ศวรรยา...ภรรยายอดรัก | Ebook มาแล้วจ้า

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 3 คืนฝันร้าย (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    2 ก.พ. 63

 

กรี๊ด! ไอ้คนเลว แกทำอย่างนี้กับฉันได้ยังไง ไอ้คนร้าย! มหาโจร

เสียงกรีดร้องพร้อมกับความจุกแน่นไปทั้งอกเมื่อถูกระดมทุบเข้าเต็มแรงนั้นทำให้เตชินท์ผวาตื่น และเมื่อเห็นว่าเป็นฝีมือของใคร เขาก็พลิกกายหนี กระโจนพรวดเดียวลงจากเตียงนอนไปตั้งหลักห่างจากหล่อนหลายก้าว

โชคดีจริงๆ ที่สวมกางเกงไว้แล้ว ไม่อย่างนั้นละก็ เขาไม่อยากนึกสภาพตัวเองเลย

นาย...นายทำฉันทำไม

ท่าทีของแม่เสือร้ายเปลี่ยนเป็นตะลึงงันเมื่อเพ่งมองท่ามกลางความสลัวจากแสงไฟส่องเพียงดวงเดียว จนเห็นชัดเจนว่าคนที่ย่ำยีหล่อนนั้นเป็นใคร ความรู้สึกมากมายโถมเข้าหาศวรรยา ทั้งเสียใจ สับสน หวั่นกลัว และขยะแขยงตัวเอง ทุกอารมณ์ประดังเข้ามาจนหล่อนไม่อาจแยกแยะได้

แต้ว! ใจเย็นๆ นะ เราต้องคุยกัน

ฉันไม่คุยกับนาย นายมันคนฉวยโอกาส คนเลว

เมื่อรู้แน่ชัดแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ศวรรยาถึงกับปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อาจฝืน เมื่อคืนหล่อนยังก้ำกึ่งว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นความจริงหรือความฝัน แม้ท้ายเหตุการณ์จะสัมผัสถึงอารมณ์แปลกประหลาดว่ามันเหมือนความจริงเสียยิ่งกว่าอะไรก็ตาม

ดวงตาหวานที่ฉ่ำด้วยหยาดน้ำตาช้อนมองคนที่ยืนอยู่กลางห้อง สองมือของเขายกขึ้นเป็นสัญญาณว่ายอมแพ้

คนตรงหน้าก็คือเตชินท์ เป็นเขาจริงๆ ไม่ว่าเหตุการณ์เมื่อคืนหรือกระทั่งตอนนี้ มันได้เกิดขึ้นจริง ศวรรยาไม่อยากเชื่อเลยว่าคนที่เข้ามาทำร้ายหล่อนถึงในห้องพักจะเป็นเขา คนที่หล่อนรักษาระยะห่างมาตลอด คนที่หล่อนไม่ชอบหน้าที่สุดในโลก

แต้วจะโกรธหรือเกลียดพี่ก็ได้ แต่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน พี่อธิบายได้ทั้งหมด

นายจะแก้ตัวว่านายไม่ได้ทำเลวๆ กับฉัน ไม่ได้เข้ามาทำร้ายฉันใช่ไหม

พี่ยอมรับสิ่งที่ทำไป

แค่พูดคำนี้ ดวงตาหวานที่แดงช้ำก็วาววับขึ้นมา เตชินท์จึงปิดปากเสีย สภาพอารมณ์ของหล่อนคงไม่พร้อมจะพูดคุย จึงปล่อยสาวเจ้าคร่ำครวญและด่าทอเขาจนกว่าจะพอใจ

ผ่านไปหลายนาที ดูว่าศวรรยาคงเหนื่อยแล้วละ เสียงถึงเงียบลง เตชินท์จึงเดินไปรินน้ำใส่แก้วแล้วนำไปวางให้ใกล้ๆ

หญิงสาวปรายตามองแก้วน้ำ แล้วหันขวับไปมองเขาเหมือนจดจำได้มากขึ้น...ภาพเลือนรางเริ่มกระจ่างชัดในความทรงจำ

พี่เข้ามาในห้องตั้งแต่เมื่อคืน ตั้งใจแค่เฝ้าแต้วจนกว่าเพื่อนจะกลับมา เพราะแต้วเมาแล้วนอนหลับไม่รู้สึกตัว

ฝนล่ะ ฝนหายไปไหน

เธอไม่อยู่ในห้องตั้งแต่แรกแล้ว

ไม่จริง ฝนเข้ามาในห้องพักพร้อมฉัน แล้วห้องนี้ก็เป็นห้องที่ฝนเปิดไว้ หรือว่านายทำอะไรฝน บอกมาเดี๋ยวนี้นะ นายทำร้ายฝนด้วยใช่ไหม

เพื่อนของแต้วอยู่ที่ไหน และตอนนี้เขาเป็นยังไง พี่ไม่รู้หรอกนะ แต่พี่ยืนยันว่าพี่ไม่ได้แตะต้องหรือไปยุ่งอะไรกับเขา

นายแก้ตัว

“’งั้นโทร.เรียกเธอมาสิ

ฉันโทร.แน่ นายไม่ต้องท้าหรอก

เตชินท์ก็อยากเจอฝอยฝนเหมือนกัน เมื่อเรื่องราวเดินมาถึงขนาดนี้ เขาก็อยากรู้ว่าเจ้าหล่อนจะปั้นหน้ากับศวรรยาอย่างไร

 



แต้วก็ไม่อยากให้พ่อของลูกเป็นคนหน้ามืด หื่นกาม และฉวยโอกาสเหมือนกัน

พี่ไม่ฉวยโอกาส พี่พยายามที่จะไม่แตะต้องเธอ แต่เธอมากอดพี่

แล้วพอ...พอจะข่มใจได้ เธอก็ครางเรียกชื่อพี่อีก

ว้ายหยุดใส่ร้ายแต้วเดี๋ยวนี้นะ แต้วไม่เคยทำเรื่องน่าเกลียดไร้ยางอายแบบนั้น

น้อยไปสิ

เตชินท์สวนทันควันอย่างหมั่นไส้เหลือทน แม้จะจดจำคำพูดของแม่ยายที่ย้ำนักย้ำหนาว่าฝากดูแลลูกสาวที่อ่อนโยนและอ่อนต่อโลกคนนี้ด้วย แต่ลองใครมาเป็นเขาสิ จะอดกลั้นไว้ได้สักกี่น้ำ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น