UNISTAR ✦ เดือน.กลบ.ดาว ✦

ตอนที่ 4 : เดือนที่ 3 : บังเอิญพบดาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,300
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,649 ครั้ง
    11 ก.พ. 63

UNISTAR   เดือน.กลบ.ดาว

- เดือนที่ 3 : บังเอิญพบดาว -



(เครดิตภาพ : WallpaperCave)



 

         บัดนี้ผมกำลังทำเรื่องน่าตื่นเต้นที่สุดในชีวิต


            ผมไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นมากขนาดนี้มาก่อนเลย


            แม้แต่ตอนทำข้อสอบเอนทรานซ์ หรือสอบสัมภาษณ์ขอทุนมหา’ลัย ผมก็ยังไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นมากขนาดนี้


            “จ…จะแกะแล้วนะ!”


            ผมพูดเสียงสั่นกับตัวเอง ในขณะที่มือกำลังถือกล่องของขวัญขนาดเล็กๆ แบนๆ


            พี่ซีให้อะไรมานะ มันคืออะไรที่ทั้งแบนและเบาขนาดนี้ อาจจะเป็นกระเป๋าสตางค์ หรือว่าผ้าเช็ดหน้า หรือว่า...


            พอๆ เลิกคิด เลิกเดาสุ่มสี่สุ่มห้า อยากรู้ก็ควรจะต้องเปิดได้แล้ว


            ผมสูดลมหายใจเข้าออก จากนั้นก็ค่อยๆ แกะกระดาษห่อของขวัญอย่างระมัดระวัง ไม่ให้ฉีกขาดแม้แต่นิดเดียว ถึงผมจะรู้ว่าคนที่ห่อคงเป็นทีมงาน แต่มันก็อยากเก็บทุกอย่างไว้เป็นความทรงจำ แค่กระดาษฉีกนิดเดียวก็อาจทำผมใจสลายได้


            พอแกะกระดาษห่อออกเรียบร้อยแล้ว ผมก็เห็นกล่องที่ขาวที่อยู่ด้านในอีกที


            เอาล่ะนะ ผมตั้งหลักอีกครั้ง ก่อนจะตัดสินใจเปิดฝากล่อง แล้วผมก็เห็นของที่อยู่ข้างใน


            มันเป็นสมุดขนาด A5 ลวดลายเรียบๆ สวยงามเล่มหนึ่ง บนหน้าปกเขียนไว้ว่า ‘My Planner’


            ผมค่อยๆ เปิดดูแต่ละหน้าคร่าวๆ จึงรู้ว่ามันคือ แพลนเนอร์ หรือสมุดวางแผนตารางชีวิต มีทั้งตารางเช็คลิสต์ หรือหน้าปฏิทิน สามารถจดได้ว่าแต่ละวันแต่ละเดือนมีอะไรที่ต้องทำบ้าง


            “เอ๋…”


            จู่ๆ ผมก็สะดุดตาเหมือนเห็นว่า มีบางวันถูกเขียนกำกับไว้ด้วยหมึกสีดำ แล้วผมก็ใจสั่นทันที


            นี่มันลายมือพี่ซีนี่นา


            ‘วันเกิดซีเองครับ ;)’


            พี่ซีเขียนไว้ ณ วันที่ 10 พฤษภาคม


            ว้ากก ลายมือพี่ซี ผมตื่นเต้นมากขนาดเอานิ้วไปลูบๆ ให้แน่ใจว่ามันคือหมึกจริงๆ ใช่แล้วมันเป็นหมึกจริงด้วย พลิกดูกระดาษด้านหลัง ก็เห็นรอยที่หมึกมันซึมออกมานิดๆ ผมก็ยิ่งตื่นเต้นทันที


            นี่เป็นสมุดที่พี่ซีเขียนเชียวนะ ว้ากก ผมดีใจมาก


            และก็ไม่ใช่แค่นั้น วันเกิดยูนิสตาร์คนอื่นๆ พี่ซีก็เขียนไว้ด้วยเช่นกัน


            ‘วันเกิดเลโอ จะแกล้งอะไรดีน้า :)’


            ‘วันเกิดอิน จะไปซื้อเค้กมะพร้าว’


            ‘วันเกิดนที นทีไม่ชอบเค้ก ให้อะไรดี’


            ‘วันเกิดวายุ ซื้อขนมให้ หยุดแกล้งสักวัน’


            ‘วันเกิดซัน ขอให้เติบโตไวๆ เป็นเด็กดี’


            แล้วก็ยังมีวันที่เกี่ยวข้องกับยูนิสตาร์โปรเจ็คหรือกิจกรรมต่างๆ ด้วย ถ้ามีตารางที่รู้ล่วงหน้าพี่ซีก็จะเขียนไว้แล้ว เช่น


            ‘UNISTAR Anniversary’


            ‘MW Sport Day มาเชียร์ซีด้วยนะครับ’


            ผมเปิดดูตารางทุกเดือนอย่างตื่นเต้น เปิดซ้ำไปซ้ำมา ชื่นชมแล้วชื่นชมอีก จากนั้นก็กลับมาเปิดเช็คดูทุกๆ หน้า แล้วก็เพิ่งเห็นว่าหน้าแรกพี่ซีเขียนข้อความยาวๆ ไว้ด้วยลายมือ


            ‘สวัสดีครับ ผู้โชคดี


            หวังว่าคุณจะเป็นด้อมนางนวลนะครับ แต่ถ้ายังไม่ใช่ ก็หวังว่าแพลนเนอร์เล่มนี้ จะตกคุณมาด้อมผมได้นะ :)

            ตอนที่เลือกเตรียมของขวัญ ผมก็คิดถึงว่า ถ้าแฟนคลับได้รับอะไรแล้วจะมีความสุขมากที่สุด ผมก็คิดว่า ถ้าเป็นของขวัญที่ทำให้เราสื่อถึงกันได้มากขึ้น คงจะเป็นของขวัญที่พิเศษมากสำหรับคุณ

            อย่าลืมวางแผนชีวิตให้ดี แล้วมาเจอกันในงานแฟนมีตติ้งทุกเดือนนะครับ ผมเขียนตารางเวลาชีวิตของผมให้ดูด้วยนะครับ

            หากคิดถึงผม ให้ดูนาฬิกา และดูแพลนเนอร์เล่มนี้

            แล้วจะรู้ว่า ผมกำลังทำอะไรอยู่ ;)


            รักเสมอ

            ซี ยูนิสตาร์’


            “ว้ากกกก โฮกกกก” ผมร้องลั่นตีขาอย่างบ้าคลั่งทันทีที่อ่านจบ นี่มันอะไรกัน ทำไมพี่ซีถึงได้น่ารักขนาดนี้


            และยังบอกด้วยว่าถ้าคิดถึงพี่ซีแล้วมองสมุดเล่มนี้ ผมก็เหมือนเห็นว่าพี่ซีกำลังทำอะไรอยู่


            ผมจึงรีบเปิดไปดูในหน้าถัดไปเลย พี่ซีเขียนตารางชีวิตไว้อย่างไรบ้าง


            Sea’s Daily Life (โดยส่วนใหญ่)

            5 : 00              ตื่นเช้าวิ่งออกกำลังกาย

            6 : 20              แวะเข้า 7-11 ซื้ออาหารเช้า

            6 : 30              ไปโรงพยาบาล Progress คนไข้ + รับคนไข้ใหม่

            7 : 00              ราวด์วอร์ดกับเดนท์

            8 : 00              เข้าเลคเชอร์เช้า

            9 : 00              ประจำวอร์ด, วอร์ดวอล์ค, ราวน์กับอาจารย์แพทย์

            12 : 00            พักเที่ยง (อาจไม่ตรงเวลา) ผมมักไปทานข้าวที่โรงอาหาร

            13 : 00            เลคเชอร์รอบบ่าย (มีบางวัน)

            14 : 00            ราวน์วอร์ดกับเดนท์

            17 : 00            เข้าเวรประจำวอร์ด

                                    > ถ้าไม่มีเวร ไปทำงานยูนิสตาร์

                                    > ถ้าไม่มีงานยูนิสตาร์ ทำใบเหลือง

            0 : 00              นอนแล้วครับ (อาจไม่ตรงเวลา) ฝันดีนะครับ :)


            “โห้ นี่คือชีวิตหมอปีห้าเหรอ” ผมเห็นแล้วอึ้งหนัก


            ผมเคยคิดว่าวันๆ ของผมก็ยุ่งพอแล้ว แต่พอเห็นชีวิตของนักศึกษาแพทย์นี่คือสุดมากจริงๆ ผมนับถือทักษะการแบ่งเวลาและความรับผิดชอบของพี่ซีเหลือเกิน พี่ซีต้องทั้งเรียนหมอและแบ่งเวลาทำงานเป็นไอดอลไปด้วย


            ว่าแต่...แค่ผมเห็นตารางพี่ซี ผมก็รู้สึกฟินแล้ว


            งุ้ย ผมหยิบสมุดมากอดอย่างรักใคร่


            มีแพลนเนอร์เล่มนี้ เหมือนมีพี่ซีอยู่ข้างๆ ตลอดเวลา


            “อ่ะ นี่ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว” ผมมองนาฬิกา แล้วก็มองตารางพี่ซีในแพลนเนอร์


            วันนี้พี่ซีเพิ่งเสร็จจากงานแฟนมีตติ้ง ป่านนี้คงกลับหอ และน่าจะใกล้เข้านอนแล้วมั้ง


            หากพี่ซีนอน ผมก็ควรจะนอนด้วย เผื่อจะได้เจอพี่ซีในฝันบ้าง โห้ยยย


            ผมจึงรีบจัดการธุระส่วนตัว แล้วเตรียมตัวเข้านอน โดยไม่ลืมตั้งนาฬิกาปลุกตอนตีห้า ปกติผมไม่ค่อยตื่นตอนตีห้าหรอก ผมชอบเป็นนกฮูก อยู่ดึกตีสองตีสาม แล้วตื่นอีกทีตอนใกล้จะเข้าเรียน แต่ผมเปลี่ยนใจแล้ว ผมอยากตื่นพร้อมพี่ซี และอยากออกไปวิ่งยามเช้าพร้อมกับพี่ซี


            อันที่จริง ช่วงนี้ผมก็ไปวิ่งทุกวัน แต่ส่วนใหญ่มักเป็นตอนเย็น เหตุผลที่ผมวิ่งมีแค่อย่างเดียวเท่านั้น คือต้องซ้อมฟิตร่างกายสำหรับวิ่งไปจองบัตรหน้าเคาน์เตอร์ เมื่อก่อนผมไม่เคยสนใจเรื่องออกกำลังกายเท่าไหร่หรอก เพราะรู้สึกว่าเสียเวลาทำการบ้านอ่านหนังสือ


            “ฝันดีนะครับพี่ซี” ผมบอกกับแพลนเนอร์ โดยไม่ลืมเอาแพลนเนอร์มากอดไว้ตอนนอนพร้อมกับแท่งไฟอย่างบ้าเห่อ


            คืนนี้จะเป็นคืนที่ผมหลับสนิทมากที่สุด เพราะผมรู้ว่าพี่ซีเองก็คงกำลังหลับฝันดีอยู่เช่นกัน


            พี่ซีคนสวยของผม...เจอกันในฝันนะครับ





            ผมหลับอย่างสนิทเป็นตาย คงเพราะเหนื่อยล้าจากการโบกแท่งไฟแหกปากในงานแฟนมีตติ้งมา น่าเสียดายที่หลับสนิทเกินไปจนไม่รู้ว่าฝันถึงพี่ซีหรือเปล่า ผมสะดุ้งตื่นตอนตีห้าเพราะเสียงนาฬิกาปลุก ปกติถ้าผมตื่นเช้าขนาดนี้ ผมจะงัวเงียมาก แต่พอรู้ว่าพี่ซีก็คงตื่นในเวลานี้เหมือนกัน ผมก็รู้สึกกระปี้กระเปร่าขึ้นมาทันที


            ผมไปแปรงฟัน และเปลี่ยนเป็นชุดออกกำลังกาย ผมผูกเชือกรองเท้าผ้าใบ สวมนาฬิกาห้อยคอจับเวลา พร้อมหยิบแท็ปเล็ตออกไปด้วย ถามว่าเอาไปทำไมเหรอครับ มันเป็นส่วนหนึ่งในการ ‘ซ้อม’ ของผมครับ


            ตอนที่ผมเดินลงมาจากหอ ยังเป็นเวลาเช้ามืด ท้องฟ้ายังไม่สว่าง ที่หอจึงเงียบมาก ผมวอล์มอัพร่างกายคนเดียว ยืดกล้ามเนื้อแขน ขา น่องเพื่ออบอุ่นร่างกาย จากนั้นผมก็ถือแท็ปเล็ตวิ่งไปเรื่อยๆ


            ผมชอบไปวิ่งจ็อกกิ้งที่สวนสาธารณะใกล้กับฝั่งแม่น้ำ บรรยากาศมันค่อนข้างดี คนไม่พลุกพล่าน วิ่งจากหอพักผมไปประมาณ 15 นาทีได้


            ผมวิ่งไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเห็นแม่น้ำที่ใกล้กับสวน จากที่วิ่งมาร้อนๆ เหนื่อยๆ พอได้เห็นบรรยากาศชวนผ่อนคลาย ภาพวิวแม่น้ำและต้นไม้ร่มรื่น ผมก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาก


            ผมวิ่งมาพอสมควร ได้เวลาซ้อมใหญ่แล้วสินะ


            ผมเปิดแท็ปเล็ต พร้อมกับกดนาฬิกาจับเวลา จากนั้นก็เริ่มทันที


            ผมปรับความเร็วจากวิ่งจ็อกกิ้ง เปลี่ยนเป็นวิ่งด้วยความเร็วสูง ผมวิ่งไปตามทางเดินของสวน พร้อมกับมือที่กดแท็ปเล็ตเปิดเว็บไซต์ของ MW Entertainment แล้วก็เลือกสุ่มกดเข้าอีเวนต์คอนเสิร์ตอะไรก็ได้ จากนั้นก็เลือกวัน เลือกที่นั่ง กดยอมรับเงื่อนไข แล้วไปให้ถึงหน้าชำระเงิน


            ผมวิ่งพร้อมกับกดบัตร แล้วจับเวลาไปด้วย แต่ยังไม่ได้จ่ายเงิน        


            “ใช้เวลานานไป อืม ยังใช้ไม่ได้” ผมส่ายหน้าขณะมองดูเวลาในนาฬิกา


            การที่ต้องวิ่งไปพร้อมๆ กับกดบัตรในแท็ปเล็ต ทำให้ควบคุมสมาธิได้ยากลำบาก


            บางทีผมก็เผลอวิ่งช้าลง เพราะจดจ่ออยู่กับหน้าจอ หรือบางทีก็กดบัตรช้าเกิน เพราะมือมันสั่นตอนวิ่ง


            เป้าหมายสูงสุดที่ผมตั้งไว้คือ ผมต้องวิ่งด้วยความเร็วสูงที่สุด โดยไม่สะดุดหกล้ม และสามารถกดบัตรได้อย่างคล่องแคล่ว โดยที่ไม่ชะงักแม้แต่วินาทีเดียว


            ใช่แล้ว นี่คือการซ้อมสำคัญของผม


            การวิ่งพร้อมกับกดบัตรออนไลน์


            เพราะในวันจริงที่ต้องกดของบัตรแฟนมีตติ้งของยูนิสตาร์ แค่พลาดแม้แต่วินาทีเดียวนั่นอาจหมายถึงการนกบัตร ในวันจริงนั้น ผมจะต้องไปถึงเคาน์เตอร์คนแรกสุดให้ได้ โดยที่มือผมก็ต้องกดจองบัตรออนไลน์ไปพร้อมกัน


            ผมไม่รู้ว่าจะกดบัตรในเว็บได้ก่อน หรือจองเคาน์เตอร์ได้ก่อน ผมจึงต้องทำทุกทางให้เร็วที่สุด


            ถ้าผมสามารถทำได้ โอกาสที่ผมจะได้บัตรนั้นมีมากกว่า 98% เผลอๆ อาจมีโอกาสได้ที่นั่งแถวหน้าด้วยซ้ำ


            ทว่าตอนนี้ ด้วยความเร็วระดับนี้กับการวางแผนที่รอบคอบ ผมก็แทบไม่นกบัตรแล้ว แต่ก็ยังไม่มีโอกาสได้เลือกที่นั่งดีๆ สักเท่าไหร่


            ดังนั้น ผมจะต้องพยายามให้มากกว่านี้


            ระหว่างที่ผมกำลังซ้อมกดและซ้อมวิ่งอยู่นั่นเอง


            “วิ่งไปมองจอไป ระวังอุบัติเหตุนะครับ”


            จู่ๆ มีเสียงดังขึ้นข้างๆ


            เสียงเขาทำให้ผมสะดุ้งจนสมาธิหลุด เกือบสะดุดล้ม


            ผมหันไปมองคนพูด เขาเป็นผู้ชายรูปร่างสูงหุ่นสมส่วน สวมชุดออกกำลังกายสีขาว เขากำลังวิ่งอยู่ข้างๆ ผม แต่ผมไม่สามารถเห็นใบหน้าของเขาได้ชัดเจน เพราะเขาสวมมาส์กปิดปากอยู่ครึ่งใบหน้า


            แวบหนึ่งผมเผลอคิดว่า โครงหน้าเขาดูคุ้นตามาก เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน


            “เอ่อ คุณวิ่งแล้วสวมมาส์ก ระวังหายใจไม่ออกนะครับ” ผมเลยพูดย้อนกลับไปบ้าง


            “ฮ่าๆ” เขาหัวเราะเบาๆ “อันนี้เป็นหน้ากากสำหรับออกกำลังกาย สามารถใช้ฝึก Elevation Training ได้ครับ”


            อ๋อ ฝึกออกกำลังกายแบบควบคุมความดัน สำหรับนักกีฬาบางประเภทที่ต้องขึ้นที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลเยอะๆ จนทำให้ออกซิเจนในอากาศอยู่ในระดับต่ำ ผมเคยได้ยินอยู่


            ผมสังเกตว่าหน้ากากของเขามีช่องระบายอากาศด้วย


            “แต่หน้ากากบางประเภท ก็ไม่ได้ให้ใช้ออกกำลังกาย อันนั้น ก็ต้องระวัง”


            ผมฟังที่ผู้ชายคนนั้นพูดแล้วพยักหน้าเบาๆ


            ว่าแต่ผมรู้สึกคุ้นเสียงของเขามากจริงๆ ต้องเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนชัวร์ แต่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแฮะ


            “ที่ต้องมองจอแท็ปเล็ตไปด้วย เพราะผมก็ต้องฝึกทักษะพิเศษเหมือนกัน” ผมอธิบายให้ผู้ชายคนนั้นฟัง หวังว่าเขาจะเข้าใจและไม่มาขัดจังหวะการฝึกฝนครั้งสำคัญของผม


            “ทักษะแบบวิ่งไปแชตไป?” ชายคนนั้นเลิกคิ้วสงสัย


            “ไม่ใช่ครับ คือ...”


            ตอนแรกผมไม่มั่นใจว่าควรจะบอกดีมั้ย แต่คิดไปคิดมา ต่อให้บอกไปก็คงไม่เป็นไรหรอก ยังไงเขาก็ไม่รู้จักผมอยู่แล้ว พอวิ่งเสร็จก็แยกย้ายกันไป คงไม่มีโอกาสได้เจอกันอีก


            “เคยได้ยินเวลาจองบัตรคอนเสิร์ตที่คนแย่งกันเยอะๆ มั้ยครับ” ผมลองเกริ่นดู “แบบว่าบัตรหมดภายใน 5 นาที อะไรแบบนี้อ่ะครับ”


            “อ๋อ แบบงานแฟนมีตติ้งยูนิสตาร์สินะ” เขาพยักหน้า


            พอได้ยินชายคนนั้นพูดถึงยูนิสตาร์ ผมก็เบิกตากว้าง


            “เฮ้ย ติดตามยูนิสตาร์ด้วยเหรอครับ”


            ผมรู้สึกดีใจมาก หรือว่าผมจะเจอยูนิตี้เข้าแล้ว!


            “อืม...” ชายผู้นั้นเหมือนกำลังครุ่นคิดว่าจะตอบอย่างไรดี


            “เรียกว่าติดตามอย่างใกล้ชิดเลยก็ได้”


            “เฮ้ย ผมก็เหมือนกัน!” ผมพูดอย่างตื่นเต้น


            ปกติยูนิตี้ที่เป็นผู้ชายมีไม่เยอะมาก แต่ก็ใช่ว่าไม่มีเลย เผลอๆ คนนี้อาจเป็นด้อมนางนวลเหมือนผมก็ได้ เพราะส่วนใหญ่ผู้ชายที่เป็นยูนิตี้ ก็เป็นแฟนคลับพี่ซีกันทั้งนั้น


            “แสดงว่าที่บอกว่าฝึกทักษะพิเศษ คือ ฝึกจองบัตรยูนิสตาร์เหรอครับ” ชายคนนั้นเอ่ยถาม ระหว่างที่เราสองคนต่างก็วิ่งจ็อกกิ้งตามทางไปเรื่อยๆ


            “ใช่แล้ว” ผมพยักหน้ารัวๆ “บัตรแฟนมีตยูนิสตาร์เต็มเร็วหายาก จองออนไลน์อย่างเดียวก็เสี่ยง วิ่งไปเคาน์เตอร์ ถ้าไม่ได้คิวแรกก็เสี่ยง ผมเลยกะเอาทั้งสองทางนี่แหละ ถ้ากดออนไลน์ให้เร็วที่สุดพร้อมกับวิ่งไปถึงเคาน์เตอร์คนแรก ก็ไม่นกบัตรชัวร์”


            “ฮ่าๆ นึกไม่ถึงว่าจะทุ่มเทขนาดนี้” ชายคนนั้นฟังแล้วหัวเราะ


            “ก็...ผมอยากเจอพี่ซีนี่นา” พอผมพูดออกมาแล้วก็รู้สึกเขินนิดหน่อย แต่ผมคิดว่าชายคนนี้น่าจะเป็นยูนิตี้เหมือนกัน ก็คงเข้าใจผมดี


            “งั้นเหรอ” จู่ๆ ชายคนนั้นก็หยุดวิ่ง ทำให้ผมเองก็หยุดตาม


            “เป็นอะไรหรือเปล่าครับ” ผมสงสัยว่าทำไมเขาถึงหยุด คงไม่ได้บาดเจ็บนะ


            “ทำไมถึงอยากเจอพี่ซี” เขาถามผมกลับ


            “ผมเป็นแฟนคลับพี่ซีนี่นา” ผมตอบโดยไม่ต้องคิด “พี่ซีสวยมากเลยนะ คุณเองก็เป็นแฟนคลับพี่ซีเหมือนกันใช่มั้ย”


            ผมพูดถึงพี่ซีด้วยน้ำเสียงหลงใหลคลั่งไคล้ ชายคนนั้นมองผมด้วยสายตาพิจารณาอยู่สักพัก จากนั้นก็วิ่งต่อช้าๆ ผมก็เลยวิ่งตามไป


            “ไม่เรียกว่าเป็นแฟนคลับนะ แต่ก็ไม่ปฏิเสธเรื่องความสวย” เขาว่าแบบนั้น


            อ๋อ ผมคิดในใจ แสดงว่าเขาติดตามยูนิสตาร์ แต่ยังไม่ได้เลือกด้อมสินะ


            “เฮ้ย แบบนี้ต้องมาแฟนมีตติ้งครับ ไปนั่งดูด้วยกันมั้ย เดี๋ยวผมช่วยจองบัตรให้ก็ได้” ผมรีบชักชวนทันที เผื่อว่าจะมีเพื่อนร่วมด้อมไปนั่งฟินด้วยกัน


            อันที่จริง ผมไม่อยากให้เพื่อนใกล้ตัวรู้ว่าผมเป็นด้อมนางนวล ผมจึงต้องพยายามปกปิดทุกวิถีทาง แต่สำหรับคนนอกที่ไม่รู้จักกันมาก่อน จะไปด้วยกันก็ไม่มีปัญหา ดีเสียอีกที่ได้มีเพื่อนผู้ชายมาหวีดด้วยกัน ไม่ต้องเขินเวลาถูกแฟนคลับสาวๆ หันมามอง เวลาผมติ่งออกอาการมากเกินไป


            “อยากไปงานแฟนมีตติ้งด้วยกันเหรอ” เขาหันมาถาม สีหน้าเหมือนกำลังยิ้มอยู่ แม้ว่าผมจะมองไม่เห็นรอยยิ้มจริงๆ เพราะเขาสวมมาส์กปิดปากอยู่


            “ไปสิครับ ไปนั่งดูด้วยกัน รับรองว่าโดนพี่ซีตกเข้าด้อมแน่ๆ”


            “หึหึ” เขากลับหัวเราะในลำคอ “แต่วันนั้น คงไปนั่งดูด้วยไม่ได้”


            “อ่อ จริงเหรอ น่าเสียดายจัง” ผมคิดว่าเขาคงมีงานยุ่ง อาจทำงานช่วงดึกวันเสาร์อาทิตย์ด้วยละมั้ง


            “เดี๋ยวต้องไปแล้ว” ชายคนนั้นมองดูนาฬิกาข้อมือ


            “วิ่งจากที่นี่กลับไปโรงพยาบาลใช้เวลา 15 นาที”


            “ทำงานโรงพยาบาลเหรอครับ” ผมนึกสงสัย โรงพยาบาลที่อยู่ใกล้สวนสาธารณะแถวนี้ก็มีหลายโรงพยาบาลอยู่


            “เรียกว่าไปเรียนดีกว่า” เขาตอบ


            “อ๋อ เป็นนักศึกษาแพทย์นี่เอง” ผมฟังแล้วรู้สึกลิงโลดขึ้นมา “พี่ซี ยูนิสตาร์ก็เรียนหมอปี 5 ที่โรงพยาบาลของมหา’ลัย ZU ด้วย อ๋อ ใช่ โรงพยาบาลนั้นก็อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ด้วยเหมือนกัน พี่ซีเรียนหมอไปด้วยทำงานไอดอลไปด้วย แบ่งเวลาเก่งมากๆ เลยครับ เกรดก็ดีมากอีก เมนผมสุดยอดที่สุด!”


            ชายคนนั้นฟังผมพูดแล้วเหมือนจะยิ้มให้


            “รู้จักพี่ซีค่อนข้างดีนะ”


            “ใช่แล้ว เอ่อ ว่าแต่มีเบอร์โทร ไลน์ หรือเฟซบุ๊คมั้ยครับ เผื่อถ้าคุณว่าง จะชวนไปแฟนมีตติ้งด้วยกัน”


            พอผมถามช่องทางการติดต่อกับเขา แต่เขาเพียงมองผมนิ่งๆ สักพัก แล้วตอบกลับว่า


            “คอนแท็กต์ส่วนตัว คงให้ไม่ได้จริงๆ ขอโทษด้วยครับ”


            “อ่อ…” ผมห่อเหี่ยวไปเล็กน้อย


            ถ้าอย่างนั้นผมกับยูนิตี้คนนี้ คงไม่มีวาสนาได้เจอกันอีกแล้วสินะ เขาคงเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูงละมั้ง ว้า เสียใจจัง


            “ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ ยังไงก็ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ผมชื่อยู เรียนอยู่คณะวิศวะ ปี 1 มหา’ลัย CYU ขอรู้จักชื่อคุณได้มั้ยครับ ชื่ออะไรเหรอครับ เรียนอยู่ที่ไหน ชั้นปีอะไร สะดวกตอบมั้ยครับ”


            ผมแนะนำตัวเองเสร็จก็ถามเขาบ้าง อย่างน้อย ต่อให้ติดต่อกันไม่ได้อีก แค่ได้ทำความรู้จักก็ยังดี


            ชายคนนั้นหันมาสบตากับผม ผมเพิ่งสังเกตว่าดวงตาเขาสวยงามราวกับดวงดาว คุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนแหะ


            “คงไม่ต้องตอบแล้วมั้งครับ” เขาเอ่ย


            “น้องก็รู้จักพี่อยู่แล้วนิ”


            “หืม?” ผมมองเขาอย่างงุนงง ผมรู้จักเขาเหรอ


            หาาา จะไปรู้จักได้อย่างไรกัน


            จากนั้น ชายสวมมาส์กผู้นั้นก็ถอดผ้าปิดปากออก เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลางดงามอย่างพริ้มเพรา โครงหน้าที่ประกอบด้วยทุกสัดส่วนที่สวยงามหมดจดจนเกลี้ยงเกลา


            เมื่อผมได้เห็นใบหน้าของเขาอย่างชัดเจน ผมถึงกับยืนช็อกอ้าปากค้างตาจนฝุ่นแทบจะปลิวเข้าปาก สติผมหลุดลอยหายไปจากจักรวาลนี้เรียบร้อยแล้ว


            “ชื่อซีนะครับ” ชายคนนั้นแนะนำตัวเองด้วยรอยยิ้ม


            “เรียนอยู่คณะแพทย์ ปีที่ 5 มหา’ลัย ZU และเป็นไอดอลภายใต้สังกัด MW เป็นสมาชิกยูนิสตาร์รุ่นที่ 1 ยินดีที่ได้รู้จักครับ”


            น้ำเสียงของเขาช่างน่าหลงใหล ยิ่งฟังก็ยิ่งชวนให้จิตตกอยู่ใต้ภวังค์ ยังไม่สามารถเรียกสติกลับคืนมาได้โดยเร็ว


            “ที่น้องพูดมาก่อนหน้านี้ ขอบคุณมากจริงๆ ครับ”


            พี่ซียิ้มกว้างให้ผม ก่อนจะสวมมาส์กกลับไป


            “น้องยูครับ ขอให้ได้บัตร แล้วเจอกันที่แฟนมีตติ้งนะครับ”


            จากนั้นพี่ซีก็โบกมือลาผม แล้ววิ่งจากไปจนลับสายตา


            พอพี่ซีคนนั้นไปแล้ว สติของผมถึงค่อยๆ คืนกลับมาทีละน้อย


            “ห...หา หา พ…พี่ซี พ...พี่ซี พี่ซีเรอะ!”


            ผมช็อกสนิท ไม่คิดมาก่อนเลยว่า จู่ๆ ผมเจอพี่ซีตัวจริงเสียงจริง ในที่สาธารณะที่ไม่ใช่งานแฟนมีตติ้ง


            ว้ากกก ที่ผ่านมาเคยเห็นแต่ไกลๆ ในฮอลล์ อย่างมากก็ได้เข้าไปไฮทัชใกล้ๆ แค่สิบวินาทีสั้นๆ


            แต่เมื่อกี้นี้ ผมกับพี่ซีได้วิ่งไปด้วยกัน แถมยังได้คุยกันอยู่ตั้งหลายนาที!


            “อ้ากกก” แล้วผมก็ลงไปแดดิ้นกับพื้นเหมือนคนบ้า ยังดีที่ตอนนี้ยังเช้าอยู่ เลยไม่มีคนผ่านมาแถวนี้ ไม่งั้นอาจโดนจับส่งโรงพยาบาลจิตเวชได้


            แต่พอนึกถึงโรงพยาบาล...


            “บ้าจริง คุยมาตั้งนาน ทำไมไม่รู้เรื่องเลย!” ผมวิ่งไปคุยกับพี่ซีไปด้วยตั้งนาน แต่กลับไม่เอะใจเลยสักนิดว่าเป็นพี่ซี


            ผมจำพี่ซีไม่ได้ได้ยังไงกัน ผมไม่เข้าใจตัวเองเลย


            อาจเพราะพี่ซีสวมมาส์กปิดครึ่งหน้า เวลาพูดเสียงก็เปลี่ยนโทนนิดหน่อย แถมพี่ซีก็ไม่ได้เซ็ตผมหรือแต่งหน้าเหมือนตอนออกงาน ผมก็เลยไม่คุ้นชิน แต่เหตุผลหลักคงเป็นเพราะ ผมไม่คาดคิดว่าจะมาเจอพี่ซีโดยบังเอิญนี่แหละ ผมเลยไม่ทันได้ฉุกคิด


            มิน่าล่ะ ก็รู้สึกว่าโทนเสียง รูปร่าง โครงหน้า มันคุ้นๆ เหมือนเคยรู้จัก


            แต่ใครมันจะคิดกันเล่า ว่าจะเป็นไอดอลเมนตัวเอง มันจะพรหมลิขิตเกินไปมั้ย


            “อ้ากกก เมื่อกี้หลุดติ่งพี่ซีเฉยเลย” ผมเอามือลูบหน้าตัวเองอย่างขายหน้า ไม่รู้ควรดีใจหรืออับอาย เพราะตอนนี้ผมอยู่ในร่างยุธิภัคเด็กเนิร์ด ไม่ได้อยู่ในร่างยูกิแฟนบอยที่น่าจดจำกว่า โอ๊ยยย อยากจะบ้าตาย


            แต่พอคิดถึงคำพูดที่ชวนน่าหลงใหลของพี่ซี


            “น้องยูเหรอ น้องยูววววว”


            เมื่อกี้นี้ ได้อยู่ใกล้พี่ซีคนสวยอย่างใกล้ชิด


            แถมพี่ซียัง...เรียกผมว่า


            ‘น้องยูครับ’


            กู...น้องยู ตายไปแล้ว


            เมนผม~


✦✦✦✦✦✦✦✦



Writer's Talk


น้องยู~~~ พี่ซีได้ลั่นวาจาไว้ว่า ด้อมนางนวล เข้าแล้วออกไม่ได้ ไม่มีทางให้ออก และไม่ให้ออกด้วย 5555 ผู้อ่านเองก็เหมือนกันน้า หลงเข้ามาอ่านแล้ว พี่ซีคนสวยเราไม่ปล่อยให้ไปไหนแน่นวลลลล 5555


สำหรับของขวัญสุดพิเศษของพี่ซี ขอบคุณเพื่อนหมอโยยแสนใจดี ที่อุตส่าห์สละเวลาที่มีอยู่น้อยนิดเขียนตารางนิสิตแพทย์ชั้นปี 5 โดยอ้างอิงจากวอร์ด med มาให้ ถ้าไม่ได้เพื่อนหมอคนนี้ น้องยูก็คงไม่ได้ฟินกับตารางชีวิตของพี่ซี ฮ่า ต้องขอบคุณมากจริงๆ

แอบเอามาให้ดูแหละ เพื่อน้องยูแล้ว จริงจังแค่ไหนเรียกจริงจัง แงงง รักกกก <3 


ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์มากๆ เลยนะคะ ดีใจที่ทุกคนชอบพี่ซีและน้องยูกันน้า

เห็นบอกว่า น้องยูหนีไป อย่าตกหลุมพราง นั่นมันกับดัก 55555 แต่เสี้ยมบอกน้องยูมากๆ ระวังโดนพี่ซีสาปน้าาาา //เย้ยยยย ฮ่า

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามน้า ขอฝากน้องยูกับพี่ซีต่อไปด้วยนะคะ //กอดดดดด


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนกลบดาว

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.649K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,214 ความคิดเห็น

  1. #7213 sirinya13 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 17:46
    เกิดสันเดียวกับพี่ซีเลยย😍
    #7,213
    0
  2. #7208 Spices_smile (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 10:49
    อ้ยยยยยยยย
    #7,208
    0
  3. #7135 E'eve (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 09:58
    ม่ายน้าาาาาา นี่ด้อมกะทิเองไง เราจะโดนตกเข้าด้อมนางนวลท่ายได้น้าา
    #7,135
    1
    • #7135-1 E'eve(จากตอนที่ 4)
      14 พฤษภาคม 2563 / 09:58
      ม่าย* พอ
      #7135-1
  4. #7045 lkung4556 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 00:42
    นึกภาพตอนน้องกับพี่ซีเป็นแฟนกัน... พี่ซีอ่ะร้ายร้ายแบบอธิบายไม่ถูก
    #7,045
    0
  5. #6959 yyyyobaby (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 11:24
    เป็นเราน่าจะช็อคตายไปเลยนะ แค่มองเมนจากที่ไกลๆก็จะตายแล้ว ถ้าได้มาวิ่งมาคุยแบบนี้ก็คือตายไปเลย 555
    #6,959
    0
  6. #6819 Nidnoi_27359 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 11:44
    น้องยูหนีไป5555
    #6,819
    0
  7. #6803 kkawaoo2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 13:18
    หนูลูกกกกก55555
    #6,803
    0
  8. #6774 เลดี้วาย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 16:39
    น้อยงยูววววชีวิตติ่งคอมพลีสสแล้วค่าา
    #6,774
    0
  9. #6640 MaiNatkamon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:24
    เป็นการอ่านนิยายที่เข้าใจตัวละครที่วุด55555
    #6,640
    0
  10. #6136 Alfar (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:07
    ใจเหลวไปหมดแล้วพี่ซี!!
    #6,136
    0
  11. #5203 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 11:12
    ลายมือหมอปี5เพื่อนไรท์สวยมาก ผิดวิสัยลายมือหมอทั่วไปที่อ่านไม่ออก 5555555
    #5,203
    0
  12. #4707 NoneCoffee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 17:04
    ฟินมากกับเรื่องนี้ ~~~ ชอบคาร์แรกเตอร์พี่ซี
    #4,707
    0
  13. #4193 wuddyy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 15:11
    ฮือออออ ฟินนนน
    #4,193
    0
  14. #3696 kat15058 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 08:02
    อร้ายยยย อร่ายยย ฟินมากกกก ชอบมากก
    #3,696
    0
  15. #3681 LittlesaturnK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 06:47
    โฮรรรรรอ่านเดือนมาหมดแล้ว สรุปว่าโดนพี่ซีตกเรียบร้อย ;-;
    #3,681
    0
  16. #3465 คนรักการอ่าน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 09:44

    มีใบเหลืองด้วย หลอนมาก น้องซีเรียนหมอมหาวิทยาลัยแถวๆสยามรึป่าวลูก พี่จบมาหลายปีละปรึกษาได้นะคะ 5555

    #3,465
    0
  17. #3095 Naenyeh (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 21:06
    อ่านแต่ละคู่มารู้สึกว่าคู่นี้ฟินที่สุด5555
    #3,095
    0
  18. #2909 26430 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 08:20
    น่ารักกกก
    #2,909
    0
  19. #2896 Wasineetha (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 18:39

    หาทางออกให้โหนยยยยย ????????????

    #2,896
    0
  20. #2846 Angzaa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 10:02
    เป็นเราคงดิ้นเหมือนกัน เจอแบบนี้ 555
    #2,846
    0
  21. #2568 ʕ•ᴥ•ʔ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 02:39
    ชอบความตีขาอย่างบ้าคลั่ง5555555555555555
    #2,568
    0
  22. #2381 Bibblegum (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 23:57
    อิจฉาค่ะ อิจฉามากกก
    #2,381
    0
  23. #2306 jellymoon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 16:45
    อ่านไปฟินไป พูดคำว่านักรักออกมาไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ มันน่ารักมากจริงๆ น่ารักกกกก
    #2,306
    0
  24. #2134 baekbow (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 15:08
    เอ็นดูความคลั่งไคล้ของยู กรี๊ดกร๊าดมากจริงๆ 555
    #2,134
    0
  25. #1943 supernei46 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 14:15
    โห้ววว เขินแทนนน
    #1,943
    0