ดวงใจเร้นรัก ( คู่รองจากเรื่อง ซาตานล่ารัก ค่ะ )

ตอนที่ 31 : บทที่ 10.3 - เจ้าสาวเปื้อนมลทิน ( จบตอน )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    27 พ.ค. 62






















เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ 





บทที่ 10

เจ้าสาวเปื้อนมลทิน





          “งั้นเหรอ? แล้วใครกันที่เป็นคนบอกรักผมในคืนนั้น”

          ทุกสายตาหันไปจดจ้องผู้มาเยือน ท่านกฤษณะขมวดคิ้วที่เห็นบุตรชายอยู่ที่นี่

          “วิน ทำไม”

          “ผมมาร่วมแสดงความยินดีกับพ่อได้สักพักแล้วล่ะ ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นช็อตเด็ดหลายๆ อย่าง หึๆ ช่างเป็นงานแต่งที่โคตรจะเพอร์เฟคเลย” เควินยิ้มเยาะ สองมือล้วงกระเป๋ากางเกงอย่างกวนๆ

          “พ่อเหรอ?” รมิตาทวนคำ มองหน้าท่านกฤษณะสลับกับเควินไปมา “หมายความว่ายังไง ทำไมคุณถึงเรียกท่านว่าพ่อ”

          “อะไรกันรมิตา นี่คุณโดนไอ้ดารานั่นแฉจนสมองเพี้ยนไปแล้วหรือไง ลูกทุกคนก็ต้องเรียกพ่อว่าพ่ออยู่แล้ว คุณงงอะไรไม่ทราบ หืม?” เควินเอียงคอถามในลักษณะยียวน

          “ไม่จริง ท่านไม่เคยมีลูก” รมิตาส่ายหน้า

          “ใช่ๆ แหม ลืมไปเลย คุณจะรู้ได้ยังไงเพราะว่าผมเป็นแค่ลูกที่ไม่เคยได้รับการเปิดเผยต่อสังคม แม่ของผมจดทะเบียนกับผู้ชายคนนี้อย่างเงียบๆ เพราะว่าท่านท้องผม เขาก็เลยต้องจำใจรับผิดชอบ แต่ก็เลี้ยงดูให้อยู่แต่ในบ้าน ถึงเวลาก็ออกไปสำเริงสำราญรักกับบรรดาอีหนูบ้านเล็กบ้านน้อย จนกระทั่งแม่ของผมทนไม่ไหว นอนร้องไห้ตรอมใจจนเสียสติ แม่เลยขอหย่าขาดจากพ่อ เพราะกลัวว่าเรื่องจะแดงก็เลยส่งผมไปเรียนต่อต่างประเทศ ส่งแม่กลับไปรักษาตัวที่ประเทศญี่ปุ่นเพื่อตัดปัญหาทุกอย่าง จริงไหมครับท่านกฤษณะ?

          เควินแสร้งถามบิดา ท่านกฤษณะขบกรามแน่น

          มารดาของเขาเป็นเลขาฯ ส่วนตัวของบิดามาหลายปี ความสวยสะดุดตาเลยทำให้ท่านได้เลื่อนสถานะจากเลขาฯ มาเป็นคู่นอน พ่อของเขาไม่คิดจริงจังด้วย แต่เพราะว่าแม่ของเขาตั้งท้องจึงต้องรับผิดชอบด้วยการจดทะเบียนสมรส เพราะถูกขู่ว่าจะแฉเรื่องราวทุกอย่าง ตอนนั้นท่านกฤษณะเกรงกลัวชื่อเสียงที่มีจะมัวหมอง เลยต้องจำยอมไหลตามน้ำไป อีกทั้งก็อยากได้ทายาทสืบสกุลจึงไม่ขัดข้องอะไร

          แต่ท่านก็ไม่เคยพาแม่ของลูกชายออกงานให้เป็นที่รู้จักในสังคม วันๆ ให้อยู่แต่ในบ้าน และไม่เคยบอกใครว่ามีลูก จนกระทั่งหย่าขาดจากภรรยา เควินตัดสินใจเลือกใช้นามสกุลของมารดาเพราะรังเกียจการกระทำของคนเป็นพ่อ

          ความจริงที่ว่าลูกไม่รัก ทำให้ท่านกฤษณะเจ็บปวดจนถึงทุกวันนี้

          “แกต้องการอะไรกันแน่วิน” ท่านกฤษณะไม่เข้าใจว่าเควินจะพูดจายียวนรมิตาเพื่ออะไร

          “ก็ต้องการมาบอกให้พ่อรู้ว่าพ่อเลือกผู้หญิงได้ถูกใจผมจริงๆ” สายตาของบุตรชายเต็มไปด้วยความร้ายกาจที่ยากจะหยั่งถึง

          “อย่านะ”

          หล่อนน้ำตาไหลพราก แค่รู้ว่าเขาเป็นลูกของท่านกฤษณะหล่อนก็แทบขาดใจแล้ว

          “แกหมายความว่ายังไง?

          ท่านกฤษณะเริ่มระแวง จ้องตาลูกชายแล้วตะคอกถามเสียงดังเมื่อเห็นว่าเขาเงียบ

          “ฉันถามว่าแกหมายความว่ายังไง?!

          “ฮ่าๆ ก็หมายความว่าเรื่องบนเตียงของคุณรมิตานั้นสุดยอดอย่าบอกใครเชียวล่ะ”

          “ไอ้วิน!” ท่านกฤษณะชี้หน้าบุตรชาย “นี่แกอย่าบอกนะว่า” ชายกลางคนปากคอสั่น ไม่คิดว่าลูกชายจะทำแบบนี้กับตน

          เควินเห็นแววตาของคนเป็นพ่อเจ็บปวดก็ยิ่งสะใจ รู้สึกได้แก้แค้นให้แม่ได้สำเร็จ เขาจึงไม่รีรอที่จะซ้ำเติมความผิดพลาดที่เกิดขึ้น

          “เธอยังบอกผมด้วยนะครับ ว่าเธอไม่ได้รักพ่อเลย ถ้าผมยอมรับเธอได้ เธอจะเลิกกับพ่อเพื่อมาอยู่กับผม”

          “ไม่จริง แกโกหก!” รมิตาแก้ตัว หล่อนหันไปทางท่านกฤษณะอีกครั้ง

          “ท่านขา ท่านอย่าไปเชื่อเขานะคะ ผู้ชายคนนี้จงใจหลอกตาตั้งแต่แรก ท่านต้องเชื่อตานะคะ ตากับเขา ระ เรา เราไม่เคยมีอะไรกันนะคะ”

          “งั้นเหรอครับ?

          เควินหัวเราะเสียงสูง มือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน แล้วหยิบซองสีน้ำตาลขนาดกะทัดรัดออกมา จัดการหยิบรูปของรมิตาที่อยู่บนเตียงกับเขาชูต่อหน้าบิดา

          “แล้วรูปพวกนี้หมายความว่ายังไงครับคุณตา”

          ท่านกฤษณะแทบล้มทั้งยืน

          “นะ นี่มัน”       

          สายตาของเควินยามมองท่านกฤษณะช่างไร้ความปราณี ไม่มีแม้แต่ความเห็นอกเห็นใจ เขาเห็นเพียงความสะใจที่ทำให้ผู้ชายมักมากได้รู้รสชาติของความเจ็บปวดซะบ้าง

          “พ่อนี่เก่งชะมัด ทิ้งเพชรดีๆ อย่างแม่แล้วไปคว้าก้อนกรวด ผมนับถือเลย”

          เควินปรบมือยิ้มเยาะ ท่านกฤษณะทนไม่ไหวอีกต่อไป ปรี่เข้าไปตบหน้าบุตรชายจนสะบัดหันเต็มแรง

          “ไอ้ลูกชั่ว! แกมัน

          คนเป็นพ่อพูดไม่ออก ได้แต่ชี้หน้าพลางกัดฟันกรอด และแทนที่คนถูกตบจะเสียใจหรือกรุ่นโกรธ เขากลับระเบิดเสียงหัวเราะราวกับรอคอยช่วงเวลาเหล่านี้

          “ฮ่าๆ เวลาที่พ่อเจ็บปวดผมโคตรมีความสุขเลย แต่น่าเสียดาย พ่อยังถือว่าโชคดีที่ไม่ได้ยัยผู้หญิงเกรดต่ำคนนี้ไปร่วมชายคา ดันมีคนมาแฉความเน่าเฟะเอาซะก่อน”

          “แก…!” ท่านกฤษณะรวดร้าว ความรู้สึกเหมือนถูกเหยียบขยี้ให้จมดิน

          “ผมขอให้พ่อมีความสุขกับสิ่งที่ตัวเองเลือกแล้วกันนะครับ”

          บุตรชายทิ้งท้ายเจ็บแสบ ไม่สนสักนิดว่าการกระทำของตัวเองจะสร้างความทุกข์ระทมต่อผู้มีพระคุณอย่างไร!






คุยกันหน่อยนะคะ

         เน่าสนิทเลยจ้า จุดจบของผู้หญิงอวดดี ><  ( ขอบคุณทุกคอมเม้นนะคะ ติดตามกันตลอดไปน้า )  

          อัพให้อ่านเป็นตัวอย่างก่อน E-Book จะวางจำหน่ายประมาณ 50% ของเนื้อเรื่องนะคะ ฝากติดตามด้วยน้า

          อัพนิยายทุก จ ส และ หยุดอัพวันอาทิตย์นะคะ

          เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เก๋าด้วยน้าตะเอง จุ๊บๆ






มาแล้วจ้า E-Book "ดวงใจเร้นรัก"

ราคาโปรโมรชั่นวางขาย 9 วันแรก เพียง 80 บาทเท่านั้น

หากพ้นช่วงโปรฯ ไป ราคาจะปรับเป็น 145 บาทจ้า

ฝากติดตามด้วยนะคะ

รับประกันความฟิน ความน่ารัก ความแซ่บของพระเอก

และความดราม่าของเนื้อเรื่องจ้า














ฝากนิยาย E-Book ของเพื่อนแพงด้วยนะคะ

รับรองว่า แซ่บ สนุก จ้า

กดเข้ามาที่ลิ้งค์นี้เลยค่ะ จะเจอนิยายทุกเรื่องของเพื่อนแพง


https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=tab_all&search=%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%87






ฝากแฟนเพจด้วยนะคะทุกคน 

Friend_Ship & เพื่อนแพง

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #41 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 01:56

    สมน้ำหน้าทำกับแม่วินไว้เยอะ เจอแค่น้ียังน้อยไป

    #41
    0
  2. #40 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 21:46
    พ่อลูกมันมีstoryที่เลวร้ายขนาดนี้ แต่เหมือนว่าพ่อแกจะสนใจผู้หญิงของแกอยู่นะวิน
    #40
    0