รักในทางปฏิบัติ | สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 41 : บทที่ 12 | เป็นห่วงหรือเป็น ‘หวง’ กันแน่ [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    21 มิ.ย. 62

อีบุ๊กมาแล้วนะคะ อ่านจบแล้วชอบอย่าลืมกดหัวใจรัวๆ ให้นายหัวกับน้องด้วยนะจ๊ะ 

ลืมแจ้งเลยค่า สำหรับสายอีบุ๊ก ถ้าอยากได้ถุงผ้าน่ารักๆ นายหัวกับน้องเป็นที่ระลึก

ส่งหลักฐานการซื้อพร้อมชื่อ-ที่อยู่มาที่เพจ ฬีรดา ได้เลยนะคะ

ลิงก์จ้ะ >> www.mebmarket.com/ebook-96209-รักในทางปฎิบัติ-ซีรีส์ชุด-อาการรัก-&page_no=1

“นี่ๆ คุณว่าสองสีนี้ สีไหนสวยกว่ากัน” ปณาลียื่นโทรศัพท์ไปตรงหน้าเขา แล้วเลื่อนให้ดูชุดว่ายน้ำแบบเดียวกันแต่เป็นคนละสี ซึ่งเธอก็รักพี่เสียดายน้องอีกนั่นละ สวยทั้งสองสี เลือกไม่ได้ ไหนๆ ราเชนทร์ก็นั่งอยู่ข้างๆ งั้นเธอให้เขาเป็นคนเลือกก็แล้วกัน

                “ทูพีซ?” เขาถามทั้งที่เห็นอยู่เต็มสองตา

                “อือฮึ”

                “ไม่เอาชุดนี้” ราเชนทร์พูดเสียงเข้ม ยกมือดันโทรศัพท์ของหญิงสาวคืน

                “อ้าว! ทำไมล่ะคะ ไม่สวยเหรอ”

                “ใส่ทูพีซเนี่ยนะ?” คนได้มองกันเกรียวล่ะคราวนี้

                “ไม่ได้เหรอคะ” ปณาลีถึงกับเอียงคอจ้องตาเขา ดวงตากลมโตหรี่แคบลงแต่ประกายในแววตากลับทอเจิดจ้ามากขึ้น “นั่นแน่ หวงหนูเหรอ”

                “เพ้อเจ้อ!” ราเชนทร์เบือนหน้าไปอีกทาง ไม่ยอมสบตากับปณาลีในขณะที่สมองครุ่นคิดข้อแก้ต่างให้ตัวเองอย่างเร็วจี๋ “ก็...แดดช่วงนี้มันแรง ใส่ทูพีซแบบนี้เกิดผิวไหม้ขึ้นมาคงต้องรักษากันยาว”

                ทว่าปณาลีฟังแล้วไม่ค่อยเชื่อเท่าไร หญิงสาวแกล้งลอยหน้าลอยตาใส่เขา “เหรอคะ”

                “ก็ใช่น่ะสิ”

                “หนูว่าคุณหวงหนูมากกว่า แน่ะๆ ชอบหนูก็บอกมาเถอะ”

                “ฉันไม่ได้หวง” ราเชนทร์ปฏิเสธเสียงแข็งแม้จะรู้สึกว่าใบหน้าจะเห่อร้อนแปลกๆ ก็ตาม “แค่ห่วงเฉยๆ จำตอนที่เธอโดนน้ำมะนาวแล้วผิวไหม้ได้ไหมล่ะ เดี๋ยวถ้าเกิดเธอเป็นแบบนั้นขึ้นมาอีกจะลำบาก”

                “หนูจะไม่กินน้ำมะนาว แล้วก็จะทากันแดดเยอะๆ เลย ทีนี้คุณก็เลือกมาว่าสีไหนสวยกว่ากัน”

                “ไม่เอาชุดนี้” ราเชนทร์ยังคงยืนกรานคำเดิม

                “นายหัวขา...ถ้าคุณหวงหนูขนาดนี้ คุณไปเฝ้าหนูเลยไหมล่ะ”

                “ไร้สาระ ก็บอกว่าไม่ได้หวงไง”

                เด็กบ้าอะไร ยิ่งพูดก็ยิ่งไม่รู้เรื่อง เขาไปทำงานต่อดีกว่า ไม่ไหวจะเคลียร์เลยให้ตาย!

 

พอถึงเย็นวันศุกร์ คนที่บอกยืนกรานกระต่ายขาเดียวว่าไม่หวงก็โยนเป้ใส่ท้ายรถเอสยูวีคู่ใจจนปณาลีต้องมองตามเขาด้วยสายตาล้อเลียน

                “ตกลงว่าคุณจะไปเที่ยวกับหนูใช่ไหมเนี่ย ถึงได้เอากระเป๋าเสื้อผ้าไปด้วยแบบนี้”

                “เปล่า ไม่ได้จะไปเที่ยว”

                “อ้าว! แล้วเป้นั่น” เธอชี้มือไปที่กระเป๋าเป้ซึ่งมันนอนกองอยู่ด้านหลังเบาะ

                “ฉันต้องไปบรรยายเกี่ยวกับการปลูกพืชนอกฤดูกาลที่โรงแรมในเมืองพอดี ก็เดี๋ยวไปส่งเธอ แล้วก็รอรับเธอกลับวันอาทิตย์เลย” ถ้าเป็นปกติราเชนทร์จะไม่เลือกที่จะค้างคืนอยู่แล้ว ถึงการเดินทางจากสวนยางไปถึงในเมืองจะใช้เวลาร่วมชั่วโมง แต่เขาก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกับการขับรถตอนเย็นย่ำดึกดื่น แต่คราวนี้ประจวบเหมาะกับที่ปณาลีจะไปเที่ยวพอดี แถมโรงแรมที่เพื่อนๆ ของเธอจองไว้ก็เป็นที่เดียวกับโรงแรมที่เขาได้รับเชิญให้ไปบรรยาย ก็ถือโอกาสค้างคืนที่นั่น จะได้ไม่ต้องขับรถไปกลับหลายรอบ

                “บรรยาย?” ปณาลีทำหน้างง ไม่เคยรู้ว่าเขาต้องไปทำอะไรแบบนี้ด้วย

                “ฉันได้รับเชิญให้ไปเป็นวิทยากรอยู่บ่อยๆ น่ะ” จริงๆ แล้วเขามีชื่อเสียงอยู่พอประมาณในแวดวงนี้ แต่ปณาลีไม่รู้เอง อย่างคราวก่อนที่เธอเห็นเขาใส่เสื้อเชิ้ตสุภาพออกไปแต่เช้า ก็เพราะได้รับเชิญให้ไปบรรยายเกี่ยวกับเรื่องยางพารา

                “แล้วคุณต้องไปบรรยายที่ไหนคะ”

                “โรงแรมที่เธอไปพักนั่นละ”

                ปณาลีทำตาโต ไม่อยากจะเชื่อว่าโลกจะกลมขนาดนี้ “บังเอิญจังเลยเนอะ”

                “ไม่ต้องโมเมคิดเข้าข้างตัวเองเลยนะ ฉันได้รับเชิญให้ไปเป็นวิทยากรก่อนที่เธอจะบอกเรื่องเที่ยวเสียอีก” แต่เรื่องเปลี่ยนใจจะค้างคืนนั่นเกิดขึ้นหลังจากที่ปณาลีบอกเขาว่าเธอจะไปเที่ยวกับเพื่อนน่ะ

                “แล้วคุณต้องบรรยายวันไหนบ้าง” ถามเพราะอยากรู้ว่าเขาจะว่างตอนไหน เผื่อว่าจะมีเวลามาเที่ยวด้วยกัน

                “พรุ่งนี้ ทั้งเช้าแล้วก็บ่าย” พูดง่ายๆ ก็คือพรุ่งนี้ทั้งวันเขาไม่ว่าง

                “งั้นเดี๋ยวพอไปถึงนู่น คุณกินข้าวกับเพื่อนหนูก่อนนะ” 

                “อืม”

                หญิงสาวได้ยินเขาขานรับคำแบบส่งๆ ในลำคอแล้วก็อดเหล่ใส่ไม่ได้ “ถ้าคุณไม่เต็มใจก็บอกหนูว่าไม่อยากไปก็ได้นะ”

                พอเห็นราเชนทร์เปิดประตูรถขึ้นไปนั่งอยู่หลังพวงมาลัย ปณาลีก็รีบตามเขาขึ้นไปทันที หญิงสาวดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาด ขณะเดียวกันก็รอฟังว่าเขาจะพูดอะไรหรือเปล่า

                เอาไง...ตกลงว่าจะไปกินข้าวกับเพื่อนเธอหรือจะไม่ไป

                “ฉันบอกหรือยังว่าจะไม่ไป” อะไรของปณาลีก็ไม่รู้ มาชวนแล้วจู่ๆ ก็บอกว่าเขาจะไม่ไปก็ได้ ช่วยทำให้เหมือนกับว่าเธออยากให้เขาไปด้วยหน่อยไม่ได้หรือไง

                “ก็คุณตอบแบบขอไปทีน่ะ หนูไม่ได้อยากไปบังคับฝืนใจคุณ” อยากให้เขาไปด้วยน่ะใช่ แต่ถ้าเขาไปแล้วจะมาทำหน้าเป็นยักษ์ล่ะก็...อย่าไปดีกว่า

                “ฉันก็ไม่ได้ฝืนใจ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย “จริงๆ แล้วฉันก็อยากรู้จักเพื่อนเธอเหมือนกัน”

                “อยากรู้จักเพื่อนหนูเหรอ”

                “อืม” อยากรู้ว่าสี่คนที่มาเป็นใครบ้าง ผู้ชายกี่คน ผู้หญิงกี่คน “จะไปดูว่าเพื่อนเธอเป็นยังไง พอจะคอยดูแลไม่ให้คนเซ่อซ่าอย่างเธออยู่รอดปลอดภัยไม่เอาเลือดมาฝากฉันได้หรือเปล่า”

                “โอ๊ย! นี่คุณนายหัว หนูไม่ได้เซ่อซ่าขนาดนั้นไหมล่ะ ที่ซุ่มซ่ามจนได้เลือดก็แค่หนเดียวเอง” เขาทำอย่างกับเธอสร้างบาดแผลให้ตัวเองทุกวี่วันอย่างนั้นล่ะ

                “เมื่อวานเธอก็ชนโต๊ะจนข้าวของล้มระเนระนาด” ข้าวของน่ะเขาไม่ห่วงหรอก มันล้มก็ยังจับมาตั้งได้ แต่ปณาลีนี่สิ ผิวขาวบอบบางขนาดนั้นเดี๋ยวก็ได้ช้ำจนเขียวจนม่วง

                “หนูรีบไปหน่อยก็เลยไม่ทันดูให้ดี” เธอนั่งอ่านนิยายอยู่ดีๆ นี่ละ แต่เพราะว่าอ่านติดลมจนไม่ยอมลุกไปเข้าห้องน้ำ พอปวดสุดๆ แล้วจึงรีบร้อนลุกขึ้น ผลปรากฎว่าเธอเอาเขาไปกระแทกเข้ากับโต๊ะอย่างแรงจนข้าวของสะเทือน ตัวเธอก็เจ็บนั่นแหละ แต่ไม่ถึงกับเลือดตกยางออก แค่เป็นรอยช้ำเขียวๆ เท่านั้นเอง

                “ก็เพราะแบบนั้นไงล่ะถึงน่าเป็นห่วง ทำอะไรไม่ค่อยมีสติ” สารภาพจากใจเลยว่าทุกวันนี้ไม่ว่าปณาลีจะไปที่ไหน จะทำอะไร เธอมักจะมาวนเวียนอยู่ในความคิดของเขา ทำให้เขาต้องคอยพะวงว่าเธอจะไปทำอะไรให้ตัวเองเจ็บตัวมาหรือเปล่า

                “หนูได้ยินแบบนี้แล้วดีใจจัง”

                “ดีใจอะไร”

                “ดีใจที่คุณเป็นห่วงหนูไง” มันรู้สึกดีมาก...ดีมากจริงๆ ปณาลีรู้สึกเหมือนเธอเป็นใครที่สำคัญ “ปกติแล้วไม่ค่อยมีใครมาห่วงหนูนักหรอก”














ตัวเอง นามปากกา ฬีรดา ที่จะอัพต่อจากเรื่องนี้คือ ทาสแมวที่รักนะคะ
จิ้มที่รูปภาพไปแอดแฟนกันได้เลยค่า  รับรองน่าร้ากกกกก





ชุด อาการรัก มีทั้งหมด 2 เรื่องนะคะ


ติดตามข่าวสาร+พูดคุยกันได้ที่เพจ ฬีรดา เลยค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #194 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 18:52

    นายหัวท่าทางจะชอบน้องจริงๆแฮะ

    #194
    0
  2. #193 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 18:08
    หวงน้องงงงงง
    #193
    0