รักในทางปฏิบัติ | สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 9 : บทที่ 3 | นายหัวใจดี (?) [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,011
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    29 เม.ย. 62

ปณาลีไม่เหมือนปภาดา ไม่มีอะไรเหมือนเลยสักอย่าง...

                ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา ลักษณะการแต่งตัว หรือว่านิสัยใจคอ หญิงสาวผิดกับคนพี่ลิบลับ ปภาดาเคยเล่าให้ฟังว่าทั้งคู่เป็นพี่น้องแต่ไม่ได้สนิทสนมกันมากนัก เพราะว่าเป็นพี่น้องคนละแม่ ไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกัน แต่ก็ไม่ได้สนิทใจต่อกันสักเท่าไร

                เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ราเชนทร์คิดว่ามันไม่ได้สลักสำคัญสำหรับเขา ที่ขุ่นเคืองตาเขาแต่เช้าดูจะเป็นการแต่งตัวของปณาลีมากกว่า นี่ยังดีนะที่วันนี้เธอมาตรงเวลา ไม่ปล่อยให้เขารออย่างเมื่อวาน แต่เสื้อผ้าที่สวมมานี่สิ สาบานเถอะว่าเธอจะใส่ชุดแบบนี้ไปทำงานในสวนน่ะ

                ร่างแบบบางอยู่ในชุดมินิเดรสสั้นเหนือเขา ท่อนบนมีแขนก็จริงแต่ก็เป็นแบบปาดไหล่ ซึ่งชุดของเธอก็เป็นเสื้อผ้าแบรนด์เนมที่ดูเข้ากันดีกับกระเป๋าสะพายยี่ห้อดังนั่น แต่ขอโทษทีเถอะ! เขาจะพาเธอเข้าไปที่สวนยางไม่ใช่จะให้ไปเฉิดฉายบนเวทีแฟชั่นโชว์ ไม่ต้องแต่งตัวสวยถมแบรนด์เนมมาขนาดนี้ก็ได้

“เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า” เจ้าของบ้านเปิดปากถามทันทีที่ปณาลีเดินเข้ามาในรัศมีพูดคุย สิ่งที่ได้คือสีหน้างงงวยของหญิงสาว

                “คะ?” ปณาลีไม่แน่ใจว่าราเชนทร์กำลังเปิดหัวข้อสนทนาเรื่องใดกับเธออยู่ หรือกำลังหาเรื่องอะไรมาตำหนิเธออีกล่ะ เจอหน้าเป็นไม่ได้ ต้องบ่นต้องว่า แต่วันนี้เธอมาตรงเวลานะ จะมาด่าเธอเรื่องนี้ไม่ได้เชียว

                “ฉันจะพาเธอไปสวนยางนะ ไม่ได้พาไปงานแฟชั่นวีก แต่งตัวอะไรมา” ยิ่งเห็นเสื้อผ้าของปณาลีแล้วราเชนทร์ก็อยากจะกุมขมับ นี่ตกลงว่าจะมาเป็นคนงาน หรือมาเป็นอาหารตาให้คนงานของเขากันแน่

                ปณาลีก้มศีรษะลองมองดูชุดที่ตัวเองสวมใส่ เอาจริงๆ มันก็เป็นเสื้อผ้าแบบที่เธอใส่อยู่ประจำ อาจจะไม่ชินตาคนแถวนี้มั้ง เพราะเมื่อเช้าตอนที่เดินจากบ้านพักคนงานมาถึงบ้านของราเชนทร์ก็มีแต่คนมอง

                แต่ปณาลีเชื่อว่าคนมองเพราะเธอสวย งั้นมันก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องที่เธอต้องถือสาอะไรนี่นา

                “ก็หนูมีแต่ชุดแบบนี้” ถ้าดีหน่อยก็เป็นกางเกง แต่คงไม่พ้นเสื้อปาดไหล่หรอก เธอชอบใส่เสื้อปาดไหล่ ที่ขนใส่กระเป๋ามาก็มีอยู่หลายตัวเลยล่ะ ถ้าโชคดีหน่อยก็อาจจะมีแบบอื่นปนๆ มาบ้างก็ได้

                “ทำงานในไร่ในสวน แต่งตัวแบบนี้ก็เจริญเถอะ” เขารู้ว่านี่มันสองพันสิบเก้า และคนเรามีสิทธิ์ที่จะแต่งตัวแบบไหนก็ได้ แต่ปณาลีดูผิดที่ผิดทางไง แล้วก็ไม่รู้ว่าคนงานผู้ชายเห็นเธอแล้วจะเป็นเช่นไร คนน่ะนะมันปะปนกันหลายแบบ ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเข้าใจในสิ่งที่ปณาลีเป็นกันทุกคน อีกอย่าง...เธอแต่งตัวแบบนี้ เปิดเผยผิวสวยๆ แบบนี้ก็ระวังเถอะ แดดที่นี่มันไม่ปรานีใครหรอกนะ

                “หนูไม่ได้คิดว่าจะต้องมาเป็นคนงานของคุณนี่” ก็เลยไม่ได้เอาเสื้อลายสก็อตอันเป็นที่นิยมของชาวไร่ชาวสวนมาด้วย “เดี๋ยวหนูสั่งเสื้อผ้าในอินเทอร์เน็ตมาใหม่ก็ได้”

                “อืม” เรื่องนี้ราเชนทร์เห็นด้วยว่าเธอควรทำ ปณาลีต้องรู้จักที่จะทำตัวกลมกลืนกับคนที่นี่ ไม่อย่างนั้นเธอก็ต้องตกเป็นเป้าสายตาของคนอื่นไปอีกนาน

                “หนูกินได้หรือยังคะ” ปกติตื่นสาย กินมื้อเช้าสายหรือบางทีไม่ทันได้กินก็มี แต่พออาหารอยู่ตรงหน้าแบบนี้ ได้กลิ่นแล้วมันก็ชวนให้หิว ข้าวผัดกุ้งนี่หอมยั่วใจมาก อยู่จังหวัดที่มีทะเลแบบนี้ก็ดีอย่าง มีอาหารทะเลให้กินได้ทุกวันเลย

                เฮ้อ! แต่ถ้าข้อดีจะมีแค่เมนูอาหารทะเล มันก็ไม่ไหวเหมือนกันนะ

                “เชิญตามสบาย” พอบอกให้อีกฝ่ายลงมือรับประทานอาหารแล้วราเชนทร์เองก็ก้มหน้าลงสนใจจานอาหารของตัวเองเช่นกัน ขณะเดียวกันก็นึกขึ้นมาได้ว่าเขาควรจะทำตัวเป็นเจ้าถิ่นที่ดี ไถ่ถามความเป็นอยู่ของปณาลีเสียหน่อย “เมื่อคืนหลับสบายดีไหม”

                ปณาลีส่ายศีรษะจนผมหน้าม้าปลิว เธอเคี้ยวอาหารและกลืนลงคอแล้วจึงค่อยเปิดปากตอบคำถามของนายหัวหนุ่ม

                “จะเอาอะไรมาสบายคะ เตียงก็เล็ก แอร์ก็ไม่มี” แล้วนี่มันหน้าร้อน ซึ่งที่กระบี่นี่ร้อนมาก ที่เธอมาทันมื้อเช้าโดยที่ไม่เลตก็เพราะว่านอนไม่ค่อยจะหลับนี่ละ แถมยังตื่นมาโดยมีสภาพเหงื่อท่วม ลำบากลำบนที่สุดเลย!

                “ก็มีพัดลมให้นี่” แต่ก็อย่างว่า...ปณาลีคงอยู่สบายมาจนเคยแล้ว

                “พัดลมมันก็ช่วยให้เย็นค่ะ แต่ไม่ได้เย็นฉ่ำชื่นใจเหมือนนอนห้องแอร์นี่นา” แล้วคิดสภาพห้องที่ร้อนอบอ้าวดูสิ เปิดพัดลมใช่ว่าจะช่วยให้รู้สึกดีขึ้นนักหนานี่

                “เดี๋ยวก็ชินน่า”

                ปณาลีมองค้อนใส่ชายหนุ่ม เขาพูดเหมือนพูดส่งเดช เฮอะ! พูดออกมาได้ว่าเดี๋ยวก็ชิน นี่มันใช่เรื่องที่เธอต้องชินหรือไงกันล่ะ
















นายหัวนี่ยังไง ทำไมชอบเอาน้องพริกไปเปรียบเทียบกับน้องเพนท์อยู่เรื่อย
- อ่านแล้วชอบไม่ชอบยังไงก็ฝากคอมเม้นต์กันเข้ามานะคะ -

แอดแฟนจิ้มที่รูปหัวใจเลยจ้า




ชุด อาการรัก มีทั้งหมด 2 เรื่องนะคะ



ติดตามข่าวสาร+พูดคุยกันได้ที่เพจ ฬีรดา เลยค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #35 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 19:37

    ทนเอานะหนูพริก สักวันอินายหัวต้องสำนึก

    #35
    0
  2. #34 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 18:14
    เอาน่าพริก ฝึกความอดทน
    #34
    0