UNISTAR ✦ เดือน.กลบ.ดาว ✦

ตอนที่ 30 : เดือนที่ 29 : ความทุกข์ของดวงดาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,325
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,521 ครั้ง
    12 ม.ค. 63

UNISTAR   เดือน.กลบ.ดาว

- เดือนที่ 29 : ความทุกข์ของดวงดาว -



(เครดิตภาพ https://ak0.picdn.net/shutterstock/videos/30878110/thumb/5.jpg)

 




         พี่ซี ไม่อยากเจอคุณแม่เหรอครับ


            แม้จะเป็นคำถามที่เสี่ยง แต่ผมก็ตัดสินใจถาม เพราะผมอยากรู้ว่าพี่ซีเป็นอะไรกันแน่ ผมอยากเข้าใจพี่ซีมากขึ้น


            เพราะผมสังเกตว่าตั้งแต่ที่พี่ซีรู้ว่าแม่จะมาเยี่ยม พี่ซีเหมือนจิตใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไหร่


            “...” พี่ซีเงียบไปพักใหญ่ ก่อนเอ่ยขึ้นมา


            น้องรู้จักเรื่องซินเดอร์เรลล่าใช่มั้ยครับ


            ครับ?” ผมพยักหน้า รู้จักครับ


            เรื่องของครอบครัว ชีวิตพี่อาจคล้ายแบบนั้นก็ได้


            ซินเดอร์เรลล่างั้นเหรอ ผมคิดตามทันที จุดเด่นของเรื่องซินเดอเรลล่า ถ้ามองข้ามเรื่องความรักไป ก็คือเรื่องครอบครัวนี่ล่ะ ซินเดอร์เรลล่ากับแม่เลี้ยงใจร้าย


            ซินเดอร์เรลล่าที่ต้องถูกแม่เลี้ยงใจร้ายกดขี่สารพัด เพราะไม่ใช่ลูกแท้ๆ แต่เป็นลูกเลี้ยง ส่วนพ่อของซินเดอร์เรลล่า แม้จะเป็นพ่อแท้ๆ แต่กลับไม่สนใจ


            ผมรู้สึกตกใจ ถ้าชีวิตพี่ซีเป็นเหมือนซินเดอร์เรลล่า นั่นมันคง...


            ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบพี่ซี ประตูห้องก็เปิดออก พร้อมกับหญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วมที่เดินดุ่มๆ เข้ามา ท่าทีไม่เป็นมิตรเท่าไหร่ ผมเห็นแล้วจำได้ทันที เพราะเคยเห็นในรูปถ่ายครอบครัวของพี่ซี


            คนนี้...คือแม่พี่ซีสินะ


            ผมแอบคิดมาตลอด รูปร่างหน้าตาของแม่พี่ซีไม่เหมือนพี่ซีเลยสักนิด


            พอเธอมาเห็นพี่ซีก็แสดงใบหน้าบูดบึ้งทันที


            กะอีแค่รถชนขาหัก ให้คนโทรมาจิกพวกฉันอยู่ได้ น่ารำคาญ


            คำพูดของเธอ ทำให้ผมถึงกับช็อค


            มันใช่คำพูดของคนเป็นแม่กับลูกเหรอ


            ผมไม่ได้บอกให้เขาโทรครับ แต่พวกเขาโทรไปเอง ขอโทษที่รบกวนครับ


            พี่ซีสงบนิ่งมากขึ้นเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น


            เหอะเธอทำเสียงเยาะหยัน


            บอกให้เลิกโทรมาได้แล้ว ไม่ต้องโทรไปหาสามีฉันด้วยนะ ที่สามีฉันยังสนใจเธอ เพราะเธอยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง แต่ตอนนี้เธอมันหมดประโยชน์แล้ว


            ผมฟังแล้วถึงกับมือสั่น


            คำพูดของผู้หญิงคนนี้ทำให้ผมยืนอึ้งทำตัวไม่ถูก


            ครับ ผมรู้พี่ซีพยักหน้า ไม่แสดงท่าทีโกรธใดๆ


            ขอบคุณที่มาเยี่ยมนะครับ ต่อจากนี้ จะไม่มีใครไปรบกวนอีกแล้ว


            เสียเวลาฉันจริง...เธอยังคงบ่นต่อ


            เธอมันเป็นภาระมากๆ


            เธอก็เป็นแม่พี่ซีไม่ใช่เหรอ ผมไม่เข้าใจ ผู้หญิงคนนี้พูดจาแย่กับพี่ซีได้ขนาดนี้ได้ยังไง


            ผมซึ่งยืนอยู่ข้างพี่ซี ก็รู้สึกทนไม่ได้ คำพูดเหล่านี้มันโหดร้ายเกินไป พวกเขาไม่รู้เหรอว่าสภาพจิตใจตอนนี้พี่ซีย่ำแย่ขนาดไหน พี่ซีต้องการกำลังใจมากโดยเฉพาะช่วงนี้ ถ้าจะมาเพื่อทำร้ายแบบนี้ อย่ามาเลยดีกว่า


            ผมทำท่าเข้าไปเถียง แต่พี่ซีกลับจับมือผมไว้ แล้วส่ายหน้าเบาๆ เป็นเชิงห้ามปราม ทำให้ผมได้แต่นิ่งงัน


            ขอโทษด้วยครับพี่ซีตอบอย่างใจเย็น ราวกับคำพูดของเธอไม่สะทกสะท้านใดๆ


            ทว่า พี่ซีจับผมไว้แน่น มือของพี่ซีสั่นไหวและเย็นเฉียบ


            ผมรู้สึกเป็นห่วงพี่ซีทันที


            เฮ้อ ให้ตายสิเธอพ่นลมหายใจอย่างรำคาญ


            พวกฉันทนเลี้ยงให้คนไร้ค่าอย่างเธอกลายเป็นหงส์ได้ขนาดนี้ สุดท้ายเธอตอบแทนฉันได้แค่นี้เองเหรอ เธอมันไร้ค่าเหมือนแม่เธอจริงๆ ถ้าคนอื่นรู้ว่าแม่เธอมันหน้าด้าน ก็ไม่มีใครสนใจเธอหรอก รู้ไว้ซะว่าที่เธออยู่สุขสบายทุกวันได้ก็เพราะฉัน ป่วยจะพิการอยู่แล้วก็ยังมีคนดูแล แทนที่จะไปนอนข้างถนนเป็นเด็กขอทาน


            ทำไม...ผู้หญิงคนนี้พูดเหมือนเธอไม่ใช่แม่พี่ซีเลย นี่มันเรื่องอะไรกัน


            ผมฟังแล้วกำมือแน่น ผมไม่รู้หรอกว่าเรื่องราวของครอบครัวพี่ซีมีเบื้องหลังที่แท้จริงอย่างไรบ้าง แต่คำพูดของเธอมันเกินไปแล้ว ผมเริ่มจะทนไม่ได้แล้ว


            เธอยังคงมองพี่ซีอย่างเหยียดหยามและไม่จบง่ายๆ


            ที่ผ่านมา ฉันยอมทนอยู่หรอก เพราะสามีฉันเห็นว่าชื่อเสียงเธอมันยังมีประโยชน์ แถมรายได้ของเธอ ก็พอเป็นเศษเงินให้ฉันเอาไปเลี้ยงเพื่อนไฮโซได้ แต่ดูสภาพเธอตอนนี้สิ สารรูปดูไม่ได้ จะพิการอยู่ร่อมร่อ เงินก็ไม่มี ชื่อเสียงก็ไม่ได้ เป็นเสนียดประจำตระกูลจริง รอดมาทำไม น่าจะตายไปซะตอนรถชน จะได้หมดเวรหมดกรรม


            ว่าไงนะ...


            ผมพยายามอดทนกับคำพูดของเธอมาตลอด เพราะพี่ซีห้ามผมไว้ แต่ขีดจำกัดของผมขาดก็สะบั้นลงทันที


            ผมจะไม่ทนแล้ว


            ขอโทษนะครับ...ผมเข้าไปยืนประจันหน้ากับเธอ


            ผมไม่รู้หรอกนะครับว่าเรื่องของคุณกับพี่ซีเป็นอย่างไร แต่นี่มันใช่คำพูดที่ควรใช้ผู้ป่วยเหรอครับ คนที่มีวุฒิภาวะและการศึกษา เขาไม่ทำแบบนี้หรอกนะครับ


            น้องยูพี่ซีแลดูตกใจ แต่ผมกลับไม่สงสัย ยังคงจ้องหน้าเธอไม่วางสายตา


            นี่ใครกันเธอหรี่ตามองผม


            ต้นสังกัดส่งมาเหรอ พูดจาไม่ได้เรื่อง เดี๋ยวฉันจะบอกให้ไล่ออก


            ผมไม่ตอบคำถามเธอ แต่จ้องมองเธอนิ่งๆ


            ถ้าคุณว่าผมพูดจาไม่ได้เรื่อง คุณที่อ้างว่าตัวเองเป็นถึงไฮโซ แต่พูดจาแย่ๆ กับลูกตัวเองแบบนี้ ไม่แย่กว่าเหรอครับ


            นี่เธอ...เธอกัดฟันกรอด ชี้หน้าผมหาเรื่อง แต่สักพักก็ขมวดคิ้ว


            อ๋อ ฉันนึกออกแล้ว เธอมันคือเด็กขายน้ำจนๆ ที่ผู้จัดการโทรมารายงานให้ฉันฟังนี่เอง


            จากนั้น เธอก็มองหันไปพี่ซีอย่างดูแคลน


            ไม่แปลกใจเลย คนต่ำๆ ก็สมควรอยู่กับต่ำๆ ด้วยกันสินะ


            เหรอครับผมกลับยิ้มอย่างไม่สะทนสะท้าน


            คุณเอาอะไรมาวัดค่าว่าใครสูงหรือต่ำเหรอครับ ถ้าพูดถึงฐานะการเงิน คุณปู่กับคุณย่าผมมีปัญญาส่งพ่อผมไปเรียนนอก ก็คงไม่แย่หรอกใช่มั้ยครับ อ๋อ ผมได้ยินว่าคุณพยายามใช้เส้นสายส่งลูกอีกคนไปเรียนต่างประเทศ แต่ทุกวันนี้ยังสอบภาษาอังกฤษไม่ผ่าน เลยยังเข้าเรียนไม่ได้ แต่รู้อะไรมั้ยครับ ผมเป็นนักเรียนทุนของมหาวิทยาลัยนานาชาติ และเพิ่งติดโควต้านักเรียนแลกเปลี่ยนของมหาลัยระดับท็อปในอเมริกานะครับ ถ้าคุณว่าผมต่ำ งั้นลูกของคุณต่ำก็กว่าผมมั้ยครับ


            นี่เธอ!เธอแสดงท่าทีโกรธเกรี้ยว มันคงแทงใจไม่น้อย


            อันที่จริง ผมไม่ควรขุดเรื่องนี้หรอก แต่เพราะเมื่อก่อนผมชอบพี่ซีมาก ผมอยากรู้ว่าครอบครัวพี่ซีเป็นอย่างไร เลยไปหาข้อมูลบ้าง มีแฟนคลับยูนิสตาร์ซึ่งเคยรู้จักกับพี่ชายของพี่ซี แต่เขากลับไม่มีอะไรเหมือนพี่ซีเลย เป็นเด็กขี้เกียจที่ถูกสปอยจนเคยตัว ครอบครัวพยายามดันให้ไปเรียนต่างประเทศ แต่กลับสอบภาษาไม่ผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำสักที แถมโดดเรียนอยู่บ่อยๆ ทุกวันนี้เลยยังเป็นนักเรียนภาษาอยู่ ทั้งที่พี่ซีเรียนหมอปีห้าแล้ว แต่พี่ชายยังเข้าเรียนมหาลัยไม่ได้เลย


            ผมเองก็ไม่เข้าใจ ทำไมแม่พี่ซีถึงได้ดูถูกพี่ซีที่ประสบความสำเร็จทุกๆ ด้าน แต่กลับโกรธเคืองเวลาคนอื่นดูถูกลูกชายอีกคน


            อย่าคิดว่าฉันเล่นงานเธอไม่ได้นะเธอชี้หน้าผมเป็นการขู่


            ผมกลับยืนนิ่งไม่แสดงท่าทีหวาดกลัว


            โดยเฉพาะเธอ...เธอชี้ไปยังพี่ซีด้วย


            เพราะสามีฉันต้องใช้ชื่อเสียงเธอไว้หาเสียงหรอกนะ ฉันถึงได้ยอมทน แต่ตอนนี้เธอมันไร้ค่า แล้ว ฉันจะกดเธอให้โงหัวไม่ขึ้นเลยคอยดู


            พอเธอเถียงต่อไม่ได้ ก็เดินดุ่มๆ จากไปทันที


            น้องยูไม่ควรไปพูดแบบนั้นเลย


            พอเธอไปแล้ว พี่ซีก็เอ่ยด้วยสีหน้าลำบากใจ


            พี่ซีครับผมกลับเป็นฝ่ายไม่เข้าใจพี่ซี


            ทำไมพี่ซีถึงยอมให้เขาพูดแบบนั้นล่ะครับ


            คำพูดที่เขาใช้กับพี่ซีมันแย่เกินไปแล้ว พี่ซีไม่ควรนิ่งเฉยปล่อยให้เขาด่าอยู่แบบนั้น


            เขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วพี่ซียิ้มเศร้าๆ


            แค่เฉพาะต่อหน้าคนนอกที่เขาจะไว้หน้าพี่หน่อย แต่ที่เขาพูดมันก็ไม่ผิดหรอก พี่มันก็ไร้ค่าจริงๆ ล่ะ


            ไม่นะ พี่ซีไม่ไร้ค่าเลยนะครับผมรีบเข้าไปกุมมือพี่ซี พยายามส่งผ่านความอุ่นจากมือของผม ผ่านไปยังฝ่ามือที่เย็นเฉียบของพี่ซี


            ขอบคุณนะครับพี่ซียิ้มให้ผม แต่สายตากลับพะว้าพะวง


            แต่พี่กลัวว่าจะทำให้น้องเดือดร้อนไปด้วยจริงๆ นะครับ


            เขาจะทำอะไรผมเหรอครับผมอดสงสัยไม่ได้


            เขาทำได้หลายอย่างเลยล่ะครับพี่ซียิ้มเฝื่อนๆ อย่าลืมว่าครอบครัวพี่เป็นครอบครัวนักการเมืองที่มีเส้นสายและอิทธิพลเยอะนะครับ


            เหรอครับผมไม่รู้สึกกังวลเลย


            เขาจะใช้เส้นไล่ผมออกจากมหาลัยเหรอครับ มหาลัยผมเป็นม.เอกชน หุ้นส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ ส่วนพ่อผมก็มีอำนาจในมหาลัย มีคอนเนคชั่นกับม.ดังต่างประเทศ ผมไม่คิดว่าเขาจะทำอะไรผมได้ง่ายๆ หรอกครับ


            นั่นทำให้พี่ซีหัวเราะเบาๆ


            นั่นสินะ...น้องไม่ธรรมดาจริงๆ


            ผมมองพี่ซีอยู่สักพัก เหตุการณ์วันนี้ทำให้ผมเห็นภาพหลายอย่าง แม้ผมจะเดาไว้ในใจบ้าง แต่ผมก็อยากรู้ว่าเบื้องหลังที่แท้จริงคืออะไร ผมอยากเข้าใจความรู้สึกของพี่ซีและความเจ็บปวดของพี่ซีให้มากขึ้น เพื่อที่ผมจะได้ช่วยพี่ซีได้อย่างเต็มที่


            พี่ซีครับ บอกผมได้มั้ยครับว่าเรื่องทั้งหมดเป็นมาอย่างไรเหรอครับ


            พี่ซีเหมือนลำบากใจที่จะพูด


            จริงๆ พี่ไม่อยากบอกเรื่องนี้กับใครเลย แต่คงมีแค่น้องคนเดียวที่พี่เชื่อใจได้


            พี่ซีลังเลสักพัก ก่อนจะพูดว่า


            พี่ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของคุณแม่ครับ


            ผมฟังแล้วก็นิ่งไป แต่ก็ตะหงิดมาสักพักแล้ว


            สมัยตอนเด็กพี่ก็ไม่รู้เรื่อง เพราะเป็นเรื่องที่ตระกูลพี่พยายามปิดคนนอกมาตลอด แต่พี่ถูกเลือกปฏิบัติตั้งแต่เด็ก ครอบครัวเอาใจแต่ลูกคนโต ส่วนพี่ถูกเลี้ยงแบบไม่ใส่ใจ ไม่ว่าพี่จะทำอะไร มักจะโดนแม่ตีหรือต่อว่าตลอด ในขณะที่พี่ชายของพี่ทำเรื่องไม่ดีมากมาย แต่แม่ไม่เคยว่าอะไรเลย และพ่อก็ยังไม่เคยสนใจเวลาพี่ถูกทำโทษด้วย


            พี่ซี...ผมฟังแล้วรู้สึกเศร้าเหลือเกิน ไม่คิดว่าพี่ซีต้องทรมานตั้งแต่เด็กขนาดนี้


            ตอนหลัง แม่บ้านคนเก่าแก่ถึงยอมเล่าให้พี่ฟัง สมัยก่อนพ่อพี่เพิ่งได้ตำแหน่งเป็นนักการเมืองท้องถิ่นซึ่งเป็นที่นับตาถือตา ครอบครัวกับภรรยาอยู่ดีมีสุข จนวันหนึ่งที่มีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาในชีวิตของพ่อ พ่อก็เปลี่ยนไป พ่อไม่สนใจภรรยา ไม่ยอมกลับบ้าน เอาแต่สนใจผู้หญิงคนนั้น แต่พอรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นตั้งครรภ์ พ่อกลับเลือกรักษาชื่อเสียงของตัวเองไว้ จึงได้มอบเงินจำนวนหนึ่งให้ผู้หญิงคนนั้นไปทำแท้งและไปจากชีวิตของพ่อ


            แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่ทำตาม เธอแอบไปคลอดลูกเงียบๆ แต่เพราะสุขภาพของเธอไม่ค่อยดี การคลอดบุตรครั้งนั้นทำให้ร่างกายเธอรับไม่ไหว พอรู้ว่าตัวเธอคงไม่รอดชีวิต เพราะความเป็นห่วงลูกที่เพิ่งเกิด ก่อนจะเสียชีวิต จึงฝากพยาบาลให้ติดต่อพ่อที่แท้จริงให้รับเด็กคนนั้นไปเลี้ยง นั่นทำให้พ่อต้องจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อปิดปากเจ้าหน้าที่กับหมอที่โรงพยาบาลนั้น แล้วรับเด็กคนนั้นมาแบบไม่เต็มใจ และยังต้องโกหกคนภายนอกว่า เด็กคนนี้เกิดจากภรรยาจริงๆ ของตัวเอง...


            พอเล่าถึงตรงนี้ แววตาของพี่ซีเต็มไปด้วยความหม่นหมอง


            เด็กคนนั้น คือ พี่เอง


            พี่ซี...


            ผมฟังเรื่องราวทั้งหมดแล้วพูดไม่ออกชั่วขณะ


            ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมพี่ซีถึงได้มองตัวเองไร้ค่า เป็นจุดด่างพร้อยของครอบครัว เพราะพี่ซีเกิดมาในสภาพที่ไม่มีใครต้องการ


            และผมก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมพี่ซีถึงยอมให้ผู้หญิงคนนั้นก่นด่าเสียๆ หายๆ และยอมทนให้เขาเอาเปรียบทุกอย่างโดยไม่ขัดแย้ง


            นั่นก็เพราะพี่ซีพยายามแบกรับข้อผิดพลาดทุกอย่างของแม่จริงๆ เอาไว้


            แต่...พี่ซีก็เป็นเพียงเด็กคนหนึ่งซึ่งเกิดมาอย่างไม่รู้เรื่องอะไรเลยไม่ใช่เหรอ


            ทำไมต้องเอาเรื่องผิดพลาดของผู้ใหญ่ไปลงไว้กับเด็กคนหนึ่งด้วยล่ะ จนทำให้เด็กคนนั้นต้องเติบโตอย่างขาดความรัก ฝังเป็นปมลึกอยู่ในใจจนยากจะแก้ไข


            ในเมื่อพี่เกิดมาแบบนี้พี่ซียังพูดต่อ


            ทางเดียวที่จะอยู่รอดในครอบครัวนี้ได้ คือ พี่ต้องเข้มแข็ง และไม่แสดงความอ่อนแอออกมา ไม่ว่าอยากจะร้องไห้แค่ไหน ก็ทำไม่ได้ เพราะรู้ว่าตัวเองไม่มีคุณค่า จึงต้องสร้างคุณค่าให้ตัวเอง ตั้งใจเรียนและพยายามอย่างหนัก ทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองมีค่ามากพอที่จะอยู่ในครอบครัวนี้


            ผมฟังแล้วรู้สึกอยากร้องไห้แทนพี่ซีเหลือเกิน เหตุผลที่พี่ซีเป็นคนซับซ้อนขนาดนี้ นั่นก็เพราะครอบครัวหล่อหลอมพี่ซีให้เป็นแบบนั้นเอง พี่ซีเปราะบางเพราะรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าตั้งแต่เด็ก แต่กลับต้องเย็นชาและเห็นแก่ตัว เพราะต้องปกปิดความอ่อนแอในใจเอาไว้ ครอบครัวพี่ซีเป็นครอบครัวที่เน้นรักษาสร้างภาพลักษณ์มากกว่าความจริง ทำให้พี่ซีเลือกที่ใช้วิธีสร้างตัวตนอีกชั้น เพื่อเอาตัวรอดในสังคมและเพื่อให้ตัวเองประสบความสำเร็จ


            แม้ภายนอกพี่ซีดูเหมือนเป็นคนเข้มแข็ง แต่นั่นก็เพราะเป็นเพียงทางเดียวที่จะอยู่รอด


            แต่ตอนนี้พี่เข้าใจแล้วนะพี่ซียังคงเศร้าหมอง


            ทุกอย่างที่พยายามทำมา ผิดพลาดแค่ครั้งเดียว ก็กลายเป็นไร้ค่า


            พี่ซี...ผมบีบมือพี่ซีไว้แน่น


            ลึกๆ แล้วพี่คงแค่ต้องการใครสักคน เมื่อก่อนเคยคิดว่าคนนั้นอาจเป็นพ่อ อย่างน้อยเขาก็เป็นพ่อแท้ๆ ตลอดเวลาที่ประสบความสำเร็จให้เขาเห็น เขาก็เหมือนจะเห็นตัวตนของพี่บ้าง ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเขาไม่ได้รักพี่ แต่เพราะพี่ทำประโยชน์ให้เขาได้ แต่พี่ก็หลอกตัวเองว่านี่คือสิ่งที่พี่ต้องการ แต่ตอนนี้ก็ตาสว่างแล้ว ไม่ว่าจะพยายามหนักแค่ไหน เขาก็ไม่เคยสนใจพี่เลย


            ผมฟังแล้วก็หดหู่เหลือเกิน พี่ซีต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวขนาดนี้ ทั้งที่พยายามพิสูจน์ตัวเองเพื่อครอบครัวมากมาย เพี่ซีถึงไม่เคยคิดเปิดใจให้ใครสักคน มองว่าทุกคนรักตัวเองแค่ภายนอก เพราะครอบครัวพี่ซีได้ทำลายจิตใจของซีให้กลายเป็นแบบนั้นแล้ว


            พี่ซีครับผมรู้สึกแน่นจุกอกไปหมดเลย ไม่คิดว่าพี่ซีต้องผ่านอะไรมาขนาดนี้


            ในโลกนี้ ยังมีคนอีกมากมาย ที่เขารักพี่ซีด้วยความจริงใจ ไม่ใช่เพราะเปลือกนอกความสำเร็จนะครับ


            คนนั้นคือน้องยูสินะ


            พี่ซียิ้มให้ผมด้วยแววตาที่เหมือนกำลังแตกสลายอีกครา


            ขอกอดได้มั้ยครับ..


            เสียงเอ่ยวิงวอนเบาๆ ทำให้ผมเข้าไปสวมกอดพี่ซีทันที


            พี่ซีเองก็กอดผมตอบเช่นกัน


            เราสองคนไม่ได้พูดอะไร ปล่อยให้อ้อมกอดนี้ปลอบโยนความรู้สึกของอีกฝ่าย ผมรับรู้ว่าพี่ซีกำลังร้องไห้อยู่ โดยพยายามปิดซ่อนและไม่ให้ผมได้ยิน


            ผมเพียงลูบแผ่นหลังของพี่ซีเบาๆ ปล่อยให้พี่ซีได้ระบายความทุกข์ทุกอย่างที่อยู่ภายในใจ


            พี่ซีบอกว่าต้องการใครสักคน ผมเองก็ยินดีที่เป็นคนนั้นให้พี่ซี


            แต่ผมก็ไม่อยากให้อดีตที่เลวร้ายมาทำลายจิตใจของพี่ซี


            ผมอยากให้พี่ซีต่อสู้กับมัน แล้วก้าวข้ามปมเหล่านี้ไปให้ได้


✦✦✦✦✦✦✦✦




Writer's Talk


สำหรับเนื้อหาหลักของเรื่องนี้ เราอยากโฟกัสที่ปัจจุบันเป็นหลัก ให้ตัวละครมองปัญหาที่อยู่ตรงหน้ามากกว่าเรื่องที่ผ่านมา ดีเทลทุกอย่างในช่วงอดีตของพี่ซี เราเลยคิดว่าจะนำไปเขียนในตอนพิเศษซึ่งเล่าถึงพี่ซีในวัยเด็กแทนนะคะ เพราะเราเองก็ไม่อยากให้เรื่องหลักยืดเยื้อเกินไป 


ขอบคุณผู้อ่านทุกคนที่ติดตามกันนะคะ และขอบคุณทุกๆ คอมเมนต์มากๆ เลยนะคะ

ยังไงก็ฝากเป็นกำลังใจให้พี่ซีกันต่อเยอะๆ น้า


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนกลบดาว

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.521K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,214 ความคิดเห็น

  1. #7158 E'eve (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 18:53

    สู้ๆนะทุกคนน

    #7,158
    0
  2. #6983 yyyyobaby (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 21:50
    แงงงงงงงงงงงง
    #6,983
    0
  3. #6946 Takgy (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 13:20
    แล้วพ่อน้องยูล่ะ ครอบครัวดูไม่เปิดกว้างเลย แต่ถ้าผ่านครอครัวพี่ซีได้ ก็ถือว่าผ่านอะไรที่ยากที่สุดได้แล้ว มั้ง
    #6,946
    0
  4. #6863 prewxxii (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 12:37
    สู้ไปด้วยกันนะทั้งสองคน แต่ก็แอบห่วงเรื่องพ่อน้องอ่ะ อุปสรรคเนอะอยุ่นะที่จะแนุ่ด้วยกันแบบมีความสุข คือสงสารทั้งคู่เลย
    #6,863
    0
  5. #6447 ไคโด้ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:09
    ไม่ต้องสนใคร ออกมาเถอะนะ ครอบครัวแบบนี้
    #6,447
    0
  6. #6216 moekare (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:40
    แงงงงง น้ำตาท่วมจอ สงสารพี่ซี ได้แต่หวังว่สน้องยูจะช่วยฉุดพี่ซีออกมาจากความรู้สึกดูถูกตัวเองว่าไร้คุณค่า และหวังว่าหลังจากนี้จะพบเจอแต่แสงสว่างนะ ToT
    #6,216
    0
  7. #6015 LlluminPss (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:07
    ชอบน้องมากเลย!
    #6,015
    0
  8. #5784 2twinid (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 08:35
    ปมพี่ซีก็คือหนักหน่วงมากเลยนะคะแต่พี่ซีก็ต้องเปิดใจเพราะยังมีอีกหลายคนที่รักและเป็นห่วงพี่ซีคนที่เห็นค่าพี่ซีก็ไม่ได้มีแค่น้องยูเชื่อว่าพี่ซีจะผ่านเรื่องราวครั้งนี้ไปได้แน่ๆเลยค่ะ
    #5,784
    0
  9. #5723 tuk-2524 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 12:38
    ตัวละคร 20ตัวนี้มีความคิดซับซ้อนกันคนละแบบเนาะ คนน้องก็โดนบังคับด้วยการเรียนและโดนคนพ่อมองว่าเรื่องอย่างอื่นนั้นไร้สาระ แต่ก็อยากให้คนพ่อมองกับมาบ้างว่าคำว่าสาระของคุณคืออะไร และควรมองความรู้สึกของลูกก่อนเสมอว่าที่ทำอยู่นั้นมันดีต่อลูกหรือคนพ่อเห็นแก่ตัวเอง ส่วนของคนพี่ก็ต้องพูดเพื่อให้ตัวหลุดพ้นบ้างไม่ใช่ทำเพื่อคนอื่นเสมอ สังคมสมัยนี้ต้องดูที่ปัจจุบัน ต้องไครดีมา ดีตอบ ร้ายมาร้ายตอบ อันนี้ความเห็นเรานะ ไม่จำเป็นต้องดีตอบทุกคน บุญคุณต้องทดแทนอันนี้เจ้าแต่อย่าลืมซีไม่ได้ผิดอะไร ไม่ต้องกลัวหรอก ของให้คนน้องคนพี่จับมือแล้วฝ่าฟันไปให้ได้ทุกเรื่องนะ
    #5,723
    0
  10. #5722 Mymelittlegirl (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 01:25
    สู้ๆนะพี่ซี พี่ซียังมีน้องยูอยู่ข้างๆและยังมีแฟนคลับอีกหลายคนที่พร้อมยืนข้างพี่ซี พีดีกวาง ยูนิสตาร์คนอื่นๆด้วย ดีใจที่พีซียอมเล่าเรื่องต่างๆให้ยูฟัง มันอาจจะทำให้พี่ซีได้ระบายและวันข้างหน้าพี่ซีจะดีขึ้นแน่นอน มนุษย์ป้าแล้วก็ครอบครัวต้องโดนด่าเละแน่ถ้ามีคนรู้
    #5,722
    0
  11. #5720 morakotsiow (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 17:23

    ไรท์มาอัพเถอะค่ะอยากอ่านต่อแน้วคิดถึง น้องดูไม่ทันต่อโลกมากไปอ่าพี่ซีมีเล่ห์เหลี่ยมแต่กับคิดที่จะเดินกน้าไปต่อได้ยากยังย้อนแยงนิดนึงอ่า(ติเพื่อปรับ)ขอบคุณไรท์ที่แต่งเรื่องน่าอ่านนะงับ
    #5,720
    0
  12. #5719 Rainbow_Jang (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 14:11
    สู้ๆนะทั้งคู่ เดี๋ยวมันก็จะผ่านไป
    #5,719
    0
  13. #5718 a-you-m (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 09:13
    พี่ซี ฮ่อลลลลลลล
    #5,718
    0
  14. #5717 Litta_Ar (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 20:04
    ส่งพี่มืดไปดักยิงแล้วค่ะ กราบยืมพี่มือจากเจ๊เจมส์หนังหน้าโรง
    #5,717
    0
  15. #5715 baekbow (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 18:04
    เกินไปมากๆเลยอ่ะ นี่ถ้าซีเข้มแข็งกว่านี้อีกหน่อยอาจไม่เป็นแบบนี้ก็ได้นะ แต่ด้วยความที่ซีไม่มีใครเลยตั้งแต่เกิด ก็เลยอาจไม่รู้จะไปเอาความเข้มแข็งนั้นมาจากไหน ...ไม่รู้ว่าเป็นไปได้ไหมนะ เพราะตอนนี้ซีก็โตแล้ว ตัดครอบครัวทิ้งไปได้ไหม อยู่ไปก็ไม่มีความสุข เงินก็หาเองได้แล้วนี่ แต่มันอาจจะยากตรงที่พ่อเป็นคนใหญ่คนโตนี่แหละ // ยอมรับว่าเป็นความคิดที่ค่อนข้างสิ้นคิดนะ แต่ก็สงสารอ่ะ ไม่อยากให้ซีอยู่ในครอบครัวแบบนี้ อีกอย่างซีไม่ได้ผิดอะไรเลย ถ้าพ่อไม่ทำจะมีซีขึ้นมาไหม ทำไมไม่คิดบ้าง
    #5,715
    0
  16. #5712 อมาธาร์ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 20:58
    เราไม่ใช่ด้อมนางนวล แต่ตอนนี้ขอกอดพี่ซีด้วยคนค่ะ
    #5,712
    0
  17. #5711 NNUTNCH (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 12:22
    ถ้านี่เป็นน้องยูคือป้าแกไม่ได้แก่ตายอ่ะ จะด่าให้ลืมผัวเลย แต่ละคำเหมือนไม่ได้ผ่านการคิดวิเคราะห์ มันดูไม่มีการศึกษา ถึงไม่มีการศึกษาก็ควรมีมารยาทนิดหนึ่งนะคะป้าาาา
    #5,711
    0
  18. #5710 aomsin36289 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 20:49
    เอาง่ายๆนะป้าคือลูกชั้นรวยจริงป้า//กลั้นขำป้า
    #5,710
    0
  19. #5709 Bovie_Kuannapa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 22:37
    สู้ๆค่ะพี่ซี
    #5,709
    0
  20. #5708 1235456667655 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 21:58
    ครอบครัวห่วยแตกโดยสมบูรณ์เลยสินะ...
    #5,708
    0
  21. #5707 NapasKumsingwong (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 20:43
    พี่ซีสู้ๆนร้า^^
    #5,707
    0
  22. #5704 What&Why (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 18:48
    พี่ซี เอาจริงๆเลยนะกับคนที่เข้าไม่เห็นคุณค่าไม่รักเราน่ะ อย่าไปใส่ใจเค้าเลย ใครไม่รักพี่อย่างน้อยพี่ต้องรักตัวเอง การรักตัวเองเป็นการสร้างคุณค่าให้ตัวเองด้วยเช่นกันนะ ถ้าเรากดตัวว่าต่ำว่าแย่ว่าไม่ดีอยู่ตลอด ใครเค้าจะกล้าบอกว่าเราดีอะพี่ ครอบครัวพี่มันแย่แบบแย่ชห แย่จนไม่ควรเรียกว่าครอบครัวอะ น้องอยากให้พี่ซีตัดมันออกไปจากชีวิตซะ พี่ยังมีน้องยูมียูนิสตาร์ มีพี่กวาง มีแฟนคลับ มีคนอีกมากที่พร้อมจะรักพี่นะ อย่าไปยึดติดกะคนๆเดียวเลยนะ พี่ซี รีดคนนี้รักและห่วงพี่ซีนะคะ ฮือออออ
    ปล.ชั้นแอบกลัวอิแม่เลี้ยงมันไปบอกพ่อน้องยูจังเลย ชั้นว่านะพ่อน้องยูเนี่ยน่ากลัวที่สุดแล้ว
    #5,704
    0
  23. #5703 yinggun (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 17:36
    พี่ซี ~~~~
    #5,703
    0
  24. #5702 Ruruka Buta (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 14:05
    รู้สึกเจ็บปวดไปกะพี่ซีเลย ขอให้ดราม่ามีแค่ฝั่งครอบครัวพี่ซีทีเถ้อออ ขอให้พ่อน้องยูเข้าใจแล้วยอมรับนะ ม่าสองฝั่งเราคงใจสลายก่อนแน่เลย แต่จะว่าไปพ่อน้องยูน่าจะไม่ธรรมดารึป่าว มันต้องมีอะไรมากกว่านี้สิ

    อยากให้เรื่องครอบครัวพี่ซีมันแตกออกมาให้มันรู้แล้วรู้รอด ออกมาจากตระกูลนั้นไปเหอะ คนแบบนี้ยังเรียกว่าพ่อแม่ได้อีกหรอ อ่านแล้วปี๊ดมากกก ขอให้พี่ซีก้าวผ่านไปได้ เราเชื่อว่าคนที่รักพี่ซีที่ไม่ใช่เปลือกนอก นอกจากน้องซีก็ยังมีเหล่ายูนิสตาร์คนอื่นๆนะ พี่ซีสู้ๆ // เมื่อไหร่พายุจะพัดผ่านไปนะ แต่รู้สึกหวั่นใจว่าจะมีคลื่นใต้น้ำ ที่กำลังก่อสึนามิยังไงไม่รู้แหะ แง๊ ขออย่าให้เป็นงั้นเลย // เราขอเดาต่อว่า ถ้าพ่อน้องยูมีอิทธิพลพอจะช่วยพี่ซี เงื่อนไขพ่อน้องยูคือให้ยูไปเรียนทุนที่เมการึป่าวนะ
    #5,702
    0
  25. #5701 Ekaract Sun (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 09:30
    โถพ่อคุณพี่ซีน่าสงสารมาก
    #5,701
    0