รักในทางปฏิบัติ | สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 35 : บทที่ 10 | ที่ดุก็เพราะว่าห่วง [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2207
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    31 พ.ค. 62

อีบุ๊กมาแล้วนะคะ อ่านจบแล้วชอบอย่าลืมกดหัวใจรัวๆ ให้นายหัวกับน้องด้วยนะจ๊ะ 

ลิงก์จ้ะ >> www.mebmarket.com/ebook-96209-รักในทางปฎิบัติ-ซีรีส์ชุด-อาการรัก-&page_no=1

“หิวค่ะ ตอนแรกไม่หิว แต่พอคุณถามขึ้นมาก็หิวเลย”

“หิวก็ลุกขึ้นมา ฉันเอาข้าวที่โรงอาหารมาเผื่อ”

“วันนี้มีอะไรกินคะ”

“ข้าวยำ”

ปณาลีทำตาโต เธอเคยกินข้าวยำอยู่หนหนึ่งตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ แม่ครัวทำอร่อยมาก “แบบนี้ก็แซ่บน่ะสิ โอ๊ะ! หนูเอาน้ำส้มไปกินด้วย ป้ามาลัยคั้นน้ำส้มอร่อยมาก”

ว่าแล้วหญิงสาวก็หยิบแก้วน้ำส้มที่พร่องไปหน่อยถือติดมือมาด้วย ไม่ทันสังเกตว่าราเชนทร์เหลือบตามองมายังเธอแล้วก็ระบายรอยยิ้มจางๆ คิดไม่ถึงว่าสาวสไตล์คุณหนูอย่างปณาลีจะมาตื่นเต้นกับอาหารง่ายๆ แบบนี้ ดูเหมือนว่าเธอจะค่อนข้างชอบกิน เธอพร้อมลองชิมเมนูในแต่ละวัน มีชอบบ้าง ไม่ชอบบ้างแล้วแต่ว่าจะถูกปากแค่ไหน แต่ราเชนทร์สังเกตว่าปณาลีชอบอาหารรสจัด เปรี้ยวๆ เผ็ดๆ ถ้าเป็นผลไม้เธอก็ชอบให้มีรสอมเปรี้ยวหน่อยๆ

“ป้ามาลัยคั้นใส่เหยือกไว้ เธอเอาไปแช่ตู้เย็นที่ห้องไว้ดื่มสิ”

หญิงสาวหันขวับไปทำตาโตใส่เขา “คุณให้หนูเหรอ”

“ก็เห็นเธอชอบ แล้วส้มที่นี่ก็มีเยอะแยะ จะเอามาคั้นกินเมื่อไรก็ได้”

“หน้านี้มีส้มให้เก็บด้วยเหรอคะ แล้วภาคใต้ร้อนขนาดนี้ปลูกส้มได้ผลผลิตดีเหรอ หนูนึกว่าต้องเป็นภาคเหนือเสียอีก” ปณาลีเอียงคอด้วยความสงสัย

“ไม่ค่อยนิยม แต่ก็ใช้ว่าจะทำไม่ได้ ถ้าปรับสภาพดินให้เหมาะสม ใส่ปุ๋ยบำรุงดีๆ ต้นไม้ก็ให้ผลผลิตได้ แม้แต่นอกฤดูกาลก็ยังมีผลผลิตให้เก็บเกี่ยว แต่ต้องดูแลเคร่งครัดหน่อย”

ปณาลีพยักหน้าหงึกหงัก คิดในใจว่าเขาเก่งมากเลยที่รู้จักดูแลต้นไม้จนมันให้ประโยชน์กับเขาในแบบที่เธอเองก็คาดไม่ถึง เผลอๆ ในกระบี่นี่คงไม่มีใครปลูกส้มแข่งกับเขาด้วยซ้ำ

“แล้วช่วงนี้มีส้มให้เก็บเยอะไหมคะ”

“ไม่เท่าไรหรอก ช่วงที่ผลผลิตดีมากก็เป็นช่วงต้นๆ ปีนั่นแหละ แล้วก็มีผลผลิตนอกฤดูกาลที่ต้องเร่งเก็บเยอะหน่อยคือช่วงก่อนเทศกาลถือศีลกินเจ ช่วงนั้นออเดอร์แน่นมาก ส่วนช่วงนี้ก็มีประปรายพอให้เก็บไปแบ่งๆ กันกิน ลูกที่ไม่สวยมากก็เอาไปแปรรูปเป็นแยม หรือพวกผลิตภัณฑ์อื่นๆ ส่งขาย”

ฟังแล้วก็ดูเป็นอะไรที่น่าสนุกเหมือนกัน ปณาลีเคยกรีดยางแล้ว แต่ไม่เคยไปเก็บส้ม จะว่าน่าลองมันก็น่าอยู่หรอก แต่พอนึกถึงสภาพอากาศด้านนอกแล้วก็สยองขึ้นมาทันที

“ยังไงหนูว่าหนูก็ชอบห้องแอร์มากกว่า” และจากการที่เธอเจ็บตัวก็เลยทำให้ได้มานั่งตากแอร์อยู่ในห้องทำงานของราเชนทร์ “หนูไม่ได้ใช้ชีวิตในห้องแอร์แบบนี้มานานมากเลยนะคะ”

“นานที่ไหนกัน เมื่อวานที่คลินิกก็มีแอร์ วันนี้ไปทำแผลที่โรงพยาบาล เธอก็เจอแอร์” เขาแกล้งแหย่อีกฝ่ายให้หงุดหงิดใจเล่น ตอบไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมถึงชอบขัดปณาลีนัก

ช่วยไม่ได้ ก็เขาชอบเวลาที่เธอทำหน้าง้ำกระเง้ากระงอดใส่เขา ตลกดีเหมือนกัน

“อันนั้นไม่นับไหมล่ะคะ” ยังมาพูดให้เธอแสลงใจอีกแน่ะ

“ไป...กินข้าวกันเถอะ” ราเชนทร์เดินนำไปที่โต๊ะอาหารซึ่งตอนนี้ป้ามาลัยเตรียมข้าวยำใส่จานไว้เรียบร้อยแล้ว รู้ใจเขาเหมือนเดิม...ของเขาไม่เผ็ด ขณะที่จานของปณาลีคลุกพริกเสียแดงแจ๋

คนอะไร ชื่อพริก...แล้วยังชอบกินพริกอีก

“นี่...คุณนายหัว หนูถามอะไรหน่อยสิ” ปณาลีดึงเก้าอี้ออกมานั่งไปก็พูดไปด้วย

“อืม”

“แต่หนูถามละลาบละล้วงนะ”

“งั้นก็อย่าถามเลย” เพราะมันเป็นไปได้ที่เขาอาจจะไม่ตอบคำถามของเธอ

“โหย หนูเกริ่นมาขนาดนี้แล้ว ก็ปล่อยให้หนูถามไปเถอะค่ะ” มาเล่นตัวตอนนี้ไม่ทันหรอกนะ เพราะอย่างไรเธอก็จะถามเขาอยู่ดี

“จะถามอะไรก็ถามมา” เขาบอกตัดรำคาญ ยึกยักอยู่นั่นละ เดี๋ยวก็ไม่คุยด้วยเสียหรอก

“ผู้หญิงคนเมื่อวานนี้...ใครเหรอคะ”

มุมปากของราเชนทร์ยกขึ้นนิดหนึ่ง คล้ายจะยิ้มแต่ก็ไม่เชิง “นึกว่าถามหนูมาลีไปแล้วเสียอีก”

“ก็...ถามแล้ว” เสียงใสเอ่ยเบาหวิวเมื่อโดนเขาจับได้ “แต่หนูก็อยากถามคุณให้แน่ใจไง”

“แน่ใจว่าอะไร” เขาหันไปจ้องใบหน้าอ่อนหวานของปณาลี เลิกคิ้วสูงรอคำตอบ

“แน่ใจว่าคุณหวานไม่ใช่แฟนคุณไง” อันที่จริงก็อยากให้แน่ใจด้วยว่าราเชนทร์ไม่ได้มีเยื่อใยอะไรกับผู้หญิงคนนั้นน่ะ

“แล้วเธอเป็นใครเหรอ ถึงได้อยากรู้อะไรเกี่ยวกับฉันขนาดนี้” ราเชนทร์ยกมือขึ้นมาเท้าคาง มองอีกฝ่ายไม่กระพริบตา

“อ้าว...ก็หนูกำลังจีบคุณอยู่ไง”

ราเชนทร์ได้ยินแล้วก็คิดว่าโชคดีของเขาแล้วที่ยังไม่ได้ตักอาหารเข้าปาก เพราะไม่อย่างนั้นต้องสำลักแน่ๆ

“เลิกคิดเรื่องนั้นไปได้เลย” ชายหนุ่มเลิกจ้องตาปณาลี เบนความสนใจกลับมาที่จานข้าวตรงหน้า แสดงออกผ่านการกระทำว่าเขาสนใจข้าวยำมากกว่าหญิงสาว

“ทำไมล่ะคะ ในเมื่อคุณยังโสด...ใช่ไหมล่ะ คุณโสด หนูก็โสด เราก็เหมาะสมกันแล้วแหละค่ะ” คนโสดกับคนโสดมาเจอกันก็กลายเป็นคนไม่โสดไง ง่ายๆ แค่นี้เอง ราเชนทร์ไม่ควรเล่นตัวให้มากเรื่องนะ

“สงสัยว่าเธออาจจะอยากกลับไปทำงานในสวนยาง”

ปณาลีไม่ได้กลัวกับประโยคที่ดูเหมือนคำขู่ของราเชนทร์ เขาก็แบบนี้ล่ะ ปากร้าย ชอบบ่น ชอบติ แต่เอาเข้าจริงเขาใจดีจะตาย ราเชนทร์ไม่ส่งคนที่ยังเดินลงน้ำหนักได้ไม่ปกติเข้าไปตรากตำในสวนยางอย่างปากว่าจริงๆ หรอก

คิดแบบนี้แล้วปณาลีก็หลิ่วตาใส่เขา “แน่ะๆ ทำเป็นเข้มกลบเกลื่อน เขินหนูเหรอ”

“ปณาลี!” เขาเรียกเธอเสียงเข้ม ปรามให้เธอหยุดป่วนเขาได้แล้ว

“เรียกพริกก็ได้ ชื่อเล่นหนูก็มี แต่ถ้าเรียกไม่ถนัดจะเรียกที่รักหนูก็ไม่ว่าอะไรนะคะ”

“เธอนี่มัน...” เด็กบ้าอะไรวะเนี่ย ไปโดนตัวไหนมาถึงได้มาหยอดเขาเรี่ยราดขนาดนี้

“น่ารัก?” ปณาลีแกล้งถามทั้งที่รู้แก่ใจว่าอย่างราเชนทร์น่ะหรือจะชมเธอ นี่ดูจากสีหน้าแล้วเขาคงอยากจะด่าเธอเต็มทน

“กินข้าวแล้วก็กลับไปนั่งอ่านนอนอ่านนิยายของเธอไปเลย อย่ามายุ่งกับฉัน”

ให้ตายสิคุณปิ่น! ส่งหลานประเภทไหนมาให้เขาดูแลกันเนี่ย เจอปณาลีเวอร์ชั่นนี้เขาไป เขาควรจะดูแลสภาพจิตใจของตัวเองอย่างเร่งด่วนไม่ให้เผลอใจอ่อนไปหลงเสน่ห์ เอ๊ย! บ้าฉิบ...เขาหมายถึงดูแลสภาพจิตใจให้เข้มแข็งไม่ให้โดนปณาลีป่วนจนประสาทกินไปก่อนต่างหากเล่า

หลงเสน่ห์บ้าบออะไร ไม่มีทาง!














ไม่หลงแน่เหรอคะนายหัว????? ครุินคิดดดดดดด
- อ่านแล้วชอบไม่ชอบยังไงก็ฝากคอมเม้นต์กันเข้ามานะคะ -

แอดแฟนจิ้มที่รูปหัวใจเลยจ้า




ชุด อาการรัก มีทั้งหมด 2 เรื่องนะคะ


ติดตามข่าวสาร+พูดคุยกันได้ที่เพจ ฬีรดา เลยค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #168 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 09:50
    จ้า ไม่หลงเลยจ้า
    #168
    0
  2. #167 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 21:41

    น่ารักจัง เริ่มๆ ตกหลุมยัยพริกแล้ว

    #167
    0
  3. #166 morio (@amanta) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 19:24
    เอาซี้ น้องหยอดทุกวันขนาดนี้มันต้องหลงแหละค่ะ55
    #166
    0
  4. #165 MkIkHp (@MkIkHp) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 18:53

    ไม่หลงเสน่ห์เลยจ้าาาาา

    #165
    0
  5. #164 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 18:48
    โดนหยอดทุกวันก็ไม่แน่
    #164
    0