UNISTAR ✦ เดือน.กลบ.ดาว ✦

ตอนที่ 19 : เดือนที่ 18 : หิมะที่เริ่มเยียวยา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,746 ครั้ง
    7 ต.ค. 62

UNISTAR   เดือน.กลบ.ดาว

- เดือนที่ 18 : หิมะที่เริ่มเยียวยา -



(เครดิตภาพ : https://www.freecreatives.com/wallpapers/snowflakes-wallpaper.html)

 



            เพราะเหตุการณ์หลายๆ อย่างประดังประเดเข้ามาพร้อมกัน ทำให้ผมรู้สึกหดหู่จนไม่มีกะจิตกะใจทำอะไร แม้แต่อยู่ในคลาสผมก็นั่งหน้าซึม ทั้งที่ปกติ ยุธิภัคไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ไหนก็สามารถควบคุมสีหน้าได้ดีเสมอ


            “ยูเป็นอะไรไป ทำไมช่วงนี้ดูไม่ค่อยแฮปปี้” เพื่อนทักขึ้นมาตอนพักเที่ยง


            “เอ่อ ทะเลาะกับพ่อน่ะ” ผมตอบสั้นๆ


            ทว่าเพื่อนกลับผมมองด้วยความเข้าใจทันที


            “อันที่จริง ไม่รู้ว่าควรพูดหรือเปล่า แต่เราคิดว่าพ่อยู conservative มากเลยนะ” มีเพื่อนผมคนหนึ่งเอ่ยขึ้น แล้วเล่ารายละเอียดให้ผมฟัง


            “พี่สาวเราเรียนป.โทอยู่ที่นี่ ได้พ่อยูเป็น supervisor ตอนพี่เราเลือกซุป เพราะเห็นพ่อยูโปรไฟล์ดีรีเสิร์ซแน่นมาก แต่พอได้เข้ามาเรียนจริงๆ พี่เราร้องไห้ตอนทำวิทยานิพนธ์บ่อยมาก เพราะว่าพ่อยูไม่เปิดรับอะไรใหม่ๆ เลย เขายึดติดอยู่กับความคิดเดิมๆ”


            พอผมได้ยินเพื่อนระบายความทุกข์ใจของพี่สาวจากการทำวิทยานิพนธ์ ผมก็เข้าใจทันที ผมรู้ดีว่าพ่อผมเป็นแบบนั้นแหละ


            “อืม” ผมพยักหน้าคล้อยตาม “ถ้าเรียนหรือทำงานกับพ่อ ก็ต้องทำตามที่เขาบอกอย่างเดียว ห้ามไปเถียงหรือดัดแปลงไอเดียใหม่ๆ”


            “นั่นสินะ” เพื่อนผมพยักหน้า “ตอนนี้พี่เราก็ชั่งใจอยู่ว่าจะทนๆ เรียนให้จบ หรือจะดร็อปดี”


            จากนั้นเพื่อนผมก็มองผมด้วยสีหน้าเห็นอกเห็นใจ


            “พูดถึงเรื่องที่ยูทะเลาะกับพ่อ เราไม่รู้ว่ายูอยากเล่ามั้ย...ใช่เรื่องที่ยูไปออกทีวีหรือเปล่า”


            คำถามของเพื่อนผมทำให้ผมสะดุ้งเฮือก


            เพื่อนผมรู้ได้อย่างไรกัน


            “อืม ใช่” เพื่อนคนอื่นก็พยักหน้า


            “ได้ยินว่า มีนิสิตหลายคนที่ติดตามยูนิสตาร์ ไปถามพ่อยูเรื่องนี้ด้วยแหละ”


            “จริงด้วย ถ้าเป็นเรื่องจริง ก็ไม่แปลกใจที่พ่อยูจะรู้เรื่องนะ”


            ผมฟังแล้วก็อึ้งไปทันที


            แบบนี้เองสินะ ผมประมาณเกินไปจริงๆ


            ผมได้แต่ถอนหายใจ เพราะผมเผชิญความเลวร้ายขั้นสุดมาแล้ว คนที่ผมพยายามปิดบังมากที่สุดคือพ่อ แต่ความลับก็แตกแล้ว คงไม่มีอะไรเลวร้ายกว่านี้อีกแล้ว ไม่มีประโยชน์ที่จะปิดบังต่อไป


            “อืม เราไปออกทีวีมาจริงๆ” ผมตัดสินใจยอมรับตามตรง


            “เฮ้ยยย” เพื่อนผมถึงกับร้องอุทานอย่างตกใจ


            “แปลกใจสินะ” ผมยิ้มเฝื่อนๆ


            “เราไม่ใช่เด็กเรียน ซีเรียสจริงจังตลอดเวลา แบบที่ทุกคนคิดหรอก”


            “ไม่ๆ ไม่ใช่” เพื่อนผมส่ายหน้ากันรัวๆ


            “ตอนแรกเราไม่เชื่อว่าเป็นยูหรอก แต่แบบเฮ้ยยย เราชอบยูกิในทีวีมากเลยนะ”


            “จริง เอาตรงๆ นะ ที่ผ่านมาเราคิดว่ากว่ายูไม่ค่อยเฟรนลี่เท่าไหร่ แต่พอเห็นยูในทีวี เรารู้สึกชอบยูขึ้นเยอะมาก”


            “นั่นสิ  นั่นคือตัวตนยูจริงๆ ใช่มั้ย อยากจะบอกว่า แบบนี้เราก็เป็นเพื่อนกันได้น่ะสิ เมนพี่ซีเหมือนกัน อร๊ายยย”


            ผมมองปฏิกิริยาของเพื่อนแต่ละคนอย่างคาดไม่ถึง ผมเคยคิดว่าพวกเขาจะผิดหวังที่รู้ว่าผมไม่ได้เป็นมาดเด็กเรียนแบบที่พวกเขาเข้าใจ แต่ปรากฎว่า พวกเขากลับดีใจที่ได้รู้ความจริง


            “แล้วยูล่ะเริ่มเป็นติ่งตั้งแต่เมื่อไหร่” เพื่อนผมซักไซร้ต่อ


            “ตั้งแต่ม.ปลายแล้ว” ผมสารภาพตามตรง


            “โห้ย ที่ผ่านมายูทำได้ไง แบบพวกฉันก็เพ้อเจ้อยูนิสตาร์ตลอดเวย์ แต่ยูทำหน้าขรึมเหมือนไม่สนใจ เนียนมากอ่ะ”


            เพื่อนผมพูดไปก็หัวเราะไป


            “ก็ยากอยู่นะ บางอารมณ์ก็อยากเข้าไปร่วมด้วย” ผมหัวเราะตอบเบาๆ


            “สุดยอดอ่ะ แบบนี้เราก็ไปแฟนมีตติ้งด้วยกันได้สินะ เอ๋ ยูได้จองบัตรหรือเปล่า”


            “จองแล้ว” ผมยิ้ม “แต่งวดนี้โซนไม่ค่อยดีเท่าไหร่”


            เพราะผมห่างเหินจากซักซ้อมจองบัตรไปนาน งวดนี้เลยเกือบพลาดท่า แต่อย่างน้อย ผมก็ยังมีแต้มสะสมสำหรับแลกสิทธิ์ไฮทัชของพี่ซี


            “งั้นไปงานด้วยกันสิ งวดนี้ฉันแลกสิทธิไฮทัชพี่เลโอมาด้วยแหละ อร๊ายยย”


            จากนั้นพวกเราก็เปิดบทสนทนาเรื่องยูนิสตาร์ตลอดช่วงพักเที่ยง


            การคุยกับเพื่อนทำให้ผมยิ้มได้อีกครั้ง ที่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เปิดใจเป็นตัวของตัวเองจริงๆ และเพื่อนทุกคนยอมรับในตัวตนของผม


            การที่ชอบดาราสักคนแล้วมีเพื่อนมาร่วมฟินไปด้วยกัน ผมไม่คิดว่าเลยว่า มันจะสนุกกว่าติ่งคนเดียวตั้งหลายเท่า


            อย่างน้อยมันไม่ได้แย่ไปทั้งหมด ที่ผ่านมาผมเหมือนวางกำแพงกับเพื่อนๆ ทำให้แม้ว่าจะเจอกันบ่อย แต่ก็ยังไม่สามารถสนิทกันได้สักที แต่ตอนนี้ผมสามารถปรับทุกข์เรื่องพ่อผมให้เพื่อนผมฟังได้แล้ว อย่างน้อย ผมก็มีเพื่อนคอยรับฟังความในใจ


            “โห้ย พ่อยูใจร้ายมากเลยอ่ะ” เพื่อนผมมองผมอย่างเห็นใจ


            “นี่คราวหลัง ถ้ายูซื้ออะไรแล้วกลัวพ่อเห็น มาเก็บไว้ที่หอเราได้นะ”


            “ขอบคุณนะ” ผมยิ้มให้เพื่อน พอได้ระบายกับเพื่อน ผมก็รู้สึกดีขึ้นมากเลย


            “ว่าแต่ยู ขอถามหน่อยสิ” เพื่อนผมคนหนึ่งเอ่ย


            “ถามอะไรเหรอ”


            “ยูในรายการกับพี่ซีอ่ะ มันดูเรียลเป็นธรรมชาติมากเลยนะ คือ...ยูกับพี่ซีไม่ได้เป็นอะไรกันใช่มั้ย”


            “เฮ้ย” ผมถึงกับอุทานแล้วหัวเราะทันที


            “มันจะเป็นไปได้ไง พี่ซีเป็นไอดอล เราก็เป็นแค่แฟนคลับ พี่ซีเขาเซอร์วิสตามหน้าที่ แต่ก็สมจริงมากใช่มั้ยล่ะ”


            “นั่นสินะ” เพื่อนผมพยักหน้ารัว “ถึงเป็นแค่เซอร์วิส มันก็คงฟินมากเลยสินะ โอ้ย อิจฉายู”


            “อืม ฟินมากจริงๆ” ผมยอมรับความจริง


            “กรี๊ดดด ทำไมยูโชคดีแบบนี้ เกรดก็ดี แต้มบุญก็ดี อยากได้บ้าง”


            ต่อไปนี้ การติ่งพี่ซีของผมก็จะไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป


            แม้ความรู้สึกเบื้องลึกที่ไม่ควรต่อพี่ซีมันจะทำให้ผมหน่วง แต่ความรักพี่ซีในฐานะแฟนคลับก็ยังมีอยู่ และผมก็มีความสุขมากที่ได้แชร์ความชอบนี้กับเพื่อนๆ ทุกคน




 

            ในวันแฟนมีตติ้งนี้ เป็นครั้งแรกที่ผมไปกับเพื่อนๆ ก่อนเข้างาน เรานัดไปกินข้าวในห้างใกล้กับสถานที่จัดงาน


            “โห้ยย ยูแต่งชุดแบบนี้ ทำผมตรงนี้ ไม่ใส่แว่นด้วย ทำไมดูดีมากเลยอ่า” เพื่อนเห็นผมในร่างยูกิแล้วอดชมไม่ได้


            “ขอยืมตัวยูมาเป็นแฟนจำแลงได้มั้ยนะ” เพื่อนผมแซวขำขัน


            “พอเลยๆ” ผมรีบตัดบท พอโดนชมหนักๆ แบบนี้ ผมก็เขินเหมือนกันนะ


            “จริงนะ ถ้ายูแต่งแบบนี้ไปเรียน ยิ่งเรียนเก่งอัจฉริยะแบบยู ต้องมีคนมาจีบเยอะแน่ๆ”


            “แต่ก็ไม่แน่นะเธอ ยุธิภัคเป็นลูกชายท่านอธิการ...”


            “จริงด้วย แค่คอร์สที่เป็นเซ็คท่านอธิการสอน คนก็พากันหนีดร็อปรัวๆ”


            หัวข้อถึงพ่อผมตอนนี้ กลายเป็นเรื่องไม่จริงจังไปแล้ว เมื่อก่อนเพื่อนผมจะเกรงใจ ไม่กล้าบ่นเรื่องพ่อให้ผมฟัง แต่ตอนนี้เราสนิทกันมากขึ้น ทุกคนแม้แต่ผมก็เห็นเป็นเสียงเดียวกันว่าพ่อผมน่ากลัว


            ผมกับเพื่อนไปเดินซื้อของในงานด้วยกัน ผมถือโอกาสซื้อแท่งไฟใหม่เพราะพ่อผมเอาทิ้งไปแล้ว พอได้เดินดูของในงานกับเพื่อนก็สนุกดี


            “กรี๊ดดด คอลเลคชั่นนี้หล่อมาก” เพื่อนผมเวลาเจอสินค้ายูนิสตาร์ก็จะกรี๊ดกร๊าดออกหน้าออกตา จนผมอดอมยิ้มไม่ได้


            “เฮ้ย แกฉันจะซื้อเอาไปนอนกอดทั้งคืนเลย”


            บางทีผมรู้สึกเพื่อนเป็นเอามากกว่าผมอีก จนทำให้ผมคิดได้ว่า ความติ่งพี่ซีของผมไม่ใช่เรื่องผิดปกติ


            “ว่าแต่ ทำไมยูถึงเป็นเมนพี่ซีเหรอ” เพื่อนถามระหว่างที่เข้าคิวรอประตูเปิดเพื่อเข้างาน


            “อืม...” ผมพยายามคิดถึงเหตุผล


            “ตอนแรกก็มองว่าพี่ซีสวยและมีเสน่ห์ รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นแฟนคลับไปแล้ว และพี่ซีก็มีคาร์แรกเตอร์น่าสนใจดีก็เลยกลายเป็นด้อมนางนวล”


            “อร๊าย ใช่เลย เราอ่ะ รู้สึกว่าพี่ซีเป็นคนที่น่าสนใจมากเลยล่ะ แบบ...เซอร์วิสบางทีนะ ขนาดเราไม่ได้เมนพี่ซี ยังจะเป็นลม”


            ผมกับเพื่อนคุยกันอย่างออกอรรถรส จนกระทั่งเข้าไปในงาน เพราะพวกผมอยู่กันคนละโซนก็เลยต้องแยกกัน


            พอได้มาอยู่ในบรรยากาศแฟนมีตติ้งแบบนี้ ผมก็กลับมามีความสุขอีกครั้ง ผมจะได้เจอพี่ซีแล้วสินะ


            “อ๊ากกก”


            พอไฟส่องพร้อมกับยูนิสตาร์ปรากฎตัว ผมก็ร้องลั่นพร้อมกับเสียงกรี๊ดของแฟนคลับที่ดังกระหึ่มไปทั่วฮอลล์


            วันนี้ยูนิสตาร์จัดกิจกรรมเป็นกึ่งแสดงละครเวทีล้อเลียนหนังซุปเปอร์ฮีโร่ ชุดคอสตูมอลังการ พี่เลโอแสดงเป็นไอรอนแมน พี่อินแสดงเป็นกัปตันอเมริกา พี่นทีแสดงเป็นเดอะฮัลค์ พี่วายุแสดงเป็นธอร์ ซันแสดงเป็นสไปเดอร์แมน ส่วนพี่ซีแสดงเป็นคลินท์ และมีดารารับเชิญของค่ายมาแสดงสมทบด้วย


            ส่วนบทละครก็ตลกมาก ผมได้ยินว่าโปรดิวเซอร์งานครั้งนี้เป็นทีมสร้างละครเวทีร่วมกับทีมงานซิทคอม ผมดูแล้วก็เพลินมาก หัวเราะท้องขัดท้องแข็งตลอดทั้งงาน แต่บทดราม่าก็ซึ้งจนน้ำตาคลอ


            เวลาความสุขในงานผ่านไปอย่างรวดเร็ว แปบเดียวก็ถึงช่วงไฮทัชแล้ว ผมถือบัตรไฮทัชของพี่ซีก็ไปตามทางออกที่เขาจัดไว้ให้


            ผมเพิ่งเจอพี่ซีล่าสุดที่โรงพยาบาล แต่คราวนั้นเป็นการเจอกันที่ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่ คราวนี้ผมมาในฐานะแฟนคลับอย่างถูกต้อง ผมก็หวังว่าพี่ซีจะสบายใจ แค่ผมได้มา ก็มีความสุขแล้ว


            ตอนที่ผมยืนอยู่ในคิว ก็มีด้อมนางนวลหลายคนจำผมได้ หลายคนก็เข้ามาชวนคุย


            “ใช่ยูกิที่ออกรายการกับพี่ซีหรือเปล่า”


            “ตัวจริงน่ารักเหมือนในทีวีเลย”


            “ยินดีที่ได้เป็นด้อมนางนวลด้วยกันนะคะ”


            ผมก็ทักทายพวกเขาตามมารยาท นี่ก็เป็นไม่กี่ครั้งที่ผมได้สนทนาพูดคุยกับแฟนคลับ นอกจากคุยเรื่องพี่ซี ก็ได้รู้จักว่าพวกเขาเรียนที่ไหน เรียนคณะอะไร พวกเขาน่ารักและเป็นมิตรมาก ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นเหมือนได้เข้ามาในสังคมเล็กๆ ที่ชอบอะไรเหมือนกัน


            “เข้าไปได้ครับ” ทีมงานเอ่ยเมื่อถึงคิว


            ผมกลืนน้ำลายอย่างประหม่า แม้ว่าจะมาไฮทัชหลายครั้งแและผมก็ได้เจอพี่ซีหลายรอบ แต่ทุกครั้งที่ได้มา มันก็ยังตื่นเต้นเสมอ


            “สวัสดีครับน้องยูกิ” พี่ซียิ้มทักทายอย่างคุ้นเคย ทำให้ผมถอนหายใจอย่างดีใจและโล่งอก


            พี่ซีจำผมได้ และพี่ซีก็ยังเป็นพี่ซีที่น่ารักเหมือนดังเคย


            “อาการแพ้หลังจากวันนั้นเป็นไงบ้าง ดีขึ้นแล้วนะครับ” พี่ซีถามขณะเซ็นชื่อผมลงโปสการ์ด


            “ผมหายดีแล้วครับ” ผมตอบ พอมองพี่ซีที่อยู่ตรงหน้า แม้ว่าพี่ซีจะอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร แต่ผมซึ่งเคยได้ใกล้ชิดพี่ซีมากกว่า กลับรู้สึกว่าตอนนี้พี่ซีดูห่างไกลเหลือเกิน


            ไม่สิ ผมไม่ควรคิดแบบนี้ ผมพยายามบอกตัวเอง ผมควรมีความสุขที่ได้เจอพี่ซี


            ทว่าพอเห็นพี่ซี ผมหวนไปนึกถึงเรื่องที่พ่อเอาของสะสมไปโยนทิ้งหมด พอคิดแบบนี้ ผมก็รู้สึกหดหู่ทันที


            “ทำไมทำหน้าเศร้าแบบนั้นล่ะครับ” พี่ซีเงยหน้ามองผมด้วยสายตาเป็นห่วง


            “พี่ซีครับ...” ผมตัดสินใจพูดตามตรง “พ่อผมเอาของสะสมยูนิสตาร์ไปโยนทิ้งหมดเลย ตอนนี้ผมยังทำใจไม่ได้ ผมรู้สึกเสียใจและรู้สึกผิดกับพี่ซีที่รักษาของพวกนั้นไว้ไม่ได้”


            ผมรู้สึกแย่กับพี่ซีมากๆ เลย ลึกๆ จึงหวังว่าพี่ซีจะเข้าใจ


            ทว่า พี่ซีกลับเลิกคิ้วแล้วพูดเสียงเรียบว่า


            “มันก็เป็นแค่สิ่งของ ไม่ได้สำคัญอะไรนิครับ”


            ผมสะอึกไปทันที เพราะไม่คิดว่าพี่ซีจะพูดแบบนี้


            “มันเป็นมากกว่าสิ่งของนะครับ” ผมตอบเสียงสั่น จริงอยู่ว่าของมันอาจจะไม่ได้ดูมีค่าสำหรับบางคน แต่สำหรับ ผมมันมีคุณค่าทางความทรงจำ เหมือนสิ่งที่เชื่อมผมไว้กับพี่ซี บางชิ้นก็แรร์มากๆ ไม่มีขายหรือแจกแล้ว กว่าผมจะได้มา ก็ต้องเอาของที่แรร์กว่าไปแลก


            แต่ตอนนี้ทุกอย่างที่ผมพยายามสะสมมา มันไปหมดแล้ว


            “น้องชอบพี่ หรือชอบของสิ่งของที่มีรูปพี่ล่ะครับ”


            พี่ซีถามกลับด้วยรอยยิ้ม


            ผมลองคิดตาม ผมก็ชอบพี่ซีสินะ ถึงได้พยายามสะสมทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับพี่ซี


            “ถ้าน้องชอบพี่...”


            พี่ซีไม่ได้รอคำตอบผม พี่ซีเพียงยิ้มและมองผมด้วยสายตาปลอบโยน


            “ของที่ถูกทิ้งไปแล้ว ก็แล้วไป พี่ยังอยู่ตรงนี้ทั้งคน ต่อไปนี้ห้ามเศร้าแล้วนะครับ”


            พี่ซีพูดทิ้งท้ายได้เพียงเท่านั้น เพราะทีมงานบอกว่าหมดเวลาแล้ว ผมรีบรับโปสการ์ดและแตะมือพี่ซีเบาๆ จากนั้นก็โดนเร่งให้เดินออกมา


            ผมครุ่นคิดถึงคำพูดของพี่ซี


            แม้ว่ามันจะตรงไปตรงมา จนบางทีอาจโหดร้ายไปบ้าง


            แต่ที่พี่ซีพูดมานั้นก็ถูกต้องแล้ว


            สิ่งของเป็นแค่ตัวแทนของพี่ซี แต่ไม่ใช่พี่ซี สิ่งของที่ถูกทิ้งไปแล้วก็ทำอะไรไม่ได้ เสียใจไปทำไมกัน


            ผมชอบพี่ซี ไม่ได้ชอบสิ่งของ ดังนั้น ในเมื่อพี่ซีก็ยังอยู่ ผมก็ไม่เห็นต้องเศร้าเสียใจกับสิ่งของที่สูญเสียไป


            พอคิดแบบนี้ ผมก็ยิ้มได้ และไม่นึกเสียดายของสะสมที่ถูกทิ้งอีกแล้ว


            “พี่ซีเป็นหมอจริงๆ สินะเนี่ย” ผมพูดพึมพำ    


            จริงอยู่ว่าพี่ซีสามารถพูดได้ง่ายๆ ว่า ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวค่อยซื้อใหม่ ค่อยๆ สะสมไป แต่พี่ซีกลับไม่พูดเช่นนั้น


            หากพี่ซีปลอบประโลมด้วยคำพูดอ่อนหวาน ก็เหมือนให้ยาทานที่ต้องใช้เวลานานกว่าจะเยียวยา


            แต่พี่ซีเลือกใช้คำพูดที่ตรงไปตรงมา มันอาจเสียดแทงจนเจ็บปวด แต่พอเข้าใจก็ตระหนักได้ เหมือนเข็มฉีดยาที่เจ็บจี๊ดเมื่อถูกแทง แต่มันก็หายขาดเลย


            แม้ผมรู้สึกว่าพี่ซีใช้คำพูดตรงมากกว่าทุกที จนไม่เหมือนพี่ซีที่ผมเคยรู้จัก


            แต่ผมก็รับรู้ถึงความใส่ใจที่แฝงอยู่ในคำพูดเหล่านั้น


✦✦✦✦✦✦✦✦




Writer's Talk


ขอบคุณผู้อ่านทุกคนที่ติดตามนะคะ อย่าเพิ่งเกลียดพี่ซีกันเลยนะคะ เพราะว่านี่เพิ่ง...5555

ไม่พูดแล้วดีกว่า ให้ผู้อ่านไปติดตามเอาเองนะคะ ตอนหน้าเดี๋ยวหมอดูคนเพี้ยนจะกลับมา กร้ากกก 

เห็นผู้อ่านถามถึงหมอดูกันเยอะ บอกได้แค่ว่า หมอดูจะได้เป็นตัวเอกเรื่องต่อไปในเซ็ตยูนิสตาร์ ฮ่าาาา แต่จะเป็นเรื่องยังไง คู่กับใคร รอติดตามต่อในเรื่องพี่ซีเดี๋ยวก็จะเดาได้เองนะคะ

ยังไงก็ฝากติดตามกันต่อนะคะ เป็นกำลังใจให้น้องยูและพี่ซีกันเยอะๆ น้า

รักผู้อ่านทุกคนน้า~~~


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนกลบดาว

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.746K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,214 ความคิดเห็น

  1. #7148 E'eve (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 15:38
    น้องมีเพื่อนเพิ่มแล้วนะ อย่างน้อย
    #7,148
    0
  2. #7124 rungkhow1643 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 00:00
    เราโครตชอบหมอดูเลย555
    #7,124
    0
  3. #6859 prewxxii (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 10:14
    พี่ซีแบบร้ายนะ ตามไม่ทันเลยจ้าา เอาจริงสงสารน้อง ่ะ
    #6,859
    0
  4. #6471 Traveler The Fool (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:25
    เป็นยูกิคงร้องไห้ต่อหน้าพี่ซีเป็นแล้วอะ พี่แกพูดตรงจริง แต่แบบ.. ถ้าเราเป็นคนโดนศิลปินพูดแบบนั้นแอบเสียความรู้สึกอยู่อะเนอะ คือที่เราซื้อของเพราะคุณอะ เราซัพพอท เราอยากเก็บของเกี่ยวกับคุณไว้ ใช่ว่าใครจะโชคดีได้ไฮทัชหรือศิลปินจำหน้าได้ ฉันอินอะไรก่อน55555555 แง ขอโทษนะคะ

    พี่ซีอย่าใจร้ายกับน้องนักสิคะ!!
    #6,471
    0
  5. #6252 Pukky2148 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:17
    รู้สึกกำลังจะเป็นไบโพรล่าค่ะ
    #6,252
    0
  6. #4722 NoneCoffee (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 19:17
    พี่ซีคงกำลัง.... ทดสอบน้อง พี่ซีเหมือนมีกำแพงระหว่างทุกคนไว้หนามาก เหมือนพี่ซีสนใจน้อง เลยกำลังพิจารณาอยู่ เห็นได้ว่าพี่ซีเตือนน้องบ่อยๆว่าอย่าล้ำเส้น แต่น้องแบบคือให้ใจไปแล้ว แต่ก็ยังเคารพ คือน้องไม่คุกคามเกินแต่ก็แสดงความหลงพี่อ่ะ
    #4,722
    0
  7. #4562 ดินแดนแห่งรัตติกาล (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 20:56
    รู้สึกหน่วงตุ้บๆยังไงไม่รู่
    #4,562
    0
  8. #4324 AirrUtai (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 15:02
    หมอดูคู่เลโอหรือซันกันนะ คงต้องลุ้นกันต่อปายยย
    #4,324
    0
  9. #4205 wuddyy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 17:09
    สู้ๆๆๆๆๆๆ
    #4,205
    0
  10. #4146 2twinid (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 08:37
    ไม่เกลียดหรอกค่า 5555 พี่ซีแกก็คงมีเหตุผลที่เป็นแบบนี้ ส่วนคนน้องก็อาจจะยังมิงเห็นแค่บางด้านของพี่เค้าเลยยังไม่เข้าใจตัวตนของพี่เค้าจริงๆ แต่อย่างน้อยเค้าก็ยังเป็นไอดอลที่ดีอยู่น้า
    #4,146
    0
  11. #4139 apiinify (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 06:21
    การปิดบังตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง มันไม่ใช่ความสุขที่แท้จริงหรอก
    ถ้าตัวตนเรา มันไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน อยู่ในความพอดี ไม่มากไม่น้อย ก็จงเป็นตัวของตัวเองนะยูกิ
    ส่วนพ่อ ทัศนคติมันปรับยาก ดังนั้น ก็ต้องทำใจ
    #4,139
    0
  12. #4041 ourkide (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 14:29

    เหมือนได้รับการเยียวยา

    #4,041
    0
  13. #4016 _luxuly (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 11:41
    อยากให้น้องลองแกล้งว่าเลิกติ่งแล้วตัดขาดมากกอยากรู้ว่าพี่จะทำไงหรือมาตามบ้างมั้ยไรงี้😂
    #4,016
    0
  14. #4015 Naphatthira_21 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 09:13
    มาอัพบ่อยๆน่าา
    #4,015
    0
  15. #4014 0993272609 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 08:48
    นังพี่ซีใจร้าย อยากลองไห้น้องยูแบบหายไปไม่มางานสัก3-4ครั้ง คิกคิก
    #4,014
    0
  16. #4012 Dear (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 01:15

    ไรท์เกริ่นเรื่องหมอดูมากลบความใจร้ายขอพี่ซีหมดเลย น้องยูสู้ๆ ตรงช่วงแรกที่เขียนว่า “แบบนี้เองสินะ ผมประมาณเกินไปจริงๆ” ไรท์จะเขียนว่า “ประมาท” หรือเปล่า

    #4,012
    0
  17. #4011 Mint🍃 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 22:56

    พี่ซีเริ่มแสดงนิสัยให้น้องเห็นแล้ว แงงง แต่พี่ซีใจร้ายมากกก ตอนนี้ยังไม่รักน้องสินะ
    #4,011
    0
  18. #4010 laksanaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 22:02
    มาอัพทุกวันเลยได้มั้ย!!55ใจร้อนลิ้วว รักยูกินะจุ้บ จารอเธอนะ
    #4,010
    0
  19. #4009 orange-candy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 21:41
    รอหมอดูเหมือนกันค่าาา
    #4,009
    0
  20. #4008 mjharuharu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 21:20
    เวลามีเพื่อนไปติ่งด้วยมันดีมากจริงๆ เพื่อนที่คุยเรื่องที่ชอบเหมือนกันมันโคตรจะแบบ อธิบายไม่ถูก มันคือความสุขอย่างนึงของการไปติ่งอะ ไปคุยเรื่องที่ชอบมากๆกับคนที่ชอบเหมือนกันโคตรมีความสุขเลย
    #4,008
    0
  21. #4007 Nuchziiy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 21:07
    นี่อยากให้คนมาจีบน้องยู หมั่นไส้พี่ซี อิอิ //อยากเห็นคนหัวร้อนค่ะ
    #4,007
    0
  22. #4006 อึนซัง♡ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 20:39
    น้องยูคนเก่งง ไม่เศร้านะค้าบบ พี่ซีลึกลับมากๆ ฮื่ออ ต้องมีปมอะไรสักอย่างที่ทำให้พี่ซีเย็นชาแบบนี้TT /รอคอยน้องหมอดูมาแจวคงขำน่าดู5555555
    #4,006
    0
  23. #4005 เดี้ยนเองค้าาาาาาา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 20:28
    กลัวพี่ซีว่ะ กลัวจริงง
    #4,005
    0
  24. #4004 Aoyly-3406 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 18:58
    เดาว่าหมอดูคู่กะซัน เพราะคิดถึงความบ้าๆของหมอดูเค้า5555
    #4,004
    0
  25. #4003 Littlemar (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 18:13
    หมอดูคนนั้น คู่กับน้องซันแน่ๆ

    กรี๊ดดดดดด รอค่าาาาา
    #4,003
    0