รักเหลือแสน

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 1 คาใจ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    25 ก.พ. 62


ขออัพทีละนิดละห่ยอนะคะ เพราะจันยังไม่ได้ปั่นเลยเรื่องนี้ ขอแอบหลบไปปั่นก่อนสักอาทิตย์ เดี๋ยวมาอัพแบบยาวๆ กันค่ะ



____________________________________________________________



ยังไงเสี่ยก็ให้ฉันดูแลร้านพระเครื่อง ร้านขายของเก่าพวกนี้ ร้านก็อยู่ติดกันนี่เอง แม่ชบาก็เปิดร้านอาหารตามสั่ง เก็บหอบรอบริบเงินทองก่อน พอมีแล้วจะขยับขยายกันอีกที ดีไหม


ชบาบานมองสำรวจที่พักใหม่ ต้องบอกว่าดีมากๆ หันมาจะปรึกษาลูกสาวทั้งสอง คำเมืองก็นั่งกอดกระเป๋าเดินทางนิ่ง คำแพงก็มีท่าทีครุ่นคิดหนัก


เอ้าพี่ พักที่นี่ก็พัก ถ้าเสียเขาไม่ว่าอะไรนะ


พี่จะคุยให้เอง เอ้านี่ทุนไว้ใช้เปิดร้าน เลี้ยงลูกลุงหนวดยัดซองสีน้ำตาลใส่ในมือของชบาบาน ตบหลังมือเบาๆ ก่อนจะเดินออกไป แต่คำแพงก็ร้องตามหลัง


ลุงฉันขอติดรถไปหาเพื่อนหน่อยนะ


คำแพงหันมาขออนุญาตแม่ก่อนจะวิ่งตามลุงหนวดออกไป การเปลี่ยนแปลงนี้มันยังสร้างความมึนงงให้คำเมืองอยู่เลย กายยังสั่นสะท้านเพราะรสสัมผัสจากฝ่ามือกร้านแกร่ง ซอกคอยังเจ็บเพราะรอยคมเขี้ยวของ ความซาบซ่านยังไม่จางหายไปจากกุหลาบซ้ำๆ มีคำหนึ่งผุดขึ้นมาในอกฟันแล้วทิ้งคงเป็นคำอธิบายเหตุการณ์ของเธอกับแสนได้เป็นอย่างดี

 


เรียบร้อยแล้วครับเสี่ย


ลุงหนวดขึ้นมารายงานเจ้านาย ที่ยังอยู่ในชุดเสื้อคลุมสีขาว แต่ที่แปลกจนต้องขมวดคิ้วคือ ด้านนอกเสื้อคลุมมีเสื้อลายแสนรักของเจ้านายคลุมทับอีกที


ให้เด็กจับตาดูไว้ด้วยสั่งเสียงเรียบ ทั้งที่มือคลึงแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่มีน้ำสีอมเหลืองนิดๆ อยู่ติดก้นแก้ว


ครับ


ลุงหนวดรับคำก่อนจะถอยลงจากบ้าน ไม่จำเป็นต้องซักมากความ ว่าเฝ้าใคร เพราะรู้ใจกันแม้เพียงแค่มองตา จึงปล่อยให้เจ้านายนั่งนิ่งน่าเกรงขามอยู่ลำพัง


แสนรู้สึกเหมือนว่า พึ่งจะเมื่อบ่ายนี่เองเรื่อง วุ่นๆ ประเดประดังเข้ามา จากที่เคยเป็นพ่อหม้ายเมียทิ้งทั้งสี่คน ตอนนี้เขาพึ่งพบว่าตนเข้าไปพัวพันกับการตายของภรรยา ซึ่งทางตำรวจพบโครงกระดูกของภรรยาเก่าของเขาคนหนึ่ง ทำให้ตำรวจสงสัยในการหายตัวไปของภรรยาอีกทั้งสามที่เหลือ


พี่เมียแก เป็นคนจุดประเด็นนี้ โครงกระดูกมันนานมากแล้วพิสูจน์หาสาเหตุการตายยากมาก แค่ให้รู้ว่าเป็นใครยังยากเลย และทางตำรวจเขามีข้อสงสัยเลยเรียกแกไปสอบถามเท่านั้น แต่ที่รื้อคดีเมียแกทั้งสี่คนขึ้นมาน่ะ เพราะไอ้ปลัดธนูมันจะเอาผิดแกให้ได้


ก็น้องมันหนีไปเอง ยังไม่ได้เข้าหอด้วยซ้ำแสนเสยผมอย่างหงุดหงิด


แต่การหายไปอย่างไร้ร่องรอยของบรรดาเมียๆ แก มันก็ผิดปกติอยู่น่ะไอ้แสน อย่าพึ่งหาคดีคนหายมาเพิ่มอีกทนายรณรงค์แนะนำเพื่อนรัก


หมายความว่าไง


ถือศีลไปก่อน อย่าพึ่งมีเมีย ตอนนี้ต้องหาเมียทั้งสี่คนของแกให้พบก่อน ให้ทราบว่าไม่ได้ตายจริงอย่างที่ปลัดธนูมันกระพือข่าว โดยเฉพาะน้องสาวของปลัดธนูนั่นต้องหาให้เจอ


และยังไม่ทันข้ามวันเลยด้วยซ้ำ เขาก็หาคนมาเพิ่มในบัญชีคนอาจหายของทนายรณรงค์ได้ตั้งหนึ่งคน แถมหน้าตาหมดจดด้วย แสนเองก็สงสัยว่าทำไมเมียเขาคนไหนคนนั้น ลองว่าได้จัดงานแต่งเป็นหายสาบสูญรายนั้น ใจก็อยากจะลองแต่งอีกสักครั้ง แต่พอมองดวงตาช้ำชอก ดวงหน้าเผือดไร้สีเลือด เรือนร่างแน่งน้อย ก็ถอนหายใจยาว


ไม่สมควรด้วยประการทั้งปวงที่จะดึงเธอลงมาเกลือกกลั้วสิ่งโสมมจากเขา ให้เข้าใจว่าถูกวางยาน่ะดีแล้ว ดีกว่ารู้ว่าจริงๆ เขาเมา แล้วมั่ว


แสนยกมือขึ้นลูบหน้าทั้งยกยิ้มร้ายๆ ออกมาตอนที่ยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกรวดเดียวหมดแล้วกระแทกแก้วลงโต๊ะ เพียงแค่มองเด็กนั่นไกลๆ ดูผิวขาวใส อกอวบอิ่ม เอวคอด บั้นท้ายงอนๆ และคิดจินตนาการลำพังมันก็ที่สุด


ถ้าเพียงแต่เด็กหมวยไม่เดินเข้ามาในห้อง ตอนที่กำลังนั่งทอดอารมณ์ใคร่เคล้าฤทธิ์ดีกรีความแรงของแอลกอฮอล์ มันคงจะเหมือนฝันแบบเดิม ที่จบลงด้วยอุ้งมือสาก เพียงแต่คราวนี้มันจบลงด้วยดี อบอุ่น มีชีวิตชีวา เสียจนแทบไม่รู้สึกผิดสักนิดที่ทำลงไป


เพียงคิดหน้าขาก็เครียดครัดขึ้นมา ทั้งที่พึ่งได้ปลดปล่อยไปแล้วจนแทบหมดสต็อก แสนยกชายเสื้อเวอร์ซาเช่ขึ้นดอมดมกลิ่นกายหอมอ่อนหวานที่ยังระรวยระรินอยู่ในเนื้อผ้า หอมบริสุทธิ์ และอ่อนหวาน และคลุ้งทั้งตัวเสื้อ

 


วันนี้คำเมืองตื่นสายมาก พร้อมดวงตาที่บวมและแดงหน่อยๆ แต่เพราะเป็นคนผิวขาวเลยเห็นชัดว่าเจ้าของดวงตาช้ำนั้นคงผ่านการร้องไห้หนักมาทั้งคืน จังหวะที่ลงมาจากชั้นบน ผ่านห้องข้างล่างออกมาด้านหน้า เธอเห็นแม่กับพี่สาวนั่งกระซิบกระซาบกันเบาๆ สีหนาเครียด


เป็นไงบ้างคำแพง


ฉันไปเดินหาทั่วแล้วแม่ ไม่เจอ


จะไม่เจอได้ยังไงวะ แน่ใจว่าหาดีแล้ว


หาจนเช้าแล้วแม่ ตอนสายฉันจะออกไปสมัครงานที่โรงพยาบาล จะสอบถามเพื่อนแถวนั้นดู


คำเมืองลากข้าวของที่เมื่อวานไม่มีเวลาจัด ออกมาจัดเรียง และเริ่มลงมือทำความสะอาดที่พัก มันคงดีกว่าอยู่เฉยๆ แล้วคอยคิดถึงเรื่องเมื่อวาน แม้ให้เสียงหอบหายใจที่กระซิบอยู่ที่ริมใบหูน้อยๆ ตามหลอกหลอน ไม่อยากรับรู้ทุกแรงเสียดสีตามผิวกาย เสียงกระเส่า เพราะคิดคราวไร ร่างกายหนาวสะท้านราวกับจับไข้ และกระวนกระวายใจแปลกๆ


เมือง อีกกี่วันเปิดเทอมลูกชบาบานพอเห็นลูกสาวมาก้มๆ เงยๆ จัดเก็บของก็ตะโกนมาจากห้องเล็ก


อีกเดือนหนึ่งค่ะ


ขานรับออกไปก็เริ่มใจไม่ดีขึ้นมา เพราะค่าใช้จ่ายหลังจากนี้ ต้องรับผิดชอบเองไม่มีแสนออกค่าอะไรให้อย่างเก่า คำเมืองดูจะเข้าใจดีว่าแม่หนักใจเรื่องเธอแน่นอน


ถ้าเราไม่มีเงิน เมืองดรอปเอาไว้ก่อนก็ได้นะแม่


พูดบ้าอะไรแบบนั้น มีหน้าที่เรียนก็เรียนไปเถอะ เรื่องเงินให้มันเป็นหน้าที่พี่เอง พี่เรียนจบแล้ว น้องคนเดียวทำไมจะส่งเรียนไม่ได้คำแพงตะโกนสวนกลับมาทำเอาน้องสาวร่างอวบอิ่มน้ำตาแทบคลอ เดินไปหาพี่สาวและแม่ อยากจะกอดประทับรับขวัญพี่สาวแรงๆ สักครั้ง ทว่ายังเดินไปไม่ถึงเลยก็ถึงกับถอนหายใจยาวใส่


ว่าแต่ก่อนส่งน้องเรียนได้ แพงขอเงินหน่อยสิแม่ จะออกไปหางาน


เอิ่ม! ยังขอเงินแม่อยู่ แบบนี้นี่หรือจะส่งน้องเรียน ค่าเทอมไม่ใช่น้อยๆ งานก็ใช่ว่าจะหาได้ง่าย เด็กจบใหม่สมัยนี้กว่าจะได้งาน ถึงได้งานก็ใช่ว่าเงินเดือนจะพอกิน


คำเมืองเดินย้อนกลับมาหยิบไม้กวาดก้มหน้าทำหน้าที่แจ๋วจำเป็นประจำบ้านต่อไป จัดเก็บข้างล่าง ก็ขึ้นไปทำความสะอาดข้างบน ตึกที่มาอยู่มีสามชั้น ชั้นสองมีสองห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ แม่กับพี่แพงจับจองคนละห้อง ไล่เธอขึ้นไปอยู่ชั้นบนที่เป็นห้องใหญ่มีห้องน้ำในตัว แถมเปิดไปยังดาดฟ้าเพื่อตากผ้าได้เลย คำเมืองเลยเก็บเสื้อผ้าตั้งใจจะซักความซวยออกไปเสีย


จังหวะที่ล้วงตามกระเป๋าเสื้อกระเป๋ากางเกง เอาอะไรที่อาจค้างออก มือก็ชะงักค้างกับสร้อยพระ เป็นพระเครื่องผงขาวสีขาว หักมุมนิดหน่อย หญิงสาวก็ถึงกับตาโต ดึงกางเกงที่ตนพึ่งล้วงเจอพระออกมา เห็นว่าเป็นกางเกงที่สวมออกมาจากห้องของแสน


หลวงพ่อหนีออกจากบ้านมาเหมือนกันหรือคะ


ถามหลวงพ่อในกรอบพระหนาหนัก ก่อนยกมือขึ้นท่วมหัว เมื่อต้องอัญเชิญพระเครื่องวางลงที่เก้าอี้ไม้เก่าๆ ด้านนอกระเบียงตากผ้า


วางพระเครื่องลงที่เก้าอี้เล็กนอกระเบียง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครเป็นเจ้าของพระที่เธอมองด้วยสายตาก็พระเครื่องธรรมดา แต่แสนคงมองมีราคาแพงกว่านั้นมาก ไม่อยากคิดถึงตอนที่เขารู้ว่าพระหาย ครอบครัวเธอจะโดนไปอีกกี่กระทง


เข้าไปข่มขืนเขาไม่พอ ยังขโมยพระมาอีก


คิดคำพูดของแสนเอาไว้ในหัว ก่อนลงมือซักเสื้อผ้าทุกตะกร้า ซักจนมือแดงทั้งสองข้าง จะได้ลืมๆ เสี่ยแสน สร้อยใหญ่ หนวดงาม เตียงหัก เสียที โดยเฉพาะสมญานามคำท้ายเตียงหักนั่น ไม่เกินจริงเลย



ดีที่เธอรอดมาได้ เอวไม่หักคาเตียงก่อน




________________________________________



ฝากอิเฮียด้วยนะคะ





ร้ายแผลงรัก
แรกอรุณ
www.mebmarket.com
“เฮียรู้ว่าหนูเป็นต้องจันทร์ เลยหลอกหนูใช่ไหม ทำไมเฮียเป็นคนแบบนี้ หลอกหนูทำไม” ตะโกนออกมาสุดเสียง แต่คนที่ถูกตะโกนใส่ กลับวางหน้านิ่งใจเย็นนิ่งอยู่ขอบเตียง ในสภาพเปลือย อวดหุ่นล่ำๆ ไม่คิดจะปกปิดสักนิด “เฮียไม่ได้หลอก หนูนั่นแหละมาหลอกเฮียเอง” พายัพยอมรับผิดแค่ครึ่งเดียว“เพราะหนูหลอกเฮีย เฮียเลยสวมรอยหลอกหนู” “ไม่สวมรอย แค่พอเฮียรู้ว่าหนูเป็นใคร เฮียก็แค่ไม่บอก เห็นหนูชอบเป็นไอ้หนูของเฮีย เฮียเลยไม่อยากให้เสียน้ำใจ อุ๊บ!” ‘มันต่างจากหลอกตรงไหนกันเล่า รู้แต่ไม่บอกเนี่ย’ คิดอย่างเหลืออดอีกคน ยกหมอนหนุนขึ้นฟาดพัลวัน จนพายัพต้องหาวิธีหลบ ยึดหมอนเอามาปิดตัวเองไว้ ต้องจันทร์เหลืออดกับความนิ่งเฉยและใจเย็นของอีกคน ลนลานคลานไปอีกฟากของเตียงมองหาเสื้อผ้าที่ถูกถอดออกไป“หนูจะเอาอะไรเฮียจะหยิบให้” “หนูจะเอาเสื้อผ้า ข้าวของ หนูจะไปจากที่นี่” ตวาดทั้งไม่มองหน้าเขา พยายามจะหย่อนขาลงพื้น แต่ก็ไม่ไวเท่าพายัพที่เดินไปหยิบเสื้อผ้ามายื่นให้ แล้วความใจดีเอาใจใส่ของเขาก็ทำให้ต้องจันทร์ต้องมองเมินไปทางอื่น คนอะไรไม่รู้หรือไงว่าเธออาย แม้จะพึ่งมีอะไรกันมา แต่ก็ใช่ว่าจะมองเขาเดินโชว์อวดเนื้อตัวไปทั่วห้องแบบนี้ได้“เสื้อผ้าน่ะเฮียให้ได้ แต่จะไปจากเฮียนะยาก หนูได้เฮียแล้วนะ จะมาทิ้งขว้างเฮียแบบนี้ไม่ได้ เฮียเสียหาย เสียตัวให้หนูแล้ว จะใจดำไปหน่อยไหมที่จะไม่รับผิดชอบการกระทำของตนเอง”___________________________________โหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนตัดสินใจซื้อนะคะนิยายรักนี้ เส้นชีวิตราบเรียบมา ติดจะน่ารัก กุ๊กกิ๊ก อยู่บนพื้นฐานของคำว่า อะไรก็เกิดขึ้นได้












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #12 Amil (@amilgaul) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:11

    โอ๊ยขำ..เมาแล้วมั่ว แล้วก็ไปหาว่าเขาทำตัวเอง ที่แท้จ้องเขามานานแล้ว 555

    #12
    0
  2. #11 luckyintime2 (@luckyintime) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:08
    ตามเฝ้ากันล่ะทีนี้
    #11
    0
  3. #10 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:59

    อ้อ ทำเมียหายตอยแต่งนี่เอง ถึงว่า ถึงได้ไล่ไปซะไกล๊ ไกลนะคะ

    #10
    0
  4. #9 Papa24579 (@Papa24579) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:55
    5555555 ไรท์แต่งเรื่องได้น่ารักมากอ่ะ อ่านแล้วดราม่าไม่ออกเลย สนุกค่า^_^
    #9
    0
  5. #8 rtom711 (@rtom711) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:01

    โล่งอก นึกว่าครอบครัวนาง วางยาเสี่ยจริงๆ

    #8
    0