ดวงใจเร้นรัก ( คู่รองจากเรื่อง ซาตานล่ารัก ค่ะ )

ตอนที่ 19 : บทที่ 6.3 - เคลือบแคลงใจ ( จบตอน )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 186
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    17 พ.ค. 62
















เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ 







 

บทที่ 6

เคลือบแคลงใจ






          เควินที่ตั้งใจมารับณิชาเห็นหญิงสาวขึ้นรถไปกับบิดาก็รีบขับรถตามไปอย่างรวดเร็ว เขาทิ้งระยะห่างเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกต ชายหนุ่มคิดวนเวียนซ้ำๆ ว่าณิชาและพ่อของเขาไปรู้จักกันได้อย่างไร รู้จักกันตั้งแต่เมื่อไหร่ นานหรือยัง แล้วณิชาเป็นอะไรกับพ่อของเขา ทำไมถึงดูสนิทสนมกันทั้งๆ ที่สาวเจ้าเป็นคนค่อนข้างเข้าถึงยาก แต่ทำไมถึงยอมขึ้นรถไปกับพ่อของเขาได้

          หลากหลายความคิดตีรวนจนอารมณ์เดือดแล่นพล่านอยู่ในอก มือหนากำพวงมาลัยรถจนเส้นเลือดผุดขึ้นเต็มวงแขนแกร่ง สันกรามบดเบียดเมื่อเห็นท่านกฤษณะเปิดประตูรถบริการหญิงสาวประหนึ่งเป็นคู่รักเพิ่งออกเดต ถ้าไม่ติดว่าความจะแตกล่ะก็ เขาอยากตรงเข้าไปกระชากร่างอวบอัดออกห่างจากผู้ชายอำมหิตคนนั้นเหลือเกิน

          เควินไม่ไว้ใจท่านกฤษณะ กลัวอีกฝ่ายจะมาวอแวกับณิชาแล้วทำให้สาวน้อยเสียใจ เขาไม่อยากเห็นใครต้องนั่งน้ำตาเช็ดหัวเข่าเหมือนมารดาของเขา

          “บ้าจริงๆ เลย คุยอะไรกันวะ?!

          นัยน์ตาดุกร้าวพยายามเพ่งมองร่างของทั้งสองผ่านกระจกติดฟิมล์ภายในรถคันหรู

         

          “ขอบคุณมากนะคะที่มาส่ง”

          เสียงหวานกล่าวขอบคุณพร้อมโค้งศีรษะให้อีกฝ่ายอย่างสุภาพ พอรู้ว่าเขาเป็นนักธุรกิจระดับโลกหล่อนก็ทำตัวไม่ถูก ไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสได้อยู่ต่อหน้าคนมีอำนาจเช่นนี้

          “ไม่เป็นไรครับ คิดเสียว่าเป็นการไถ่โทษที่วันนั้นลูกน้องผมเกือบขับรถชนคุณ”

          ท่านกฤษณะว่า สายตามองสาวเจ้าไม่วาง หญิงสาวร้อนๆ หนาวๆ ชอบกล

          “เอ่อ ดะ เดี๋ยวฉันขอตัวก่อนนะคะ” ณิชาบอกยิ้มๆ ชายกลางคนรู้ดีว่าเธอไว้ตัวเพื่อรักษาระยะห่าง

          และนั่นยิ่งทำให้ท่านกฤษณะสนใจหล่อน

          “ครับ”

          เขาว่าง่าย ไม่ได้ซักไซ้อะไรอย่างที่ณิชากลัว หญิงสาวยกมือไหว้ขอบคุณพลางยิ้มกว้าง ก่อนรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าข้างในโดยมีสายตาของนักธุรกิจใหญ่มองตามแผ่นหลังตลอดเวลา ท่านกฤษณะยกยิ้มมุมปาก แม้อายุจะมากแต่ด้วยเครื่องหน้าหล่อเหลาคมคาย ส่งผลให้ชายกลางคนผู้นี้มีเสน่ห์เหลือล้นเกินกว่าสตรีใดจะทานทน   

          หลังจากบิดากลับไปแล้วเควินก็รีบเอารถไปจอดประจำที่ส่วนตัว แล้วพาตัวเองขึ้นมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องของเขา ที่บัดนี้ได้กลายเป็นที่พำนักส่วนตัวของหญิงสาวชั่วคราว

          เขากดออดรัวๆ ประหนึ่งโกรธใครมาสิบชาติ และยิ่งณิชาไม่ยอมเปิดประตูสักทีเขาก็ยิ่งกดแรงขึ้นตามอารมณ์ไฟลุก

          “อ้าว คุณเควิน ไปไง โอ๊ย! อะไรของคุณเนี่ย”

          ณิชาร้องเสียงหลงเมื่อถูกเขากระชากแขนดึงลากมายืนกลางห้อง

          “คะ คุณเป็นอะไรคะ ฉะ ฉันเจ็บนะ”

          “ใครมาส่ง?

          ไม่พูดพร่ำทำเพลง ชายหนุ่มเข้าประเด็นทันที

          “เงียบทำไม ฉันถามว่าใครมาส่ง!

          เขาตวาดกร้าว ณิชาสะดุ้งโหยง

          “อะไรของคุณเนี่ย มีสิทธิ์อะไรมาตวาดฉัน” ความไม่ยอมคนลุกพรือ หล่อนจึงสวนกลับบ้าง

          “อย่าเล่นลิ้น ใครมาส่งเธอ”

          เควินหงุดหงิดจนเริ่มหายใจแรงขึ้น หล่อนไม่รู้หรอกว่าเขาต้องพยายามข่มกลั้นอารมณ์แค่ไหนกับการไม่อาละวาดไปมากกว่านี้

          หากเป็นผู้ชายคนอื่นมาส่งเธอ มันยังดีซะกว่าเป็นพ่อของเขา!

          “คนรู้จักค่ะ” ณิชาตอบกว้างๆ ไม่ได้ลงลึกรายละเอียด

          “รู้จักจากไหน แล้วรู้จักได้ยังไง?” คำถามคาดคั้นจากร่างสูง สร้างความฉงนแก่อีกฝ่าย

          “นี่คุณ เป็นญาติฝั่งไหนของฉันไม่ทราบถึงได้ถามเยอะแยะขนาดนี้”

          ระหว่างที่ต่อปากต่อคำกับเขา ณิชาก็พยายามแกะมือหนาออกจากต้นแขนกลมกลึงไปด้วย ทว่าแรงของบุรุษนั้นมากกว่าสุภาพสตรีเป็นไหนๆ เควินกดน้ำหนักเพียงนิดเดียวหล่อนก็ไม่สามารถสลัดการเกาะกุมของเขาได้

          “หรือว่าเสี่ย?

          เขาแกล้งถามเพื่อหยั่งเชิงอีกฝ่าย ถ้าหล่อนมีปฏิกิริยาซ่อนพิรุธเขาจะได้รู้สถานะระหว่างเธอกับพ่อของเขา

          “คุณเควิน มันจะมากไปแล้วนะ!

          ณิชาโกรธจนผลักชายหนุ่มออกห่างได้สำเร็จ หล่อนมองเขาอย่างผิดหวัง

          “ทำไมถึงพูดจาไม่ให้เกียรติกันแบบนี้”

          ณิชาเสียงแข็ง ท่าทีจริงจังของเธอทำให้เควินรู้สึกผิด เริ่มสำนึกได้ว่าเมื่อครู่ตนพูดแรงเกินไป

          “ขอโทษ” เสียงเข้มอ่อนลงมาก

          แม้เขาจะเพิ่งรู้จักณิชาได้ไม่นาน แต่เขาก็สัมผัสได้ว่าเธอเป็นผู้หญิงรักนวลสงวนตัว ไม่เคยมีประวัติฉาวโฉ่ในเรื่องชู้สาว บางทีหล่อนกับบิดาของเขาอาจจะแค่คนรู้จักธรรมดาๆ โดยไม่มีอะไรเกินเลยก็เป็นได้

          ฝ่ายณิชาพอเห็นใบหน้าหล่อเหลารู้สึกผิดก็ไม่คิดติดใจเอาความ หญิงสาวพ่นลมหายใจระบายยาวๆ ก่อนเริ่มอธิบาย

          “คนที่มาส่งฉันเขาชื่อคุณกฤษณะ เป็นประธานบริษัทฯ เคจี เราสองคนบังเอิญรู้จักกันผ่านๆ ไม่ได้สนิทอะไร”

          คำตอบได้ฟังเรียกรอยยิ้มนิดๆ บนเรียวปากหยัก

          “เหรอ”

          เควินช้อนสายตามองเจ้าหล่อน ณิชาจึงทำหน้าที่เล่าต่อว่า

          “เมื่อหลายวันก่อนลูกน้องของเขาขับรถเฉี่ยวฉันล้ม คุณกฤษณะก็เป็นคนพาฉันมาส่งที่คอนโดฯ ส่วนวันนี้เขาผ่านไปแถวบริษัทฯ ของฉันพอดี เห็นฝนตกหนักเขาเลยอาสามาส่ง”

          หล่อนเล่าระเอียดจนเควินเข้าใจแจ่มแจ้ง

          “อ้อ

          ชายหนุ่มพยักหน้า ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงเชื่อคำพูดของผู้หญิงคนนี้ ทั้งๆ ที่เขาไม่ใช่คนเชื่อคนง่าย ติดออกไปทางระแวงด้วยซ้ำ

          น่าแปลกที่พอเรื่องราวกลั่นออกจากปากอวบอิ่ม เขากลับเลือกที่จะเชื่อโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

          “แต่เดี๋ยวนะ? ทำไมฉันต้องมาเล่าอะไรให้คุณฟังด้วยเนี่ย”

          สาวอวบเพิ่งนึกขึ้นได้ เธอไม่จำเป็นต้องรายงานเขาทุกเรื่องนี่น่า

          “บอกน่ะดีแล้ว”

          เควินว่ายิ้มๆ สายตาของเขาพราวระยับ พอได้ฟังความจริงจากปากของเธอ อารมณ์โกรธที่มีพลันสลายราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

          เรียวปากหยักทำทีจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทว่า

          คุณเควิน อะ ออกไปก่อนได้ไหมคะ”

          น้ำเสียงเล็กๆ เอ่ยอย่างกล้าๆ กลัวๆ ชายหนุ่มทำหน้างง ร่างท้วมบิดไปบิดมาราวกับมีเรื่องไม่สบายใจ

          “มีอะไรหรือเปล่า?” เขาตัดสินใจถามออกไป

          ณิชากระอักกระอ่วนที่จะตอบ ตอนนี้ร่างกายกำลังอึดอัดประหนึ่งอยู่ในสนามรบ แก้มนวลแดงซ่านประดุจไฟแผดเผา

          อะไรของเธอ ไม่สบายหรือเปล่าเนี่ย ไหนมาดูสิ” เควินเดินไปอังมือบนหน้าผากมน “ตัวก็ไม่ร้อนนี่”

          เขาว่าพลางหรี่ตามอง ณิชาถอยหลังหนีเขาหลายก้าว เธอสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ก่อนตัดสินใจพูดออกไปว่า

          คือว่าฉัน เอ่อ… ฉันปวด เอ่อ” ไม่กล้า หล่อนไม่กล้าพอที่จะบอกเขาไปตรงๆ

          พูดๆ มาเถอะน่า เป็นอะไรก็บอกมาจะได้ช่วยกันทัน ฉันไม่อยากเห็นพะยูนเกยตื้นมาตายในบ้านของฉันหรอกนะ”

          เควินหยันเสียงแข็ง ณิชาแอบหมันไส้ความปากร้ายของเขา

          แต่นาทีนี้หล่อนมีเรื่องสำคัญกว่านั้น

          “เอ้า! พูดมาสิ” เมื่อเห็นสาวเจ้ายังเงียบ เควินจึงเร่งเร้าเพื่อจะเอาคำตอบ

          ฉันปวดตดค่ะ!”

          ณิชากลั้นใจตอบ ดวงตากลมโตปิดสนิทด้วยไม่กล้ามองใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่าย

          เควินอึ้งเล็กน้อย แต่ไม่นานชายหนุ่มก็ระเบิดเสียงหัวเราะลั่นห้อง

          ขำบ้าอะไรของคุณ!” ณิชาหงุดหงิด

          “ช่วยออกไปรอข้างนอกก่อนได้ไหม ดูเหมือนส้มตำปูปลาร้าที่ฉันกินเข้าไปจะทำพิษซะแล้ว”

          ถ้าขืนเขายังอยู่ในห้องมีหวังได้สำลักกลิ่นไม่พึงประสงค์ของเธอแน่นอน

          เคๆ ฉันจะออกไป แต่...” เควินชี้หน้าหญิงสาวพลางยิ้มกว้าง

          แต่อะไรอีกเล่า!” คนปวดท้องจะตายอยู่แล้ว เมื่อไหร่จะออกไปสักทีเนี่ย

          อย่าระเบิดส้วมฉันนะ ฮ่าๆ”

          พูดจบก็ระเบิดเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข ทิ้งให้หญิงสาวอายม้วนจนหน้าแดง ณิชาอยากกัดลิ้นตายให้รู้แล้วรู้รอด

          บ้าที่สุดเลย! แล้วแบบนี้จะเข้าหน้าเขาติดได้ยังไงเนี่ย!






คุยกันหน่อยนะคะ

          ฮ่าๆๆๆๆ ตอนแรกดราม่าอยู่ดีๆ ท้ายๆ กลับปวดขรี้ซะงั้น >< 555555

          อัพให้อ่านเป็นตัวอย่างก่อน E-Book จะวางจำหน่ายประมาณ 50% ของเนื้อเรื่องนะคะ ฝากติดตามด้วยน้า

          อัพนิยายทุก จ ส และ หยุดอัพวันอาทิตย์นะคะ

          เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เก๋าด้วยน้าตะเอง จุ๊บๆ







E-Book ดวงใจเร้นรัก เพื่อนแพงอัพไฟล์เข้าระบบแล้วนะคะ

ถ้าพี่ MEB อนุมัติเมื่อไหร่ จะรีบนำลิ้งค์มาแบ่งปันจ้า ^_^







นิยายเรื่อง “ดวงใจเร้นรัก”

พระนางเป็นคู่รองมาจากเรื่อง “ซาตานล่ารัก” นะคะ

สามารถโหลดซาตานล่ารักได้ในรูปแบบ E-Book

ฝากด้วยน้าทุกคน

ปลแต่สามารถอ่านแยกได้นะคะ ตัวละครเชื่อมโยงกันแต่เนื้อเรื่องแตกต่างกัน

โปรโมรชั่นอยู่ตอนนี้ ราคาเพียงแค่ 62 บาทเท่านั้นค่ะ!!!!!










ฝากนิยาย E-Book ของเพื่อนแพงด้วยนะคะ

รับรองว่า แซ่บ สนุก จ้า

กดเข้ามาที่ลิ้งค์นี้เลยค่ะ จะเจอนิยายทุกเรื่องของเพื่อนแพง


https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=tab_all&search=%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%87










ฝากแฟนเพจด้วยนะคะทุกคน

Friend_Ship & เพื่อนแพง

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #26 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 01:32

    หึงก่อนจนเกือบทะเลาะ น่าจะให้ดมตดซะเลย

    #26
    0