหน

                คุณม่อนพูดอะไรเกี่ยวกับฉันอยู่รึเปล่า

                ฟึบ!

                “อุ๊ย! คุณ...พูดไม่ทันจบนิ้วเรียวก็แตะปิดปากจิ้มลิ้ม

                อย่าเรียกคุณ เรียกม่อนก็พอ

                “ม่อน...

                “นั่นแหละครับแก้มใส เสียงคุณน่าฟังมาก เรียกกันสนิทสนมผมชอบ แล้วเอาเป็นว่าอีกสักพักเราจะลงไปทานอาหารด้านล่างกัน วันนี้ยังไม่ทำอะไร

                ขอบคุณค่ะ

                “ตอบแทนผมด้วยเหตุผลของการยักยอกเงิน

                เขาวกกลับมาเรื่องนี้ได้อย่างแนบเนียน และคงต้องรออีกสักพักใหญ่กว่าฉันจะสามารถเล่าเรื่องนี้ให้ฟังได้ อีกแค่สักพักเท่านั้น...





[1] เสือใหญ่ และมิริน จากเรื่อง Rascal เสือใหญ่

[2] เสือน้อย และเหมียว จากเรื่อง Ruffian เสือน้อย

[3] ยักษ์ กับรัก สองพี่น้องจากเรื่อง Lust หรือจะถูกเพื่อนกิน




TALK : ถ้าอัพช้าต้องขอโทษด้วยนะคะ เกลมีเรียน นิยายเลยต้องค่อยเป็นค่อยไปทีละนิด แต่บอกเลยว่าเซตนี้ไม่ดองแน่นอน ชอบใครในเรื่องก็คอมเมนต์คุยกันได้ คุยกันเยอะๆเลยเกลเหงา 555

TALK 2 : บางทีอัพสั้นจะไม่อัพเดท ติดตามเพจไว้เพื่อกันพลาดข่าวสาร เท่าที่ดูตาราง เกลน่าจะมีเวลาว่างมาแต่งให้อ่านกันสัปดาห์ละ 2-3 ครั้งค่ะ ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ช่วยเข้าใจวัยเรียนหน่อยน้า





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น

  1. #9 Kwanta Lorliam (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 08:17

    สนุกดี ตามต่อ

    #9
    0