ดวงใจเร้นรัก ( คู่รองจากเรื่อง ซาตานล่ารัก ค่ะ )

ตอนที่ 32 : บทที่ 11.1 - ผลกรรมตามทัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    28 พ.ค. 62

















เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ 





บทที่ 11

ผลกรรมตามทัน







          “พ่อค่อยๆ นะจ๊ะ”

          หลังจากนอนพักรักษาตัวมาเป็นเวลาอาทิตย์กว่า พิภพก็เริ่มมีอาการดีขึ้นตามลำดับ ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะได้พยาบาลดีอย่างณิชา บุตรสาวคนโตที่เขาคิดถึงสุดหัวใจ

          “นิ่มได้นอนบ้างหรือยังลูก?

          น้ำเสียงสั่นพร่าเอ่ยถาม ใบหน้าของลูกเริ่มซีดเซียวจนคนเป็นพ่ออดเป็นห่วงไม่ได้

          “นอนไปบ้างแล้วค่ะ เปลี่ยนกับยัยนุ๊กเอา” ณิชาส่งยิ้ม

          “แล้วนี่น้องไปไหน?

          พิภพไม่เห็นหน้ารดาในเช้านี้ ปกติจะต้องเห็นยืนเคียงข้างณิชาคอยดูแลเขา เมื่อพี่น้องรักใคร่กลมเกลียว หัวใจของคนเป็นพ่อก็เบิกบาน ร่างกายที่สั่งสมโรคร้ายมาเป็นสิบๆ ปี แทบจะหายในบัดดล

          “แวะไปเอาเสื้อผ้ามาเพิ่มค่ะ” ณิชาตอบตามที่รดาบอกกับตน

          “นิ่ม อย่าโกรธน้องมันเลยนะลูก”

          ณิชาส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มบางเบา หล่อนทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ เตียงคนไข้ ลูบมือเหี่ยวย่นของพ่อคล้ายระบายความรู้สึกบางอย่าง

          “หนูไม่โกรธใครทั้งนั้นแหละพ่อ เรื่องมันผ่านมาแล้ว”

          พิภพน้ำตาไหล เขานั้นละอายแก่ใจเหลือเกิน รู้สึกว่าตัวเองเป็นพ่อที่แย่มาก ไม่เคยรับรู้ปัญหาของลูกๆ เลย ทั้งรดาและณิชาต่างก็มีปมในใจด้วยกันทั้งคู่

          “พ่ออย่าร้องสิ” ณิชายกมือเช็ดน้ำตาบนแก้มเหี่ยวย่น “พ่ออย่าคิดมากนะจ๊ะ หมอบอกว่าอาการของพ่อดีวันดีคืน อีกไม่กี่วันก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้วนะ”

          ณิชาให้กำลังใจ พิภพยิ้มทั้งน้ำตา ยกมือลูบศีรษะทุยอย่างรักใคร่

          “ขอบใจมากนะลูก พ่อขอบใจนิ่มมากจริงๆ”

 

 

          รดากลับมาเอาเสื้อผ้าไปผลัดเปลี่ยนระหว่างอยู่เฝ้าพิภพที่โรงพยาบาล หญิงสาวเดินขึ้นบ้านมาก็เห็นผกานอนเอกเขนกดูทีวี ข้างกายมีขนมคบเคี้ยวมากมายไว้กินเล่นระหว่างรับชมความบันเทิง บุตรสาวส่ายหน้ากับพฤติกรรมของมารดา เดินเลี่ยงเข้าห้องนอนเพื่อจัดเตรียมเสื้อผ้าและของใช้ รดาตั้งใจเอาไปเผื่อณิชาด้วย เพราะรายนั้นก็ต้องอยู่เฝ้าพ่อกับเธอ

          “อีลูกคนนี้ แกไม่คิดจะทักทายแม่หน่อยหรือยะ ฉันนั่งหัวโด่อยู่ทนโท่!

          ผกาตะโกนไล่หลัง รดาหิ้วกระเป๋าสีดำเดินออกมาจากห้องนอน หล่อนถอนหายใจเหนื่อยหน่าย

          “แม่เคยคิดจะไปเยี่ยมพ่อบ้างไหม?

          “ไปเยี่ยมมันทำไม แกบอกเองไม่ใช่เหรอว่าอีนังลูกสาวสุดที่รักมันกลับมาแล้ว ก็ให้มันดูแลกันไปสิโว๊ย!

          “แม่ แต่เราเป็นต้นเหตุที่ทำให้พ่อล้มป่วยนะ ถ้าคืนนั้นไม่ทะเลาะกันพ่อคงไม่เป็นแบบนี้” รดาว่าอย่างมีสำนึก ผิดกับผกา รายนั้นเบ้ปากพลางสาปแช่งต่อ

          “มันน่าจะตายโหงตายห่าไปซะ รกหูรกตากู!

          ความจริงผกาอยากได้สมบัติของพิภพ ถึงแม้อีกฝ่ายจะทำพินัยกรรมเขียนไว้ชัดเจนว่าทรัพย์สินทุกอย่างยกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของณิชาแต่เพียงผู้เดียว บุตรสาวคนโตมีสิทธิ์ในการตัดสินใจเต็มที่ว่าจะยกอะไรให้ใคร ถึงสมบัติตกทอดของพิภพจะมีเพียงแค่ห้องแถวยี่สิบห้อง กับที่ดินเล็กน้อยๆ สามสี่ไร่ แต่เงินสวัสดิการต่างๆ ของราชการรวมถึงเงินประกันที่สามีทำไว้ไม่ใช่น้อยๆ เลย ผกาไม่มีวันยอมให้ทุกอย่างที่หล่อนหมายตามาตั้งแต่แรกตกเป็นของลูกเลี้ยงแสนชังเด็ดขาด แม่เลี้ยงจอมแสบวางแผนเอาไว้หมดแล้ว รอเวลาให้พิภพสิ้นใจ หลังจากนั้นเธอจะสร้างพินัยกรรมปลอมขึ้นมาเพื่อยักยอกเอาทุกอย่างไว้กับตัว

          “แม่นี่เกินเยียวยาจริงๆ” รดาหมดคำพูด จ้ำอ้าวลงบันไดโดยไม่สนใจเสียงด่าทอของผกาที่ดังไล่หลัง

          “เออ! กูมันไม่ดี กูมันเลว มึงรักพ่อมึงนักก็ไปดูแลมันสิโว๊ย แหม อีนี่! พอคืนดีกับอีนิ่มเข้าหน่อยทำเป็น ถุย! กูจะอ้วก!!!

          ตะโกนด่าเสร็จผกาก็เหนื่อยหอบ สายตาเจ็บแค้นระคนเกลียดชัง ยิ่งเห็นลูกสาวเพียงหนึ่งเดียวไปรักใคร่กับศัตรูก็ยิ่งโกรธ ความคิดอยากทำลายจึงมากล้นจนพยายามหาทางกำจัดขวากหนามให้พ้นทาง

 

 

          เอกวุฒิเห็นร่างบางของรดาเดินออกมาจากรั้วประตูบ้าน ก็แอบหลบมุมตรงกำแพงเพื่อรอจังหวะให้สาวเจ้าเดินเข้ามาใกล้

          “นี่แหน่ะ จับได้แล้ว”

          เอกวุฒิกอดหอมรดายกใหญ่ หญิงสาวยิ้มกว้าง ยกมือทุบอกกว้างไปหนึ่งที

          “เอกก็

          “ไม่ไปหาเอกบ้างเลย เอกคิดถึงนุ๊กนะ”

          ตั้งแต่ได้เสียกับผกาเอกวุฒิก็เหมือนติดคุก รายนั้นหึงหวงประหนึ่งเป็นจ้าวชีวิต ห้ามยุ่งห้ามมองผู้หญิงอื่น ที่เขายอมทำตามเงื่อนไขบ้าๆ บอๆ ก็เพราะว่าผกาให้เงินใช้และเลี้ยงดูเป็นอย่างดี

          ทั้งๆ ที่ลึกๆ แล้วเอกวุฒิโหยหาเนื้อสมันสาวจนแทบกระหายหิว

          “นุ๊กต้องอยู่เฝ้าพ่อ พ่อนุ๊กเข้าโรงพยาบาล นี่นุ๊กก็ต้องรีบกลับไปดูแลท่านต่อ”

          รดาเองก็อยากอยู่กับชายผู้เป็นที่รักให้มากกว่านี้ แต่ทำไงได้ล่ะ ในเมื่อบิดาป่วยเพราะเธอเป็นต้นเหตุ จะให้ทอดทิ้งก็กระไรอยู่

          “งั้นก่อนไปเอกขอชื่นใจนุ๊กก่อนได้ไหมจ๊ะ” เอกวุฒิปล้ำจูบรดายกใหญ่

          “เอกอย่าเพิ่ง เดี๋ยวคนมาเห็น”

          “งั้นไปห้องเอกนะ” ความอยากในราคะทำให้เอกวุฒิดูหื่นผิดปกติ

          “แต่นุ๊กไม่มีเงินนะ”

          น้ำเสียงขมขื่นว่า เวลาจะมีอะไรกันเธอต้องให้เงินเขาเป็นค่าตอบแทนเสมอ รู้สึกอายเหลือเกินที่ต้องจ่ายเพื่อให้ผู้ชายมีเซ็กส์ด้วย แต่ที่ยอมก็เพราะว่าเธอรักเขา

          “ไม่เป็นไร รอบนี้เอกไม่คิดเงิน”

          ชายหนุ่มอยากกินเนื้อสาวๆ บ้าง ถึงผกาจะเด็ดแซ่บถึงพริกถึงขิงยังไง แต่ความแก่ของสาวใหญ่ก็ทำให้หนุ่มวัยรุ่นอย่างเขาเหนื่อยหน่ายได้เหมือนกัน

          “อุ๊ย! เอก”

          รดาอ่อนเป็นขี้ผึ้งลนไฟ ยอมเดินตามเอกวุฒิเข้าห้องเช่าโดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาอาฆาตแค้นของมารดาคอยจดจ้องอยู่ตลอดเวลา

          “อีลูกเวร นั่นผัวกู!

 

 

          หลังเสร็จสมอารมณ์ใคร่รดาก็รีบล้างเนื้อล้างตัวไปโรงพยาบาล หายมานานแบบนี้เดี๋ยวจะถูกณิชากับพิภพซักถามเอาได้ เอกวุฒินอนระบายยิ้มสบายอารมณ์ จะมีชายใดสุขล้นเท่าเขา ได้กินทั้งแม่ทั้งลูก แถมยังมีเงินใช้พร้อมด้วยที่พักสบายๆ ถึงแม้ไม่ได้หรูหราเหมือนตอนอยู่กับแฟนสาวพริตตี้คนก่อนก็เถอะ แต่สำหรับผู้ชายที่อาศัยใบบุญผู้หญิงกินมาแต่ไหนแต่ไรอย่างเอกวุฒิ ได้เท่านี้ก็นับว่าคุ้มแสนคุ้ม

          “ใครวะ?

          เสียงเข้มหงุดหงิด ใครมาเคาะประตูห้องรัวๆ ไม่รู้เวลาร่ำเวลาบ้างเลย คนเพิ่งจะเสร็จกิจแท้ๆ

          “พี่ผกา” เอกวุฒิหน้าซีด

          “เออ! กูเอง” ผกาผลักอกกว้างดันร่างใหญ่เข้าห้อง แล้วรีบล็อกประตูเพราะกลัวใครจะมาเห็นเข้า

          “กูบอกมึงแล้วใช่ไหมว่าห้ามยุ่งกับลูกกูอีก มึงทำแบบนี้หมายความว่ายังไง มึงอยากให้กูตัดหางปล่อยวัดใช่ไหม?!

          เอกวุฒิหน้าเสีย กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ

          “ผมขอโทษ” เขาจำต้องอ่อนน้อมเพราะไม่อยากให้ผกาโกรธไปมากกว่านี้ “ต่อไปผมจะไม่ยุ่งกับนุ๊กอีก”

          รับปากไปก่อนแล้วกัน เดี๋ยวถ้ามีโอกาสเขาก็จะหาทางแอ้มเนื้อสมันน้อยอีกจนได้

          “กูไม่เชื่อ!

          ผกาทำงอนเป็นสาวแรกรุ่น สะบัดหน้าหนีอย่างขุ่นเคือง เอกวุฒิสวมกอดเอวหนาของสาวใหญ่ หอมแก้มซ้ายขวาอย่างเอาอกเอาใจ

          “โธ่พี่ผกา พี่ก็รู้ว่าผมรักพี่คนเดียว” พูดแล้วก็แทบอ้วก แก่ก็แก่ยังไม่วายหึงหวง “หายงอนนะครับที่รัก นะๆ” เอกวุฒิจูบต้นคอผกา ทำเอาคนหน้าบึ้งเริ่มเคลิ้มเพราะอารมณ์ใคร่มาทักทาย

          “อยากให้หายงอน ก็รู้ไม่ใช่หรือว่าต้องทำยังไง”

          ผกายกมือคล้องลำคอเอกวุฒิ กลิ่นสาปเหงื่อของเด็กหนุ่มปลุกความกระหายในตัวหล่อนจนยากเกินจะต้านทาน

          “ผมรู้ครับ”

          เอกวุฒิหูตาแพรวพราว เขามันพวกกินจุ ต่อให้เพิ่งล่าเหยื่อรุ่นลูกไปหมาดๆ แก่นกายมันก็พร้อมโจนจ้วงตัวแม่ต่อ ชายหญิงต่างวัยร่วมมือกันสร้างวิมานกามให้บังเกิด ท่ามกลางเสียงครวญครางอันสุขสม

          พวกเขาทั้งคู่หลงลืมความผิดชอบชั่วดีจนหมดสิ้น โดยเฉพาะผกาผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่คน!












คุยกันหน่อยนะคะ

          ผกาก็จะทำตัวแบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็ได้หรือ???? 

          อัพให้อ่านเป็นตัวอย่างก่อน E-Book จะวางจำหน่ายประมาณ 50% ของเนื้อเรื่องนะคะ ฝากติดตามด้วยน้า

          อัพนิยายทุก จ ส และ หยุดอัพวันอาทิตย์นะคะ

          เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เก๋าด้วยน้าตะเอง จุ๊บๆ







มาแล้วจ้า E-Book "ดวงใจเร้นรัก"

ราคาโปรโมรชั่นวางขาย 9 วันแรก เพียง 80 บาทเท่านั้น

หากพ้นช่วงโปรฯ ไป ราคาจะปรับเป็น 145 บาทจ้า

ฝากติดตามด้วยนะคะ

รับประกันความฟิน ความน่ารัก ความแซ่บของพระเอก

และความดราม่าของเนื้อเรื่องจ้า












ฝากนิยาย E-Book ของเพื่อนแพงด้วยนะคะ

รับรองว่า แซ่บ สนุก จ้า

กดเข้ามาที่ลิ้งค์นี้เลยค่ะ จะเจอนิยายทุกเรื่องของเพื่อนแพง


https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=tab_all&search=%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%87






ฝากแฟนเพจด้วยนะคะทุกคน 

Friend_Ship & เพื่อนแพง

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #43 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 21:05

    นังผกาหน้าไม่อายจริงๆ

    #43
    0
  2. #42 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 13:00
    อยากให้ผกาเจอกะท่านกฤษณะคงจะแซ่บดี555
    #42
    0