<นิยายประลองโลก, 6> - อุทรแม่

ตอนที่ 5 : ตอนที่๔ แรกรักอะไรก็หวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    22 ก.ค. 62

ขีดสองขีดเด่นหราบนที่ตรวจครรภ์

ยลธิดาหน้าซีด เธอมีอะไรกับแฟนหนุ่มโดยไม่ป้องกันก็หลายครั้ง ที่ผ่านมาก็ไม่ท้อง มาท้องเอาครั้งไหนก็ไม่รู้ นึกถึงตอนที่แม่ไล่จบตีไกรกัมพลก็สาหัส นั่นแค่เป็นตุ๊ดแต่งหญิง แต่เธอท้องตั้งแต่อยู่ปีหนึ่ง มีหวังโดนตบหูดับแน่ พ่อกับพี่คนอื่นก็คงช่วยเหลือไม่ได้ เธอเองก็ไม่สนิทกับน้าอุณากรรณนัก

“มึง กูท้อง”

“ไอ้ปลั๊กรู้หรือยัง?

“กูยังไม่ได้บอกมัน กูตรวจเสร็จกูก็โทรบอกมึงเนี่ย”

“โอ๊ย ทำอย่างกับกูเป็นผัวมึง” ดึ๋งยังมีเวลาเล่นมุก เพราะเด็กสาวกำลังสนุกกับครีมนวดหน้าอกตัวใหม่ที่ซื้อทางอินเทอร์เน็ต งานนี้ของที่ใหญ่จะได้ใหญ่ขึ้นไปอีก เพราะการตั้งครรภ์ไม่เคยเป็นเรื่องเครียดสำหรับเธอ แค่ไปให้หมอเถื่อนเอาออกก็จบ ไม่เห็นต้องเก็บมาคิดให้เปลืองหัว

“กูไม่ตลก มึงว่ากูจะบอกมันยังไงดี?

“กูว่ามึงไม่ต้องบอก มึงไปทำแท้งเหอะ เดี๋ยวกูพาไป”

“กูไม่เอาออก ลูกกูนะเว้ย กูเอาได้ ก็เลี้ยงได้”

“เออ ตามใจ มึงไปคุยกับผัวมึงก่อนค่อยว่ากัน”

ฟังเท่านั้น ยลธิดาก็กุมขมับ ตอนที่คบกันอาจจะทะเลาะกันกับปลั๊กบ้างแต่เธอก็เชื่อเหลือเกินว่ารักกันมาก ถ้าเธอตั้งครรภ์ เขาก็ต้องรับเป็นพ่อเด็ก ช่วยกันเลี้ยงลูก เด็กสาวกดโทรศัพท์ไปหาแฟนหนุ่ม แต่หลายรอบก็ไม่รอบ ยลธิดาโมโหโยนโทรศัพท์เข้ากำแพง นั่งร้องไห้อยู่กับพื้นพร้อมจับท้องของตัวเอง

สักพักโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

“ก้อย มีอะไร?

“เตง เค้าท้อง”

“กับเค้า?

“พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงอะ? ตั้งแต่คบกันเค้าก็นอนกับเตงคนเดียวเปล่า?” ยลธิดาร้องลั่น เธออาจจะไม่ได้เป็นสาวบริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่ก็มีอะไรกับแฟนทีละคน กับผู้ชายคนอื่นอาจมีกอดจูบบ้างแต่ก็ไม่ได้มากกว่านั้น “ถ้าเตงจะไม่รับผิดชอบก็ไม่ต้องนะ เค้าเลี้ยงลูกเองคนเดียวได้”

“เค้าไม่ได้บอกว่าไม่รับผิดชอบ ถ้ามันลูกเขาก็ต้องช่วยกัน”

“เตงพูดจริงเปล่า?

“จริงดิ เดี๋ยวเย็นนี้เจอกัน เตงรอเค้าที่หอเค้านะ”

ยลธิดานั่งเครียดอยู่ในห้อง เรื่องนี้จะให้อุทรทิพย์รู้ไม่ได้เด็ดขาด เธอนั่งอ่านกระทู้ตามอินเทอร์เน็ต ส่วนหนึ่งบอกว่า ทำแท้งเป็นบาป เด็กไม่ผิดอะไร แต่อีกส่วนก็บอกว่าวัยแค่นี้รับผิดชอบเองไม่ได้ บางคนก็บอกว่าถ้าคลอดออกมาค่อยอุ้มไปให้ตายาย อย่างไรก็เลือดเนื้อเชื้อไขคงไม่ทิ้งขว้าง

ส่วนท้องที่ใหญ่ขึ้นมา จะไปเรียนก็คงโดนนินทาและไม่สะดวก ดรอปไปสักเทอมรอคลอดค่อยกลับไปเรียนใหม่ เธอเองเคยซิ่วมาครั้งหนึ่ง อย่างไรก็จบช้า จะช้าไปอีกนิดก็คงไม่เป็นไร แม่เคยเป็นเศรษฐี พ่อทำงานบริษัท แม้จะไม่รวยแต่เธอไม่เคยขัดสน พี่ชายอย่างจารุวัฒน์ไม่ทำงานยังไม่มีใครว่า

“เตง”

“เค้าคิดไปคิดมา ตอนนี้เรายังเรียนไม่จบ เค้า...”

“ไหนเตงบอกว่าถ้ามีลูกก็ช่วยเค้าไง”

“ก็ ตอนนี้เค้ายังไม่พร้อมอะ เค้ากับเตงแค่ปีหนึ่งเองนะ ไม่ใช่ว่าเค้าไม่รักเตง เค้ารัก เตงเป็นผู้หญิงที่เค้าอยากแต่งงานด้วย แต่มันไม่ใช่ตอนนี้ ไว้เค้าเรียนจบเค้าจะขอเตงแต่งงาน เค้ากับเตงก็ร่างกายแข็งแรง เรามีลูกกันอีกกี่คนก็ได้” ปลั๊กพยายามโน้มน้าวให้เด็กสาวเอาเด็กออก แต่เธอก็ไม่ยอม

“ไม่ เค้าจะไม่ฆ่าลูกตัวเอง เค้าผิดหวังมากนะที่เตงพูดแบบนี้”

น้ำตาร่วงเผาะ เด็กหนุ่มรีบกอดเธอแน่น

“โอเค ถ้าเตงไม่ทำ เค้าก็จะไม่บังคับ เราจะช่วยกันเลี้ยงลูก เตงมีคิดยังว่าจะเอาไง?

“เค้าแพ้ท้อง กะว่าจะดรอปเทอมนี้ไปก่อน เค้ามาอยู่กับเตงนะ”

“อืม เค้าจะดูแลเตง ดูแลลูก เค้าจะหางานทำด้วย”

“ขอบคุณนะเตง”

แน่นอนว่าคืนนั้นคู่รักหนุ่มสาวก็จบที่บทรักอันร้อนแรง เช่นเดียวกับอีกคู่ที่ร้อนแรงไม่แพ้กัน ดึ๋งหลังจากกล่อมเสี่ยแก่ให้หลับน้ำลายยืดก็ออกมาผับประจำหาอะไรมากินให้เศษหนังเหี่ยวย่นหลุดจากฟันบ้าง เธอมองพี่ชายเพื่อนด้วยรอยยิ้ม พอจารุวัฒน์เข้ามาคุยด้วยหลายคำก็พากันไปต่อที่โรงแรมแห่งหนึ่ง

ดึ๋งถอดเสื้อตัวเองออกเหลือชั้นในลายสีสดให้อีกฝ่ายกระชากออกด้วยตัวเอง ชายหนุ่มกอดรัดเด็กสาวตั้งแต่เข้าประตูห้อง เช่นเดียวกับที่เธอปลุกเร้าความรู้สึกเขาจนแทบกลั้นไม่ไหว แอบมองกันมานานพอได้จังหวะก็ไม่มีเหลือ ทั้งคู่ร่วมกิจกรรมอย่างไม่เกรงใจห้องที่อยู่ข้างกัน  

บางครั้งความรักก็อาจเกิดในคืนหลอกลวง

แต่แน่ใจหรือว่าคือความรัก?

......................................................................................................................................................

หนึ่งเดือนผ่านไป

“หนูขออยู่หอนะแม่ เรียนเช้าทุกวัน ทำกิจกรรมก็ดึก หนูตื่นไม่ไหว”

“แม่ไม่อยากให้แกไป แกอายุแค่สิบแปด สังคมมันอันตราย แม่เป็นห่วง”

“แต่เดี๋ยวนี้ใครก็อยู่หอกันนะแม่ เพื่อนหนูก็อยู่กันแทบจะทั้งคณะ แม่ไม่ต้องห่วงหรอก”

“ใช่ ใครก็อยู่หอกัน ผมว่าแม่ให้ก้อยมันไปเหอะ”

จารุวัฒน์รู้เรื่องจากปาก เมียที่เป็นเพื่อนสนิทน้องสาวตัวเอง หลังจากนอนกับดึ๋งหลายทีก็คบหากันเป็นผัวเมียเรียบร้อย แม้เขาจะอึ้งไปบ้างเพราะไม่คิดว่ายลธิดาจะปล่อยให้ท้องแต่ก็ช่วยปิดปากเงียบเพราะตัวเองก็ใช่ย่อย ยลธิดาก็ไม่เคยเอาเรื่องที่เขาติดหญิงหรือเอาเงินซื้อหนังสือไปเที่ยวเล่นให้พ่อแม่ฟัง

“อย่าให้รู้ว่าไปอยู่กับผู้ชายนะ”

“ไม่มีหรอกแม่”

“เออ ยังไงถ้าไปอยู่เอง ก็หาอะไรกินด้วยนะ หมู่นี้ยิ่งเป็นโรคกระเพาะ เดี๋ยวกระเพาะทะลุขึ้นมาต้องเข้าโรงพยาบาลนะก้อย” ความเป็นห่วงของอุทรทิพย์ทำให้ยลธิดาทำตัวไม่ถูกและรู้สึกแย่ขึ้นมา จารุวัฒน์ช่วยโกหกแม่ว่าที่เธอคลื่นไส้อาเจียนเพราะเธอเป็นโรคกระเพาะ ไม่ใช่อาการแพ้ท้องก็เจื่อนไป

“ค่ะ แม่ ไม่ต้องห่วงหนู”

เงินค่าหอที่อุทรทิพย์ให้มาถูกเก็บเป็นเงินส่วนกลางของผัวเมีย ปลั๊กไปทำงานร้านอาหาร ส่วนเด็กสาวก็นอนอยู่หอ ถ้าวันไหนแพ้ท้องไม่หนักก็ลุกขึ้นมาปัดกวาดเช็ดถูบ้าง บางครั้งนึกถึงพ่อแม่ก็ร้องไห้ แต่ก็ไม่กล้าบอกเพราะไม่รู้จะเริ่มยังไง กลัวโดนแม่ด่า กลัวทำพ่อผิดหวัง กลัวโดนขับไล่เหมือนไกรกัมพล

ใช่ว่าอุทรทิพย์ไม่ห่วงไกรกัมพล

“พี่ ช่วงนี้ได้คุยกับอีอีฟหรือเปล่า?

“วันก่อนก็มี ตอนนี้อีฟก็ออกเงินส่งไอ้ไกรมันไปเรียนแต่งหน้าทำผม อยากเห็นรูปมันตอนแต่งหน้าไหม?

“หึ ฉันไม่อยากเห็นหรอก ขยะแขยง”

“เรื่องก็ผ่านมาสักพัก อุ๊ไม่คิดจะคุยกับไกรหน่อยเหรอ?

“ฉันให้มันเกิดเป็นผู้ชาย ถ้ามันเป็นไม่ได้ ก็ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่ มันก็รู้ว่าฉันเกลียดอีอีฟก็ยังเสนอหน้าไปอยู่กับมัน บ้าทั้งคู่ เพราะอีอีฟ บ้านฉันถึงแทบจะหมดตัวไง พี่จำไม่ได้เหรอ?” อุทรทิพย์พูดถึงน้องสาวด้วยความแค้น ต่างจากเกรียงที่เหนื่อยใจทุกครั้งกับการขุดคุ้ยเรื่องอดีต

“ช่างมันเถอะ อุ๊ ปล่อยวางอดีต อยู่กับปัจจุบันบ้าง”

“พี่ก็พูดได้ พี่ไม่ใช่ฉันนี่”

......................................................................................................................................................

บางครั้งการไม่ต้องคิดอดีตกับอนาคตก็ทำให้ไม่ต้องเครียดในปัจจุบัน

การไม่คิดอะไรสักอย่างอาจก่อปัญหาให้เครียดในอนาคตแทน

“พี่ก้าน พี่รักหนูไหม?

“รักสิดึ๋ง พี่ไม่เคยรักผู้หญิงคนไหนเท่าดึ๋งนะ”

“หึ พูดแบบนี้อยากจัดอีกยกก็บอกมาเหอะ” เด็กสาวพูดขณะล้วงมือเข้าใต้กางเกงของอีกฝ่าย แต่เสี่ยอ๋าก็โทรศัพท์เข้ามาขัดจังหวะ ทำเอาเธอมือสั่นเพราะอีกฝ่ายไม่ใช่แค่คนรวยธรรมดา “ขา มาติวหนังสือกับเพื่อนค่ะพี่อ๋า อุ๊ย เพื่อนผู้หญิงค่ะ ไม่มีหรอกค่ะ ถ้าไม่เชื่อเดี๋ยวเปิดคอล”

หลอกเสี่ยหัวงูจนพอใจก็กดสายทิ้ง

“ไอ้แก่นั่นโทรมาเหรอ?

“ค่ะ”

“เมื่อไรดึ๋งจะเลิกกับมัน จะได้มาคบกับพี่” เอาจริงจารุวัฒน์ก็หลับนอนกับผู้หญิงมากคน แต่ดึ๋งกลับเป็นคนที่เขารู้สึกดีด้วยมากกว่าจะเป็นแค่คู่นอน อาจเพราะเธอเก่งเรื่องบนเตียงและยังช่างเอาใจตามนิสัยเด็กเสี่ย “เห็นพี่แบบนี้ กับดึ๋งพี่จริงจังนะ เลิกกับมันเหอะ ดึ๋งทั้งสาวทั้งสวย ไม่น่าไปเป็นของเล่นไอ้แก่นั่น”

“หนูต้องใช้เงินอะ ไม่เป็นเด็กมันจะเอาเงินที่ไหนจ่ายค่าห้อง”

“ดึ๋งมาอยู่บ้านพี่ก็ได้”

คำพูดนั้นทำเอาเด็กสาวเบิกตากว้าง ใช่ว่าเธอไม่รู้สึกดีกับจารุวัฒน์ เทียบกับเสี่ยอ๋า จารุวัฒน์หล่อกว่า หนุ่มกว่า ศึกสวาทก็เผ็ดร้อน ต่างจากเสี่ยอ๋าที่ชราภาพ รูปร่างหน้าตาไม่ได้เรื่อง คืนไหนที่ค้างด้วยมีอะไรกันไม่กี่นาที ที่เหลือนอนหลับ ทั้งตัวเธอยังรักจารุวัฒน์และอยากเปิดตัวเป็นผัวเมีย

“มันมีเรื่องที่ใหญ่กว่านั้นนะสิ ไอ้แก่มันยังไม่เบื่อ หนูเลิกไม่ได้”

“ทำไม?

“มันเป็นนักเลง เป็นเจ้าของบ่อนอะพี่”

“ฟังพี่นะ พี่ไม่กลัว”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น