<นิยายประลองโลก, 6> - อุทรแม่

ตอนที่ 11 : ตอนที่๑๐ แม่ที่กลายเป็นย่ากับยาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 82
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    29 ก.ค. 62

อุทรทิพย์เป็นย่าและยายให้กับหลานทั้งสาม

ลูกชนิกาแข็งแรง โตไว ร่างกายสมบูรณ์ทุกอย่าง แต่ชนิกาโทรม ยิ้มเจื่อน แววตาเหม่อลอย

ลูกจารุวัฒน์ที่รับการผ่าตัดครั้งแรกดีขึ้นบ้าง จารุวัฒน์ไม่กลับบ้านและไม่ไปเรียน ส่วนดึ๋งยังกินอิ่มแต่เศร้า  

ลูกยลธิดาพัฒนาการสมวัย ยลธิดากินอิ่มนอนหลับเป็นเด็กสาวคนเดิม แม้จะรู้แก่ใจว่าไม่เหมือนเดิม

“ไม่ว่าไอ้ก้านมันจะเอายังไงต่อ ฉันก็จะให้แกอยู่ที่บ้านฉันจนกว่าแกอยากมีผัวใหม่ อยู่เลี้ยงลูกเป็นเพื่อนก้อยมัน ฉันจะได้ช่วยเรื่องค่ารักษาเด็ก” อุทรทิพย์ปลอบดึ๋งพร้อมแกะปลาใส่จานให้ชิ้นหนึ่ง “แต่ครั้งนี้ไอ้ก้านมันแน่จริง ฉันไม่ส่งเงินให้มันสักบาทยังไม่ขอ เรียนก็คงไม่เรียน”

“แม่ไม่ห่วงพี่ก้านเหรอ?

“มันโตป่านนั้น จะไปสนใจอะไรอีก”  

สักพักโทรศัพท์ดังขึ้น อุทรทิพย์รับสาย

“พี่อุ๊ นี่ฉันอีฟนะ”

“โทรมามีอะไร?

 “ไอ้ก้านพี่ มันโดนกระทืบ เห็นว่าไปติดหนี้พนันบอล มันมาขอเงินฉันบอกว่าห้ามบอกพี่ แต่ฉันต้องบอก” อุณากรรณน้ำเสียงเครียดหนัก อุทรทิพย์โมโหที่รู้ว่าจารุวัฒน์ก่อเรื่องจนโดนกระทืบแม้จะไม่ใช่ครั้งแรก แต่ที่โมโหกว่าก็รู้ว่าลูกหนีไปพึ่งน้องสาวที่ตัวเองเกลียดอีกคน

......................................................................................................................................................

จารุวัฒน์นอนซมปากแตกอยู่ในโรงพยาบาล ไม่ขนาดสาหัสแต่ก็ใช่ว่าเบา

อุทรทิพย์บุกไปหาอุณากรรณถึงบ้าน

“อีอีฟ มึงไปยุแยงอะไรลูกกู?

“ฉันเปล่านะพี่ ลูกพี่มันไปติดหนี้มาขอเงินฉัน แต่ฉันไม่ให้เพราะฉันไม่เห็นด้วยกับการพนัน ฉันเห็นมานักต่อนัก ให้ไปพวกนี้มันก็มาขอใหม่ ถ้าฉันไม่ให้แต่แรกติดหนี้ไม่เท่าไรก็โดนกระทืบ แต่ถ้าฉันให้มันย่ามใจติดหนี้หัวโตมา ใครจะมีปัญญาจ่าย ลองไม่จ่ายพี่ก็คิดเอาว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

“เพราะมึง ไอ้ก้านถึงเจ็บตัว มึงเอาไอ้ไกรมาแกล้งกูไม่พอ มึงทำให้มันเป็นแบบนี้”

“พี่จะมาทะเลาะกับฉันก็บอกมาเถอะ ฉันไม่เคยแกล้งพี่ ลูกพี่ต่างหากที่หนีมาอยู่กับฉัน”  

“อีอีฟ!

“อย่าทำอะไรคุณแม่นะคะ” ไกรกัมพลเข้ามากั้นไม่ให้แม่ผู้ให้กำเนิดทำร้ายแม่ผู้เลี้ยงดู “ที่กรุบกริบมาอยู่กับคุณแม่ก็เพราะใครกันไล่ออกจากบ้าน ถ้าไม่ได้คุณแม่ กรุบกริบคงมาไม่ถึงตรงนี้หรอกค่ะ พี่ก้านก็คงโดนไล่ออกมาอีกเหมือนกัน ทำไมคะ? ใครทำอะไรผิดใจแทนที่จะช่วยกันแก้ปัญหาก็ไล่ออกจากบ้านหมด?

“ไอ้ไกร มึงหยุดทำตัววิปริตรนะ”

“ก็ไอ้ตัววิปริตรอย่างกรุบกริบนี่แหละค่ะ ชีวิตโคตรมีความสุขตั้งแต่ออกจากบ้านเก่า เงินก็มา งานก็มา ผัวก็กำลังจะมา ออกมาอยู่ที่นี่ อยากทำอะไรก็ได้ทำ อยากเป็นอะไรก็ได้เป็น คนที่เป็นแม่กลับไม่เคยถามไถ่สักครั้งเดียว” ไกรกัมพลตอนนี้เปิดตัวเต็มที่ไม่จำเป็นต้องดัดเสียงหรือฝืนเข้มแบบที่ตัวเองอึดอัดอีก

“อีอีฟ มึงทำให้พ่อแม่ฉิบหายไม่พอ มึงทำยันครอบครัวกู”

“กรุบกริบมันพูดขนาดนี้ ไม่ช่วยให้พี่คิดได้บ้างเหรอ พี่อยู่มาได้ยังไงแบบไม่เคยโทษตัวเอง”

“ก็มันต้องโทษมึงไง ทำลูกกูแต่ละคน เออ กูลืมไป คนอย่างมึงฆ่าลูกตัวเองได้ จะฆ่าลูกกูบ้างคงไม่ยากอะไร คนใจดำอย่างมึงไม่มีอะไรเกินคา” อุทรทิพย์งัดปมในอดีตของอุณากรรณขึ้นมาบ้าง แน่นอนว่าอุณากรรณเจ็บแสบกับคำด่าชนิดเตรียมตบได้ทันทีถ้าอีกฝ่ายเปิดการมีเรื่อง

“หุบปาก เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับกู”

“ขนาดพ่อแม่ขอร้องไม่ให้มึงไปทำแท้ง มึงยังทำทั้งที่รู้ว่าเขาทำนายกันไว้ว่าบ้านเราดวงอ่อน เพราะมึงฆ่าลูกตัวเอง ที่นาถึงโดนเชิดไปหมด ทั้งบ้านต้องอยู่กันลำบาก ถ้าไม่ใช่เพราะคนใจบาปอย่างมึง แม่ไม่ต้องหมดเงินจนเสียใจตายหรอก” อดีตถูกขุดพร้อมกับน้ำตาของผู้หญิงที่ถูกตราหน้าว่าเป็นฆาตกร

“เออ กูมันเลว กูฆ่าลูกตัวเอง แต่กูฆ่า กูก็ฆ่ามันครั้งเดียว คนใจบุญอย่างมึง อุ้มท้องมันออกมา แต่ฆ่ามันให้ตายทั้งเป็นทุกวัน” อุณากรรณเปิดเผยความจริงจากฝั่งตัวเองบ้าง “หมอบอกว่าลูกกูเกิดมาก็อยู่ได้ไม่นาน มึงจะให้กูปล่อยให้ลูกตัวเองเกิดมาทรมานหรือไง? ถ้ากูไม่อยู่ใครจะเลี้ยงมัน?

“กูรู้ว่าลูกมึงปัญญาอ่อน แต่...”

“มึงเลิกพูดถึงลูกกูสักที ป่านนี้มันไปอธิษฐานให้แม่มันอยู่บนฟ้าไม่รู้กี่รอบ กูทำบุญให้มันทุกวัน กูรักลูกกู” อุณากรรณใช่ว่าจะทำใจได้แม้เวลาจะผ่านมาเกือบยี่สิบปี “มึงลองถามไอ้ก้านหรือยังว่ามันโทษกูไหม? หรือว่าลูกคนโปรดทำอะไรก็ไม่เคยผิด? มึงอยากให้กูขุดอดีตมึงขึ้นมาบ้างไหม?

“มึงหยุดนะอีอีฟ”

“ที่ตอนนั้นมึงท้องอีกรอง...”

“กูขอร้อง” อุทรทิพย์แผดเสียงใส่ จริงอยู่ที่ตอนนี้เธอไม่เหลือความรู้สึกอะไรให้คนรักเก่าแม้แต่ความแค้น แต่ลูกของมันยังยืนอยู่ เธอไม่อยากให้ชนิการู้ว่าเกิดมาเพราะความผิดพลาดแต่เก็บไปเสียใจอีก อุณากรรณเห็นท่าทีนั้นก็นิ่งไป ใจหนึ่งก็อยากแฉให้พี่สาวอับอายบ้าง แต่อีกใจก็สงสารหลานตัวเอง

“ที่มึงท้องแต่มึงไม่รู้ตัว มึงไปกินของผิดสำแดง บาปกรรมถึงทำให้มึงเป็นแบบนี้ไง...”

จะโมโหอย่างไร อุณากรรณก็ไม่ทำร้ายจิตใจชนิกา แสร้งทำเป็นด่าต่อ

อุทรทิพย์เริ่มคิดบางอย่างได้

......................................................................................................................................................

“ไอ้ก้าน ใครทำอะไรแก?

“ไอ้พวกเจ้าหนี้ ผมไปติดหนี้พนันมันแม่ ผมคิดว่าจะรวย”

“อีนั่นอยู่ไหน?

แทนคำตอบคือการส่ายศีรษะ ใหม่หนีไปตั้งแต่ไม่มีเงินจ่าย เพราะเธอไม่เคยนึกรักเขามาก่อน ต่างจากดึ๋งที่รักเขาแม้จะเป็นความรักที่เต็มไปด้วยอารมณ์และกาม จนไม่อาจบอกได้ว่าเป็นรักแท้หรือไม่ แต่อย่างน้อยการที่เธอยังอยู่เลี้ยงลูกที่เขาไม่ได้กลับไป ก็น่าจะพอบอกอะไรได้บ้าง

เพราะเขาไม่สนใจ เธอจึงหันไปพึ่งยาพวกนั้นจนลูกเกิดมาไม่สมบูรณ์

“พี่ขอโทษนะดึ๋ง”

ขอโทษ?

อุทรทิพย์คิดทวนคำนี้กับตัวเอง กลับบ้านเปิดบอกให้ยลธิดาเปิดช่องที่มีไกรกัมพล ใครต่อใครรู้จักกันในชื่อกรุบกริบ ความสดใสและความสามารถนั้นเป็นที่ยอมรับกันแม้เรื่องเพศอาจไม่เป็นที่ยอมรับหมดทุกคน ชายคนรักเป็นนักธุรกิจร่ำรวยยังกล้าจูงมือออกสื่อและบอกว่าจะแต่งงานด้วย

ไกรกัมพลยังเลือกแฟนเก่งกว่ายลธิดาเสียอีก

อุณากรรณยังรักลูกเก่งกว่าอุทรทิพย์เสียอีก

“แม่ขอโทษนะกรุบกริบ แม่ขอโทษนะกรอง”

......................................................................................................................................................

งานแต่งงานของเฮนรี่กับไกรกัมพลจัดขึ้นที่โรงแรมวิมานดาว

เฮนรี่ไม่มีท่าทางเก้อเขินกับการที่ เจ้าสาวมีเพศกำเนิดเป็นผู้ชายและก็ยังไม่เหมือนผู้หญิงเท่าไรนัก ไกรกัมพลบอกว่าสามีของเธอมีรสนิยมที่ชาวโลกเรียกว่าผิดเพศมาตั้งแต่เด็ก ไม่ได้ชอบผู้หญิงแท้ แต่เขาไม่เดือดร้อนด้วยเพราะวัฒนธรรมทางยูชัวตะวันออกมองเป็นเรื่องธรรมดา

“ขอบใจนะอีฟ”

“เออ” อุณากรรณพยักหน้ารับพี่สาวที่ไม่ค่อยลงรอยกัน พลางปาดน้ำตาซาบซึ้ง “ฉันรักกรุบกริบนะพี่ ฉันไม่เคยหวังร้ายหรือใช้มันทำให้พี่เจ็บใจ ไม่รู้นะ บางทีฉันก็คิดเข้าข้างตัวเองว่าลูกฉันกลับมาหาฉัน กลับมาเกิดมากรุบกริบ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ฉันดีใจที่ฉันได้เลี้ยงมันบ้าง”

“ปรบมือให้คุณแม่ของกรุบกริบด้วยค่ะ ทั้งสองคนค่ะ”

บรรดาเพื่อนปรบมือกันสนุกสนาน

เฮนรี่มองภรรยาอย่างแสนรัก

......................................................................................................................................................

หนึ่งปีผ่านไป

ชนิกาหย่ากับสามีด้วยความเข้าใจ คงเพราะเธอไม่ได้รักเขาแบบคนรักตั้งแต่แรก แค่อยากมีใครสักคนอยู่เคียงข้าง และเธอก็ไม่ได้อยากมีลูกเช่นกัน ครอบครัวในฝันอาจไม่ใช่ความฝันของทุกคน เปาได้สิทธิ์ดูแลลูก โดยที่ชนิกาเองก็พอใจ และสบายใจที่ภรรยาใหม่ของเปารักลูกเธอแน่นอน

หลังจากหย่ากัน เปาก็เปิดใจคบหากับอุ่น เปาไม่เถียงว่าตอนแรกเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับอุ่น แต่พอลองคุยกับรู้สึกดีกว่ารู้สึกกับชนิกาอีก อุ่นบอกว่าเคยถูกข่มขืนตอนเป็นเด็ก ผลจากการแอบทำแท้งเถื่อนจึงไม่สามารถมีลูกได้อีก เปาไม่เอาอดีตมาทำร้ายความรัก อุ่นไม่เอาอดีตมาทำร้ายตัวเอง

อุ่นคงไม่ใช่ผู้หญิงคนเดียวที่ถูกมันข่มขืน เพราะคนชั่วนั่นถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยมที่ลือกันว่าเป็นฝีมือของผีสาวประจำแลป การรู้ว่าคนที่ทำร้ายตัวเองต้องตายอนาถทำให้เธอคลายห่วงจากความกลัวและเริ่มต้นชีวิตครอบครัวได้ บางครั้งชนิกาก็มาเยี่ยมลูก ทุกคนยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

จารุวัฒน์เห็นความดีของดึ๋งและความเหนื่อยของพ่อแม่ จึงขอโอกาสอีกครั้งในการเรียนให้จบ หางานทำ ประหยัดเงินมากขึ้น ไม่เที่ยวเล่น ไม่ยุ่งกับผู้หญิงที่ไหนอีก อุทรทิพย์ซื้อแหวนหมั้นให้ดึ๋ง ออกปากว่าจะไม่ให้คนอื่นเป็นลูกสะใภ้ แต่แหวนแต่งงานจารุวัฒน์จะเป็นคนเก็บเงินซื้อเอง

ไกรกัมพลอยู่กับเฮนรี่อย่างหวานชื่น เฮนรี่ไม่คิดจะมีลูกแต่ก็ชอบเด็กพอสมควร ทั้งยังเอ็นดูหลานทุกคน เฮนรี่ช่วยออกค่าศัลยกรรมปากแหว่งเพดานโหว่ให้ด้วยความเต็มใจ อุณากรรณได้ลูกเขยรวยจึงสบายปานคุณนาย และเริ่มญาติดีกับพี่สาวมากขึ้น เจอหน้าก็ไม่เขม่นกันเหมือนเมื่อก่อนอีก

ยลธิดากับดึ๋งกลับไปเรียนหนังสือ เตือนตัวเองว่าต้องตั้งใจเรียนเพราะตอนนี้มีความรับผิดชอบคือลูกเพิ่มขึ้นมา ยลธิดาเข็ดกับความรักแต่ก็ยังไม่อยากปิดกั้นตัวเอง ส่วนดึ๋งก็ไม่มีผู้ชายคนไหนมองอีกเพราะรู้กันว่าผัวดุมาก ส่วนปลั๊กได้ข่าวว่าไปทำผู้หญิงที่ชื่อใหม่ท้อง แต่รายนั้นเกาะเป็นปลิงจนแม่ผัวเป็นฝ่ายกลัว  

อุทรทิพย์ทำใจกับชีวิตที่ไม่สมบูรณ์แบบของตัวเองและของลูก ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเลี้ยงหลาน เกรียงก็ยังเป็นหัวหน้าครอบครัวและคู่ชีวิตที่ดีไม่เปลี่ยน อุทรทิพย์นั่งหาวรอลูกสาวคนโตกลับบ้าน คราวนี้เธอก็ไม่บ่นหรือดุด่าชนิกาอีก ตรงข้ามยังเข้าไปมอบอ้อมกอดที่คนเป็นลูกฝันมาตั้งแต่เกิด   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น