ดวงใจเร้นรัก ( คู่รองจากเรื่อง ซาตานล่ารัก ค่ะ )

ตอนที่ 27 : บทที่ 9.2 - อ้อมกอดแสนอบอุ่น ( จบตอน )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    25 พ.ค. 62




















เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ 






บทที่ 9

อ้อมกอดแสนอบอุ่น

 





          ภายในห้องเช่าเหม็นอับตลบอบอวลไปด้วยไอสวาทจากชายหญิงต่างวัย เอกวุฒิคำรามก้องหลังเสร็จสมอารมณ์ใคร่ ผกาเกร็งกระตุกถี่ๆ น้ำคาวขาวขุ่นกระจายเต็มใบหน้า หล่อนยิ้มมีความสุข กลิ่นเด็กวัยรุ่นหอมอร่อยสำหรับสาวแก่ร่านราคะอย่างเธอเสมอ

          “พี่จะไม่ไปดูใจผัวแก่หน่อยเหรอ?

          เอกวุฒิถามพลางจุดบุหรี่สูบ ผกาเบ้ปาก ลุกขึ้นหยิบทิชชู่เช็ดคราบรักจากต้นขา

          “ไปดูทำไม ตายๆ ไปได้ยิ่งดี อยู่ไปก็รกโลก!” น้ำเสียงใจดำว่า คู่ขาหนุ่มยิ้มหยัน

          “พี่นี่แม่งโคตรได้ใจผมเลย เอาผู้ชายของลูกไม่พอยังแช่งให้ผัวตายอีก” เขาชื่นชมในความเลวทราม

          “ก็ถ้ามันตายพี่ก็จะได้สมบัติไง เธอไม่อยากได้สมบัติเหรอ” ผกาพูดเสียงเยาะๆ กอดลำคอเด็กหนุ่มรุ่นลูกแน่น

          เอกวุฒิพอได้ยินคำว่า สมบัติ ก็ตาวาวเป็นประกาย หอมแก้มสาวใหญ่อย่างเอาอกเอาใจ

          “อยากได้สิครับ ถ้าพี่จะเมตตาให้ผมบ้าง” ได้ทีจึงออดอ้อน ผกายิ้มชอบใจ

          มือหนาหยาบกร้านลูบไล้ความเป็นหญิงจนชุ่มฉ่ำ บ่งบอกถึงความพร้อมในการเริ่มต้นบทรักครั้งใหม่  

          “อูย เอกจ๋า” หล่อนร้องครางเสียงกระเส่า

          “พี่เด็ดกว่าลูกสาวพี่จริงๆ ผมแม่งโชคดีฉิบหายที่ได้กระแทกทั้งแม่ทั้งลูก!

          เอกวุฒิพูดจาห่ามหื่น ซึ่งผกาชื่นชอบเป็นพิเศษ เวลาที่ร่วมรักกันหล่อนยินดีให้เขาขึ้นมึงขึ้นกูแล้วรุนแรงกับตนเลยด้วยซ้ำ

          มันช่วยให้รสชาติสวาทเผ็ดร้อนขึ้นเป็นเท่าตัว!

 

 

          “อุ๊ย!

          ไอเย็นจากขวดน้ำกระทบผิวแก้มเนียนใส ณิชาสะดุ้งเล็กน้อย หล่อนเงยหน้ามองร่างสูงกำยำ เควินส่งยิ้มบางเบา แววตาของเขาอบอุ่นจนเธอคลายความหวาดกลัว

          “น้ำหน่อยไหม?

          เขาจัดการเปิดฝาขวดน้ำส่งให้กับเธอ ณิชารับมาดื่มตามมารยาท ลำคอตอนนี้แทบกลืนกินอะไรไม่ลงด้วยซ้ำ แม้หมอจะบอกว่าพิภพปลอดภัยแล้ว แต่สุขภาพของคนที่นอนอยู่บนเตียงนั้นแย่ลงจนอดเป็นห่วงไม่ได้จริงๆ

          “ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวกล่าว หล่อนถอนหายใจหนักหน่วงราวกับแบกโลกทั้งใบเอาไว้

          “เอาน่า อย่าเครียดไปเลย พ่อปลอดภัยแล้ว”

          “แต่โรคแทรกซ้อนกลับเยอะกว่าเก่า” ณิชาส่ายหน้า น้ำตาปริ่มคลอเต็มหน่วย

          “แล้วนี่น้องสาวไปไหนซะละ”

          เควินถามหลังไม่เห็นรดาอยู่ในห้อง ชายหนุ่มอาสาออกค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดให้ อีกทั้งยังให้พ่อของหญิงสาวพักฟื้นในห้องพิเศษอีกต่างหาก ณิชาเกรงใจมาก หล่อนบอกจะรีบหาเงินมาใช้คืนให้เร็วที่สุด เควินรับคำไปอย่างนั้นเอง ถ้าเกิดสาวเจ้าเอาเงินมาใช้คืนจริงๆ เขาก็ไม่เอาหรอก ตั้งใจช่วยตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

          “เห็นบอกจะกลับบ้านไปเอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนค่ะ คืนนี้มันจะนอนเฝ้าพ่อ” ซึ่งณิชายินดี แต่ก็แอบแปลกใจอยู่ลึกๆ ที่จู่ๆ น้องสาวตัวร้ายก็ลุกขึ้นมาทำตัวดี

          “แล้วคืนนี้เธอ…?

          “ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนยัยนุ๊กค่ะ ถ้าพ่อตื่นมาจะได้เห็นหน้าลูกพร้อมกัน” ณิชาอยากเฝ้าดูอาการของบุพการี ขืนกลับคอนโดฯ เธอก็นอนไม่หลับ

          “งั้นเหรอ อืม แล้วพรุ่งนี้เธอจะไปทำงานไหม” เควินเอ่ยถาม ณิชาส่ายหน้าก่อนตอบว่า

          “คงไม่ล่ะค่ะ ฉันอยากอยู่ดูแลพ่อมากกว่า อาจจะต้องลางานสักพักช่วงนี้”

          สายตาของเจ้าหล่อนมองตรงไปยังร่างผอมแห้งบนเตียงคนไข้ สายน้ำเกลือระโยงระยางพานให้ดวงใจเสียดแทงบาดลึก ณิชากลั้นน้ำตาไม่อยู่ ปล่อยมันรินไหลอาบแก้มนวล

          “หนูนิ่ม” เควินสงสารหล่อนเหลือเกิน

          “พ่อต้องเจอเรื่องกระทบกระเทือนจิตใจมากแน่ๆ เลย ท่านถึงได้ล้มป่วยหนักแบบนี้”

          แม้รดาไม่ยอมปริปากเล่าเหตุการณ์ให้หล่อนฟัง หากณิชารู้ดีว่าเรื่องนี้คงหนีไม่พ้นผกาที่เป็นต้นเหตุ แม่เลี้ยงใจโหดทำได้ทุกอย่างเพื่อความสะใจของตัวเอง ถ้าห่วงใยพ่อเธอจริงทำไมป่านนี้ยังไม่เห็นแม้แต่เงา

          “ฉันเป็นลูกที่แย่จริงๆ แทนที่จะได้อยู่ดูแลท่าน แต่ฉันกลับ”

          ณิชาหวนนึกย้อนถึงวันที่ถูกบิดาไล่ออกจากบ้าน หากหล่อนไม่อวดดีถือฐิฑิเป็นหลัก ผู้มีพระคุณคงไม่ตกอยู่ในสภาพแบบนี้ หน้าที่ลูกคือต้องตอบแทนบุญคุณบุพการี ต่อให้ท่านดุด่ายังไงก็ต้องอยู่กับท่าน อยู่ดูแลท่านให้ดีที่สุด ไม่ใช่เลือกทอดทิ้งและหนีปัญหาเหมือนอย่างที่เธอทำ

          “ไม่เอาสิ เธออย่าโทษตัวเอง เรื่องนี้เธอไม่ผิดเลยนะหนูนิ่ม”

          เห็นๆ กันอยู่ว่าหล่อนโดนแม่เลี้ยงใส่ร้ายจนต้องระเห็จออกจากบ้าน

          “ผิดสิ ถ้าฉันอยู่บ้านพ่อคงไม่เป็นแบบนี้” ว่าแล้วก็ปล่อยโฮ ณิชายกมือปิดหน้าสะอื้นรุนแรง

          “ถ้าพ่อเป็นอะไรไปฉันจะไม่มีวันให้อภัยตัวเองเลย”

          เสียงสะอื้นไม่มีทีท่าจะหยุดร้องง่ายๆ ยิ่งเห็นพิภพเจ็บปวดณิชาก็ยิ่งเกลียดตัวเอง เควินสงสารสาวเจ้าสุดหัวใจ มือหนารวบร่างอวบดึงรั้งเข้าหาตัว กอดกระชับมอบความอบอุ่นแก่เธอ

          “ไม่ต้องร้องแล้ว” เขากระซิบบอก ณิชายังคงสะอึกสะอื้นอยู่ในอ้อมกอดของเขา

          “ฉันสงสารพ่อ ฮือ”

          “ฉันเข้าใจ” เขาบอก มือหนาลูบแผ่นหลังคนขี้แยตลอดเวลา “ถ้าเธอสงสารท่านเธอก็ยิ่งต้องเข้มแข็ง อย่าร้องไห้เป็นเด็กๆ แบบนี้”

          เขาเตือนสติ ณิชาฉุกคิด

          “พ่อของเธอจะรู้สึกยังไงถ้าตื่นขึ้นมาแล้วเห็นลูกตัวเองน้ำตานองหน้า”

          คำพูดเตือนสติของเขาทำให้ร่างอวบที่เอาแต่สะอึกสะอื้นเริ่มสงบลงได้บ้าง ณิชาดันตัวออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม กลิ่นกายของเขาพานให้สองแก้มแดงระเรื่อ

          “คุณพูดถูก พ่อคงไม่อยากเห็นฉันร้องไห้แบบนี้”

          น้ำเสียงอู้อี้ตามประสาคนที่เพิ่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก เควินลอบยิ้มเอ็นดู เผลอยกมือลูบศีรษะเธออย่างลืมตัว

          “ดีแล้ว ยังไงฉันก็อยู่ข้างเธอเสมอนะ ไม่ต้องร้องไห้”

          ดวงตาสองคู่สบประสานมองกัน หัวใจของเขาและเธอเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ เควินได้สติก่อนจึงรีบชักมือที่ลูบศีรษะคนขี้แยออกแทบไม่ทัน แววตาคมกล้าวูบไหวแปลกๆ

          “เอ่อ เดี๋ยวฉันออกไปรอข้างนอกนะ เผื่อเธออยากอยู่กับพ่อสองคน” ว่าแล้วก็ทำท่าจะลุก

          หมับ!

          ณิชารีบคว้าแขนแกร่งเอาไว้

          “อยู่กับฉันเถอะนะคะ ฉันอยากให้คุณอยู่ด้วย”

          เสียงหวานร้องขอในสิ่งที่เขาไม่คาดคิดว่าจะได้ยินออกจากปากของเธอ เควินทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาตามเดิม อิ่มเอมบอกไม่ถูกกับถ้อยคำออดอ้อนเมื่อสักครู่

          ณิชาพูดแล้วก็อยากตีปากตัวเองนัก อะไรดลใจให้พูดแบบนั้น นี่เธอกลายเป็นคนเก็บความรู้สึกไม่เก่งตั้งแต่เมื่อไรกัน โอเค เธอยอมรับว่าอ้อมกอดของเขาทำให้เธออบอุ่นและปลอดภัย แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่ควรให้เขารู้ว่าเธอกำลังต้องการเขา

          ใช่ช่วงเวลาแบบนี้เธอต้องการเขาจริงๆ

          “อืม”

          คำตอบรับสั้นๆ ที่มาพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น

          “ขอบคุณนะคะ”







คุยกันหน่อยนะคะ

          ง่อวววว >< น่ารักจุง มีกำลังใจดีคอยอยู่ข้างๆ อิอิ ^^ 

          อัพให้อ่านเป็นตัวอย่างก่อน E-Book จะวางจำหน่ายประมาณ 50% ของเนื้อเรื่องนะคะ ฝากติดตามด้วยน้า

          อัพนิยายทุก จ ส และ หยุดอัพวันอาทิตย์นะคะ

          เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เก๋าด้วยน้าตะเอง จุ๊บๆ





ตอนนี้ "ดวงใจเร้นรัก" กำลังรออนุมัติจากพี่ MEB อยู่นะคะ 










นิยายเรื่อง “ดวงใจเร้นรัก”

พระนางเป็นคู่รองมาจากเรื่อง “ซาตานล่ารัก” นะคะ

สามารถโหลดซาตานล่ารักได้ในรูปแบบ E-Book

ฝากด้วยน้าทุกคน

ปลแต่สามารถอ่านแยกได้นะคะ ตัวละครเชื่อมโยงกันแต่เนื้อเรื่องแตกต่างกัน

โปรโมรชั่นอยู่ตอนนี้ ราคาเพียงแค่ 62 บาทเท่านั้นค่ะ!!!!!






















ฝากนิยาย E-Book ของเพื่อนแพงด้วยนะคะ

รับรองว่า แซ่บ สนุก จ้า

กดเข้ามาที่ลิ้งค์นี้เลยค่ะ จะเจอนิยายทุกเรื่องของเพื่อนแพง


https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=tab_all&search=%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%87





















ฝากแฟนเพจด้วยนะคะทุกคน  

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #32 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 09:27

    มีขอให้อยู่ด้วยนะยัยนิ่ม เขินแทนจัง

    #32
    0