UNISTAR ✦ เดือน.กลบ.ดาว ✦

ตอนที่ 23 : เดือนที่ 22 : ดวงดาวที่ไม่แน่นอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,695
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,753 ครั้ง
    13 พ.ย. 62

UNISTAR   เดือน.กลบ.ดาว

- เดือนที่ 22 : ดวงดาวที่ไม่แน่นอน -



(เครดิตภาพ : wallpaperabyss)

 




         เหตุการณ์ในวันนั้นทำให้ผมกลับมานั่งคิดนอนคิดตลอด


            ความรู้สึกผมในตอนนี้ เต็มไปด้วยความสับสนและงุนงง


            ผมไม่แน่ใจว่าผมควรรู้สึกอย่างไร ใจหนึ่งก็รู้สึกเป็นกังวล เพราะสีหน้าพี่ซีตอนนั้นดูไม่ค่อยดีเลย แต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกบอกไม่ถูก ผมรู้แล้วว่าพี่ซีซับซ้อนกว่าที่ผมเคยเข้าใจ พี่ซีที่ผมเคยชื่นชมอาจไม่ใช่ตัวตนของพี่ซีจริงๆ แต่ถึงกระนั้น มันก็น่าแปลกที่ผมกลับไม่รู้สึกผิดหวัง กลับกลายเป็นรู้สึกสับสนตัวเองแทน


            มันอาจเป็นเพราะผมติดตามพี่ซีมานาน จนกลายเป็นความผูกพันไปแล้วก็ได้ และพอคิดย้อนไป พี่ซีก็ไม่เคยทำให้ผมผิดหวังในฐานะแฟนคลับ พี่ซีเป็นไอดอลที่ดีเสมอมา พี่ซีจดจำผมได้ ตอนที่แท่งไฟผมพัง พี่ซีเอาอันใหม่ให้ผม ตอนที่ผมเจ็บคอ พี่ซีก็เอายาอมมาให้ ตอนที่ไปออกรายการ พี่ซีก็ดูแลผมเป็นอย่างดี


            “เฮ้อ” ผมได้แต่ถอนหายใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกแย่กับตัวเอง ตอนนั้นที่ผมพูดกับพี่ซี เผลอทำร้ายจิตใจพี่ซีไหรือเปล่านะ


            ถึงพี่ซีจะเคยใช้คำพูดรุนแรงกับผม แต่นั่นเพราะพี่ซีก็มีเหตุผล


            “ยู ทำไมทำหน้าเซ็งแบบนั้นอ่ะ”


            เพื่อนผมถามระหว่างพักเลคเชอร์คาบบ่าย


            ผมไม่อยากบอกเรื่องนี้ให้ใครรับรู้ ผมจึงถามเพื่อนๆ กลับแทน


            “กดบัตรยูนิสตาร์เป็นไงบ้าง”


            “ไม่ได้เลยอ่ะ เดี๋ยวนี้กดยากกว่าเมื่อก่อนหลายเท่าเลย”


            “ใช่ แฟนคลับยูนิสตาร์ยิ่งทียิ่งมากขึ้น แต่แฟนมีตติ้งก็ยังเลือกจัดที่เดิม ที่นั่งมีเท่าเดิม”


            “นั่นสิ อยากให้จัดใหญ่กว่านี้ในอนาคตนะ”


            “ได้ยินข่าวว่า ต้นสังกัดก็คิดเรื่องหาสถานที่ใหม่อยู่”


            ใช่แล้วล่ะครับ เป็นไปตามที่เพื่อนผมพูด นอกจากเรื่องที่ผมกังวลเรื่องพี่ซีแล้ว ก็ยังมีเรื่องที่ผมนกบัตรคราวนี้ด้วยเช่นกัน


            ผมเตรียมตัวมาเยอะ แต่จองบัตรยิ่งทีก็ยิ่งยากขึ้นเรื่อยๆ เพราะยูนิสตาร์มีฐานแฟนคลับเพิ่มขึ้นทุกปี


            อันที่จริง ผมก็วิ่งไปกดบัตรหน้าเคาน์เตอร์ ผมเล็งโซนถูกสุดตามงบที่มีจำกัด แต่ปรากฎว่าโซนนั้นเต็มไปแล้ว มีที่นั่งโซนอื่นแทน แต่ผมกลับไม่มีเงินพอจ่าย เขาบังคับว่าต้องจ่ายทันทีหน้าเคาน์เตอร์ จึงต้องสละที่นั่งนั้นไปอย่างน่าเสียดาย


            เรื่องเงินเป็นปัญหาใหญ่ที่ชวนกลัดกลุ้มจริงๆ


            “เสียดายอ่ะ แฟนมีตติ้งงวดนี้ตรงกับวันเกิดพี่ซีด้วย”


            “ใช่ ได้ยินว่าจะจัดเป็นกึ่งๆ งานปาร์ตี้วันเกิด”


            “อือออ อยากไปร่วมแฮปปี้เบิร์ดเดย์ด้วยจัง”


            ใช่แล้ว นั่นเป็นอีกเหตุผลที่ผมเสียดายมากๆ ทำไมพ่อต้องมายึดเงินและงานตอนกำลังจะมีอีเวนท์สำคัญด้วยนะ


            เพราะงวดนี้เพื่อนผมนกบัตรกันทั้งกลุ่ม พอเลิกเรียนเราก็ชวนกันไปกินสุกี้ที่ห้างย้อมใจ พอกินเสร็จก็เดินเล่นกันอยู่สักพัก ผมไม่ได้มาเดินห้างนานแล้ว ก็เลยถือโอกาสเปิดหูเปิดตาบ้าง เพื่อนผมชอบไปร้านเสื้อผ้ากับตุ๊กตา ส่วนผมก็ปลีกตัวมาโซนหนังสือกับเครื่องเขียน


            “หืม…”


            ผมไปสะดุดตาปากกาด้ามหนึ่ง  เป็นปากกาสแตนเลสสีขาว หัวปากกาหมึกซึมแบบ Fountain pen ตรงด้ามปากกาเป็นรูปนกนางนวลกำลังบิน ผมเห็นแล้วนึกถึงพี่ซีทันที เลยอดหยิบขึ้นมาดูไม่ได้


            น้ำหนักเบาจริง ด้ามจับก็ถนัดมือ ออกแบบมาดีจริงๆ ผมคิดในใจ แถมราคา...เท่ากับราคาบัตรโซนถูกสุดของแฟนมีตติ้งเลย


            พอผมเห็นดังนั้นก็ยิ้มเล็กน้อย


            เพราะผมไปแฟนมีตติ้งคราวนี้ไม่ได้ ผมก็เลยรู้สึกผิดมาก สีหน้าพี่ซีที่ดูไม่สู้ดีเพราะคำพูดของผม ก็ยิ่งทำให้ผมรู้สึกผิด ผมคิดว่า ผมควรทำอะไรชดเชยให้พี่ซีบ้าง อย่างน้อยพี่ซีก็คงมีกำลังใจมากขึ้น


            ผมตัดสินใจซื้อปากกาด้ามนี้ ทางร้านบอกว่าสลักชื่อได้ด้วย ผมก็เลยให้เขาสลักเป็นชื่อ ‘Sea’ แล้วห่อของขวัญด้วยกระดาษสีขาวอย่างดี


            พอผมได้ซื้อของขวัญกลับมากลับมา ผมก็นั่งจ้องกล่องปากกานั้น พอนึกภาพพี่ซีใช้ปากกานั้นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ เพราะมันเหมาะกับพี่ซีมากๆ เลย


            “สุขสันต์วันเกิดพี่ซีครับ จาก ยูกิ” ผมเขียนคำอวยพรสั้นๆ ลงบนการ์ดที่ห้อยไว้กับริบบิ้นบนกล่องปากกา


            ที่ผ่านมาผมไม่เคยส่งของขวัญให้พี่ซีมาก่อน เพราะว่าได้ยินว่ามีแฟนคลับส่งให้ยูนิสตาร์กันเยอะมากจนแทบไม่มีที่เก็บ จนผมกังวลว่าจะทำให้บ้านพี่ซียิ่งรก ผมก็เลยสนับสนุนผ่านอีเวนท์หรือซื้อสินค้าแทน เพราะรู้ว่ายูนิสตาร์ได้รับรายได้แบ่งเป็นเปอร์เซ็น


            แม้แฟนมีตติ้งวันเกิดพี่ซ่ีผมจะไม่ได้ไป ผมก็อยากให้พี่ซีรู้ว่าผมยังสนับสนุนพี่ซีเสมอ


           

            วันนี้ผมมาทำงานที่ร้านผลไม้เหมือนเดิม นับตั้งแต่วันนั้น ผมก็ไม่ได้มา เพราะมันชนกับตารางเรียนและทำงานกลุ่มของผม วันนี้เป็นวันก่อนแฟนมีตติ้งหนึ่งวัน ผมติดของขวัญมาด้วย ผมไม่รู้ว่าจะได้เจอพี่ซีหรือเปล่า ถ้าวันนี้ไม่เจอ พรุ่งนี้ก็คงจะเอาไปฝากที่โซนรับฝากของขวัญให้ศิลปินในงานแทน


            ช่วงที่ไม่มีลูกค้า ผมก็ยืนหั่นผลไม้จัดเตรียมของ แต่ก็พยายามมองหาพี่ซีไปด้วย


            ราวกับความคิดมีพลังงานบางอย่าง แค่นึกถึงพี่ซี ผมก็เห็นพี่ซีแล้ว


            ร้านผมตั้งอยู่ในสวนบนตึก ผมเห็นพี่ซียืนมองผมผ่านกระจกชั้นของอีกชั้นหนึ่ง พี่ซียืนมองผมนิ่งๆ สีหน้ายากจะคาดเดา


            ผมรู้สึกประหลาดใจ เพราะผมไม่เคยเห็นพี่ซีไม่เคยมายืนมองแบบนี้มาก่อน ที่ผ่านมาพี่ซีก็มาซื้อน้ำแล้วก็กลับไปทำงาน หรือไม่ก็เพราะเมื่อก่อนผมไม่เคยสังเกต


            พอพี่ซีเห็นว่าผมเงยหน้าขึ้นมามอง สักพัก พี่ซีก็หันหน้าไปทางอื่น แล้วเดินจากไป


            เหตุการณ์วันนั้น มันคงทำให้อะไรเปลี่ยนไปหลายอย่าง ยิ่งคิด ผมก็ยิ่งไม่สบายใจ


            ระหว่างที่ผมกำลังหั่นผลไม้อย่างเหม่อลอย ผมก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย


            “รับเหมือนเดิมครับ”


            ผมสะดุ้งเพราะไม่ทันตั้งตัว เมื่อพี่ซีเดินมาสั่งน้ำ


            “ครับ” ผมรับออเดอร์ แล้วทำน้ำผลไม้ตามสูตรประจำของพี่ซี


            พี่ซียืนรอด้วยท่าทีและสีหน้าเป็นปกติ ทำให้ผมไม่กล้าพูดอะไร พอทำเครื่องดื่มเสร็จ ผมก็วางแก้วบนเคาน์เตอร์


            “ทำไมทำแก้วเดียวล่ะครับ” พี่ซีถาม


            “คือ…” ผมพูดไม่ออกเล็กน้อย เพราะผมยังกังวลว่าพี่ซีจะรู้สึกไม่ดีเพราะผม แต่พี่ซีทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังคงสั่งน้ำเผื่อผมเหมือนเดิม


            “ขอบคุณครับพี่ซี” ผมพูดเสียงแผ่ว


            แม้บรรยากาศมันชวนให้อึดอัด แต่ผมคิดว่า นี่เป็นโอกาสที่ผมจะให้ของขวัญพี่ซี


            ตอนที่พี่ซีรับแก้วผลไม้ แล้วทำท่าจะเดินจากไป ผมเลยรีบเรียกพี่ซีไว้ก่อน


            “พี่ซีครับ”


            พี่ซีหันกลับมา ยืนรอฟังว่าผมจะพูดอะไร


            “ผมกดบัตรไม่ได้ ขอโทษด้วยจริงๆ ครับที่พรุ่งนี้คงไม่ได้ไปแฟนมีตติ้ง แต่ยังไงก็...”


            จากนั้น ผมก็หยิบกล่องของขวัญมาวางไว้บนเคาน์เตอร์


            “สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้าครับพี่ซี” ผมพยายามยิ้มให้พี่ซีอย่างจริงใจ


            พี่ซีมองกล่องของขวัญแล้วนิ่งไปพักใหญ่ สีหน้าพี่ซีคล้ายคาดไม่ถึง แววตาของพี่ซีดูสั่นไหว ไม่แน่ใจว่าดีใจหรือเศร้าใจกันแน่


            แวบหนึ่ง ผมเห็นพี่ซีคลี่ยิ้มบางๆ นั่นทำให้ผมตกใจ เพราะมันไม่ใช่รอยยิ้มที่เป็นมิตร ไม่ใช่รอยยิ้มเอาอกเอาใจ และไม่ใช่รอยยิ้มหยอกแหย่


            แต่มันเป็นรอยยิ้มที่บริสุทธิ์ ไร้ความรู้สึกอื่นเจือปนนอกเหนือจากความโล่งสบายใจ ผมไม่เคยเห็นพี่ซียิ้มแบบนี้มาก่อนเลย


            “น้องซีมาอยู่นี่เอง ทำไมไม่รับโทรศัพท์พี่ เดี๋ยวต้องไปซ้อมงานแฟนมีตติ้งนะ”


            มีอีกเสียงหนึ่งดังขึ้น ผมเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังเดินมาทางนี้ ผมเห็นเขาก็จำได้เลยทันที เขาเป็นผู้จัดการของพี่ซี ผมเคยเจอเขาตอนไปออกรายการ


            ผมหันกลับมามองพี่ซี พี่ซียังคงยืนนิ่งเหมือนเดิม แต่แววตาของพี่ซีแปรเปลี่ยนไป พี่ซีเหมือนกำลังหงุดหงิดและตกใจ แต่เพียงชั่ววูบเดียวเท่านั้น


            “ผมแวะมาซื้อน้ำครับ ผู้จัดการอยากได้อะไรมั้ยครับ” พี่ซีหันไปยิ้มให้ผู้จัดการ ลบสีหน้าทุกอย่างก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้น


            “อืม เห็นน้องซีทานบ่อยๆ พี่คงต้องลองบ้างสินะ...” ผู้จัดการยิ้มให้พี่ซี จากนั้นก็ทำท่าจะมาสั่งน้ำ แต่พอผู้จัดการเห็นผม ก็ชะงักไปทันที


            สีหน้าที่ผู้จัดการมองผม เต็มไปด้วยความตกใจและไม่สบายใจ จากนั้นผู้จัดการก็หันไปมองพี่ซีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย


            ผมคาดเดาไปต่างๆ นานา ผมไปออกรายการเดตกับพี่ซี ตอนนั้นผมอยู่ในร่างยูกิ ไม่ใช่ร่างยูธิภัคแบบตอนนี้ ผู้จัดการก็อาจจำผมไม่ได้ แต่ขนาดเพื่อนๆ ของผมยังระแคะระคาย ผมก็ชักไม่แน่ใจเหมือนกัน


            พี่ซียิ้มให้ผู้จัดการเหมือนกับไม่มีอะไรผิดปกติ


            “ถ้าผู้จัดการไม่อยากได้อะไร งั้นไปกันเลยมั้ยครับ”


            “พนักงานขาย เป็นแฟนคลับน้องซีเหรอ” ผู้จัดการถามเสียงเรียบ ขณะมองดูกล่องของขวัญที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์


            นั่นทำให้ผมสะดุ้งเฮือก จริงด้วย การ์ดมันเขียนอยู่โทนโท่ว่าสุขสันต์วันเกิด จาก ยูกิ


            ต่อให้ผู้จัดการจะจำผมไม่ได้ แต่หลักฐานนี้ก็ยากจะปฏิเสธ


            คำพูดของผู้จัดการ ทำให้พี่ซีข่มตาลงสักพัก จากนั้นก็มองผมด้วยสีหน้าเย็นชา แววตาไร้ความรู้สึก


            “น้องครับ จะให้ของขวัญพี่เป็นการส่วนตัวงั้นเหรอ”


            น้ำเสียงของพี่ซีเยือกเย็น ส่วนผู้จัดการก็ยืนนิ่ง จนทำให้ผมวางตัวไม่ถูก


            “คือ…” ผมยังไม่ทันพูดอะไร พี่ซีก็ชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน


            “พี่คงใจดีมากเกินไป น้องถึงไม่เคารพกฎของการเป็นแฟนคลับเลย”


            “พี่ซี...” ผมฟังแล้วอึ้งไปทันที


            พี่ซีถอนหายใจยาว จากนั้นก็เบี่ยงสายตาไปทางอื่น ไม่สบตากับผม


            “คราวหลัง น้องควรไปส่งที่แผนกรับฝากของศิลปินที่บริษัทครับ”


            จากนั้นพี่ซีก็หันไปคุยกับผู้จัดการ


            “ไปกันเถอะครับ เดี๋ยวจะไม่ทันเวลา”


            “อืม” ผู้จัดการเพียงมองผมแวบหนึ่ง จากนั้นก็เดินจากไปพร้อมกับพี่ซี


            ส่วนของขวัญที่ผมตั้งใจซื้อมา ถูกวางไว้โดยไม่มีใครรับและสนใจ


            ผมมองดูของขวัญที่ผมตั้งใจซื้อมาให้พี่ซี ผมมีความสุขที่อยากจะให้พี่ซีแค่ไหน มันก็สะท้อนกลับมาให้ผมเจ็บปวดมากเท่านั้น


            ผมผิดเอง ผมลืมเว้นระยะห่าง พี่ซีก็เคยเตือนผมไว้ก่อนหน้านี้แล้ว


            ผมเก็บของขวัญกลับมาด้วยมือที่สั่นไหว พอตระหนักได้ว่าพี่ซีไม่ได้รับของขวัญที่ผมเตรียมให้มันก็สะเทือนใจเหลือเกิน


            ทว่า...พอคิดทบทวนถึงเหตุการณ์หลายอย่าง ผมกลับรู้สึกว่ามันมีอะไรบางอย่างมากกว่านั้น


            สีหน้าท่าทางที่ผู้จัดการมองผม มันสื่อความหมายที่ซับซ้อน


            ก่อนหน้านี้ที่พี่ซีใจดีกับผมเป็นพิเศษ แต่จู่ๆ พี่ซีก็เว้นระยะห่างไป


            ตอนที่พี่ซีได้ของขวัญจากผม พี่ซีก็ดูเหมือนจะยิ้ม แต่สักพักกลับพูดจาเย็นชากับผม


            ตัวแปรนั้นคือผู้จัดการของพี่ซี


            พอคิดประกอบกับหลายๆ อย่าง พี่ซีเตือนไม่ให้ผมล้ำเส้น คำพูดของพี่ซีในวันนี้ก็เตือนให้ผมรับรู้สถานะตัวเอง และพี่ซีจงใจพูดแบบนั้นต่อหน้าผู้จัดการ


            จริงอยู่ว่า พี่ซีเองก็เป็นคนซับซ้อน แต่การกระทำของพี่ซี ก็อาจมีผลจากสภาพแวดล้อมด้วยเช่นกัน


            “ถ้าเกี่ยวกับผู้จัดการ ก็คงหนีไม่พ้น...”


            พอคิดแบบนั้น ผมก็เบิกตากว้างทันที ผมเหมือนได้ชิ้นส่วนปริศนาเพิ่มขึ้นอีกอย่าง


            หรือว่า...พี่ซีกำลังโดนต้นสังกัดจับตามองเรื่องความสัมพันธ์


            “คุณยูกิใช่มั้ยครับ”


            ผมสะดุ้งที่จู่ๆ ก็มีคนเรียกตอนที่ผมกำลังใช้ความคิด


            “ครับ” ผมพยักหน้าเบาๆ เขาเป็นเด็กวัยรุ่นที่สวมแจ็กเก็ตเหมือนพนักงานส่งของ


            “มีลูกค้าสั่งน้ำทางออนไลน์ใช่มั้ยครับ รับอะไรดีครับ” ผมทำหน้าที่พนักงานขาย เพราะเดี๋ยวนี้มีแอปสั่งของกินแล้วให้มอเซอร์ไซต์ขับไปส่ง ลูกค้าหลายคนก็ชอบสั่งแบบนั้น


            “อ๋อ เปล่าครับ ผมมาส่งของ รบกวนเซ็นชื่อให้ด้วยครับ”


            “ครับ” ผมงุนงงไปสักพัก ใครจะมาส่งของให้ผม ผมไม่เคยบอกใครเลยว่ามาทำงานที่นี่


            ของที่เขาเอามาส่ง เป็นกล่องค่อนข้างใหญ่และหนักพอสมควร


            “ใครเป็นคนส่งเหรอครับ” ผมถาม


            เด็กคนนั้นมองดูหน้ากล่อง ซึ่งไม่ได้ระบุว่าชื่อที่อยู่ผู้ส่ง


            “ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ แต่เป็นคุณหมอที่นี่ล่ะครับ”


            “อ่อ…ขอบคุณมากครับ”


            พอเด็กส่งของจากไปแล้ว ผมก็นั่งจ้องกล่องนี้อยู่สักพัก คนที่ส่งเป็นหมอในโรงพยายาลนี้งั้นเหรอ ผมคงไม่รู้ว่าใครส่งมา จนกว่าจะเปิดดูว่าเขาส่งอะไรมา


            ผมจึงตัดสินใจเปิดดู ข้างในกล่องนั้นมีสิ่งของที่ถูกห่อบับเบิ้ลไว้อย่างดี พอแกะบับเบิ้ลออกมา  ผมต้องเบิกตาโตอย่างตกใจ


            “นี่มัน...”


            สินค้าและพรีเมี่ยมทุกอย่างของยูนิสตาร์ ไม่ว่าจะเป็นโปสการ์ด ปฏิทิน สมุดโน้ต โฟโต้บุ๊ค พวงกุญแจ สารพัด หลายชิ้นเป็นสินค้าลิมิตเต็ตที่ไม่มีขายแล้ว


            ผมหยิบของหลายชิ้นขึ้นมาดู ส่วนใหญ่เป็นรูปภาพพี่ซี และพอพิจารณาดูอย่างถี่ถ้วน ของทุกชิ้นมีข้อความเล็กๆ เขียนกำกับไว้ว่า


             ‘อภินันทนาการจากบริษัท MW Entertainment ภายใต้ลิขสิทธิ์ของ UNISTAR Project’


            แม้กล่องจะไม่ระบุชื่อผู้ส่ง และไม่มีจดหมายใดแนบมา แต่แค่เห็นข้อความนี้ ผมก็ไม่ต้องเดาอีกแล้วว่าใครเป็นคนส่งมา


            ตอนที่พ่อผมเอาของสะสมทุกอย่างของผมไปทิ้ง ผมก็รู้สึกเสียใจมาก


            พี่ซีเคยบอกผมว่า ถ้าชอบพี่ซีก็ไม่ควรเสียใจ เพราะถึงของจะไป แต่พี่ซีก็ยังอยู่ แม้จะเป็นคำพูดที่รุนแรง แต่ผมก็คิดได้และเลิกอาลัยอาวรณ์ในที่สุด


            เวลาที่ต้นสังกัดผลิตสินค้าหรือพรีเมี่ยมอะไร ก็จะส่งให้ไอดอลเป็นอภินันทนาการเก็บไว้เสมอ


            ผมคิดว่าพี่ซีคงจะลืมไปแล้ว แต่นึกไม่ถึงว่า สุดท้ายแล้ว ของเหล่านี้ พี่ซีกลับนำมาให้ผม โดยไม่บอกกล่าวอะไร


            “พี่ซีเป็นคนอย่างไรกันแน่นะ” ผมถามตัวเองอีกครั้ง


            แต่ไม่ว่าพี่ซีจะเป็นคนอย่างไร จะกีดกันผมขนาดไหน หรือจะพูดจารุนแรงกับผมแค่ไหน


            สิ่งที่พี่ซีทำอยู่นั้น...


            พี่ซีทำหน้าที่ในฐานะไอดอลอย่างดีที่สุดแล้ว


✦✦✦✦✦✦✦✦



Writer's Talk 

ต้องขอโทษที่หายไปนานอีกแล้ว แงงงง เรื่องพี่ซีดันมาเขียนช่วงที่เรากำลังยุ่งๆ เนื่องจากปีที่แล้วเราพลาดไปหลายอย่าง ปีนี้ก็ไม่อยากพลาดอีก นอกจากยุ่งก็แอบกดดันนิดหน่อย 555 เราต้องโฟกัสกับสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ นิยายก็เลยมาๆ หายๆ แต่คาดว่าถ้าทุกอย่างราบรื่นเป็นไปได้ด้วยดี ช่วงต้นปีหน้า เราก็น่าจะสามารถกลับมาโฟกัสที่นิยายต่อได้ ส่วนช่วงนี้ก็จะพยายามหาเวลามาอัพต่อให้ได้นะคะ ยังไงก็ต้องขอโทษด้วยจริงๆ นะคะ ฮือออ 


ขอบคุณภาพแฟนอาร์ตด้วยนะคะ แงงง สวยมาก ชอบมากทุกรูปเลยค่า


น้องยูกับน้ำปั่นของพี่ซี น่าร้ากกก จากคุณ Tahwan


ยู : ว้าวววว ขอบคุณมากๆ เลยนะครับ ทำไมยูน่ารักจังเลยยย เขินมากครับ



น้องยูคนขายน้ำปั่น น่าน้วยยย จากคุณ Pakapon


ยู : ว้าว ไม่คิดว่าตอนยูขายน้ำจะน่ารักขนาดนี้ แหะๆ ขอบคุณมากๆ เลยนะครับ


พี่ซีคนดาร์ค อร๊าย เซ็กซี่จุง จากคุณ MaMeaw


ซี : ฮ่าๆ นี่คงเป็นภาพผมที่แท้จริงใช่มั้ยครับ หึหึ ขอบคุณมากนะครับ


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนกลบดาว

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.753K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,214 ความคิดเห็น

  1. #7104 Kon--Kon (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 15:08
    ตะเกลียดก็เกลียดๆม่ลง....ชอบมาตบหัวแล้วลูบหลังงง ฮรึกกกก
    #7,104
    0
  2. #6976 yyyyobaby (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 19:19
    สงสารพี่ซีอะ แงงงงงงง
    #6,976
    0
  3. #6889 fon_daranee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 22:22
    คนที่น่าสงสารที่สุดคือพี่ซีสินะ
    #6,889
    0
  4. #6881 Ztaazzz (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 10:56
    โอยยย หน่วงแทนพี่ซีอ่าาา
    #6,881
    0
  5. #5699 Sssaiparnnn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 08:34
    แม่ คือเมเนก็คงโดนเบื้องบนบีบมาอีกที คือทุกคนทำหน้าที่ของตัวเองเต็มที่มากๆแล้วอ่ะ โหคือแบบสงสารทุกคนเลยแม๊
    #5,699
    0
  6. #5483 dream4try (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 16:59
    เห็นด้วยนะ ในฐานะไอดอลที่ปฎิบัติต่อแฟนคลับ เขาทำเต็มที่แล้วจริงๆ
    #5,483
    0
  7. #5102 baekbow (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 13:27
    เหนื่อยแทนซีอ่ะ นางมีปมก็ส่วนนึง แต่เหมือนนางก็เริ่มเปิดใจกับน้องแล้วนะ แต่ก็ดันมีเรื่องการเป็นคนสาธารณะมาค้ำคออีก แค่ความรู้สึกตัวเองก็ยากอยู่แล้ว หน้าที่ที่ทำอยู่ก็ทำให้ยากขึ้นไปอีก แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะดูท่ายูคงไม่ยอมถอย สู้ๆนะทั้งคู่
    #5,102
    0
  8. #4995 pinkky_ksp (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 01:12
    เข้าใจเหตุผลของการกระทำทุกอย่างของพี่ซีอย่างถ่องแท้เมื่อเจอเมเน อุแงงงงง ค่อยพอหายใจหายคอได้หน่อยยยย
    #4,995
    0
  9. #4728 NoneCoffee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 19:36
    น้องเข้าใจถูกแล้ว ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม พี่ซีจงใจพูดแบบนั้นต่อหน้าผจก.เพราะต้องการปกป้องน้องไง แล้วรอยยิ้มนั้นก็จำไว้ดีๆนะน้องนะ กับคนอื่นคงไม่มีแบบนี้บ่อย
    #4,728
    0
  10. #4727 NoneCoffee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 19:34
    พยายามหน่อยนะน้อง กำแพงพี่เขาสูง 55555
    #4,727
    0
  11. #4703 tpich_yaa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 13:56
    เริ่มสนุกแล้วว 😆
    #4,703
    0
  12. #4702 PranratMahakanok (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 16:28

    เมื่อไหร่จะกันหวานกันซักทีนะ55555
    #4,702
    0
  13. #4701 PranratMahakanok (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 16:25

    โอ้ยยยยคางมาก
    สู้ๆ!!!!นะทุกคน
    #4,701
    0
  14. #4700 qw34 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 23:27
    สงสารพี่ซี
    #4,700
    0
  15. #4698 Eye Ati (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 18:54
    ชอบบงบงงบบบ
    #4,698
    0
  16. #4697 Eye Ati (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 18:54
    ชอบบงบงงบบบ
    #4,697
    0
  17. #4696 Eye Ati (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 18:54
    ชอบบงบงงบบบ
    #4,696
    0
  18. #4695 Eliche (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 16:47
    อ่านแล้วอินมากพี่ซีผู้ซับซ้อนและอ่อนไหว ยูกิที่มีพี่ซีเป็นความสุขเดียว
    โอ๊ยยย ดราม่ามาก
    #4,695
    0
  19. #4694 น้ำแข็ง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 11:55
    ตามค่าา
    #4,694
    0
  20. #4693 pak_wolf88 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 08:20
    มีเล่มออกมารึยัง......
    ..จะซื้อตอนนี้...
    #4,693
    0
  21. #4692 พี่สาวยองแจ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 01:47
    แงงงงงงงงง
    #4,692
    0
  22. #4691 whoamidouknow (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 00:58
    เข้าใจซี ก็เหมือนยูแหละที่พ่อบังคับในหลายๆเรื่อง ซีเป็นศิลปินด้วยมันเลยต้องเข้มไปอีก
    #4,691
    0
  23. #4690 Juralak.K (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 00:45
    รอไรท์ได้ แต่ตอนนี้ฉันหงุดหงิดอิพี่ซี อย่าพูดทำร้ายจิตใจน้องงง ฮื่ออ
    #4,690
    0
  24. #4689 naming@น้ำอิง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 23:12
    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #4,689
    0
  25. #4688 feelsmiley (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 22:31
    เป็นกำลังใจให้นะคะ รอได้ค่าาา
    #4,688
    0