ดวงใจเร้นรัก ( คู่รองจากเรื่อง ซาตานล่ารัก ค่ะ )

ตอนที่ 24 : บทที่ 8.2 - เหตุการณ์ไม่คาดคิด!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 231
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    24 พ.ค. 62
















เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ 







บทที่ 8

เหตุการณ์ไม่คาดคิด





          บ้านทั้งหลังเงียบสงัด พิภพที่เพิ่งตื่นนอนสะลึมสะลือเดินโซซัดโซเซเพราะฤทธิ์สุรายังไม่ทันจาง ชายกลางคนเปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำออกมาดื่มแก้กระหาย กวาดตามองไปรอบๆ ไม่เห็นแม้แต่เงาของลูกเมีย หายไปไหนกันหมด? สงสัยผกายังไม่กลับ เล่นไพ่อีกตามเคย ส่วนรดาก็คงนอนหลับเป็นตายอยู่ในห้อง บุตรสาวคนเล็กก็มีเท่านี้แหละ กินนอนไปวันๆ เรียนก็ไม่จบ งานการไม่คิดทำ

          พูดไปก็เท่านั้น คนเป็นพ่อเบื่อจะตักเตือนแล้ว

          ร่างผอมแห้งทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ไม้โยกเก่าๆ พลางถอนหายใจคิดถึงบุตรสาวคนโต ป่านนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง อยู่ไกลจากอ้อมอกของพ่อหล่อนจะว้าเหว่แค่ไหนกันนะ พิภพคิดแล้วปวดหัวใจ พานเกลียดตัวเองที่หลงเชื่อคำยุยงของผกาจนลืมคิดไปว่าณิชาคือคนที่น่าสงสารที่สุด

          แม่ของณิชาทอดทิ้งลูกหนีตามชู้รักไป เด็กน้อยวัยห้าขวบวิ่งตามรถของมารดาที่ไปกับผู้ชายคนอื่น ผู้หญิงสารเลวคนนั้นไม่แยแสลูกในไส้ กล้าทิ้งเลือดในอกได้ลงคอ พิภพรักภรรยาคนแรกมาก เธอคือรักแรกและรักเดียวของเขา แม้ไม่กี่เดือนต่อมาจะได้ผกา แม่ค้าขายข้าวแกงในตลาดเป็นเมีย แต่พิภพก็ยังคงคิดถึงแม่ของลูกคนแรกเสมอ

          คิดถึงทุกลมหายใจ

          “ใครมาดึกๆ ดื่นๆ”

          เสียงรถยนต์ดังกระหึ่มลั่นหน้าบ้าน ร่างสูงโปร่งทว่าอ่อนแรงลุกเดินไปดู เห็นบุตรสาวคนเล็กเมามายไม่ได้สติ คนเป็นพ่อเดือดดาล เคยสั่งห้ามนักหนาไม่ให้เที่ยวกลางคืน แล้วนี่อะไร!?

          “ยัยนุ๊ก!

          เสียงเข้มตะโกนดังมาแต่ไกล บรรดาเพื่อนหญิงชายต่างปล่อยร่างของรดาร่วงสู่พื้นอย่างพร้อมเพรียง ทุกคนถอยหลังหนีคนละก้าวสองก้าว ต่างรู้นิสัยบิดาของเพื่อนดี ยามเลือดขึ้นหน้าพิภพไม่สนอะไรทั้งนั้น

          “พวกเธอ”

          ชายกลางคนแม้มีรูปร่างผอมแห้งด้วยโรคภัย หากแววตากลับดุดันสมชายชาติทหารไม่แปรเปลี่ยน

          “พะ พวกหนูแค่มาส่งมันค่ะ” เพื่อนสาวคนหนึ่งละล่ำละลักบอก จากนั้นก็พากันวิ่งขึ้นรถแล้วขับหนีออกไปทันที

          ทิ้งให้คนเมาแหกปากร้องเพลงมีความสุข โดยไม่รู้เลยว่านรกกำลังมาเยือนอยู่เบื้องหน้า

          “พวกมึง เอาเหล้ามาให้กูเด้ กูจะเมา! เมาให้โลกรู้ว่ากูมีผัวแล้วโว๊ย!!!

          แก้วหูของพิภพสั่นระริก

          “ยัยนุ๊ก เมื่อกี้แกว่าอะไรนะ ใครมีผัว?” พิภพกระชากร่างบุตรสาวขึ้นบ้านอย่างทุลักทุเล

          “อ้าว! พ่อ ทามมายไม่นอน รอแม่เหรอ”  

          “แกบอกพ่อมาเดี๋ยวนี้นะ ใครมีผัว” พิภพเค้นเอาคำตอบจากคนเมา รดาพอได้ยินคำว่า ผัว ก็หัวเราะร่า

          “หนูจ้ะ หนูมีผัวแล้ว ฮ่าๆ” หล่อนหัวเราะอย่างภาคภูมิ พิภพกัดกรามแน่น เริ่มเครียดจนคิ้วขมวด

          “มันเป็นใคร! แล้วทำไมแกถึงทำตัวสำส่อนแบบนี้ หะ!

          คนเป็นพ่อตวาดกร้าว รดากลับยิ้มกว้าง ความเมาทำให้กล้าพูดกล้าทำ หากเป็นเวลาดีๆ หญิงสาวไม่มีทางลั่นวาจาเช่นนี้เด็ดขาด

          พิภพเวลาเอาจริงนั้นดุดันจนสองแม่ลูกไม่กล้าหือ!

          “พ่ออย่ารู้เลย รู้แต่ว่า เขาเป็นผัวหนู เรารักกันมาก แล้วเราก็เอากันมันส์มาก โย่วๆ เต้นโว๊ยพวกมึง เต้นกาน ฉลองที่กูได้พี่เอกทามผัว!!!

          รดาโยกย้ายสะโพกเด้งหน้าเด้งหลังไม่เกรงใจสายตาของบิดา พิภพทนไม่ไหว กระชากแขนเรียวที่โผล่พ้นสายเดี่ยวสีแดงเพลิงแล้วตวัดฝ่ามือหนาตบสั่งสอนบุตรสาวไปหนึ่งที

          คนเมาชาวาบไปทั้งแก้ม รสชาติขมปร่ามาพร้อมกลิ่นคาวเลือดอันคละคลุ้ง รดาแทบจะสร่างเมาในบัดดล นัยน์ตาสองคู่มองบิดาอย่างตัดพ้อ

          “พ่อตบนุ๊กทำไม?” หางเสียงสั่นเครือ น้ำตาปริ่มจะไหล

          “ก็ตบให้ความสำส่อนของแกมันลดลงไง!” พิภพชี้หน้าด่าทอ “พูดมาได้เต็มปากเต็มคำว่ามีผัวแล้ว แถมยังได้เสียกันอีก แกนี่มันมั่วจริงๆ!

          ตั้งแต่เล็กจนโตหล่อนไม่เคยถูกคนเป็นพ่อด่ากราดด้วยถ้อยคำรุนแรงเช่นนี้มาก่อน ไม่ว่าจะทำตัวเกเรยังไงก็รอดจากการถูกตักเตือนเสมอ เพราะผกาคอยให้ท้ายและถือหางบุตรสาวตลอดเวลา พิภพจึงปล่อยปละละเลย ในเมื่อพูดว่าไม่ได้เขาจึงไม่คิดทำ อีกทั้งช่วงเวลานั้นเขาก็เริ่มเข้าสู่วงการมึนเมา ดื่มสุราเช้าขวดเย็นขวด หนักข้อเข้าก็กลายเป็นโรคติดเหล้าจนถึงทุกวันนี้

          “ก็คงมั่วไม่เท่าลูกรักของคุณหรอกมั้ง!

          เสียงสูงแสบแก้วหูดังจากทางด้านหลัง พิภพหันไปมองก็เห็นร่างอวบของผกายืนทำตาขวางจ้องเขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

          “แม่” รดารีบวิ่งไปกอดแม่ ที่พึ่งเดียวของเธอก็คือผกา “พ่อตบหน้านุ๊ก ฮือๆ”

          รอยแดงบนแก้มลากยาวถึงลำคอระหงส์ ผกาเดือดพล่าน กอดร่างบางของลูกแล้วหันไปตวาดใส่สามีตัวดี

          “กล้าดียังไงมาตบหน้าลูกฉัน!” ขนาดหล่อนเป็นแม่ยังไม่เคยลงไม้ลงมือกับลูกเลยสักครั้ง

          “ก็มันทำตัวร่าน พูดออกมาได้ไม่อายปากว่ามีผัวแล้ว เธอเป็นแม่ภาษาอะไรถึงได้ปล่อยให้ลูกเที่ยวไปทอดกายให้ผู้ชายกินฟรีแบบนี้!

          พิภพหันไปเล่นงานแม่ของลูกแทน ผกาสะอึกเล็กน้อย รู้ดีว่าเรื่องนี้รดาผิดเต็มๆ แต่เพราะความรักลูกหล่อนจึงเถียงข้างๆ คูๆ

          “เด็กสมัยนี้มันก็มีผัวเป็นเรื่องปกติ”

          “ผกา!!!” พิภพตวาดกร้าว ไม่คิดเลยว่าคนเป็นแม่จะมีความคิดต่ำตมถึงเพียงนี้ “เธอเป็นแม่ภาษาอะไร ทำไมถึงไม่รู้จักสั่งสอนลูก”

          “ทำไม ฉันก็เป็นแม่แบบนี้แหละ ใครจะทำไม?

          ผกาดันร่างรดาออกห่าง ยืนประจันหน้ากับสามี กลิ่นเหล้าคละคลุ้งติดปลายจมูก ร่างอวบเหยียดยิ้มมุมปาก

          “หึ! ตัวเองดีตายห่าล่ะ วันๆ กินแต่เหล้า เมาแม่งทุกวัน”

          “แต่ถึงฉันจะเมา ฉันก็ไม่เคยสอนให้ลูกทำตัวเลวๆ แบบนี้” พิภพต่อว่า

          “อ้อเหรอ?!” ผกาหยันเสียงสูง “แล้วที่อีนิ่มมันหนีตามผู้ชายไปอยู่ข้างนอกนี่เรียกว่าอะไรไม่ทราบ แบบนั้นคือทำตัวดีประดุจนางฟ้านางสวรรค์สินะ!

          แม่เลี้ยงประชดประชัน พิภพยิ่งโมโหจนเลือดขึ้นหน้าเข้าไปใหญ่

          “หยุดพูดถึงลูกของฉันแบบนั้นนะ ยัยนิ่มไม่เคยทำตัวเหลวไหล มีแต่เธอสองคนแม่ลูกที่คอยกลั่นแกล้งและใส่ร้ายยัยนิ่มสารพัด!

          พิภพรู้ทุกความเคลื่อนไหว แต่เพราะความขี้ขลาดบวกกับชอบจมปลักกับเรื่องราวในอดีต ทำให้เขาละเลยบุตรสาวคนโต ปล่อยให้อีกฝ่ายถูกเมียใหม่รังแก

          ผกาเกลียดชังณิชาคนเดียวไม่พอ หล่อนยังเสี้ยมสอนให้รดาผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นน้องแท้ๆ เกลียดพี่สาวต่างมารดาด้วยเช่นกัน

          “ใช่ซี้! แตะต้องไม่ได้เลยแม่คนเนี้ย ทั้งแม่ทั้งลูกยกมันขึ้นหึ้งจนกูเอื้อมไม่ถึงอยู่แล้ว!!!” ผกาโวยวาย ออกไม้ออกมือเหมือนคนบ้า

          พิภพกัดฟันกรอด สองมือกำหมัดแน่น

          “อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะ มึงยังอาลัยอาวรณ์อีตัวแม่มันอยู่ ขนาดมันหนีตามชู้ไปเป็นสิบๆ ปี มึงก็ยังโง่ดักดานรักมันไม่เลิก กูนี่! กูอยู่กับมึงมากูเคยได้รับความรักจากมึงไหม ไม่เคยเลย มึงไม่เคยรักกูเลย!!!

          ผกาทุบอกน้ำตาคลอ เจ็บปวดลึกๆ กับความจริงที่ว่าหล่อนไม่ใช่คนที่ถูกรัก

          ถ้าไม่ใช่เพราะพิภพเมามายไม่ได้สติ แล้วถูกหล่อนกับมารดาวางแผนจัดฉากว่ามีอะไรกับเขาล่ะก็ วาสนาคงไม่ได้เป็นเมียนายทหารเก่าอย่างทุกวันนี้ คงต้องดักดานขายข้าวแกงไปจนตาย

          “ถ้าตอนนั้นกูไม่ท้องอีนุ๊ก ถ้าตอนนั้นกูไม่ขู่ว่าจะเอามึงออกจากราชการหากไม่ยอมรับกูเป็นเมีย มึงจะใยดีกูไหม?!” ผการ้องถาม ภาพจำยังคงชัดเจน

          “มึงไม่เคยเมตตากูกับลูก สมบัติทองหยองมีเท่าไหร่ก็ประเคนให้อีนิ่มไปจนหมด คิดว่ากูโง่เหรอ? หะ! มึงคิดว่ากูโง่มากใช่ไหม!!!

          พอได้พูดผกาก็เริ่มควบคุมสติไม่อยู่ รดาต้องรีบจับแขนแม่เอาไว้

          “แม่ พอเถอะ”

          “ทำไมกูต้องพอ!” ผกาสะบัดแขนออก มองหน้ารดาแล้วหัวเราะสมเพช

          “มึงรู้อะไรไหมอีนุ๊ก พ่อมึงเนี่ยไม่เคยรักมึงเลย ทุกวันนี้เขารอคอยแต่ลูกสาวสุดที่รักของเขา มึงมันก็แค่ลูกนอกสายตา อีลูกนอกหัวใจ คนอย่างมึงไม่น่าเกิดมาเลยด้วยซ้ำ!

          ผกาจิ้มหน้าผากรดาจนร่างบางเซถลาแทบล้ม

          “มากไปแล้วนะผกา!

          พิภพทนไม่ไหวอีกต่อไป พูดเรื่องอื่นเขาทนได้ แต่ถ้าพูดว่าคนอย่างเขาไม่รักลูก

          เขาทนไม่ได้!








คุยกันหน่อยนะคะ

          ผกาเป็นแม่ที่เห็นแก่ตัวมากนะเอาจริง คือรักลูก แต่ก็ยังทำลายลูกไปในตัว แย่ๆ ><

          อัพให้อ่านเป็นตัวอย่างก่อน E-Book จะวางจำหน่ายประมาณ 50% ของเนื้อเรื่องนะคะ ฝากติดตามด้วยน้า

          อัพนิยายทุก จ ส และ หยุดอัพวันอาทิตย์นะคะ

          เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เก๋าด้วยน้าตะเอง จุ๊บๆ







วันที่ 21.05.62 เพื่อนแพงอัพไฟล์ต้นฉบับนิยายเรื่อง “ดวงใจเร้นรัก” 

เข้าระบบพี่ MEB แล้วนะคะ เหลือรอพี่ MEB อนุมัติจ้า ^^





นิยายเรื่อง “ดวงใจเร้นรัก”

พระนางเป็นคู่รองมาจากเรื่อง “ซาตานล่ารัก” นะคะ

สามารถโหลดซาตานล่ารักได้ในรูปแบบ E-Book

ฝากด้วยน้าทุกคน

ปลแต่สามารถอ่านแยกได้นะคะ ตัวละครเชื่อมโยงกันแต่เนื้อเรื่องแตกต่างกัน

โปรโมรชั่นอยู่ตอนนี้ ราคาเพียงแค่ 62 บาทเท่านั้นค่ะ!!!!!

















ฝากนิยาย E-Book ของเพื่อนแพงด้วยนะคะ

รับรองว่า แซ่บ สนุก จ้า

กดเข้ามาที่ลิ้งค์นี้เลยค่ะ จะเจอนิยายทุกเรื่องของเพื่อนแพง


https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=tab_all&search=%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%87







ฝากแฟนเพจด้วยนะคะทุกคน  

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #31 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 20:37

    ผกาหมาเน่า เป็นแม่ที่แย่มาก

    #31
    0